SextusLiber

Hic ph̓s oſtēdit qͥd d̓r ſtare in toto tꝑe. ⁊ primo ẜm ꝙ pͥmū opponit̉ ei qd̓ dicitur ẜm partē dicens. ꝙ ſi aliqͥd in aliquo tꝑe dicat̉ ſtare pͥmo et ꝑ ſe. neceſſe eſt ꝙ ſtet ẜm quālibet tꝑis partē. qꝛ ſi nō ſtaret ẜᵐ quālibet partē. tūc ſtaretſolū ẜm vnā partē. ⁊ ſic idē incōueniens ſequeret̉ qd̓ ſupͣillatū eſt. qn̄ dcm̄ fuit de diuiſione motus ꝓportiōabiliterad diuiſionem temporis.¶ Sicut aūt qd̓ mouet̉ nō eſt in quo pͥmo mouet̉. ſic vtiqꝫ neqꝫ in quo ſtat̉ qd̓ ſtat cū ſtat moueri. Nō em̄ in ipſo moueri. neqꝫ ſtari eſt aliqd̓pͥmū. Sit em̄ in quo primo ſtat̉ in quo eſt a b.Hoc qͥdem imꝑtibile nō ꝯtingit eſſe. Motꝰem̄ nō eſt in impartibili ꝓpter id qd̓ motū ē aliquid ipſius. Qd̓ aūt ſtatur demōſtratū eſt eſſeqd̓ mouet̉ Atuero ſi diuiſibile in qualibet ipſius partiū ſtat̉: Hoc em̄ oſtēſum eſt pͥus ꝙ in qͦpͥmū ſtatur in quolibet illiꝰ ſtatur. qm̄ ergo tēpus eſt in quo pͥmo ſtatur ⁊ nō atomū eſt. omne aūt tempus in infinitū partibile non erit inquo pͥmo ſtatur¶ Hic ph̓s oſtendit ꝙ nō eſt dare pͥmū in ſtatiōe. qꝛ ſicut dcm̄ eſt de motu ꝙ neceſſariū eſt motū eſſe in qualibꝫꝑte tꝑis illiꝰ. qd̓ eſt ſuū tp̄s pͥmū ⁊ ꝓpriū ⁊ nō excellēs ipſum. ita nccārium eſt ꝙ qn̄ ſtatio eſt in aliquo tꝑe ſuo adequāto ſibi qd̓ eſt ſuū tp̄s pͥmū ⁊ ꝓpriū. nō cōe ⁊ excellensip̄m. ꝙ ſtatio illa fiat in qualibꝫ ꝑte illius tꝑis. qꝛ ſi diuidatur tp̄s. qd̓ eſt pͥmū ⁊ ꝓpriuꝫ in duas aut in plures partestūc oportꝫ ꝙ aut ſtatio fiat in qualibet ꝑte tꝑis aut in nula. aut in aliqͣ ⁊ in aliqua nō. ſi em̄ fiat in qualibet ꝑte tꝑis.tūc habet̉ ꝓpoſitū. qꝛ tūc ſtatio q̄ eſt in aliquo tꝑe pͥmo inqualibet parte illius tꝑis fit ¶ Et ſi dicat̉ ꝙ in nulla ꝑtefiat ſtatio tūc etiam nō fit in toto tꝑe ſicut in pͥmo ⁊ ꝓprioqꝛ nō ꝯuenit toti niſi rōe partiū. ⁊ hoc eſt ꝯtra ypoteſimq̄ ſupponit ꝙ ſtatio fiat in toto illo tꝑe ſicut in pͥmo ⁊ proprio ſubiecto. Si auteꝫ in altera parte fiat ⁊ in altera nōtūc tp̄s alia parte excellit ſtatōem. ſed tūc excellens nō eſtpͥmū ſed ꝯmune. gͦ ſtatīo nō fit in toto tꝑe ſicut in primo.qd̓ eſt ꝯtra ypoteſim. gͦ oportꝫ ꝙ ſtatio fiat ẜᵐ vtrāqꝫ ꝑtētꝑis ſicut dc̄m eſt pͥus. in eo qd̓ mouet̉ cuius motus eſt inaliquo ſicut in pͥmo ⁊ ꝓximo. Ex hoc etiā vlterius patꝫꝙ ſic̄ in eo qd̓ mouet̉ ⁊ motu nō ē dare pͥmū cui gr̄a ſui ⁊nō ꝑtis attribuit̉ motus. qꝛ motus diuiſibilis eſt in infinitu ⁊ ante quālibꝫ ꝑtem datam iam fuit alia. ſic etiā ī eoqd̓ ſtat̉ ⁊ ſiſtitur nō hꝫ pͥmū ſue ſtatōis ꝓpter eius diuiſionem in infinitū. qꝛ nec in ipſo moueri nec in ipſo ſtari ē aliquid pͥus cui ita attribuat̉ motus aut ſtatio. qꝛ nō ꝯuenunt alteri ꝑti pͥus. qꝛ ſi det̉ oppoſituꝫ eadē demō ſtratio eſtrepetenda q̄ eſt habita de motu. Ponat̉ em̄ ꝙ pͥmū cui cōuenit ſtatio ſit. a. b. hoc em̄ nō p̄t eſſe imꝑtibile. qꝛ in īpartibili nō ſaluat̉ motꝰ. qꝛ nullū ꝯtinuū ꝯponit̉ ex īouiſibilibꝰ. ſꝫ ſꝑ qualibet ꝑte data eſt acciꝑe ꝑtē pͥorē in qͣ fuit motus. qꝛ demōſtratū eſt ſuꝑiꝰ ꝙ id qd̓ ſtat̉ ſiue ſiſtit̉ eſt adhuc id qd̓ mouet̉. gͦ ſicut motus nō eſt in indiuiſibili. itanex ſtatio eius qd̓ ſiſtit̉. Et ſi ponat̉ ꝙ ſit diuiſibile ipſa. a.b. in quo ſtat̉. tūc ẜm pͥus habita oportꝫ ꝙ ſtatio fiat in qͣlibet ꝑtiū eius. eo ꝙ tam motꝰ qͣꝫ ſtatio ꝯtinue fiant ꝑ ꝑtestꝑis. qꝛ gͦ. a. b. in quo ponit̉ ꝙ pͥmo ſtat̉ eſt tp̄s cōtinuū etnō atomū tꝑis. ⁊ oē tp̄s eſt diuiſibile in infinitū. gͦ nō eritaliqͥd illiꝰ tꝑis in qͦ ſtat̉ pͥus. qꝛ quocūqꝫ pͥmo dato illud

erit diuiſibile. ⁊ habebit ꝑtem an̄ ꝑtē ꝓpter pͥus ⁊ poſtertꝰq̄ ſunt in ip̄o. ⁊ ſic erit acciꝑe in ip̄o aliqͥd pͥus cui attribuitur ſtatio. qd̓ eſt impoſſibile. qꝛ ſi ſic aliqͥd eſſet pͥus primoergo nō erit aliqͥd pͥus ẜm tps neqꝫ ẜm ꝯtinuatōem ſtationis. Et ad demōſtratōem iſtiꝰ ſufficit ꝓtrahere lineaꝫtꝑis. qꝛ qd̓ ꝯtīgit in linea tꝑis ꝯtingit etiā ex ꝯtinuitateſtatōis. ⁊ eſt linea. a. b. b.¶ Neqꝫ igit̉ quieſcēs cū pͥmo quieuit ē. In impartibili em̄ nō quieuit ꝓter id qd̓ nō motꝰ inatomo. In quo aūt qͥeſcere ⁊ moueri. Tūc em̄dicimꝰ quieſcere qn̄ ⁊ in qͦ aptū natū eſt moueri. nō mouetur qd̓ aptū natu eſt.¶ Iſta eſt ſecūda ꝑs huiꝰ capl̓i in qͣ ph̓s det̓minat de qͥeſcere. Et d̓t ꝙ nō eſt acciꝑe pͥmū in qͥete. qꝛ qͥes qͥeſcētisnō eſt tota ſimul in vno indiuiſibili tꝑis. ꝓpter id etiā motus eius qd̓ mouet̉ nō eſt in vno indiuiſibili tꝑis. qꝛ ī quoſicut in mēſurāte eſt qͥeſcere. in eo ſicut in mēſurante eſt etiam moueri. Et ſic reſumit hic duas rōnes in qͥnto huiꝰpoſitas. Quaꝝ pͥma ē. nā tūc res d̓r qͥeſcere qn̄ eſt ī quoaptū natū eſt moueri ⁊ nō mouet̉ id qd̓ moueri aptū notu eſt. nō ē em̄ aptū natū moueri niſi in tꝑe. ⁊ nō ī īdiuiſibili tꝑis. gͦ neqꝫ qͥeſcit niſi in tꝑe ⁊ nō in indiuiſibili tꝑis¶ Ampliꝰ aūt id dicimꝰ quieſcere cūſil̓iter ſehabeat nūc vt pͥus tanqͣꝫ nō vno qͦdam indicātes. ſed duobꝰ minimis. quare non erit in quoqͥeſcit imꝑtibile. Si vero partibile tp̄s vtiqꝫerit ⁊ in qualibet ꝑtiū iſtarū quieſcit. Eodē em̄mō demōſtrabit̉ quo ⁊ in pͥoribꝰ. quare nulluꝫerit pͥmū. Huius aūt cā eſt. qꝛ qͥeſcit qͥdē ⁊ mouet̉ om̄e in tꝑe. Tempus aūt nō eſt pͥmū neqꝫmagnitudo neqꝫ oīno nullū ꝯtinuū. Om̄e em̄ꝯtinuū in infinitum diuiſibileHic ponit ſecūdā rōnem q̄ eſt iſta. qꝛ illud dicit̉ qͥeſcereqd̓ ſe hꝫ eodē mō nūc ſicut pͥus. in indiuiſibili em̄ nō ē nūcet pͥus. gͦ oꝫ qͥetē eſſe in diuiſibili qd̓ hꝫ nūc ⁊ pͥus. Et exhis on̄di p̄t. ꝙ nō ſit dare pͥmū in qͥete. qꝛ om̄e qd̓ qͥeſcit ⁊oē qd̓ mouet̉ qͥeſcit ⁊ mouet̉ in tꝑe. ſed nō eſt dabile tp̄s pͥmū quo nō eſt aliqͥd pͥus acciꝑe ꝑ diuiſionē. neqꝫ etia magnitudinē pͥmā neqꝫ vl̓ ter aliqͥd qd̓ eſt de genere ꝯtinuorū. qꝛ om̄e ꝯtinuū eſt diuiſibile in infinitum¶ Qm̄ aūt omne qd̓ mouet̉ in tꝑe mouet̉: ⁊ exquodā in qͦddam mutat̉. in quo tꝑe ẜm ſe ⁊ nōin quo in illius aliqͦ impoſſibili eſt. tūc ẜm aliqͥd eſſe pͥmuꝫ qd̓ mouet̉ quieſcere em̄ eſt. eo ꝙin eodem ſit tꝑe quodā ⁊ ip̄m ⁊ partiū vnaq̄qꝫSic enim dicimus quieſcere cum in alio ⁊ inalio ipſorum nunc verum ſit dicere ꝙ in eodem ⁊ ipſum et partes. Si aūt hoc eſt quieſcere nō ꝯtingit ꝙ mutat̉ ẜm aliquid eſſe totuꝫẜm pͥmū tempus. Tempus em̄ diuiſibile omne. quare in alia ⁊ alia ipſius parte. verum eritdicere ꝙ in eodē ſit ipſuꝫ et partes. Si em̄ nōſic eſt ſed in vno ſolo nūc: erit tēpus nulluꝫ ẜmaliquid: ſed ẜm terminū tꝑis. in ipſo aūt nūc ē