20us nō ex ſemetipſo natus ē: ſꝫ de patre natus eſt proprie nō ī tp̄r: ſꝫ ſemꝑ nō aliūde: ſꝫ d̓ ſua ſubſtātia. Si d̓alia et nō de ip̄a propria forte ſecundū uerbū eoꝝ autinuidēs aut īpotens pr̄ Inſuꝑ ēt extp̄ralis agnoſcitur:et cum apte hoc notet ſcriptura et execretur quomō tēporalē deū quēadmodū gētiles uenerātur ipſi ēt ſimiliter adorāt. Nā ſi tp̄ralis eſt nec uerus pōt eſſe: et ſi nōuerus: neqꝫ potens oīa At quid iaꝫ huic tali deo credēduꝫ ē? qui erat aliquādo qn̄ nō erat et ex nihilo natuſ ēdicente ſcriptura. Si audieris me iſrahel nō erit ī te deus recens. Si ergo recēs nō debet uerus credi. Si ātſempiternus quippe hic ſēpiternus deus erat: qui loq̄batur ī oībꝫ ſanctis: et legē dedit moyſi ī monte ſyna:et oīa potens: et oīa ſciens: et Adæ ī paradiſo uiſus ē:et in p̄deſtīatione carnali futura enuntiās ei: et cū iacobluctatus eſt: et quēadmodū hūana fragilitas capere poterat cōdeſcendēs oīuꝫ īfirmitatibꝫ diuerſoruꝫ generaapprobatura alijs in gloria tioris oīuꝫ cā alijs in hūilitate eminentis eius bonitatis agnoſcēdæ. Si ergo ſempiternus filius qͣ pr̄e ē genitus quippe et oīa ſciēs: et oīapotens: oīa ſaluans omnia continēs: oīa iudicans:et creans ſemꝑ cuꝫ pr̄e et ſācto ſpiritu: Accipe igitur qͥcreatura deus: uerus nō pōt eē: neqꝫ creatura creaturaſaluar̄ dicēte ſcriptura Et coluerūt et ſeruierūt creaturæpotius ꝙͣ creatori qui ē bn̄dictus ī ſæcula deus. Didesigitur ꝙ paganitatis ē hoc potiuſ ꝙͣ chriſtianitatiſ: et q̄non ī tpͥre ſit natus: ſꝫ ſemper natus erat de pr̄e. Dicitapoſtolus beatus Inuiſibilia eniꝫ cuius a creatura mūdi per ea q̄ facta ſunt ītellecta cōſpiciūtur: ita ſēpiternaeius uirtus et diuinitas. Dides igitur qd̓ chriſtus filiuſdei uirtus dei ē nō tp̄raliſ ſꝫ ſēpiterna. Quod de ſubſtātia diuina pr̄is natus ē ſemꝑ. Ipſe ait ſaluator ī euangelio. Qd̓ naſcitur de carne caro ē et qͥd naſcitur de ſpirituſpiritus ē: qm̄ deus ſpiritus ē. Et quod uerus eſt filiusdei dicit ſcriptura. Erat lumē uerū: qd̓ illumīat oēm hominē uenientē ī hūc mundū. Et iteꝝ ipſe euāgeliſta beatus Hic eſt ieſus chriſtuſ deus uerus. Et ꝙ ſemꝑ eratait ipſe In principio erat uerbuꝫ et uerbū erat apd̓ deūet deus erat uerbū. Et ꝙ oīpotens ē filius oīum c̓atorait ipſe euāgeliſta beatus Oīa per ip̄m facta ſūt. Si exgo oīa ꝑ ip̄m facta ſūt uiſibilia et inuiſibilia. Quomō dicit an̄ paſſionē ſaluator qd̓ de die illa et hora nemo nouit neqꝫ angeli cæloꝝ: neqꝫ filius hoīnis niſi pr̄. Attendens igitur uides ꝙ ꝑꝑ utilitatem hoīuꝫ dixit ſe neſcientē p̄finitionē ne negligentiores efficiātur hoīes. Nāet hūilitatiſ ſuæ cā hæc dixit propter paſſiones carnē qqͥi homo hoīnibꝫ uidbatur et utilitate hoīū tacuit. Reſquidē generādas ī ſæculo eis ānūtiās atqꝫ inſinuās diem̄ at et horā nō eis aperiēs. Quod ergo pro utilitatenr̄a tacuit et ſe hūiliauit nō debēus ultro ei eē ingratiEt nō ſolū nō ītelligētes īſuꝑ ēt iudaico more hoīē eſtimātes eiuſdē ætatis et ignorātia et īpotētiæ ꝑticipeꝫ iudicātes: quā iudxi. Qd non diuinitas naturaliter patiebatur: ſꝫ caro ipſe on̄dit iudxis dicēs. Soluite tēpluꝫhoc et illud ī tribꝫ diebꝫ ego ſuſcitabo. et cui hoc dubiūeſt qd deus dicebat hoc ideſt filius dei æternus: uerbūueniēs pr̄is et ſapientia pr̄is: et ſapientia dei et uirtusdei æterna et ſēpiterna et imago dei īuiſibilis ab īuiſibili natus nō factus: facta āt ē caro: et plaſmata ī qua deus erat: quā et indutus erat ꝑꝑ īuiſibilitatē et īpoſſibilitatem uiſiōis nr̄æ. Neqꝫ eniꝫ intrinſecus erat ſolū. Sꝫextrinſecus et ītrinſecus et in cælis et in terra et oīa cōtinens: oīa īplens ſicut deus. Nihil ergo īperfectuꝫin filio dei nihil iæquale nihil īpotēs: nihil tp̄rale: nihilincognitum: oīa uera omnia poſſibilia: oīa ingētia: oīaæqualia pr̄i dicente ſaluator. Nemo nouit filiū niſi pater et nemo nouit pr̄eꝫ: niſi filius et cui uult reuelare filius. Dides. xqualitateꝫ pr̄is ad filiū. Tūqꝫ ergo nouitpatrē filiuſ īenarrādū et in cōp̄henſū diē neſcit et horāquā ipſe fecit. Abſit a ſenſibꝫ nr̄is hoc. Iterū ipſe ſaluator dicit Da illis pr̄ ut honorificent filiū ſic̄ honorificātpr̄eꝫ. Equalis igitur deo ē filiuſ deitate dicēte apoſtoloQui cū in forma dei eſſet: nō rapinā arbitratuſ ē eſſe ſeæqualē deo: ſꝫ ſemetip̄m exinaniuit formā ſerui accipiens: hūiliauit ſemetip̄m uſqꝫ ad mortē mortē āt cruciſUideſ qd̓ utrūqꝫ ſcriptura nō abnegat in filio dei et qduirtus dei ē oīa potentis: oīa ſciētis: oīa complētis: oīacontinentis: oīa dātis: oīa habētis iudicātis: ſaluantiscreātis: et ꝙ creatæ naturæ ē ideſt carnis eiuſ et patiētiſet plorātis: et quaſi neſciētis: et quaſi nō potētis oīaquaſi ſubiecti et cætera huic ſimilia. Nō ergo debet eſſe cōfuſio rerū ꝙͣuis coniūcti īmortalis mortalis īmortalitas dei rei mortali cōiuncta ē propter noſtrā ſaluteꝫet creditur poſt paſſioneꝫ corporis ī quo apparuit ī eoet permanens in ꝑpetuuꝫ ut et illi qui crucifixerunt eūaſpitiant/ et īpaſſibilem ſui ideſt eius naturæ diuinæ permateriā cōſpicibilē ſuſtineāt et iudiciū uiſibiliter termīetur: et myſterii ſecreti ſcientia reueletur et potētia eiusmaieſtas: et bōitaſ a cūctis hoīnibꝫ cognoſcatur Quidqd̓ et ſpiritū ſanctū uerū deū īuenius in ſcriptura: et d̓patre proprie eſſe et cū filio et patre ſemper et regnat̉et creare et ubiqꝫ eſſe et ſaluare et uiuificare et peccatadimittere et oīa complere et ſanctificare: et iudicare: etdocere et oīa ſcire et inhabitare: et quēadmoduꝫ filiusdei ita et ſpiritus perſona ē tertia ſic̄ filii et patris. Iresenim perſonæ ſunt quibꝫ crediuſ. Dere æquales diuīæunius ſubſtātiæ ideſt de patre filius et ſpiritus proprieet uere de patre qui procedit. Primū igitur accipe qd̓de patre ē proprie ſpiritus ſanctus dicēte ſcriptura. uerbo dei cæli firmati ſunt: et ſpiritu oris eius omnis uittus eorum: et ſaluator ait Cuꝫ āt uenerit paraclitus ſpiritus ueritatis qui de pr̄e procedit: ille de meo accipietquoniam ipſe me glorificabit et ueniēs ānūciabit uobiſet ſoluit ſtatim interp̄tans dominus on̄dens primumquidē quod ꝑſona ſit ſpiritus ſāctus dicēſ. Ille de meoaccipiet: et ut ne ſic̄i ſeruū aut creaturā aut patreꝫ monſtret patris mox ꝑſoluit interp̄tans et dicit. Ideo āt uobis dixi: qꝛ ille de meo accipiet qr oīa q̄ patris ſūt meaſūt. Si igitur ea q̄ patris ſūt: ea filii et oīa q̄ filii ſūt: eaoīa ſpiritus ſācti ſūt: Nihil ergo in oībꝫ deeſt filio quodnō ad eius attieat poteſtatē: nihil qd̓ nō ab eo factū ſitet eius nutu ac moderāine nō regatur: Cū ergo oīumhēat poteſtatē filiuſ in ōnibꝫ nihil deeſt oīuꝫ hoꝝ igr̄oīuꝫ hēt poteſtatē et ſpiritus ſāctus: quoruꝫ et filius.Si eniꝫ dicit de ſpiritu ſācto ſaluator. Ille iudicabit mūdū et cōuīcet et docebit de peccato et de iuſtitia et de iudicio. De peccato quidē quod nō crediderūt in me. deiuſtitia āt qm̄ uado ad patrē meū. De iudicio āt quodprīceps huius mūdi iaꝫ iudicatus ē Dides ergo quodſpiritus ſāctus annunciat filium et docet de filio et depatre et de ſpiritu ſācto: et ſpiritus ſāctus docet dͣ patreet de filio. Trinitas igitur qꝛ uera ē ienarrāda ē īuiſibilis ē oīpotēs ē. Se et p̄dicat: ſeſe annūtiat dignāter oīcreaturæ uiſibili et īuiſibili: nō ualēte dignāter: aut narrare aut mirari aut cōp̄hēdere aut inueſtigare aut queꝫadmodū ē hūanis eā ſenſibꝫ occupare. Cōſtat igitur īfirmari hoīeꝫ ſāctæ uenerādæqꝫ trinitatis inenarrādagloria maieſtatis aut potētia: huius igitur trinitatis narratio ſi excedit quanto magis fruſtrabuntur qui audētinter patrē et filiū ēt ſpiritu ſāctū aut locū aut tp̄s: autaliquaꝫ cauſā hūanā ponere qui nō ſolū quid ſit deusītellexerūt ſꝫ nec et quid ſit homo attēdere potuerunt.Nihil ergo. in trinitate ſubitaneū. Nihil ī primū: nihiltp̄rale: Nihil īpotēs: nihil maius: nihil mīus: nihil īæquale. Trinitas uenerāda dep̄cāda trinitas īenarrandainueſtigāda incōp̄hēdenda. et quod inuiſibiliū reruꝫ fi