PhyſicorumA reſtotelis

vere eſt. ⁊ quod vere vnuꝫ eſt. Accidens ꝟo deſubiecto quodam dicitur. quare cui accidit qd̓eſt non erit. alterum em̄ eſt ab eo qd̓ eſt Erit itaqꝫ aliquod cum nō ſit. non itaqꝫ inerit alij exiſtens qd̓ vere eſt. nō em̄ vtiqꝫ inerit ens aliqd̓ipſi eē niſi multa qd̓ eſt ſignificet. ſicut ꝙ ſit aliquod vnūquodqꝫ. ſed ſupponit̉ qd̓ eſt ſingnificare vnū. Si igitur qd̓ vere eſt nulli accidit: ſꝫilli aliquid magis qd̓ vere eſt ſignificat qͣꝫ quodnon eſt: Si em̄ erit qd̓ vere eſt idem ⁊ album.albo aūt eſſe non eſt quod vere eſt. Neqꝫ em̄ accidere ipſi poſſibile eſt qd̓ eſt. neqꝫ em̄ qd̓ eſt. eſtquod non vere eſt. Nō ergo qd̓ eſt eſt qd̓ albuꝫeſt. Nō ſic aūt ſicut cū aliquid non ſit. ſed omnino non ſit. Qd̓ vere itaqꝫ eſt non eſt. Ueruꝫem̄ eſt dicere quoniā albū eſt. hoc autē non qd̓ē ſignificabit. Quare ſi ⁊ albū ſignificat qd̓ vere eſt. multa ergo ſignificat quod eſt¶ Iſta eſt ſecūda pars capituli. in qua ph̓s īprobat opinionem Permenidis in ſpēali vna rōne que ſumit̉ ex parte entis que etiam poteſt applicari ad poſitionem Melliſſi. Et poteſt ſic formari. ſi tm̄ vnū ens eſt. ita ſcꝫ ꝙ quicquid eſt p̄ter illud ſit non ens. aut ergo ens vnū eſt ſubſtantia tm̄. vel accidens tm̄. Si eſt vnū qd̓ eſt accidēs tm̄tūc ſubſtantia erit nō ens. qꝛ aliud ab accidente qd̓ nullomō dici poteſt. qꝛ accn̄tis eſſe eſt ineſſe alicui de quo p̄dicatur denoīatiue neceſſe eſt ꝙ ens illud vnū nō ſolū ſignificet ens accidentale de quo p̄dicatur. ſed etiam ſubſtantiam. ⁊ ita ſequitur ex hypotheſi qua dictū eſt ens illud ſignificare vnū accidens ꝙ aliquid ſit ⁊ tamen nō eſt. quiaſubiectū nō eſſe ponitur. ⁊ tn̄ neceſſario ponit̉ ſi accidēsſit. qꝛ al̓s accidens non eſſet. eo ꝙ eiꝰ eſſe eſt ineſſe. Nec poteſt dici ꝙ illud vnū ens ſit ſubſtantia ſiue qd̓ vere eſt. qꝛtūc accn̄s eſſet nō ens. cum ſit p̄ter vnum vere ens quodeſt ſubſtantia. ⁊ nō ſolum eſſet nō ens. quod eſt falſum. ſꝫerit ſimpliciter non ens. ſed hoc eſt inconueniens. qꝛ accidens predicatur de ſubſtantia. ⁊ ſic nō ens predicetur deente quod eſt incōueniens. Et hoc ph̓us declarat exemplariter. quia ſi per ens intelligatur album tūc cuꝫ albumnon ſit ſubſtantia. quia accidit alicui quod nō ꝯuenit ſubſtantie erit non ens. ⁊ cum dicatur de aliquo nō ens dicetur de ente. ⁊ ſic ens erit non ens quod eſt inconueniens.oportꝫ ergo dicere ꝙ illud quod vere eſt nō ſolum ſignificat ſubſtantiam ſed etiam accidens. ⁊ ſic ens d̓r multipliciter. qd̓ eſt ꝓpoſitum. Ut aūt hec ſententia planius ex textu haberi poſſit attendendū eſt ꝙ per id quod vere eſt intelligit̉ ſubſtantia. ꝑ id vero qd̓ eſt intelligit̉ accidens. itaꝙ li quod eſt accipit̉ pro ente. quia illud qd̓ currit eſt currens. ⁊ qd̓ calet eſt calidū. ⁊ ꝑ illud quod vere vnū eſt intelligitur vnū indiuiduitate.¶ Neqꝫ igit̉ magnitudo erit qd̓ ē ſi quidem qd̓vere eſt. eſt quod eſt vtriqꝫ em̄ alterū eſt eſſe partium. Ꝙ aūt diuiditur quod vere eſt in qd̓ vere eſt aliquod aliud. ⁊ rōne manifeſtū eſt. vt hōſi eſt quod vere eſt aliquid ne ceſſe eſt ⁊ animal

qd̓ vere eſt aliqͥd eſſe ⁊ bipedē. Si em̄ nō ſuntqd̓ vere eſt aliqͥd eſt. accn̄tia erūt. aut igit̉ homini aūt alij alicui ſubiecto. ſed impoſſibile eſt.Accidens em̄ d̓r hoc aūt qd̓ contingit eſſe autnō eſſe. aut in cuius rōne eſt hoc cui accidit. vtſedere quidem ſicut ſeparabile. In ſymo aūt ērō naris cui dicimus accidere ſymū Ampliusaūt quecūqꝫ in definitiua rōne inſunt aut ex qͦbus ineſt rō ſunt in rōne alicuius horū nō totius. vt in bipede rō hominis. aut in albo queeſt rō albi hominis. Si igit̉ hec hunc habentmodū ⁊ homini accidit bipes. neceſſe eſt ſeparabile eſſe ipſum. Quare ꝯtingit vtiqꝫ nō bipedem eſſe hominem. aut in rōne bipedis inerithominis rō. ſed impoſſibile eſt. illud em̄ in illius rōne ineſt. Si aūt alij accidūt bipes ⁊ aīalet nō eſt vtrunqꝫ qd̓ vere eſt aliquid. ⁊ hō vtiqꝫerit accn̄tiū alteri. ſed qd̓ vere eſt ſit accidensnulli. ⁊ de qͦ ambo ⁊ vtrūqꝫ. ⁊ qd̓ eſt ex his dicatur. ex indiuiſibilibꝰ vtiqꝫ eſt omne.¶ Iſta eſt tercia pars huius capl̓i in qua ph̓s remouetſiue improbat opinionem Permenidis ex diuiſione totiꝰet hoc dupl̓r. ſcꝫ totius integralis. ⁊ totius definitiui. Etpͥmo de toto integrali. dicens. ꝙ in rōne permenidis ensnō p̄t ſtare ꝓ magnitudine ſiue ſubſtantia corporea. cumilla habeat partes que ſunt p̄ter vnū vere ens ſequit̉ ꝙ ipſe partes erūt nō entia. ſed tota magnitudo ꝯſtituitur expartibꝰ. ergo etiā tota magnitudo eſt nō ens. qd̓ eſt incōueniens ⁊ ꝯtra ſenſum. Et de toto definibili ſic oſtenditqꝛ ſi in rōne Permenidis ſtaret vnū vere ens ꝓ toto definibili ſiue ſubſtantia definibili. tūc ncc̄ario ſequeret̉ ꝙ eēntplura entia. qꝛ talis ſubſtantia diuidit̉ in plura quoꝝ vnūquodqꝫ eſt illud qd̓ vere eſt. id eſt ē ſubſtantia. Et iſtud ēmanifeſtū de definitiōe eſſentiali. ſicut videre poſſumꝰ dehomine. ⁊ dicimus ꝙ hō ſit aīal rōnale bipes Si dicaturhomo vere eſſe oportꝫ ꝙ animal vere ſit. rōnale. ⁊ bipes.qꝛ illud qd̓ vere eſt nō ꝯſtituitur in eſſe niſi ex his que vere ſunt. Si vero dicat̉ ꝙ aīal ⁊ bipes nō ſint de rōne hominis. tūc accidentia eſſent. ⁊ ſic acciderent homini vel alicui alij ſubſtantie. ſed nullū iſtoꝝ eſt dicendū. Primū patꝫꝙ nō ſunt accidentia hoīs. Et pro illius deductōe ponitduas ſuppōnes. Prima ꝙ duplex eſt accidens. ſcꝫ ſeparabile ⁊ inſeparabile. Accidens ſeparabile eſt qd̓ ꝯtingit ineſſe ⁊ nō ineſſe. Accn̄s vero inſeparabile eſt in cuius definitione cadit ſubiectuꝫ cui accidit. vt ſymus eſt naſus curuus. Secunda eſt. ſi aliquid ponat̉ in definitione alteriustūc ecōtra illud nō debet poni in definitōe pͥoris loquendo de definitione abſolutoꝝ ⁊ nō relatiuoꝝ. Quibꝰ ſuppoſitis dicit ph̓us ſic. ſi aīal ⁊ bipes eſſent accidentia hominis. vel eſſent accidentia ſeparabilia. vel inſeparabilia.Non ſeparabilia. qꝛ tūc homo poſſet eſſe non aīal. qd̓ eſtimpoſſibile. Nec inſeparabilia. qꝛ tūc in eius definitōe poneret̉ homo ꝑ ſecūdam partem pͥme ſuppoſitiōis. ſed hoceſt impoſſibile iuxta ſecūdā ſuppōnem. ex quo animal ponitur in definitione hominis. ergo non poteſt econtra hōponi in definitione aīalis. Nec poteſt dici ꝙ animal ⁊ bi-

C iij