¶ Periarmenias
ceſſariū hͦ vel illud euenire determinateAd ſextū eſt dicēdū. ꝙ ſi ncc̄ariū in an̄cedēte dicat ncc̄itatē diſiūctōis ſic an̄cedēs eſt verū. quia ncc̄e eſt ſortē fore vel nō fore. ſed ſic nōinfert ꝯſequēs. ſi vero dicit ncc̄itatē diſiūctoꝝſic an̄cedēs eſt falſuꝫ. ⁊ ſic etiā ꝯn̄s ſicut etiā intextu tactū fuit. Ad ſeptimū dicendumꝙ ꝓpōnes de futuro ꝯtingēti pn̄t accipi dupl̓r.Uno mō ẜm ſe. ⁊ ſic in eis nō pōt eſſe det̓minata veritas vel falſitas vt probatum eſt in textuAlioº p̄nt ꝯſiderari in ordīe ad alias ꝓpōnesex quibus dependēt. ⁊ alique dependētes ex veris determīate. pn̄t eſſe determīate vere. hmōi āteſt hec ꝓpoſitō ſortes moriet̉. q̄ dependet ex hisdetermīate verꝭ. Om̄e genitū corrūpet̉ ſor. ē genitus. vel dicendū eſt. ꝙ ille ꝓpōnes non ſuntde futuro ꝯtingēti ſed de ſuturo ncc̄ario. qꝛ depēdent ex neceſſarijs iſtis. om genitū corrupeturomē viuēs eſt genitū q̄ ſunt ncc̄ie qꝛ ẜm. p. primo celi īpoſſibile ē aliqd̓ genitū eē īcorruptibl̓eAd octauū Eſt dicendū ꝙ ſi in ꝯn̄ti erit dicat tempꝰ futuꝝ diſtās a pn̄ti. nō valet ꝯn̄a vtnō ſeqͥtur motus eſt hodie gͦ erit cras. Si verodicat tempꝰ futuꝝ ꝯiūctuꝫ pn̄ti cuiꝰ aliqua ꝑsiam eſt in pn̄ti. ſic ſeqͥtur ꝯſeques ſed tunc ſuꝑpoſito an̄te ꝯn̄s nō eſt futuꝝ ꝯtingēsAd nonū. dicendū ꝙ futura ꝯtingentia ſiueꝓpones de eis formate p̄nt vel referri ad cauſaꝫpͥmā puta ad ip̄m deū. vl̓ ad cās ꝓximas ſuppl̓ad ip̄m deū ſic ſūt bene determīate vere. ſi ꝟo adcauſas ꝓximas ſic nō ſunt vere determīate ⁊ ſicverificatur textus ph̓i.Incidūt dubia. Primū an. p. bn̄ dicat inpͥma rōne quā ꝓbat ꝙ in ſingularibꝰ ⁊ futurisꝯtingentibꝰ nō ſit determīata veritas. ſi albumeſt vel nō eſt ſupple determīate. ncc̄e eſt albu eēvel nō eſſe. cū tn̄ iſta ſor. ē albꝰ ſit ꝯtingēs ⁊ nōncc̄aria ¶ Solutie ſic. qꝛ licet illa nō ſit neceſſaria neceſſitate logica. ē tn̄ ncc̄aria ncc̄itate phiſica. vnde ncc̄ariū d̓r vnoº qd̓ nō eſt poſſibile.nō eē. ſicut gͦ poſſibile d̓r duplicit̓ ita ⁊ ncc̄ariūpoſſibile em̄ d̓r qd̓ habet potentiā adeſſe vel utaliter ſit. Alioº dicit̉ poſſibile qd̓ nō implicatꝯͣdictōem. At hoc 2º mō bn̄ eſt aliqͥd poſſibile qd̓ nō eſt pͥmo mō poſſibile. vnde iſta ſortescurrit ſorte currēte eſt poſſibilis. ſcd̓o mō. ⁊ nōpͥmo mō. ⁊ ſil̓i mō ncc̄ariū d̓r dupl̓r. vno modod̓r ncc̄ariū qd̓ nō pōt īpediri ꝑ aliquā potētiāAlio mō d̓r ncc̄ariū cuiꝰ oppoſitū implicat cōtradictōem. pͥmū neceſſariū vocat̉ phiſicū ⁊ opponitur poſſibili pͥmo mō accepto. 2ᵐ ē logicuet opponit̉ poſſibili ſcd̓o mō accepto. Et ſimili
mō eſt aliqͥd ncc̄ariū iſto rº. mō. qd̓ nō eſt ncēariū pͥmo mō. iſta or̄o ſor. eſt albꝰ. ſor. exn̄te alboeſt ncc̄aria pͥmo mō. qꝛ ꝑ nullā potētiā pōt fieriquī pro illo tēꝑe ſit albꝰ nō tn̄ eſt ncc̄aria ſcd̓omō qꝛ eiꝰ oppoſitū ꝯͣdictoriū nō implicat ꝯtradictiōem ⁊ ꝯtrariū eſt in negatiuis.Iecundū dubiū. Circa ſecūdā rōnem. Anverū ſit ſi aliqͥd nūc eſt albū. ꝙ tūc verū erat dicere qm̄ erit albū. femꝑ fuit veꝝ dicere hͦ eritalbū. cū tn̄ arguit̉ ibi a ꝑte tꝑis ad totū tempꝰ.Solutio nō eſt ſimpl̓r bona ꝯn̄a aliqn̄ ergo ſꝑeſt tn̄ bona in ꝓpoſito gr̄a ſuppōis. quia ſimileeſt de qualibet ꝑte temꝑis ergo ſi aliquādo ē verū dicere ſortes curret cras. gͦ ſemꝑ fuit veruꝫdicere ſortes curret cras. quia eadeꝫ eſt ratio dequalibet ꝑte tꝑis. ¶ Tercium dubiū eſt.An vera ſit ꝓpoſitio poſita in fine iſtius libriſcꝫ iſta. om̄e qd̓ eſt qn̄ eſt ncc̄e eſt eſſe. Et videt̉ꝙ nō. quia ex eo ſeqͥtur falſuꝫ. ſic arguēdo. om̄eqd̓ eſt qn̄ eſt ncc̄e eſt eſſe. oīs homo eſt qn̄ eſt. gͦͦoēm hoīem neceſſe eſt eſſe. qd̓ falſum eſt. Solutio ꝓpoſitio illa pōt eſſe ꝯpoſita ⁊ diuiſa. cōpoſita quidē eſt qn̄ illa determīatio qn̄ eſt. eſt determīatio p̄dicaci puta maioris extremitatꝭ .ſ. eſſeſic pūctuādo. Om̄e qd̓ eſt neceſſe eſt eſſe qn̄ eſt.et hoc mō nō debet poni in mīori ꝓpoſitōne cūſit determīatio maioris extremitatis. ſed debetcū ea trāſferri ad ꝯcluſionem. ⁊ tūc ꝯcluſio eritvera. ſic arguendo. omne qd̓ eſt neceſſe eſt eē qn̄eſt. omnis homo eſt. ergo oēm hoīem neceſſe eſteſſe qn̄ eſt Scd̓o p̄t iſta ꝓpoſitio eē diuiſa. itaꝙ illa det̓mīatio qn̄ eſt ſit det̓mīatio medij putailliꝰ verbi ē ⁊ hͦ mō dꝫ ſic pūctuarī. omē qd̓ ēqn̄ eſt ncc̄e eſt eē. ⁊ hͦ mō eſt ꝓpō flā. ⁊ gͦ nō eſtincōueniēs ꝯcluſiōeꝫ eē falſa. ⁊ ita nō ſeqͥtur exiſta ꝓpōne ꝙ ncc̄e eſt ſimpl̓r om̄e illd̓ qd̓ eſt eē.ſed ſolū ſub illa ꝯdicōe qn̄ eſt. Et ſic finit̉ pͥmꝰliber periarmenias areſtotil̓ ſeq̄tur ſecūdus.Secundus liber.Uoniā āt ē de aliquo affirmaco ſignificās aliqͥd hocāt ē vel nomē vl̓ innoīabl̓evnū āt oportet eē ⁊ de vnohoc ē in affirmatiōe nomē āt dictū eſt⁊ innoīabile priꝰ. nohomo enī nomēquidē n̄ dico. ſꝫ infinitū nomē. vnū eīq̄dāmo ſignificat īfinitū quēadmodū⁊ n̄ currit. n̄ verbū ſꝫ īfinitū v̓bū. Oīsergo erit affirmaco vl̓ ex noīe ⁊ v̓bo.vel ex infinito nomine ⁊ verbo. preter