PhyſicorumAreſtotelis.
aquā aūt ignem aut terrā eſſe infinitū. qꝛ videbāt bene. ꝙelementa in ſuis ſuperficiebꝰ ſe tangunt. ⁊ ideo quodcunqꝫ ip̄oꝝ dicerēt eſſe infinitum illud corrumperet alia. eo ꝙvnūqd̓qꝫ elementuꝫ habeat ꝯtrarietatem ad aliud. vt aceſt frigida. aer humidus. ignis calidus. ⁊ terra ficca. ſedcōtraria ſe tangentia agunt ⁊ patiunt̉ ad inuicē. iō qd̓cūqꝫ ip̄oꝝ eſſet infinitum. corrūperet oīa alia ⁊ ꝯuerteret inſeip̄m. ⁊ ideo ne deſtruat̉ mundus dicunt. ꝙ alterū ab elementis eſt quoddā corpus infinitū qd̓ eſt extra elemēta.Impoſſibile aūt eſt eſſe hmōi. non quia infinitum. De hoc em̄ cōmune quiddā dd̓m eſt. ⁊ deomni ſimili ⁊ aere aqua ⁊ quolibet. Sed ꝙ nōeſt huiuſmodi corpus ſenſibile extra vocataelementa. Omne nanqꝫ qd̓ eſt ex quo eſt ⁊ reſoluitur in hoc. Quare eſſet vtiqꝫ hoc preter a erēignem ⁊ terram ⁊ aquam. videt̉ autē nullū Neqꝫ igitur ignem neqꝫ aliorū elementorū nullumcontingit infinitū eſſe aliqd̓. Omnino em̄ ⁊ p̄ter id qd̓ infinitū ſit aliqd̓ ip̄orū impoſſibile eſteē ſi finitū ſit. oportꝫ aūt eſſe aut fieri vnū aliqͥdip̄oꝝ ſicut eraclitus oīa fieri aliqn̄ ignē. Eadeꝫaūt rō eſt ⁊ de vno qd̓ faciunt extra elementaphyſici. Omne em̄ mutat̉ ex cōtrario in cōtrariū. ⁊ ex frigido in calidū. Oportet aūt de oī ⁊de his cōſiderare ſi cōtingat. aut nō cōtingatcorpus ſenſibile infinitū eſſe.Hic ꝓbat ph̓s minorē p̄dicte tōnis ſcꝫ ꝙ impoſſibile ē eētale corpꝰ extra elemēta. qm̄ ſi eēt tale corpꝰ extra vocataelemēta ignē aerē aquā ⁊ terrā ex quo generant̉ alia corpora q̄ vocant̉ elemēta. tūc oporteret etiā ꝙ elemēta reſoluerent̉ in ip̄m. ſed nullū corpꝰ eſt in qd̓ reſoluūtur elemētaqꝛ ſic elementa nō eſſent elemēta. Nā definitio elementieſt. ꝙ nō reſoluit̉ ẜm formā ad formā. gͦ impoſſibile eſt talecorpus eſſe. ex quo elementa generentur ẜm hoc em̄ nōeſſet generaratio elementi vniꝰ corruptio alterius. ⁊ ecōuerſo corruptio vnius generatio alterius. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſſꝫcircularis generatio elemētoꝝ ſed ex quoda alio generarent̉. ⁊ ī qͥddā aliud reſoluerent̉ in corruptōne. Sūt etiaꝫaliqͥ qͥ dixerūt vnū aliqd̓ iſtoꝝ eſſe elemētū ad alia ex qͦ generant̉ ⁊ in qd̓ alia corrūpūtur. Et ꝑ eādē rōnē q̄ poſita ēoſtendit̉. impoſſibile eē ignē aliqd̓ elementoꝝ eſſe tale ⁊ infinitū. Ul̓iter em̄ ⁊ oīno īpoſſibile ē aliqd̓ corpꝰ taliter ſehn̄s ad elem̄ta etiā ſi ponat̉ īfinitū eē. qꝛ īpoſſibile ē ſic eēvl̓ fieri ex alio elemēto alqd̓ elem̄toꝝ. ſic̄ eraclitꝰ dixit oīaaliqn̄ pͥus ignē. ⁊ ignē d̓t eſſe elemētū elemētoꝝ. Eadē rōeſt de illo vno ⁊ infinito qd̓ phyſici extra elemēta eſſe dixerūt. qꝛ oīa mutant̉ ex ꝯͣrio in ꝯͣriū. vt ex calido in frigiduꝫ.igit̉ illud qd̓ ē ex elemēto ex qͦ ꝑ mutatōem fiunt elemētaeſt diſtinctū ꝯͣrietate. ⁊ ſi hꝫ cū elemētis ꝯͣrietatē tūc corrūperet elemēta vt patuit ſupra. ſꝫ hoc nō ē veꝝ. igit̉ falſū eſtaliqd̓ corpꝰ tale eſſe ⁊ eſſe infinitū. oꝑtet āt de oī elemētoſimplici ex rōnibꝰ dictis ꝯſiderare ſi ꝯtingat. aut non corpus ſenſibile ⁊ diſtinctū cōtrarietate ⁊ ſimplex infinitumeſſe. quia eadem eſt ratio de oībus.Ꝙ āt oīno īpoſſibile ſit corpus ſenſibile infinitū eē ex his manifeſtū erit. Aptū em̄ natū eſt oēſenſibile alicubi eſſe. ⁊ locꝰ aliqͥs ē vniuſcuiuſqꝫ. ⁊ idē partis ⁊ oīs ē. ⁊ totius terre ⁊ vniꝰ gle
be. ⁊ ignis ⁊ ſcintille. Quare ſiquidē ſit eiuſdeꝫſpeciei aūt īmobile erit. aut ſꝑ mouebit̉. ⁊ īpoſſibile eſt vtrūqꝫ. Quid em̄ magis deorſum autſurſum aut alicubi. Dico aūt vt ſi gleba ſit alicubi. ip̄a mouebit̉ aut ibi manebit. locꝰ eniminfinitꝰ erit cognati ſui ⁊ corporis ꝓximi. Utrū igit̉ ꝯtinebit totū locū. ⁊ quō. Que igit̉ māſio ⁊ vbi et motus ip̄ius. Aut em̄ vbiqꝫ manebit. nō ergo mouebit̉. aut vbiqꝫ mouebit̉. nonergo ſtabit. Si aūt diſſimile eſt oē. diſſimileset loci ſunt. et primū quidē nō vnū corpus oīseſt. ſed aut in tangendo. poſtea auteꝫ finita hecerunt. aut infinita ſpecie. ⁊ finita quidē eē nonpn̄t. Erūt em̄ alia quidē finita alia vero non. ſiom̄e infinitū ē. vt ignis aūt aqͣ Corruptio autēhmōi ꝙ tale ex ꝯtrarijs erit ſicut dictū ē priusEt ꝓpter hoc nullus vnū ⁊ infinitū ignē fecitneqꝫ terrā phyſiologoꝝ. ſꝫ aut aerē aūt aquamaut ip̄oꝝ mediū. qꝛ locꝰ vniuſcuiuſqꝫ manifeſtus erat ⁊ determīatꝰ. hec āt ſe hn̄t ad amboſurſū ⁊ deorſū. Si āt infinita ⁊ ſimplicia ſuntet loci īfiniti ⁊ elemēta īfinita erūt. Si aūt hocīpoſſibile ē. ⁊ loci finiti ſūt. totū finitū eē nccē ē.Impoſſibile em̄ ē nō ꝯꝑare locū ⁊ corpꝰ. Neqꝫ em̄ locꝰ oīs maior ē qͣꝫ qͣꝫtūcūqꝫ ꝯtingit corpus ſil̓ eē. Sil̓r āt neqꝫ infinitū erit corpꝰ. neqꝫcorpꝰ maius qͣꝫ locus. aut em̄ vacuū erit aliqd̓aut corpus nuſqͣꝫ natum eſt eſſe.Hic on̄dit. pͦ. ꝙ nō p̄t eē aliqd̓ corpꝰ ſenſibile actu infinitūmanifeſtū erit ex dicēdis. qꝛ corpꝰ aūt ē ſil̓is ſpēi in ꝑtibusaūt diſſil̓is vt patuit ex dictis. ſꝫ neutꝝ illoꝝ p̄t eē actu infinitū vt patebit īfra. igit̉ Et loqͥt̉. p. h̓ dūtaxat de corꝑe hn̄te motū rectū qd̓ ſolū ſēſibile vocat̉ qꝛ ip̄ꝫ diſtīctū ē pͥmisqͣlitatibꝰ ſēſibilibꝰ q̄ ſtꝭ obiecta tactꝰ ⁊ cā ſūt oīm aliaꝝ ſenſibiliū qͣlitatū. Et rō qͣre dūtaxat de tali corꝑe hic fit mentio ē qͥa phyſici ponētes īfinitū eē poſuerūt ip̄m materialepͥnᵐ reꝝ. Id āt qd̓ ē materiale corpoꝝ pͥnᵐ rectū motū hꝫ⁊ ē diſtīctū qͣlitatibꝰ tactꝰ In liº āt d̓ celo ⁊ mūdo gn̄aliorfiet mētio de infinito. qꝛ ibi on̄det̉. ꝙ nec corpꝰ motū circūlariter p̄t eē īfinitū. nec īfinitū ecōuerſo ip̄m poſſe eſſe. Iſtꝭem̄ p̄miſſis adhuc tres ꝓpōnes ſunt p̄mittēde ex qͥbꝰ ꝓcedendū ē. Quaꝝ pͥma ē ꝙ oē corpꝰ ſenſibile aptū natū eſtalicubi eē. ita ꝙ vniuſcuiuſqꝫ corꝑis ſenſibilis ē locꝰ aliqͥs.Scd̓a ē. ꝙ ī corꝑe ſil̓i ī ſpē idē ē locꝰ totius ⁊ ꝑtis. ſic̄ idemeſt locꝰ totius ignis ⁊ ꝑtis eiꝰ. Corpꝰ em̄ ſil̓e ī ſpē d̓r eſſecorpꝰ hōgeniū ⁊ ſimplex. qꝛ ſi eēt hō geniū ⁊ ꝯmixtū tūc n̄ſeq̄ret̉ ꝙ ī carne ſūt ꝯponētia elemēta. ⁊ locꝰ carnis ē deorſū ⁊ tn̄ q̄dā ꝯponētiū mouēt̉ ſurſū ſic̄ ignis Tercia ē ꝙ corpus ſimplex ſil̓is ſpēt qͥeſcit ī loco naturali qn̄ ē ī ip̄o. ⁊ mouet̉ ad ip̄m quādo ē extra ip̄m. et pars ſimilis ſpeciei quieſcit in loco totius quādo eſt in ip̄o ⁊ mouetur ad ipſumquando eſt extra ipſum. Ex his iā ꝓbat̉ ꝓpoſituꝫ. ſi corpilld̓ qd̓ d̓r eē īfinitū ē ſimplex ⁊ ē ſil̓is ſpēi ⁊ forme erit ī aliqͦ loco ꝑ ꝓpōeꝫ pͥmā. ſꝫ ille locꝰ aūt ē ſibi natural̓ aut nō ſinat̉al̓ tūc ꝑpetue qͥeſcit ī loº īfinito ſibi nat̉ali. qꝛ extra locūīfinitū n̄ ē locꝰ ⁊ ita cū n̄ hēat ad quē moueri poſſit ꝑpetue