Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Secundus

vero ⁊ non eſſe. modificantur per ip̄oa modosergo modi ſunt predicata. Eſſe vero ⁊ noneſſe ſubiecta vt patet cum dicitur. ſortem ambulare eſt poſſibile. valet iſtam. ſortem eſſe ambulantem eſt poſſibile vbi accuſatiuus cum infinitiuo reddit ſuppoſitum illi verbo eſt. Et hͦeſt ſententia Alphorabij ⁊ Boecij. Ad obiecta in oppoſitum ad primuꝫ reſpondet Albertus. Ql in modali eſt duplex compoſitio. Una eſt compoſitio dicti. qd̓ſubicitur. quia ſicut dicit Philoſophus. nihileſt dicere ſortem ambulare qͣꝫ ſortem eſſe ambulantem. ⁊ ſic eſſe ⁊ non eſſe cū compoſitione ſubicitur in modali. Et illius compoſitionis modus eſt determinatio. Alia eſt compoſitio totius modalis enunciationis. ⁊ illam non determinat modus. ſed reſpectu illius eſt pars ſiuealterum compoſitorum. Si dicas predicatum non eſt determinatio compoſitionis alicuius cuꝫ igitur modus ponatur determinare cōpoſitionem non erit predicatum. Ad quodreſpondet Albertus ꝙ exquo in enunciationemodali non ſubicitur ſubſtantia cui inſit predicatum. ſed ſubicitur dictum cum ſua compoſitione. ergo modus non predicatur vt eſſe. qͥahoc dicit predicatum dicti. ſed predicatur vtmodus eſſe. quod dicit dicti compoſitio. ſꝫ vbiſubiectum eſt ſubſtantia vel res ſubiecta ibi p̄dicatum eſt eſſe ſicut manifeſtum eſt in enunciatione de ſimplici inherentia. Ad ſecundumeſt dicendum. Q modales ille conuertunturquo ad ſuas preiacētes ſicut docꝫ Philoſophꝰprimo Priorum ⁊ non quo ad ſe totas Quiamodus in modalibus debꝫ ſemper predicari. inconuerſione ꝟo de predicato fit ſubiectum. Quintum dubium eſt. quottuplexeſt ſubiectum in propoſitione modali. Solutio Alberti duplex. vnum eſt ſubiectum locutionis. reliquum dicitur ſubiectum enunciationis. Subiectum locutionis eſt de quo in enunciatione fit locutio ⁊ hoc eſt ſubiectum dicti. ſicut in hac. ſortem currere eſt poſſibl̓e de ſortem ſit locutio. ⁊ ideo ſubiectum tale eſt ſortesSubiectum vero enunciationis eſt non quodſupponit infinitiuo. ſed potius totum dictumid eſt accuſatiuꝰ cum infinitiuo. Et hoc modoomnes modales ſunt ſingulares. Et non fit exeis ſylogiſmus. Quia in ſylogiſmo non ſit ſubſumptio ſub toto dicto. ſed ſub ſubiecto dictiſicut patet ſic arguendo. Omnem homimineꝫpoſſibile eſt currere. ſortes eſt homo. ergo ſortepoſſibl̓e eſt currere. Si dicas ex dicto ſequitur

ꝙ omnis propoſitio modalis eſt compoſita etnon duplex ex compoſitione ⁊ diuiſione. eoꝙ ſubiectum totius enunciationis eſt totuꝫ dictum. ⁊ ſic omnes eſſent ſimpliciter falſe. Solutio Alberti hoc non ſequitur in predicato qd̓non vt eſſe ſed vt modus predicatur. Quia illud quod vt modus predicatur non predicat̉vt modus ſui ſed aliorum. ⁊ ideo poteſt ad illa referri vel ſub diuiſione vel compoſitione eoꝙ poteſt determinare compoſitionem dicti inqͣꝫtum predicatuꝫ attribuitur ſubiecto quo adformale ⁊ materiale ſimul. Uel inquātum attribuitur ſubiecto gratia matialis tm̄ ſicut ſuperius patuit in diſtinctione modalis compoſite ⁊ diuiſe.Seqͥtur textus. Conſequentie v̓o ſcd̓m ordinem fiunt ita ponetibus. illi enim que ē poſſibile eſt eſſe illa que eſt contingit eſſe.⁊ hec illi conuertitur. ⁊ ea que eſt nonimpoſſibile eſt eſſe. ⁊ non neceſſariumeſt eſſe. Illi vero que eſt poſſibile noneſſe. contingens non eſſe. ea que ē noneceſſarium non eſſe. ⁊ non impoſſibile non eſſe. Illi vero que eſt non poſſibile eſſe ⁊ non continges eſſe. illa q̄ē neceſſarium nō eſſe ⁊ impoſſibile eēIlli vero que eſt non poſſibile non eē⁊ non contingēs nō eē illa que ē neceſſe eē ⁊ impoſſibile nō eē. ꝯſideret̉ autēex ſubſcriptione quēadmodū diximꝰ: Poſſibile ē eē Cōtingit eē Nō impoſſibile ē eē Nō ncc̄e ē eē Poſſibileē nō eē Contingit nō eē Nō impoſſibile ē nō eē Nō ncc̄e ē nō eē. nō poſſibile ē eē. nō cōtingit eē Impoſſibile eſteē. ncc̄e ē nō eē, nō poſſibile ē nō eē. n̄ꝯtingit nō eē. Impoſſibile eſt nō eē neceſſe ē eē Ergo impoſſibile ⁊ nō īpoſſibile. illd̓ qd̓ eſt contingēs ⁊ poſſibibile ⁊ non ꝯtingens et nō poſſibile ſequit̉ qͥdeꝫ ꝯtradictorie ſed cōuerſimilld̓ eī qd̓ ē poſſibl̓e eē negaco īpoſſibil̓. negationē v̓o affirmacio. illd̓ v̓oquod eſt non poſſibile eſſe illud quodeſt impoſſibile eſſe. affirmaco enim eſtimpoſſibile eſſe. non poſſibile vero ne