Druckschrift 
Commentaria in libros Physicorum Aristotelis secundum viam Albertistarum cum textu
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Phyſicorum.Rreſtotelis

ſubiectū alteratōis inueſtigando hmōi qͥdem ſubiectipars eſt. alterius tanta eſt albata qͣꝫta ſit alba. ſic neceſſarium eſt reſpicere in hec vtraqꝫ. id eſt tam in ſubiectum qͣꝫ in paſſionē. qꝛ ex vtroqꝫ variat̉ ſpēs alteratōis. etvariata ſpē fit ꝯparatio. ſic neceſſariū eſt determinare de alteratōe an ſit eadē aut non. ſed alia paſſionē. qn̄ipſa eſt eadem vel alia. an ſit equalis alteri aut inequalisper hoc cōſiderat̉ an paſſio in ſubiecto vno eſt equalispaſſioni eidē ẜm ſpēm in altero vel inequalis. Si em̄ ſolūreſpectus fieret ad ſubiectum tunc eſſet comparatio peraccn̄s in alteratōne. Et ſi ad ſolam paſſionē tūc eſſet imꝑfecta impropria. Nec debet fieri ꝯparatio ſoluꝫ penestempus. qꝛ tūc fieret cōparatio in motibꝰ penes aliqd̓extrinſecū. qd̓ eſt incōueniens. et ideo reſpicienduꝫ eſt adomnia illa ſimul. Et autem in generatiōe corruptione idemꝯſiderandū eſt. qūo eque velox generatio eſt. ſiin equali tꝑe idē īdiuiſibile. vt ſed aīal.Uelocior aūt eſt ſi in equali tꝑe alterū eſt.em̄ habemꝰ aliqua duo in quibꝰ alteritas ſicut diſſimilitudo Hic ph̓us oſtendit qūo debeat fieri ꝯparatio in generatione corruptōe dicens. in generatōe corruptioneidem ꝯſiderandū eſt qd̓ in alijs ꝯſideratum eſt. qꝛ generatio corruptio tm̄ ſunt mutatōes ſimplices. ſꝫ etiāiūcte motibꝰ. ſic ſunt diuiſibiles ad inuicē ꝯparabilesſicut alij motus. Et ſic generatio d̓r eque velox generationi ſi idem ẜm ſpēm indiuiſibilē. id eſt ſpēm ſpēaliſſimā generet̉ in tꝑe equali alio indiuiduo eiuſdē ſpēi. vt ſi dicat̉ hmōi ꝯꝑatio fiat in hoīe in aīali. eo aīal ſit diuiſibile in ſpēs aūt. Et tūc erit īequalis generatio generatiōi qn̄ in equali tꝑe pluri aut pauciori alteruꝫ alterogenerat̉. Et ꝓportionabiliter dd̓m eſt de corruptōe.em̄ ſunt in ꝯparatōe generatōis corruptōis duo noīaſicut in motu locali alteratōis. qꝛ cuꝫ ꝯparant̉ motꝰſtꝭ ī qͣꝫtitate tūc ꝯueniētia motuū ꝓprio noīe vocat̉ eqͣlitas diſcōueniētia ieqͣlitas. qn̄ ꝯꝑant̉ alteratōes tūc ꝯueniētia vocat̉ ſil̓itudo. diſcōueniētia vocat̉ diſſil̓itudo Et inmotu locali eſt ſpaciū qd̓ ē eqͣle aut inequale. in alteratione eſt intenſio qualitatis aut remiſſio In generatōe aūtet corruptōe habētur ꝓpria noīa. qꝛ vnū qd̓ eſt in ſubſtantijs d̓r abſolute eſt in pluribꝰ aut duobꝰ ꝯparatis ad inuicē penes ſub̓am. ſed potius ſimpl̓r eſt in vno et ꝯn̄s habētur duo noīa qͥbꝰ expͥmit̉ ꝯparabilitas generationis ad generatōem ẜm ꝯuenientiā in vna velocitate ẜm diſcouenientiam. Et ſi numerus ſub̓a maior minor numerꝰſil̓is ſpēi. Sed ſi innoīatum eſt qd̓ cōmune.vtrūqꝫ ſicut que plus paſſio aut excellens magis. qͣꝫtum aūt maius Hic ph̓us agit de ꝯparatōe generatōis ẜᵐ opinionēPlatōnis dicēs. ſi numerus ſit ſub̓a rerum vt dicebātplatonici. tūc ſub̓a que eſſet eiuſdem ſpēi ex parte vnitatis. quā plato poſuit eſſe ſpēm formā hꝫ maioritatē ẜmmagnū paruū. que plato ex parte materie poſuit. ſcꝫ qͣlitas eiuſdem ſpēi in alteratōe recipit magis minus. Inſubſtantia vero ẜm platonicos non eſt nomen impoſituꝫ.ſicut in qualitate qͣꝫtitate. Nam in qͣꝫtitate excellens d̓r

maius. excellens in qͣlitate d̓r magis. Sed ſi hec poſitioplatōnis vera eſſet. tūc in equalitate generatōis non ſoluꝫoportet reſpicere identitatē ſubſtantie ẜm ſpēm. ſed etiaꝫẜm maioritatē minoritatem. ſicut in alteratiōe oportet qualitas ſit eadem ſimiliter inſittruꝫ triplex cōditioin textu Areſtotelis tacta ſit in ꝯparatōe proprie dicta obſeruanda Et videt̉ non. nam geometer ꝯparat qͣꝫtitates diuerſarum ſpērum ad inuicem. dicens lineam rectā eſſe breuiſſimam linearuꝫ que eſt inter duo pūcta. circulum eſſeequalem figure pologonie. Secūdo ſic. deus creatura ad inuicem ꝯparant̉. tamen in nullo vniuoce ꝯueniūtEtiā d̓t Gilbertus porri. aīal eſt animātius planta. In oppoſitum eſt doctrina ph̓i in textu. Et intellectu queſtiōis ponūtur duo diſcurſus. quoꝝ maior pͥmi eſt Comparatio eſt quedā ꝯparabiliuꝫ vnio.Minor Hec vnitas ſi ſit ꝓpria eſt realis vniuoca Concl̓o Igit̉ ſi ꝯꝑatio debeat eſſe vera et perfecta tūc ad eam requirūtur tria Maior pꝫ. qꝛ ꝯparatio eſt mutua habitudo comparabiliū. ſed hec eſt ẜm aliquid in quo ꝯparabilia vniūtur etꝯueniūt. ergo eſt mutua ꝯparabiliū vnio. Nam ſuin nullo ꝯuenirent ad inuicem cōparari poſſent. Minorpꝫ. ex eo qꝛ equiuocatio impedit ꝯparatōem ꝓprie dictaꝫcum in ea dūtaxat inueniatur vnitas nomīs aut vnitasẜm quid. hinc eſt penes acutum ſtilus. chorda. vox.et vinū non poſſunt ad inuicem ꝯparari. illis ꝯueniat vniuoce acutuꝫ. vt latius patuit circa textum. Adparatōem em̄ requirit̉ vnitas realis. quare poſſunt adinuicem ꝯparari aliqua duo ẜm genus. ita forma ꝯparationis vnitatem habeat genericam. cum illa ſit realis vnitas. ſed rōnis tm̄. et ideo aqua aer poſſunt adinuicem ꝯparari. multum paucū. duplum dimidium.et ſic de ſil̓ibꝰ. Concluſio patꝫ. Nam ad ꝯparatiōeꝫ intrinſece tria requirūtur. ſcꝫ duo ꝯparabilia. que ꝯparāturinter ſe vna forma in qua ꝯparant̉ ẜm exceſſum defectum. vt d̓r canis eſt albior equo. canis equus ſuntparabilia. albedo aūt forma in qua fit ꝯparatio Aliud exēplū. vt ſohānes eſt albior petro Maior alteriꝰ diſ Cōparatione abuſiua aut impropria oīa entia vniuerſi ſunt ad inuicem ꝯparabilia Minor Faciendo ꝓprie dictas ꝯparatōes reqͥrūtur tres dicte ꝯditiones Cōcluſio Igitur ad ꝓprie dictā ꝯparatiōeꝫ neceſſariū eſt obſernare triplicem ꝯditionem. Qaior pꝫ. nam omnia poſſunt comparari ẜᵐ maiusminus ꝑfectum reſpectu pͥmi. ſic ꝯſueuit dici in om̄igenere primū eſt menſura aliorum. Etiā quinto ethicorūd̓r omnia venalia ad humanā indigentiam ꝯparātur.Eſt autē triplex ꝯparatio. quedam em̄ eſt ꝯpatatio abujſiua. ē qn̄ forma in fit ꝯparatio non ꝯuenit vtriqꝫ ꝯꝑarabiliū. vt d̓r deus eſt melior diabolo. Secūda eſt ꝯꝑaratio impropria. et eſt qn̄ ꝯparabilia nec genere nec ſpecieꝯueniūt. ſed analogia. vt ſub̓a eſt magis ens qͣꝫ quātitas

Hh i.