Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Peri armenias

diuiſuꝫ. ſꝫ qn̄ nō eſt cōtradictio ī predicatis.tūc ſeqͥtur ⁊ illud fuit ſcd̓m dictū. Et ergo corrigit iſtud ſcd̓m dictū di. ꝙ qn̄ nō eſt ꝯͣdictioin p̄dicatis adhuc nō ſꝑ ſeqͥtur ex cōiuncto diuiſuꝫ. Et hͦ declarat exēplariter. arguēdo tm̄ ſichomerus ē aliqͥd vt poeta .i. ī opiniōe. igit̉ homerus eſt. nō vꝫ ꝯn̄a. Cuiꝰ rōeꝫ aſſignat. qꝛ eēvt poeta ſiue eſſe ī opinione. Pint̉ ẜm accn̄s dehomero cū nō inſit ei ẜm ſe .i. p̄dicat̉ vt cōdicōdiminuēs id cui adiūgit̉. ergo nō vꝫ talis conſequētia. Et ſi dicat̉ in exemplo p̄tacto ẜm forma textus nō arguit̉ a cōiuncto ad diuiſuꝫ. qꝛꝯn̄s eſt vna ſimplex ꝓpō cathegorica. iā iuxtap̄dicta dēt eſſe hypothetica copulatīa. Dd̓mꝙ hic vtiqꝫ arguit̉ a cōiuncto ad diuiſa. qꝛ licꝫnō inferat̉ hic totū diuiſuꝫ. tn̄ vna ꝑs diuiſi.et hͦ ſufficit. qꝛ ſi vna ꝑs diuiſi nō p̄t inferri ſequit̉ bn̄ ꝙ nec totū diuiſuꝫ ꝑ regulā. Quicqͥdnō p̄t inferre vna ꝑteꝫ copulatiue hͦ non p̄t inferre totā copulatiua. ſi tn̄ placet p̄t exp̄ſſe ꝯn̄sponi. hͦ mō homerus viuit vt poeta. gͦ viuit eteſt poeta. ⁊ tūc ceſſat oīs cauillatio. Tunc ibi. Quare in quantiſcunqꝫHic. p. cōcludit dicēs. ꝙ in his p̄dicatis in qͥbus nō ineſt cōtrarietas. ⁊ q̄ predicātur ẜm ſe.et nō ẜm accn̄s. ⁊ q̄ non ſunt entia opinabiliain his ſimpl̓r veꝝ eſt dice̓ ꝙ ex cōiuncto infert̉diuiſuꝫ. Et qꝛ poſſit aliqͥs dice̓ quō dꝫ ꝯgnoſci an̄ cōtradictio ſit in p̄dicatꝭ. Rn̄t. p. ꝙ illudapparet ſi accipiāt̉ diffinicōnes ꝓ noībus .i. ſiaccipiat̉ diffinicō cuiuſlibet p̄dicati. tūc em̄ videbit̉ vtꝝ dr̄ant vel nō. qꝛ diffinicō on̄dit qͥdres eſt. gͦ cognitis diffinitōibus p̄dicatoꝝ ꝯgnoſcit̉ an ſit cōtradictō in p̄dicatis vel nō. Etqꝛ poſſit iteꝝ aliqͥs dicere quare nō ſeqͥtur. hōeſt in opinione ergo hō eſt. ergo ph̓s dic̄ ꝙ opinio nō eſt eiꝰ qd̓ eſt ſꝫ qd̓ nō eſt. Et ita trahit̉ex iſto paſſu autoritas ꝙ opinio non eſt entisſed non entis.Querit̉. vtrū a diuiſis ad coniunctaet econtra ſit equiualens cōſequētia.Et videt̉ prīo ꝙ non. qꝛ nō ſeqͥtur. ſortes ē homo vel aſinus. ergo ſortes eſt hō aſinus. qꝛ antecedēs eſt veꝝ ⁊ ꝯn̄s falſuꝫ. Scd̓o nō ſeqͥturhō eſt aīal ⁊ equus ē aīal. ergo hō equus ē aīalTercō nō ſeqͥtur. ſortes ē hō ⁊ eſt rōnalis ergoeſt hō rational̓. Quarto nō ſeqͥtur. iſte canis ēpater. ⁊ ē tuus. ergo eſt pater tuꝰ. Quīto videt̉ſequi in accn̄talibus. qꝛ iſtud ē bonū argumentu. ſortes ē homo ⁊ eſt albꝰ. ergo eſt hō albus.Sexto argumētuꝫ vꝫ in p̄dicatis q̄ cōueniūtſubiecto oīno ꝑ accn̄s. qꝛ iſta eſt bona ꝯn̄a. lac

eſt albū ⁊ dulce. ergo ē albū dulce. ꝓbatur qͥaoppoſitū ꝯntis repugnat an̄cedenti. Septiobene ſeqͥtur ſortes ē hō mortuus. ergo ē ho. ettn̄ ibi eſt oppoſitio in adiecto. ꝓbat̉. qꝛ dic̄ porphirius. ſortes ſemper eſt homo ⁊ racōnalis ſiue ſit ſiue nō.In oppoſitū eſt phūs in tex. ⁊ ponit̉iſte diſcurſus maior. Uere in ꝓpe cōiungibilia ſe hn̄t vt actus ⁊ potētia.hec tn̄ recto generatōis ordine illi p̄uia. Minor. Uere diuiſibilia ſunt entia actualia eſſe in reꝝ natura hn̄tia.Concluſio Ergo bene dicit phūs ꝙquolibet cōiunctuꝫ nequit diuidi. necꝑ mutuā enunciādi ꝯn̄aꝫ cōiungi. vtputa qn̄ alteꝝ ꝯiunctoꝝ diſtrahit vl̓diminuit. ⁊ vnū diuiſoꝝ ꝑ accidensvel nugatorie concurrit.Maior patꝫ. qꝛ vē vnibilia dicūt̉ q̄ ꝯueniūtin forma totiꝰ enūciatōis. In forma ꝟo totiꝰeſt vnio prīcipioꝝ ꝑ modū actus ⁊ potētie ſic̄patet. viij. metha. p̄cedit āt ẜm viā generatōiset in eodē ip̄a potentia actū. inqͣꝫtuꝫ ipſa hꝫ rationē determinabil̓. ⁊ actus rōeꝫ determinātisF ſimpl̓r ⁊ ẜm nature ordinē eſt eꝯͣ Scd̓a ꝓpoſitio ptꝫ. qꝛ vere diuiſibilia ſunt diuiſiꝫ p̄dicabilia. ſꝫ actus eſt qͥ ſeꝑat ⁊ diſtinguit. ergo debent eſſe entia actualia diuiſa. etiā ens potētiale vl̓ imꝑfectū nō eſt ẜm ſe intelligibile. nōensautē nō intelligit̉ niſi priuatiue. Si dicas intellectus intelligit diſtīctionē inter chimera ⁊hircoceruū. Soluº intelligit ea vt eptia fictaet ficta diſtinctōe abinuicē diſtīcta ¶ōcluſioſeqͥtur ex p̄miſſis ⁊ patuit ī tex. vn̄ a ꝟe cōiunctis ⁊ ꝟe diuiſis vꝫ ꝯn̄a. ergo nō valet in quōlibet cōiunctis tal̓ ꝯn̄a. Et tāgit cōcluſio ea inqͥbus nō valet. Prīo qn̄ eſt cōiunctio determinabilis cum determinatōeᶜ diſtrahente. vel diminuēte. ⁊ ergo non ſeqͥtur. homerus viuit vtpoeta. ergo viuit vel eſt hō mortuus. ergo ē hōquia ibi adiectum deſtruit omnino id cui adiungitur. Etiam non valet quādo hec diuiſacōcurrunt ꝑ accidens. id eſt ſunt talia que nonreſpiciunt ſubiectum quodam ordine prioriset poſterioris ſicut coloratum ⁊ album. quarenon ſequitur. ſortes eſt magnus ⁊ clericus. ergo eſt magnus clericus. Et ſimiliter eſt monachus ⁊ albus. ergo eſt albus monachus. ⁊ perhoc vadit qͣrtū argumētuꝫ. ꝯmittit̉ eī fallaciaaccidētꝭ. Etiā qn̄ p̄dicata ꝯiūgunt̉ nugatorie