SSecundus
ſed circūloqͥmur ip̄m per negationē poſtpoſitāſigno ꝑticulari dicētes. quidā nō ſic tribꝰ modis corrn̄tibus illis tribꝰ ſignis eſt nomē īpoſitum nō aūt mō particulari negatiuo. ſed circūloqͥmur ip̄m ꝑ modū ꝑticulare cum negatiōepoſtpoſita dicētes poſſibile nō. ¶ Ad quītū ēdd̓m. ꝙ poſſibile ⁊ ꝯtingens ꝯueniūt materialit̓ ⁊ in ſubſtātia ꝯpōnis determīabilis tamendrūt formal̓r ſicut ptūit ſuꝑius in ſufficientia¶ Ad pͥmū qd̓ cōtra ſcd̓m qͣſitū dd̓m ē. ꝙ modus duplex ē. ſcꝫ accn̄talis ⁊ eſſentialis veruꝫē ꝙ pͥmus facit tantū diſtinctiōeꝫ modalem. ſꝫſcd̓us eēntialē. qꝛ eſt de integritate totiꝰ cuiꝰ eſtmodꝰ. ⁊ hoc mō modus faciēs ꝓpōnē modalem eſt de eſſentia ꝓpōis modalis. ¶ Ad ꝯfirmationē dd̓m ꝙ oppō ⁊ eqͥpollētia ſunt benepaſſiones vtriuſqꝫ. ſꝫ non vniuoce ſicut in finecōcluſionis tactu fuit. Etiā licꝫ ambe ꝯueniātin gene̓ ſubalterno qd̓ ē ꝓpō catheorica. drn̄ttn̄ ſub illo genē ſpē ſicut hō ⁊ aſinus cōueniūtin genere qd̓ eſt aīal. ſed dn̄t inter ſe ſpecie.Ad vltimū dicēdū. ꝙ copula ſcd̓m ſe accepta.nō diſtinguit. ſed inqͣꝫtuꝫ vnit extrema. ⁊ quiain modali ē modus qui ꝯiungit̉ ꝯponi dicti ꝑcopulā. ergo diſtinguūtur eēntialit̓ ⁊ ſpecifice.Circa textū incidūt dubia. Primū ē.Quo diuidit̉ ꝓpō modalis. Soº. qꝛ q̄dā eſtmodal̓ cōpoſita. ⁊ q̄dā diuiſa. Cōpoſita ē in qͣſubiectū dicti ⁊ p̄dicatū dicti ſic̄ potētia ⁊ actꝰhn̄t indiuiſionē. in forma totiꝰ cōpōis. Diuiſaꝟo in qͣ diuidūtur rōne oppōis quā hn̄t vt ſūtdiſtincta pͥncipia. verbi gr̄a. in hac enuciaconealbū eē nigrū eſt poſſibile. ſi poſſibile attribuatur toti dcō ẜm ꝙ ꝑtes eiꝰ ſimul ꝯponūt̉ tunc ēꝯpoſita. ⁊ valet iſta. poſſibile ē hoc dc̄m̄ ꝙ albūē nigrū. Sed ſi ſubiectū dicti accipiat̉ ꝓ materiali eius ſeu ꝓ re q̄ ē alba. ⁊ illi tūc attribuat̉modus cū p̄dicato dicti. tūc eſt diuiſa. qꝛ valꝫiſtā. albuꝫ vel res q̄ eſt alba. poteſt eē nigra. Ethoc mō ſanctꝰ tho. vocat primā modale de dicto. ſcd̓am de re dicti. vel ſic diſtinguūt̉ ꝙ in pͥma accipit̉ ſubiectū dicti pro formali ⁊ ma teriali ſil̓. in ſcd̓a ꝓ materiali tantū. ¶ Alij ꝟodicūt hoc mō modalē cōpoſitā diſtingui a diuiſa. Quia in modali cōpoſita modꝰ ſꝑ p̄dicat̉ita ꝙ modꝰ ſiue p̄ponat̉ ſiue poſtponat̉ ſꝑ determinat totū dc̄m. vt dicēdo. ſorte currē e poſſibile. l̓ poſſibile ē ſortē currē. ¶ In diuiſa verodicūt modū determīare copulā totiꝰ modalis.⁊ mediae̓ int̓ ꝑtes dicti. vt hoīem poſſibile eſtambulare. Et ẜm hūc modū dicēdi oēs modales. ſiue ſubiectū dicti ſit terminꝰ ſubſtātialis.ſiue accn̄talis poſſent diſtingui penes ſenſū cōpoſitū ⁊ diuiſum. eo ꝙ modꝰ poſſet poni in p̄c̄
dicato. l̓ int̓ ꝑtes dicti. Sꝫ ſi iſti intelligūt ſitu int̓ mediū mōi int̓ ꝑtes dicti eē neceſſariū deneceſſitate diuiſe ꝓpōīs. tc̄ diſtinctio illa prorſus deuiat a veritate ⁊ dictꝭ ph̓i. Quia ſic nonoportēt diſtinguē modales qd̓ ē ꝯͣ. p. in elencꝭfundantē ī diſtinctiōe orōis ꝯpoſite ⁊ diuiſe.duos locos ſophiſticos qͥ dn̄r fallacia cōpōis⁊ diuiſiōis. Si ꝟo intelligāt inipōeꝫ mōi eēſignū diuiſe ſnīe. ſiue orōis bn̄ dicūt. ſꝫ ī hͦ abeo declināt. qꝛ ſignū diuiſiōis ⁊ cōpōis qd̓. p.docꝫ n̄ ꝓſequūt̉. Docet eī. p. hāc eē drn̄aꝫ ꝓpōnis modal̓ cōpoſite ⁊ diuiſe ſaltem a ſigno. qm̄ꝑtes ī ꝯpoſita ꝯtinue ꝓferūt̉. ī diuiſa ꝟo diſcōtinue. ita vt int̓ ꝑtes dicti fiat q̄dā int̓polaᶜmore. quā antiqͥ ſignificabāt ꝑ puctū int̓ ꝑtesdicti ſignatū hͦ mō. ſortē ābulare ē poſſibl̓e Eth̓ modꝰ videt̉ ꝯformis intētioni dn̄i Albertidicētꝭ pͥº elenchoꝝ. ꝙ ī modali accuſatiuꝰ p̄t ſeꝑari ab infinitio qͦ ad ꝓnūciacōeꝫ n̄ āt qͦ ad cōſtructiōeꝫ. qꝛ nullibi inuenit̉ ꝙ accuſatiuꝰ ꝑ ſepoſſꝫ ſuppone̓ ſine infinitīo. Et iſti diſtinctiōimodal̓ ꝯpoſite ⁊ diuiſe penes pauſam ⁊ n̄ pauſā int̓ ꝑtes dc̄i etꝭ ꝯſentiūt alphorabiꝰ ⁊ boeciꝰPrimi qͥ loquūt̉ de int̓pōne mōi int̓ ꝑtes dictiſic̄ Buridanꝰ ⁊ eū ſeq̄ntes. diſtingunt ꝯpoſitā⁊ diuiſam. volūt ꝙ modal̓ cōpoſita n̄ ſit ꝟe modal̓. exqͦ p̄dicatū totiꝰ enuciacōis denotat̉ inedctō ſimpl̓r ſine mōificacōne ſꝫ iſtd̓ n̄ cōcluditqꝛ ad minꝰ p̄dicatū dcī denotat̉ ineē ſuo ſubiecto cū mōificacōe. ⁊ hͦ ſufficit ad modalē diſtīctā ab illa de inee verū ē. tn̄ ꝙ maior ē modificatio ī diniſa qͣꝫ ī cōpoſita. ī cꝰ ſignū cōpoſita exponit̉ ꝑ vnā de ineē. hͦ mō albū eē nigrū ē poſſibile .i. h̓ ꝯpo albū ē nigrū eſt poſſibil̓.¶ Scd̓m dubiū. Qūo ſumēda ē quātitas īmodalibꝰ. Soº quātītas ī modalibꝰ p̄t t̓pl̓r at̄tēdi. ſcꝫ ex ꝑte totiꝰ dicti. ex ꝑte ſubiectī. ⁊ ex ꝑtemōi. Ex ꝑte totiꝰ dicti oēs ſūt ſingl̓ares Quiaqd̓libꝫ dc̄m ē indiuiduū rōne ꝯpoīs quā format nota ſeu copula indiuiſibil̓ int̓ ſua extrēaclauſa ⁊ ſignificata. qꝛ nota ꝯpōis int̓ hͦ extrēaeadē nūero n̄ p̄t ponrint̓ alia. Etꝭ ī oī modaliſubicit̉ ſpēale dc̄m. qd̓ nulli alteri ab eo ē cōe.ita enī ſingulare eſt hoc dc̄m. omnē hominemeſſe animal ſicut hͦ dictū. ſortē eē hoīeꝫ. Dr̄ aūtdc̄m n̄ ſingl̓are ſuppoſitū. ſꝫ appellatū. qꝛ v̓būn̄ ſuppoīt nec dr̄ ſignificatū. qꝛ īcludit duo ſignificata ſcꝫ accuſati ⁊ infiniti. ſꝫ vocat̉ appellatū .i. dc̄m̄ ex noīe ⁊ ꝟ̓bo ad ſeinuicē pulẜ īmediate vnitū. Ex ꝑte ꝟo ſubiecti ꝯſiderāda ē qͣꝫtitas eaꝝ ſic ī illis de ineē reſoluēdo eas ī ſuas p̄iacētes ꝯſiderādo ſb̓iectū ⁊ ſb̓iecti diſpōꝫ. Ethͦ mō iſte. oēm hoīeꝫ curre ē poſſibile. ⁊ nulluꝫhoīeꝫ curre ē poſſibile ſūt vl̓es. qꝛ iſte oīs hō