PhyſicoꝝA reſtotelis

motū em̄ qd̓ noīat id qd̓ mouet̉ ẜᵐ ꝙ mouet̉ in rōne ſua īportat dīſionē in infinitū. qꝛ motū d̓t ꝑtim eē in termīo a qͦet partim in termino ad quē. ⁊ ꝙ diuidat̉ oſtēſum eſt pͥuset ꝙ in infinitū diuidat̉ patebit poſtea.¶ Qm̄ aūt om̄e qd̓ mutat̉ ex quodā in aliquidmutat̉. neceſſe eſt qd̓ mutat̉ cū mutatū eſt eſſein quo mutatū eſt. Quod mutat̉ em̄ ex quo mutatur diſtat aut deficit ipſum. ⁊ aut ideꝫ eſt mutari ⁊ deficere aūt ſequit̉ ad mutari ip̄m deficere. Nam qd̓ eſt mutatum eſſe defeciſſe. ſimiliter em̄ vtrūqꝫ ſe habet ad vtrūqꝫ Qm̄ ergo vnamutatio numeri eſt ẜm ꝯtradictiōem. quandomutatū eſt ab eo qd̓ nō eſt ineſſe: deficit nō enserit igit̉ ineſſe. Oē em̄ neceſſe eſt eſſe aut nō eſſeManifeſtū igitur ꝙ in mutatiōe ẜm ꝯtradictionem qd̓ mutatū eſt erit in quo mutatum eſt. ſiaūt in hac ⁊ in alijs eſt ſil̓r em̄ in vna ⁊ in alijs¶ Iſtud eſt terciuꝫ capl̓m in quo ph̓us oſtendit duabusrōnibꝰ ꝙ om̄e qd̓ mutatū eſt. eſt in eo ad qd̓ mutatuꝫ eſt.et nō in eo ex quo mutatū eſt. hoc eſt omne qd̓ mutat̉ qn̄mutatū eſt. eſt in termino ad quē ⁊ nō in termino a qͦ. Etdiuidit̉ p̄ſens capl̓m in tres partes. In quaꝝ pͥma oſtēdit ꝓpoſitū. In ſecūda oſtendit ꝙ pͥmū mutatū eſſe ſit indiuiſibile. ibi In quo aūt pͥmo) In tercia ſoluit vnā dubitatōem. ibi ¶Dicit̉ aūt in quo) Quantū gͦ ad pͥmā ꝑtēph̓us ꝓbat duabꝰ rōnibꝰ ꝙ om̄e qd̓ mutat̉ qn̄ mutatuꝫ ēeſt in termino ad quē. Quaꝝ pͥma eſt iſta. om̄ē qd̓ mutatur quacūqꝫ mutatōe. ſiue illa ſit ſimpl̓r mutatio. ſiue motus venit ex quodā in quoddā. ⁊ cū id qd̓ mutat̉ deſeratid ex quo mutatū eſt. ⁊ acqͥrat id ad qd̓ mutatuꝫ eſt. oꝫ ꝙſit in eo ad qd̓ mutatū eſt. ⁊ nō in eo ex quo mutatū eſt. ⁊ip̄m deficit in eo qd̓ mutat̉ ꝑ mutatōem. qꝛ mutari ex aliquo aut eſt idem qd̓ deficere id ex quo mutat̉ ab ip̄o. autad mutari ſeqͥtur deficere id ex quo mutat̉ deficere ī eo qd̓mutat̉. Si em̄ mutat̉ accipit̉ vt paſtio eius qd̓ mutat̉. tūcnccārio mutari eſt deficere ab eo ex quo eſt mutatio. quiapaſſio magis facta abijcit formā que ꝯtrariat̉ agenti in ipſum. Si aūt mutatio accipiat̉ vt actus ſiue ꝑfectio eiꝰ qd̓mutat̉ ẜm ꝙ ip̄m eſt in potentia. tūc abijcere id ex quo eſtmutatio ſeqͥtur ad mutari. quocūqꝫ aūt illoꝝ modoꝝ mutari ſe habeat ad deficere id ex quo eſt mutatio. ſemꝑ veꝝeſt ꝙ id qd̓ mutatū eſt nō eſt in eo ex quo mutatū eſt. ſꝫ ineo ad qd̓. eo ꝙ hoc qͥdem ſimpl̓r. vel ẜm qͥd acqͥſitum eſtꝑ mutatōem. Et mutatū eſt nō tm̄ d̓r qn̄ ꝑfecte eſt mutatum. ſed etiā qͣꝫtumcūqꝫ paruū mutatū ſit ſtatim qn̄ attingit ꝓximū medium qd̓ eſt poſt id ex quo mutatum eſtet id ex quo mutatū eſt ⁊ iam incipit deficere id ex qͦ mutatū eſt. ⁊ id qd̓ mutatū eſt in eo ad qd̓ mutatuꝫ eſt. Et hmanifeſtū eſt in mutatōe q̄ eſt ẜm ꝯtradictōnem. eo ꝙ ibiextremū mutatōis ꝯiūgit̉ ſine medio. Un̄ cū mutatōesque ſunt in ſub̓a ſint īter ꝯtradictoria nō ē mediū inter eaqꝛ inter ꝯtradictoria nō eſt medium. Cuius rō eſt. qꝛ forma ſub̓alis ſimplex eſt ⁊ nō ꝑmixta ꝯtrario nec habēs cōtrariū. ⁊ ideo aūt ẜm totum ⁊ ꝑfectum eſſe habet̉ aut nullomō habet̉. qꝛ gͦ id qd̓ mutat̉ in ſubſtātia ſtatim vt mutatum eſt eſt in extremo illo ad qd̓ eſt mutatio. ⁊ ideo illudqd̓ dictū eſt manifeſtius eſt in ſub̓a qͣꝫ in alijs mutatiōibꝰCm̄ ergo vna mutationū ẜm genus eſt ẜm ꝯtradictio-

nem. ⁊ manifeſtū eſt in mutatōe q̄ non hꝫ mediū ꝙ id qd̓mutatū eſt eſſe. qꝛ nō deficit. ⁊ diſtat ante eſſe necelſariumeſt ꝙ ſit in eſſe. Cū em̄ de quolibet ſit affirmatio vel negatio vera. Om̄e quod eſt neceſſe eſt aut eſſe aut nō eſſe. ergo manifeſtū eſt ꝙ etiā id qd̓ mutatū eſt in mutatiōe ẜᵐꝯtradictōem erit aut in eſſe aut in nō eſſe. ſed nō in nō eēeo ꝙ deficit ⁊ diſtat a nō eſſe. ergo erit in eſſe qd̓ mutatumeſt. Si aūt in hac mutatōe ſic ſe hꝫ. tūc neceſſe eſt ꝙ in oībus ſil̓iter ſe habeat. qꝛ om̄es mutatōes in hoc ſunt ſil̓esꝙ ſunt ex aliquo in aliquid ⁊ diſtāt ab eo ex quo ſunt.¶ Amplius aūt ⁊ ẜm vnāquāqꝫ accipientibusmanifeſtū eſt. Si qͥdem igit̉ neceſſe eſt qd̓ mutatū eſſe alicubi. ex quo mutatum eſt aut in aliquo. Quoniā aūt ex quo mutatū eſt deficit. neceſſe eſt auteꝫ eſſe alicubi aūt in hoc aut in alioerit. Si quidē igit̉ in alio vt in ip̄o cqd̓ in ip̄mbmutatū erit. iterū ex cmutat̉ in b. Non em̄ cerit habitū ipſi b. mutatio em̄ ꝯtinua eſt. Quare qd̓ mutatū eſt qn̄ mutatū eſt mutat̉ in quodmutatū eſt. hoc aūt eſt impoſſibile. Neceſſe eſtergo qd̓ mutatū eſt eſſe in hoc in qd̓ mutatumeſt Manifeſtū igit̉ eſt et qd̓ factū cū factū ē eritet qd̓ corruptū eſt nō erit. Uniuerſaliter em̄ dictū eſt. ⁊ de om̄i mutatōe ⁊ maxime eſt manifeſtum in ea que eſt ẜm ꝯtradictionē. Ꝙ qͥdē igit̉mutatū ē cū mutatū ē pͥmū in illo manifeſtū eſt¶ Hic ph̓s ponit ſecūdā rōnem ad idem ad impoſſibileducentē. ⁊ hoc pꝫ manifeſte. ſi accipiat̉ vnaqueqꝫ mutatioſigillatim. Et eſt iſta. illud qd̓ mutat̉ qn̄ mutatū eſt neceſſe eſt ꝙ ſit alicubi ſiue in aliquo. ſed ſi nō ſit in eo in qd̓ mutatū eſt. tūc neceſſario aūt erit in eo ex quo mutatū eſt. autin alio. Nō ē āt in eo ex quo mutatū eſt. qꝛ id qd̓ deficit ⁊diſtat ab ipſo nec eſt in alio. ergo eſt in eo in qd̓ mutatumeſt. hoc eſt in termino ad quem. Et ꝙ nō ſit in alio pꝫ. nāſi dicat̉ ꝙ ſit in alio. ſit ergo id aliud ad quod mutatuꝫ eſtb. et id aliud in quo eſt id qd̓ mutatū eſt qn̄ mutatū eſt ſuc. ſed ex p̄miſſis manifeſtū eſt. ꝙ mutatio ſit ꝯtinua erit idꝯtinue mutatū vſqꝫ ad b. qꝛ poſitū eſt ꝙ b. ſit in qd̓ mutatum eſt. iterū cū ſit. c. aliud ab ipſo. b. ſicut poſitum eſt. oꝫꝙ tranſeat id quod mutatum eſt. a. c. in. b. qꝛ aliter mutatio nō eſſet ꝯtinua. ergo cū eſt in. c. tranſit in id quod eſt īb. ſed dictum eſt ꝙ erat in. c. quādo mutatū eſt. ergo qn̄mutatuꝫ eſt tranſit adhuc in. b. qd̓ eſt impoſſibile. qꝛ ſi qn̄in. b. mutatū eſt. erat in. c. ⁊ tranſit de. c. in. b. tūc qn̄ mutatum eſt ad. b. tranſit adhuc ad. b. qd̓ eſt abſurdū. poſitumem̄ erat ꝙ. c. non ſit cum. b. nec etiā ꝯtrariū ſiue ꝯtradictorium eius. qꝛ ſic. c. eſſet id ex quo mutatū eſt Cū ergo mutatio ꝯtinua eſt ſicut dictum eſt. tunc id quod mutatū eſtqn̄ mutatū eſt adhuc mutat̉ in id qd̓ mutatū eſt. ſed hoceſt impoſſibile. ergo neceſſe ꝙ id qd̓ mutatuꝫ eſt ſit in id inquo mutatatū eſt. Exhis em̄ manifeſtū eſt. ꝙ etiā id qd̓factum eſt. eſt in eſſe. ⁊ qd̓ coriuptū eſt qn̄ corruptuꝫ ē eritin nō eſſe. qm̄ vl̓ ter dem eſt de om̄i mutatiōe. ⁊ maximemanifeſtū eſt in ea que ẜm ꝯtraditōem eſt. Et ſic pꝫ ꝙ idqd̓ mutatū eſt cū pͥmū mutatū eſt ad proximum iuxta idex quo mutatū eſt. ſiue id ſit mediū ſiue extremū eſt in illoin quod mutatum eſt. Et hoc poteſt ſic declarari. qꝛ linee

Dd iij