¶ Periarmenias.I
currit. nullus hō currit ſūt vl̓es. Et iſte. quēdāhoīeꝫ curre ē poſſibile. ⁊ quēdā hoīeꝫ n̄ currē ēpoſſibl̓e ſūt ꝑticl̓ares. ⁊ ſortē curre ſor̄ n̄ curre̓.ſūt ſingl̓ares. ¶ 3º p̄t attēdi qͣꝫtitas ex ꝑte mōiqͣꝫtitas dico n̄ ſuppoſit̓oꝝ. q̄ attēdit̉ neceſſarioex ꝑte ſubiecti. ſꝫ tempoꝝ q̄ attēdi p̄t ex ꝑte p̄dicati. Et hͦ mō ille q̄ ſunt de neceſſario ⁊ impoſſibili ſūt vl̓es. qꝛ ncc̄e ampliat ad oē tp̄s affirmatiue ⁊ īpoſſibile ad ome tp̄s negatiue. poſſibile⁊ ꝯtingēs ampliāt ad aliqͣ tꝑa ſcꝫ ad pn̄s ⁊ futurū. gͦ ꝓpōes de poſſibili ⁊ ꝯtingēti ſūt ꝑticulares. Quia mōi hͦ mō ꝓporcionāt̉ ſignis. Etaddūt alij ꝙ qͣrto attēdit̉ qͣꝫtitas ẜm lineas qͣspoīt pe. hyſ. Et hͦ mō oēs de pͥma linea ſūt ꝑticulaes affir. qꝛ ſunt formal̓r vl̓ eqͥualēt̉ de poſſibili. De ſcd̓a linea ſūt ꝑticl̓ares negatīe qꝛ ſūtde poſſibili nō. De i̓cia linea vl̓es negatīe. quiaſunt de īpoſſibili. De qͣrta ſūt vl̓es affirmatiueQuia ſūt ꝟtual̓r l̓ formal̓r de neceſſario. Et ſicqꝛ ē duplex cōpō ī modalibꝰ nō ē īcōueniēs ꝓpoſicōꝫ exn̄teꝫ vniꝰ qͣꝫtitatꝭ vno mō ⁊ alteriꝰ qͣꝫtitatis alio mō. Terciū dubium eſt. Anoppō in modalibꝰ ſumēda ſit penes negacōꝫ poſita ad modū. vl̓ ad verbū. ¶ Et videt̉ pͥmoꝙ ꝑ negacōꝫ poſitā ad verbū. Quia determīaᶜdꝫ addi ſuo det̓mīabili. ſꝫ negacō eſt det̓mīacōꝟbi. gͦ etꝭ dꝫ addi ꝟbo ⁊ ꝑ ꝯn̄s hͦ mō ſumendaē oppō ¶ Et ꝯfirmat̉. qꝛ iſte ꝯͣdicūt. ſor̄. currē ēpoſſibile. ſor̄. currē n̄ ē poſſibl̓e. ⁊ tn̄ ibi negacōponit̉ ad u̓bū ſcꝫ eſt. ¶ 3º officiū negacōis ꝯtradictorie ē negare qͥcqd̓ affirmauit affirmacō. ſꝫhͦ fac̄ negaº poſita ad ꝟ̓bū ſiue int̓ ꝑtes dicti. gͦꝑ illā fit ꝯtradictio. ¶ Mīor ꝓbat̉. qꝛ negaº ēmalignātꝭ natu̓e qͥcqͥd pꝰ ſe inueīt hͦ totū deſtruit ⁊ oppoᵐ inducit. ſꝫ poſita int̓ ꝑtes dicti p̄cedit. gͦ negat etꝭ moᵐ faciēs ꝯͣdictiōeꝫ. ¶ Quarto iſte ſunt ꝯtradictorie. Ioh̓es currit ꝯtingēt̉ioh̓es n̄ currit ꝯtingēt̓. tn̄ ſumit̉ ꝯtradictio int̓eas ferēdo negacōꝫ ad v̓bū dctī. puta ad hͦ ꝟᵐcurrit. qd̓ ē p̄dicatū dicti. Soº. oppō ſumēdaē in modalibꝰ penes negacōꝫ poſita ad moᵐ ⁊ n̄int̓ ꝑtes dicti. qꝛ modꝰ poīt̉ ī p̄dicato. ⁊ ita negaco remouet ip̄m a dicto ⁊ hͦ mō opponūt̉ iſteſor. curre̓ ē poſſibile. ſor. currē nō ē poſſibile. Etſil̓i mō dd̓m ē de alijs ſuo mō ꝯformit̓ ad ea q̄dicta ſūt ī textu ¶ Ad obiecta ī oppoᵐ ad pͥᵐ ēdd̓m. ꝙ negaº dꝫ addi ꝟbo. ſꝫ ī modali ē duplexꝟbū ſcꝫ ꝟbū dicti qd̓ ē infinitiuꝰ. ⁊ ꝟbū qd̓ eſtcopula totiꝰ enūciacōis. negacō gͦ dꝫ addi ꝟboqd̓ ē copula totiꝰ enūciacōis. ⁊ nō ꝟbo qd̓ ē ꝑsꝯpōis dicti. Ad ꝯfirmacōeꝫ dd̓m eodē ꝙ ī ill̓ꝓpōibꝰ fert̉ bn̄ negaº. ad v̓bū qd̓ ē copula totiꝰmodal̓. ſꝫ n̄ fert̉ ad v̓bū qd̓ ē p̄dicatū dicti. Iā
copula īmediate ꝯiūgit̉ mō. negacō gͦ ſꝑ ferturad moᵐ mediate vl̓ īmediate. medrate vt ſor̄.curre̓ nō ē poſſibile. ⁊ hͦ ſufficit. qꝛ tūc negat̉ tota ꝯpō. īmediate. vt ſor̄. curre̓ ē nō poſſibile. Etſic ad hn̄dam ꝯtradictionē in modalibꝰ nihilrefert an negacō īmediate ferat̉ ad modū vl̓ mediate dūmo modꝰ negat̉. eo ꝙ in modalibꝰ eſt.vna ſpēal̓ cōpō mōi ad dc̄m̄. ¶ Ad 3ᵐ ē dd̓m.ꝙ diffinicō negacōis intelligit̉ in vna ⁊ eademꝯpōe. Iā in modali ſunt due cōpōes. vna ē cōpoſicō ꝑtiū dicti. ⁊ illā negat negaº poſita int̓ ꝑtes dicti ⁊ nō ampliꝰ. Alia ē cōpō modi cū cōpoſicōe totiꝰ dicti. ⁊ illam negat negacō poſitaad modū. ⁊ illa ē cōpo totiꝰ modal̓ ꝓpōīs. Etꝭnō p̄ponit̉ negaº q̄ ponit̉ int̓ ꝑtes dicti ẜm ꝟitate. ſꝫ magis pꝰ ponit̉. ⁊ gͦ nō vꝫ qd̓ obicit. Ethͦ ſatis ptꝫ in eqͥpollētijs modaliū. ¶ Ad qͣrtūdd̓m. ꝙ in his enūciacōibꝰ vl̓ accipit̉ ꝯtingent̓vt determīat rem ꝟbi. ſcꝫ curſum. ⁊ ita ſūt contradictorie. inqͣꝫtū vꝫ iſtā curſus. ſor. ē ꝯtingesſꝫ nō ſunt modales. ſꝫ de inee illo mō tn̄ accipitur impropͥe ꝯtīgent̓. qꝛ illa qͣttuor adu̓bia cotigēt̓ poſſibl̓r īpoſſibl̓r neceſſario drn̄t ab alijsQuia determinat copōeꝫ ⁊ nō rē ꝟbi ¶ Alioºp̄t determīare cōpōeꝫ. ⁊ ſic ſūt modales ꝯtradictorie de dicto affirmato ⁊ dꝫ ītelligi ꝙ ſcd̓a negacō ferat̉ ad modū adu̓bialē ꝯtingent̉ qd̓ ptꝫreſoluēdo eas hͦ mo. hec ꝯpō ſor̄. currite ꝯtingens. vl̓ hec ꝯpoſortes currit nō ē ꝯtingens. ⁊tūc manifeſtū eſt ꝙ negacō cadit ſuꝑ moᵐ. ſiuecopulā totiꝰ enūciacōis qd̓ idē ē. Iuxta hoc tn̄notandū ē ꝙ ꝓpō p̄t dici tripl̓r modal̓. ſcꝫ material̓r tm̄. vt hō p̄t curre̓. formal̓r tm̄. vt hoīeꝫcurre̓ ē veꝝ. ⁊ formal̓r ⁊ material̓r. vt hoīeꝫ currere ē poſſibile. Et idē ē dicē aliq̄ ſunt modalesẜm rem enūciatā tantū. aliq̄ ẜm moᵐ enūciāditm̄. ⁊ alique ẜm rem ⁊ modū enūciandi ſil̓. devltīs tm̄ ē diſputacō ph̓i. Qn̄ enī modꝰ p̄dicatur adu̓bial̓r. tūc nō ſunt ꝓpͥe modales. qꝛ ī eisnō p̄dicat̉ modꝰ exqͦ adu̓biū p̄dicari nen p̄t. ſedꝟbū qd̓ determīat̉ a mō adu̓bial̓r ſignificato.nō ſunt ergo tales modales explicite ⁊ formal̓r¶ Quartū dubin̄ eſt. Utrū in modalibꝰ modi cōpōnis ſint p̄dicata ⁊ eē vl̓ nō eē ſubiectaEt videt̉ pͥmo ꝙ no. Quia modꝰ in modalibꝰē det̓mīaco ꝯpōīs. gͦ nō eſt p̄dicatū. ꝯn̄a ꝓbat̉.Quia nihil idē p̄t eē det̓mīacō alicuiꝰ copōis.⁊ p̄dicatū eiuſdē. ¶ Scd̓o ſic. ſi modꝰ neceſ ſario p̄dicaret̉ in modalibꝰ. ſequeret̉ ꝙ modalesnon poſſent conuerti quo ad ſe totas qd̓ videt̉inconueniēs. ſequela ptꝫ. Quia in conuerſionede ſb̓iecto fit p̄dicatū ⁊ ecōtra. Soluº ſic. Quiaomē p̄dicatu dat ſuo ſubiecto nomē ⁊ rōnē. cē
ee iij.