LiberSextus

eſt ſupra ꝙ id qd̓ mutatū eſt quando mutatum eſt noneſt in hoc ex quo mutatū eſt. ſed potius ab illo deficit etdiſtat Sed deficit in eo ad qd̓ mutatū eſt. qꝛ id acqͥrit ꝑmotū. Ex qͦ igit̉ in illo nō eſt oꝫ ꝙ ſit in altero termīo indiuiſibili qui eſt b. qꝛ inter duo indiuiſibilia tꝑis eſt tp̄scū ip̄a nūc nō ſunt continua aūt habita in tꝑe. gͦ in totoillo tꝑe mutabat̉ an̄ ſuū mutatū eſſe in fine tꝑis qͥ eſt nūcterminans tempusQm̄ igit̉ in tꝑe mutatū eſt. tp̄s aūt oē diuiſibile. in medio aliuderit mutatū. et iterū in illiꝰmedio aliud et ſic ſꝑ. Quare mutabit̉ prius¶ Hic ph̓s ponit ſcd̓am rōnem q̄ ſumit̉ ex ꝑte tꝑis. ⁊ ēiſta. qͥcqͥd mutatū eſt in tꝑe hoc pͥus mutabit̉ in medietate illiꝰ tꝑis. ⁊ eadē rō eſt de medietate illiꝰ medietatꝭet ſic̄ in infinitū. gͦ ante qd̓libet mutatū eſſe ē infiniciesmutari prius.¶ Amplius aūt in magnitudine manifeſtius ēqd̓ d̓r ꝓpter id qd̓ ꝯtinua eſt magnitudo in quamutatur qd̓ mutat̉. Sit em̄ mutatū ex c. in d.Ergo ſi indiuiſibile eſt ip̄m ed̓ īꝑtibile erit imꝑtibili ꝯiunctū Qm̄ aūt hoc impoſſibile eſt. neceſſe eſt magnitudinē eſſe qd̓ intereſt et in infita diuiſibile. Quare ſi illa mutat̉ prius Manifeſtū ergo oē qd̓ mutatū eſt mutari prius¶ Hic ph̓s ponit tertiā rōem q̄ ſumit̉ ex ꝑte magnitudinis et eſt iſta. ſicut ſe hꝫ indiuiſibile ī magnitudine. itaſe habet mutatū eſſe in motu. ſꝫ an̄ qͦdlibꝫ indiuiſibile inmagnitudine eſt accipere aliud indiuiſibile in infinituꝫigit̉ an̄ qͦdlibet mutatū eſſe in motu eſt dare mutari īīfinitum. Quor ꝓbat̉. qꝛ oīs magnitudo ſpacij in qua aliqͥd mutat̉ eſt ꝯtinua. et iō diuiſibilis ⁊ iō q̄libet ꝑs accepta ꝑ diuiſionē eſt termīata in duo indiuiſibilia. Sit em̄magnitudo ſpacij linea. c. d. ⁊ ſit aliqͥd mutatū ex c in d.tūc em̄ motus ip̄ius fit in ſpacio qd̓ ẜcat̉ ꝑ c. d. Aut gͦ qd. ſunt indiuiſibilia aut diuiſibilia. ſi ſint indiuiſibilia tūcīꝑtibile erit imꝑtibili ꝯiūctū. ſꝫ hoc eſt falſum. ſi aūt diuiſibilia tūc id qd̓ eſt inter duos termīos d. ⁊. c. eſt magnitudo q̄ eſt diuiſibilis ī infinitū. et cū indiuiſibili quolibꝫimpoſſibile ſit eſſe motū. ſꝫ potiꝰ mutatū eſſe in indiuiſibili finali. oꝫ ncc̄ario ꝙ an̄ qd̓libꝫ mutatū eſſe qͦd eſt ī indiuiſibili illius ſpacij ꝑ diuiſionem accepti ſit mutatio inſpacio qd̓ ad illud indiuiſibile finitur igit̉ ⁊c̄Eadē em̄ demōſtratio eſt in nōͣ cōtinuis vtin ꝯtrarijs et ꝯtradictōne. Accipiemus em̄ tēpus in quo mutatū eſt. et iterū eadē dicemus.Quare neceſſe eſt mutatū eſſe mutari prius etqd̓ mutat̉ mutatū eſſe. et ē ip̄o mutari mutatuꝫeſſe pͥus. ip̄o āt mutatū eſſe mutari. et nullo cōprehendit̉ primū. Cā aūt huiꝰ eſt nō eſſe īꝑtibile imꝑtibili ꝯiūctū In infinitū em̄ diuiſio eſtſicut in his q̄ augmētantur ⁊ minuntur lineisManifeſtū igitur qm̄ qd̓ factū ncc̄e ē fieri pͥuset qd̓ fit factū eſt quecūqꝫ indiuiſibilia et continua ſunt. Nō tn̄ ſꝑ qd̓ fit factū eſt ſꝫ aliqn̄ aliud

vt illius aliquid. ſicut domus fundamētū Similiter aūt et in eo qd̓ corrūpitur et qd̓ corruptum eſt. mox eī ineſt ei qd̓ fit et qͦd corrūpit̉ infinitū qͦddā eſt cū ſit ꝯtinuū ſꝫ nō eſt in fieri niſialiqͥd factū ſit prius. Neqꝫ factū eſſe niſi fiat aliquid. Sil̓r aūt et in corrūpi et in corruptū eſſeSemꝑ em̄ erit ip̄o corrūpi corruptū eſſe priuscorrupto aūt eſſe corrūpi. Manifeſtum igiturqꝛ qd̓ factū eſt neceſſe eſt fieri prius et qͦd fit factū eſt. Oīs em̄ magnitudo et oē tp̄s ſꝑ diuiſibilia ſunt Quare in quocūqꝫ fit aliqͥd nō erit vtiqꝫ ſicut in primo.¶ Hic ph̓s oſtendit ꝙ an̄ qd̓libet mutatū eſſe ſit mutari et ecōuerſo in motibꝰ ad formā qͣꝫuis hoc magis apparet in motu locali. qꝛ eadē demonſtratio eſt etiā in his q̄ꝑ ſe nō ꝯtinua ſunt. ſicut ī mutatiōe q̄ eſt inter ꝯtraria ⁊in mutatōe q̄ eſt inter cōtradictoria ſiue de affirmatiuaad negatiuā aut ecōuerſo hoc eſt in alteratōe generatiōeet corruptōne. Sed tn̄ eſt drā. qꝛ in illis nō poſſet accipiſpaciū aūt locus in quo eſt mutatio ꝓ cā et medio demōſtratōnis. Nec etiā poſſit accipi illud in qd̓ eſt mutatioqꝛ illud nō eſt diuiſibile niſi ꝑ accn̄s. ſꝫ accipit̉ tēpus inquo eſt mutatio talis. et demōſtrandū eſt pariformiterſicut demrātū eſt in motu locali ergo oē mutatū generaliter ncc̄e eſt prius fuiſſe in mutari et ecōuerſo Et cauſaꝙ oē qd̓ mutat̉ neceſſe eſt pͥus fuiſſe mutatū eſt iſta. qͥain ip̄o mutari eſt mutatū eſſe. qn̄ ꝑ diuiſionē accipit̉ diuiſibile terminās ꝑtes acceptas ꝑ diuiſionē. et in ipſo mutatū eſſe claudit̉ mutari qn̄ per diuiſionē accipiunt̉ partes ꝯtinue terminate ad indiuiſibilia et in neutro iſtorūꝯp̄hendi poteſt aliqͥd pͥmū cui mutatio nō grā alteriusprioris attribuat̉. qꝛ īꝑtibile nō eſt ꝯiunctū iꝑtibili. necꝯtinuū ꝯpoſitū ex indiuiſibilibꝰ ⁊ iō currit ip̄a diuiſio cōtinui in infinitū. ſicut in lineis q̄ diuidunt̉ in infinitū. etſic ex diuiſionibꝰ eaꝝ ſurgit aggregatio infinita nūeri ꝑtium lineaꝝ. Ex his etiā manifeſtū eſt ꝙ etiā qd̓ factū ēꝑ gn̄atōem ẜm ꝙ generatio eſt motus ꝯtinuꝰ ⁊ ꝯpoſitus et nō ꝓut eſt ſimplex finis alterationis fiebat an̄ etqd̓ fiebat an̄ factū eſt. In hoc tn̄ eſt drā in cōſiderandoformas gn̄atorū. Eſt em̄ triplex generatio ſcꝫ ſimplicꝭgeneratio ꝯplexionis. et generatio organici corporis Ingeneratōe ꝗdē ſimplicis verū eſt ſimpliciter ꝙ id qd̓ factum eſt ſub eadē forma fiebat pͥus. ⁊ id qd̓ fit ſub eadeꝫforma factū eſt prius eo mō qͦ dcm̄ eſt .ſ. vel ꝯplete vl̓ incōplete ⁊ nō eſt ibi venire ad pͥmū ꝑ diuiſionē. In generatōe āt ꝯplexionis ſil̓r eſt. ſꝫ nō ſub eadē forma ſꝫ potiꝰqd̓ ꝯplete factū eſt in forma ꝯplexionis Sed id qd̓ an̄accipit̉ eſt ad illā formā ⁊ nō ſub forma. ſꝫ tn̄ nec ibi ē accipere pͥmū ꝑ diuiſionē. In generatōne at ꝯpoſiti organici eſt accipere organū pͥmū ſicut cor in aīalibꝰ. ſꝫ tn̄ ī generatione eiuſdem. organi ex ſanguine nō eſt accipere primum. qꝛ ꝯtinue alteratur ſanguis donec fit caro. ⁊ hec ēalteratio diuiſibilis in infinitū. ſicut et alia mutatio. etideo nō eſt accipere pͥmū ꝑ diuiſionē. et ideo in taliū generatione nō ſemꝑ factū eſt qd̓ fit. ſꝫ aliqn̄ eſt in alia forma q̄ eſt forma ꝑtis eius ſicut cū facta eſt domus. eſt an̄illud factū eē fieri nō domꝰ ſꝫ fundamēti aūt alteriꝰ ꝑtisSil̓r āt eſt ī eo qd̓ corrūpit̉. qꝛ mox ꝑ rōem ꝯtinui ineſtqd̓ fit ꝑ gn̄atōeꝫ. ⁊ ī eo qd̓ corrūpit̉ ī īfinitū ẜm diuiſionē