¶ Periarmenias.

qꝛ ⁊ ſophiſtica ⁊ elenci topica ſunt quedaꝫ. eteis in fallacia ẜm plures interrogationes vtvnā dictū eſt. Extra textū p̄t iſtud exemplarit̓declarari hͦ mō poſito ꝙ ſortes nec ſit albꝰ necmuſicus nec bonus. ſi ergo tūc querēt aliqͥs. ēne ſortes bonꝰ albus muſicus. ⁊ alius reſponderet nō. licꝫ iſta rn̄ſio eſſet vera. nō tn̄ eſſet ſufficiēs. qꝛ ex ip̄a nō habet̉ determīate ſenſus oratōis. qꝛ neſcit̉ an ipē velit negare oīa interrogata. vel quedā. ⁊ ergo peccat iuxta predictā fallaciā q̄ eſt reſpōdere vna reſpōſione ad pluraterrogata. Et gͦ remediū datū vt reſpōdeaturpluribus reſponſionibꝰ ad interrogatōeꝫ q̄ eſtSimiliter autē manifeſtū pluresIn hac ꝑte ph̓s remouet ſcd̓m dubiū. qꝛ cumdictū ſit ꝙ dialetica interrogatio dꝫ eſſe talisꝙ ſꝑ poſſit reſpōderi vtraqꝫ ꝑs ſcꝫ affirmatiuavel negatiua. Poſſit gͦ aliqͥs quere vtꝝ ꝙ qͥd ēſit interrogatio dialetica ¶ Ad qd̓ reſpōdet. p.in textu dicēs ꝙ manifeſtū eſt ꝙ nec hoc ip̄mqd̓ qͥd eſt ſit interrogatio dialetica. ſicut ſi qͥsinterrogat qͥd eſt aīal. Cauſa āt ſb̓dit̉. qꝛ opꝫex data interrogatōe eligere vtrāqꝫ ꝑtem interrogatōis .i. oꝫ eligere diſiūctiue hāc vel illā ꝑtē. qꝛ oportet interrogare an hͦ aīal ſit homo. l̓nō ſit homo. Un̄ manifeſtū eſt ſi q̄rat̉ quid eſtaīal. ꝙ inꝑtinēs eſt rn̄ſio ſi reſpōdeat̉ ſic vl̓ nōqꝛ ſi ꝑtinenter debeat rn̄deri oꝫ vt reſpōdeaturdiffinicō aīalis. Et ergo ꝑ ne. vel vtꝝ. ⁊ ꝑ ſil̓iahis fiūt interrogatōnes dialetice. Et ergo qͥoqͥd eſt vocat̉ vna de qͣſtionibꝰ ve̓ ſcibilibꝰ cuꝫq̄rat de medio demoſtratōnis.Tunc ibi. Quoniam v̓o hec quidemIſta eſt tercia ꝑs prīcipalis capl̓i in qua ph̓soſtendit cōſequētias enūciationū pluriū. Ediuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ prīo on̄dit vnū modū cōſequētiaꝝ. Et ſcd̓o oſtendit aliū. ibi. verū autē eſt. Prīa in duo. qꝛ primo mouet vnāq̄ſtionē ⁊ arguit ad ꝑtes qōnis. Scd̓o ſoluiteā. ibi. quēadmodū dicēduꝫ eſt. Prīa iterū diuidit̉ in duo. qꝛ primo mouet q̄ſtionē ⁊ arguit ad ꝑtes vtraſqꝫ q̄onis. Scd̓o regredit̉ ad ꝑtē negatiuā queſtioīs ibi. ſi em̄. Quo ad pͥmūph̓s mouet q̄ſtionē implicite. vtruꝫ ad antecedens diuiſuꝫ ſequat̉ cōſequens cōiunctuꝫ. Etarguit ad ꝑtes hincinde. Et prīo arguit ad ꝑtem affirmatiuā ſic. qꝛ iſta cōſequentia eſt bona. homo eſt animal. ⁊ homo ē bipes. phō eſtanimal bipes. Sil̓i mō iſta eſt bona cōſequentia. ſortes eſt hō ⁊ ſortes eſt albꝰ. igitur ſorteseſt homo albus: ibi arguit̉ ex antecedēte diuiſo ad conſeques coniunctū. Secūdo arguitad partem negatiuā. videlicet ꝙ non valet cō

ſequētia a diuiſis ad cōiunctā. qꝛ hic ſortes ēchitaredus. ⁊ ſortes ē bonus. ergo eſt bonꝰ citharedus. infert̉ ex antecedēte diuiſo ꝯn̄s coniunctū. ⁊ tn̄ non ſeqͥtur. Qꝭ autē nō valeat. extra textu ſic oſtendit̉. qꝛ in caſu poſſibili antecedens poteſt eſſe veꝝ ſine cōſequēte. vt ſi ponat̉caſus ꝙ ſortes ſit cithariſta malus. ⁊ ponat̉ caſus ꝙ ſit bonus muſicus. tūc antecedes eſt verū ⁊ tamē conſequēs eſt falſuꝫ. iſtud videlicetergo ſortes eſt bonus citharedus.Tunc ibi. Si enim quoniā alterutꝝ.In iſta ꝑte ph̓s reincipit arguere ad ꝑteꝫ negatiuā q̄ſtionis p̄poſite. Et diuidit̉ in duo ẜm ꝙarguit dn̄abꝰ rōnibus. Scd̓a ibi. Amplius.Prīo dicit. ꝙ ml̓ta incōuenientia ſequunturſi dicit̉ vtrūqꝫ .i. cōſequens cōiunctū. qn̄ alteꝝdicit̉ .i. antecedēs diuiſuꝫ .i. ſi cōcedatur ꝙ vniuerſalit̓ antecedēs diuiſuꝫ p̄t inferre cōſequēsPrīo em̄ ſeqͥtur ꝙ erit nugatio in cōſequente.quia de homine veꝝ eſt dicere ꝙ ſit hō ⁊ albusdiuiſim. ⁊ rurſus veꝝ eſt dicere homineꝫ ⁊ album. ergo ſeqͥtur ꝙ homo erit homo albus. ethō albus. Un̄ phus ſnīaliter in textu vult ꝙmulta ſequerētur incōuenientia. ⁊ tangit duoPrimū eſt nugatio. Secūduꝫ eſt ꝓceſſus ī infinitū. Primū ꝓbat. qꝛ de quocūqꝫ hoīe qui ēalbus veꝝ eſt dicere ꝑ ſe ꝙ ſit homo. ⁊ ꝙ ſit albus. Si ergo ſꝑ valeret cōſequentia ſequeret̉bene ſortes eſt homo albus. ⁊ eſt hō ⁊ albus. ergo ſortes eſt hō albus. ⁊ hō albus. ⁊ ibi cōmittitur nugatio ⁊ ſic nō poteſt argui a toto cōiuncto ⁊ ꝑtibus eiꝰ ad totū ꝯiūctuꝫ ex ipſis. Qꝭautē cōmittit̉ ibi nugatio ptꝫ. qꝛ homo eſt deintellectu huius ꝯiuncti homo albus. Secūdo ſequeret̉ ꝓceſſus in infinitū. dicēdo ſorteseſt homo albus. hō albus ⁊ eſt hō ⁊ albus. ergo ſortes eſt hō albus. homo albꝰ. homo albꝰet ſic in infinitū. Similiter nō valet cōſequētia a toto cōiuncto ex pluribus accidētibus etpartibus diuiſis ad totū coniūctuꝫ ex eis. vteſt homo ambulās albus muſicus ⁊ eſt ambulās ⁊ eſt albus ⁊ muſicus. ergo eſt ambulansambulans. albus albus. ⁊ muſicus mulicus.qꝛ incidit nugatio.Tunc ibi. Amplius ſi ſocrates.Hic philoſophus ponit ſecundam rationem.per quam oſtendit eadem eadem inconuenientia ſequi in ſb̓ſtantialibus. dicens ſi ſocrateseſt homo ⁊ eſt bipes. tunc ſocrates eſt homobipes. hoc autem inconueniens eſt. quia cumdico homo dico bipes. quia omnis homo eſtbipes. ergo nugatorie repetitur bipes. Et eſtſimili modo ſi fiat argumentū a coniuncto ex