Irca exordīumCategoriaꝝ Areſtotelis que latine p̄dicamēta appellantur an̄qͣꝫ adtextu ꝓcedat̉ mouenda ſunt quedā4dubia. Quorum primū eſt. de ordīe huius libri ad ſequente. Ad qd̓ reſpondet̉. ꝙ h̓ liber inter libros Areſtꝭ. conuenient̓ eſt primusQuia in eo determinat̉ de ſimplicibus ⁊ incōplexis ſiue ꝑtibꝰ enūciacōis. In libro ꝟo Perihermenias de enūciacōe ſicut in noua logica detotali argumētacōe. Etiā ordinātur partes logice ẜm ordinē actuū rōis. qꝛ ip̄a logica ē ſcientia rōnalis ⁊ rationis directiua. ſicut gͦ prima operatio intellectus que eſt ſimpliciū app̄henſio p̄cedit ſcd̓am. ⁊ ſcd̓a terciaꝫ. ita hic liberp̄dicamentorū p̄cedit librū periarmenias. ⁊ ille ꝯſequēter tota nouā logica quēadmodū circa iniciū libri periarmenias dicet̉.¶ Scd̓m dubiū eſt. An de decē predicamentis ſit ſcīa logicalis. ¶ Et videt̉ pͥmo ꝙ n̄.Quia om̄is ſcientia habet̉ per pͥncipia. ⁊ cauſas. ſed p̄dicam̄ta nō hn̄t prīcipia. neqꝫ cauſasergo de eis nō eſt ſcīa ꝯn̄a ē ſylogiſtica. Maiorꝓbat̉ ꝑ ph̓m pͥº poſterioꝝ dicentē. ſciē ē rem ꝑcauſam cognoſce̓. Mīor ē porphirij dicentis.ꝙ p̄dicamēta ſunt prima pͥncipia. ¶ Scd̓o ſicOīs ſcīa habet̉ ꝑ demonſtratione vtꝫ ꝑ ph̓m⁊ linconienſem pͥmo poſterioꝝ dicētes conformiter. ſcīa eſt habitus ꝯcluſionis ꝑ demonſtra.tionē acqͥſitus. ſꝫ. p. in hoc libro nō facit demōſtracōes. gͦ de p̄dicamētis nō ē ſcīa. Et ꝯfirmatur. qꝛ ſcia eſt illius cuiꝰ ē diffinitio. exquo ip̄aeſt mediū demonſtracōis. ſꝫ p̄dicamentoꝝ noneſt diffinitio cū non ſint ꝯpoſita ex gene̓ ⁊ dr̄a.eo ꝙ ſunt prima genera. ergo nō eſt eoꝝ ſciētia.¶ Tercio. ſcīa eſt cognitio ignoti ꝑ notū. ſꝫ p̄dimētis cū ſint prima principia nihil ē notius. gͦ nō ſunt cognoſcibilia ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec ſcibiliaQuarto. Ad qd̓libet ſcibile reqͥrit̉. ꝙ habeat paſſiōes de ip̄o demōſtrabiles. ſꝫ p̄dicamtorū nō ſunt aliq̄ paſſiōes. qꝛ propriū ex pͥncipiis ſpēi emanat. p̄dicamēta aūt nō ſunt ſpecies.¶ Quīto. idē ē ſcīa ⁊ vna ſcīa. ſꝫ de dece p̄dicamētis nō ē vna ſcīa. gͦ nō eſt ſcīa. Minor probat̉. qꝛ ſunt decē. primo diuerſa nec in aliqͦ vnoconuenientia. ¶ Deinde arguit̉ ꝙ nō ſit de eis
ſcīa logicalis. probat̉. Quia logica conſideratentia rōis. ſed p̄dicamenta ſunt entia realia. gͦnō p̄t eē de eis ſcīa logicalis. Maior ꝓbat̉. qͥaẜm Auicennā. albertu. thomā. ſcotū logica ē deſecūdis intentionibꝰ adiūctis pͥmis tales autēſunt entia rōis. Minor ꝓbat̉. qꝛ ſunt res prime intentionales qd̓ probatur. qꝛ impoſſibileeſt p̄dicatuꝫ ſcd̓e intentionale p̄dicare per ſe dere pͥme intentionis. ſed iſta decem genera generaliſſima p̄dicantur ꝑ ſe de rebus pͥme intentionis. eſt enī hec vera per ſe. homo eſt ſubſtātia. linea eſt qͣꝫtitas. gͦ ſcīa de eis videt̉ eē realis.Solutio ſic. Quia ens incōplexū ordinabilein genere eſt ens intelligibile ꝑ ſe hn̄s pͥncipia⁊ cauſas. ꝑ que cognoſci p̄t. ⁊ ꝑtes ſubiectiuaꝫvt decem predicamēta. ẜm diuerſos modosdicandi ⁊ diuerſis modis eſſendi ſumptos ꝑdicabilia ⁊ paſſiones ⁊ ꝓprietates de ip̄o ſuliecto demōſtrabiles ꝑ eadē pͥncipia¶ Ad obiecta in oppoſitū dicendū ēꝑ ordinē. Et pͥmo ad primū ẜm dn̄m Albertū⁊ ſcotū. Qꝭ p̄dicamēta p̄n̄t dupliciter ꝯſiderari. Uno mō vt ſunt quedā nature ⁊ ꝑtes entisque nō hn̄t an ſe pͥncipia formalia ⁊ vniuoca⁊ hoc mō nō ꝯſiderātur a logico ſꝫ a metaphiſico. exquo eiuſdē ſcīe ē ꝯſiderare de toto ente ⁊ ꝑtibus eiuſdē. ⁊ hoc mō de ip̄is potius eſt ſapientia qͣꝫ ſcīa. Alio mō ꝯſiderātur vt ſunt quedā dicibilia incōplexa ī genere ẜm ſub ⁊ ſupraordinata. ⁊ ſic nō ꝯſideratur vt pͥncipia ⁊ hn̄tmultas proprietates de ip̄is demōſtrabiles. ⁊ergo de eis ſcīa. Et alia pͥncipia eoꝝ remota ſūtmodi eſſendi rerū. a quibus ſumūtur modi p̄dicandi penes quos diſtinguūtur p̄dicamētaprincipia ꝟo ꝓxima eoꝝ etiā formalia vniuoca inqͣꝫtum cadunt ſub ꝯſideracōe logico. ſuntan̄predicamēta quorū primū eſt predicacō ſeurō ſiue modus p̄dicādi. qͥ ꝯſtituit ordinē p̄dicabiliū. ſcd̓m eſt diuiſio qua venit̉ ad cognitionē illoꝝ qua illius ordinis ſunt capacia. tercium eſt regula qͣ rectificat̉ hītudo ip̄oꝝ ordinabiliū. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m licet. p. nō faciat in hͦlibro actuales aliqͣs demōſtracōes ſic̄ nec in aliis. tradit tn̄ materiā ex qua fieri pn̄t faciliter ⁊hͦ ſufficit. vn̄ qꝛ ſubſtātia ē ens ꝑ ſe. ergo demōſtrat̉ ſibi ineſſe illa ꝓprietas que ē nō eē in ſubiecto. ⁊ ſic de ſingul̓ alijs. ꝓpͥetates eī dn̄t demōſtrari de ſubiecto vl̓ de ꝑtibus pͥncipalibꝰ ſubiecti. Ad ꝯfirmacōcꝫ dd̓m. ꝙ licet p̄dicamēta nōhabeāt diffinicōꝫ qͥdditatiuā ſiue ꝓpͥe dictamhūt tamē diffinicōeꝫ habentē modū diffinicōnis qͥdditatiue qd̓ ſufficit. ¶ Ad terciū ē dd̓mꝙ duplicia ſunt pͥma pͥncipia quedā ſunt pͥr