¶ Secūdus

pluribus. ⁊ ꝑtibus diuiſis vt ſocrates eſt hō.bipes. ⁊ eſt homo ⁊ bipes. gͦ eſt homo bipes. ethomo bipes. ⁊ ſic infinitū. Manifeſtū eſt gͦplurima cōtingūt incōueniētia ſi qͥs ponat cōplexiones .i. cōpoſitas predicatōes de his quediuiſim toti cōpoſito cōueniūt.Tuuc ibi. Quemadmoduꝫ igiturIn iſta ꝑte. p. ſoluit difficultatē pͥus motā. Etdiuidit̉ in duo ẜm ꝙ ſoluendo ponit duas diſtinctōes. ſcd̓a ibi Amplius. Quo ad primūph̓s vult ſoluē iſtā q̄ōeꝫ ꝑ diſtinctōeꝫ eo ꝙ viſum ē quō in qͥbuſdā termīs valet ⁊ ī qͥbuſdānō. vult igit̉ dice̓ ꝙ quedā ſunt p̄dicata que p̄dicātur ẜm accn̄s de eodē ſubiecto. vel de ſeinuicē. cuiꝰ exēpluꝫ eſt vt hō eſt albus muſicus.q̄ accidētia predicāt̉ de vno ſubiecto. ſꝫ nō faciunt vnū. qꝛ ambo accidūt hoī. nec ſeqͥtur hoceſt muſicū. ergo eſt albū. vel eꝯͣ. erūt ergo ſolūvnū ꝑ accidēs. Et ſil̓i mō nec citharedus ⁊ bonus ſimpl̓r ſunt vnū. ⁊ ergo in talibus nō valet ꝯn̄a a diuiſis ad cōiuncta. Alia ꝟo ſunt p̄dicata eēntialia ſicut aīal ⁊ bipes reſpectu homini s. vel indiuiduoꝝ hoīs. ⁊ in talibꝰ predicatis valet ꝯn̄a a diuiſis ad cōiuncta. vt ſocrates eſt aīal ⁊ eſt bipes. ergo eſt aīal bipes.¶ Tūc ibi. Amplius nec quecumqꝫHic. p. ſpecificat iſtud vltimū dices. qꝛ poſſetaliqͥs dubitare ꝙ ſꝑ valeret cōſequētia a diuiſis ad cōiuncta in eſſentialibꝰ. Dicit. p. ꝙ duplicia ſunt predicata eēntialia. q̄daꝫ ſunt q̄ ſicſe hn̄t ꝙ vnū includit̉ in alio ſicut poſterius īpriori. Quedā ꝟo ſic ſe habēt ꝙ vnū nō includit̉ in altero tamqͣꝫ poſterius in pͥori. Exᵐ primi vt hō aīal. vel hō bipes cuꝫ em̄ dico homodico aīal. Et cū dico hō dico bipes. Et in talibus nō valet ꝯn̄a impediente nugatōe. Exᵐ ſecūdi. vt aīal bipes veī aīal hō. Et ī talibus. qꝛmagis cōe preponit̉ qd̓ nō includit minus cōmune valet cōſequētia.Tunc ibi. Uerū autē. Hic. p. ꝓbat ſcd̓mmodū multiplicādi ꝓpōes plures. Et diuiditur in tres ꝑtes. qꝛ in prīa ꝑte on̄dit ꝙ ex an̄cedente cōiuncto ſeqͥtur ꝯn̄s diuiſuꝫ. In ſcd̓a ꝑte on̄dit qn̄ ex ancedēte ꝯiūcto ſeqͥtur ꝯn̄s diuiſuꝫ ⁊ qn̄ non. In tercia ꝑte cōcludit. ſcd̓a ibinō eſt ſꝑ. tercia ibi. Quaē qͦtienſcūqꝫ. Quo adprimū notāduꝫ eſt. qꝛ pͥus oſtenſuꝫ ē ꝙ aliqn̄ex an̄cedēte diuiſo infert̉ ꝯn̄s coniunctū. ⁊ aliqn̄ non. ⁊ qn̄ ⁊ qn̄ nō dictū eſt. ita ꝙ ille ē vnꝰmodus multiplicādi ꝓpōes plures. ſiue vnusmodus ꝯn̄ ⁊ eqͥpollētie ꝓponuꝫ pluriū. ſic ꝙad ꝓpōes plures diuiſaꝫ ſeqͥtur eadē ꝓpō coniuncta. Et gͦ hic vult ponere aliū modū eqͥpol

lendi ⁊ cōſequēdi ꝓpōnuꝫ pluriū. ⁊ eſt iſte ꝙ ꝓpoſitō plures cōiuncta aliqn̄ infert ꝓpōeꝫ plures diuiſaꝫ. Et iſtud. p. declarat exēplariter arguendo ſic ſortes eſt albus. ꝯn̄a iſta eſt bonaet an̄cedens eſt cōiunctu. ⁊ conͣs diuiſuꝫ. gͦ aliqn̄ p̄t inferri ex an̄cedente diuiſo. con̄s ꝯinctūDicit̉ autē antecedēs eſſe cōiunctuꝫ qn̄ ponit̉aliqua ꝓpō cathegorica affirmatiua hn̄s plura p̄dicata ſine copula ſꝫ tūc d̓r negatiua consdiuiſuꝫ qn̄ ex illa cathegorica infert̉ vna hypothetica cōpulatiua eiuſdē ſb̓iecti cū eiſdeꝫ p̄dicatis. vbi gr̄a cuꝫ dicit̉ ſocrates eſt hō albus.iſta eſt vna cathegori. hn̄s duo p̄dicata ⁊ vnūſb̓iectū. ſꝫ cū dicit̉ gͦ ſocrates ē ho. ⁊ ſocrates ēalbus. iſta eſt vna hypothetica copulatīa hn̄sduas cathegoricas q̄ habent idē ſb̓iectuꝫ ⁊ eadem p̄dicata diuiſiꝫ q̄ habuit cathego. ꝯiūctiꝫTunc ibi Nō ſemꝑ autē. In hac ꝑte on̄dit qn̄ ex antecedēte cōiuncto ſeqͥtur ꝯn̄s diuiſum ⁊ qn̄ nō. Et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo facit hoc. Scd̓o corrigit dicta ſua. ibi. qn̄ꝟo. Prīo. pͦ. vult dice̓ ꝙ nō ſꝑ eſt ita ꝙ ex an̄cedente cōiuncto in bona conͣa infert̉ cons diuiſum. oſtendēs cāꝫ quare nō ſeqͥtur dicens qn̄cūqꝫ eſt oppoſitū in adiecto in antecedēte ꝯiūcto ita ꝙ vnū p̄dicatū includit ꝯͣdictoriū alterius. tūc ex antecedēte ꝯiūcto non ſeqͥtur ꝯn̄sdiuiſuꝫ. Et hͦ declarat. qꝛ hoīeꝫ mortuū nō cōtingit dicē hominē ſp̄ in conͣte diuiſo. Un̄. p.vult in ſumma qn̄cūqꝫ antecedēs cōiunctū eſtex pluribus p̄dicatꝭ. in qͥbus eſt oppō in adiecto. ita ꝙ in vno p̄dicato includit̉ cōtradictoriū alterius. tūc ex antecedēte ꝯiūcto nō infertur cōſequēs diuiſuꝫ. Exᵐ eſt ponat̉ iſtud coniunctū. ſortes eſt hō mortuus. ibi ſunt duo pdicata ſcꝫ hō ⁊ mortuꝰ. ⁊ in vno includit̉ contradictoriū alteriꝰ. Naut ī iſto p̄dicato mortutuus includit̉ cōtradictoriuꝫ illius qd̓ eſt hō.qꝛ in eo includit̉ nonhō. qꝛ omne mortuū eſtnonhō. ⁊ gͦ ī hac p̄dicatōe eſt oppō in adiecto.qꝛ adiectu .i. p̄dicatū repugnat ſubiecto. ⁊ ſicnō valet iſta ꝯn̄a. ſortes ē hō mortuꝰ. gͦ eſt hōquia oppoſitum conſequentis poteſt ſtare cuꝫantecedente. Iſta enim eſt oppoſitū conſequētis. ſortes eſt non homo. ⁊ ſtat cum iſta. ſorteseſt homo mortuus. Quādo autem non eſt oppoſitio in adiecto in antecedēte coniuncto tūcex antecedente coniuncto infert̉ cōſequens diuiſum. ⁊ hͦ poſtea patebit.¶ Tunc ibi. Quando autem ineſt.¶ In hac parte philoſophus corrigit dictuꝫſuum ex quo prius duo dixit. Primum fuit.quādocūqꝫ em̄ eſt oppoſitio in adiecto ſiue cōtradictio in p̄dicato tūc nō ſꝑ ex cōiuncto ſeqͥt̉