Druckschrift 
Commentaria in libros Physicorum Aristotelis secundum viam Albertistarum cum textu
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

OliyutoꝝAreſtotelis

in futuro alia ꝑs futuri eſſꝫ in preterito. ideo neceſſario ſeqͥtur ſi idem eſt in p̄terito futuro ſit indiuiſibile. nec pars p̄teriti nec pars futuri.Neceſſe eſt igit̉ idem eſſe ip̄m nūc qd̓ vtriuſqꝫ tꝑibꝰ vltimū eſt ſi em̄ alterū eſt. ꝯſequēter erit alterū alteri ꝓpter id qd̓ eſt ꝯtinuumex impartibilibꝰ: ſi aūt ſeorſuꝫ eſt vtrūqꝫ intereſt tp̄s. om̄e em̄ ꝯtinuum huius eſt. quare eritvniuocū mediū terminoꝝ Atuero ſi tp̄s medium eſt duliſibile erit. Ome em̄ tp̄s oſtenſuꝫ eſtqꝛ diuiſibile ſit. Quare diuiſibile eſt ip̄m nūc Hic ph̓s oſtendit ꝯſequēs ad p̄miſſa. dicēs ſi nūceſt indiuiſibile tūc oportꝫ eſſe ideꝫ nūc qd̓ eſt terminꝰ vtriuſqꝫ tꝑis. hoc eſt vnū nūc qd̓ eſt finis p̄teriti pͥncipiū futuri. qꝛ ſi eſſet idem nūc. tūc erit alterū. ſi alterū ſitſit in tꝑe oportebit illa nūc altera ſunt in tꝑe aut īmediate ſe ꝯſequantur in tꝑe tangant ſe in ipſo aut immediate ſequūtur. ita ſint ſeparata aliqd̓ intercidensmediū inter ea. Si aūt detur nūc altera ſunt ꝯſequenter ſe tangāt in ꝯtinuo tempore. tūc oꝫ ea que in pͥncipio huius ſexti dicta ſunt. ꝯtinuū tꝑ̄s ſit ex indiuiſibilibus. que ꝯſequenter ſe tangūt in ꝯtinuo vniūtur formam ꝯtinui. ſed iſtud eſt impoſſibile ꝯtinuū ſit ex indiuiſibilibꝰ. nūc altera ſunt ꝯſequenter in ꝯtinuo temꝑeSi aūt eſſe dicātur ſeparata ab inuicē in ꝯtinuo tꝑe. tūcoꝑtꝫ aliqͥd inter ea incidat mediū ſui generis. Mediuꝫaut oꝑtꝫ ſit de genere extremoꝝ. ideo inter duo incidit mediū niſi tp̄s. qꝛ ome ꝯtinuū talis nature eſt oꝫ inter duo extrema ſit mediū qd̓ eſt de genere illorum extremoꝝ. Un̄ inter duo pūcta intercidit pūctus ſed linea. et inter duas lineas intercidit niſi ſuꝑficies. interduas ſuꝑficies intercidit niſi corpus. qꝛ ꝯtinuū fluit ab indiuiſibili. ideo ab indiuiſibili qd̓ eſt vnius genens fluit ꝯtinuū qd̓ eſt alteriꝰ generis. Sic ergo omne mediū intercidēs inter duo indiuiſibilia ſit vnicū vnius generis ipſis. oꝑtꝫ etiam inter duo nūc ſeparatanon intercidat niſi tp̄s. qꝛ indiuiſibile non intercidit interduo indiuiſibilia. qꝛ ſic indiuiſibile ꝯſequēter eſſet in diuiſibili. ſequeret̉ idem qd̓ pͥus Manifeſtū em̄ eſt ſi tp̄sintercidat mediū hoc tꝑs eſt diuiſibile. qꝛ in quarto huiꝰdeterminatū eſt ſit diuiſibile. ſi ergo dicat̉ hoc totuꝫ eſſenūc. ſcꝫ duo indiuiſibilia diuerſa tꝑe qd̓ intercidit ſicutponit aduerſarius ip̄m nūc eſt diuiſibile. Si aūt diuiſiblle eſt ip̄m nunc erit aliqͥd qd̓factū eſt in futuro. et futuri in eo qd̓ factum eſtScd̓m em̄ diuidet̉ hoc determinat p̄teritum futurū tp̄s. Simul aūt ſe erit hocnūc. ſed ẜm alterū Diuiſio em̄ ẜm ip̄m ē Adhuc aūt ipſius nūc hoc qͥdem factum erit illudaūt futurū ſemꝑ idem factū eſt futurumNeqꝫ itaqꝫ ip̄m nūc idem eſt ſimul. Multipliciter em̄ diuiſibile eſt tēpus. Quare ſi hoc impoſſibile eſt ineſſe ipſi nūc neceſſe eſt ideꝫ ei qd̓in vtroqꝫ nūc eſt. Atuero ſi idem eſt manifeſtū et indiuiſibile. Si em̄ diuiſibile iterū ꝯtingent eadem que pͥus. qͥdem igit̉ ſit aliquid

in tꝑe indiuiſibile qd̓ dicimꝰ eſſe ip̄m nūc manifeſtū eſt ex his que dicta ſuntIſta eſt ſcd̓a ꝑs huiꝰ capl̓i. in qua ph̓s ꝓbat qͣtuor rōibꝰ ip̄m nūc eſt indiuiſibile. Quaꝝ pͥma eſt. ſi ip̄m nūc ẜmſe eſſet diuiſibile. tūc ſeq̄ret̉ aliqua ꝑs p̄teriti eſſet in futuro. aliqͣ ꝑs futuri in preterito. hoc aūt eſt incōueniēs.nūc ẜm ſe eſt diuiſibile ſed indiuiſibile. Seq̄la ptꝫ qꝛnūc eſt finis p̄teriti initium futuri. Nec dici p̄t aliudnūc ſit in p̄terito aliud in futuro. qꝛ ſic tp̄s non eſſꝫ ꝯtinuū. in ꝯtinuo debeat eſſe vnus terminus cōis. Scd̓a eſt. ſi nūc ponat̉ diuiſibile tūc erit nūc ẜm ſe ſed ẜᵐ alterū. ſed hoc eſt ꝯtra hypoteſim. Tercia eſt. ſi nūc diuidat̉ in p̄teritū futurū tūc erit ſibijpſi idē. qꝛ p̄terituꝫet futurū ſunt idē. qꝛ eſt idem ſemꝑ qd̓ factuꝫ eſt. etqd̓ futurū eſt. qm̄ id qd̓ factum eſt abijt non eſt. illudqd̓ futurū eſt nōdū eſt. ſic ex duobꝰ entibꝰ ꝯponit̉ nūcqd̓ hꝫ entitatē ſolū in tꝑe. aūt valde magnū incōueniēseſt. Quarta eſt. ſi nūc eſſet diuiſibile tūc ſeq̄ret̉ ipſuꝫꝯtinuās ꝑtes tꝑis eſt idē ſiml̓. ſi ip̄m eſt idē ſimultūc eſt ꝯtinuatio ꝑtiū tꝑis ad idē. ſic tp̄s erit ꝯtinuū. qd̓ eſt incōueniēs. Et ſi dicat̉ nūc p̄dicto ꝯponi tūc eſt indiuiſibile in multa ſicut tp̄s. qꝛ om̄e tempꝰ inmulta p̄t diuidi. qꝛ ſi oīa hec impoſſibilia eſt cōuenire ipſinūc. tūc oꝑtꝫ dicere idem eſt nūc qd̓ eſt in vtroqꝫ tꝑeterito. ſcꝫ futuro. vt terminꝰ vtriuſqꝫ exiſtens. ſi idemeſt tūc manifeſtuꝫ eſt eſt indiuiſibile. qꝛ ſi eſſet diuiſibiletūc oporteret ꝯponeret̉ ex tꝑe intercedente. tūc ꝯtingerent eadē incōuenientia pͥus. vn̄ indiuiſibile ip̄m eſſe ſe manifeſtū eſt ex indiuiſibilitate ſua ꝓbat̉ eſſe idē ẜmſub̓am ſuā licꝫ diuerſas habeat rōnes ẜm eſt finis vnius pͥncipiū alterius. Ex his dicta ſunt manifeſtumeſt aliqͥd eſt in tꝑe quod eſt indiuiſibile. illud vocaturipſum nunc ẜm ſe. aūt nihil in ipſo nūc mouet̉ ex his manifeſtū eſt Si nāqꝫ eſt ꝯtingit velociꝰ moueriin ipſo nūc tardius Sit igit̉ ip̄m nūc in quon. moueat̉ aūt velociꝰ in ipſo ab ergo tardiꝰin ipſo per minorem qͣꝫ ſit a b moueblt̉ vt ag Qm̄ aūt tardius in toto ipſo nunc mouebat̉per a g velocius in minori qͣꝫ hoc mouebitur.Quare diuiditur ipſum nūc ſed erat indiuiſibile. ergo eſt moueri ipſo nūc. Hic ph̓s oſtēdit in indiuiſibili tꝑis hoc eſt in nuncẜm ſe nihil mouet̉. Nam ſi detur aliqͥd moueri in ipſo nūcẜm ſe. tunc ſeqͥtur oportebit dare aliqͥd mouet̉ in ipſovelociꝰ aliqͥd tardiꝰ. hoc auteꝫ eſt incōueniēs. in ipſonūc ẜm ſe p̄t fieri motus. Seq̄la pꝫ. qꝛ ſignet̉ nūc inquo ponit̉ aliqͥd tardiꝰ velocius moueri litteram .n. idaūt qd̓ mouet̉ in ipſo velocius moueat̉ in nūc ſpaciū. a. blinee. totū tardius in eodem nūc mouebit̉ minꝰ ſpacium qͣꝫ velox dicat̉ tardū in nūc tranſit parte. a. b. ſpacij.et illa ꝑs ẜcat̉. a. g. ſed ꝯſtat etiā velox mouet̉ partēillā ſpacij eſt. a. g. cum ergo tardius trāſeat illam partēſpacij in nūc. velox trāſibit in minori tꝑe qͣꝫ ſit nūc. nūceſt ꝯpoſitum ex breuiori longiori tꝑe. Minor ptꝫ. qꝛ ſicnūc eſſet diuiſibile. qd̓ improbatum eſt ſupra. Atuero neqꝫ quieſcere. quieſcere em̄ diximꝰ

erximDd̓ i.