Secūdus
pluriū. Et cōtinuat̉ ad p̄cedentia. qꝛ in p̄cedetibus capl̓is determinatū eſt de multiplicatōēꝯn̄a ⁊ equipollētia enuciationū vnaꝝ. gͦ vultdetermīare de ꝯn̄a ⁊ eqͥpollentia ennciationuꝫpluriū. Et diuidit̉ iſtud capl̓m ī tres ꝑtes pͥncipales. qꝛ prīo diffinit affirmatōeꝫ ⁊ negatione plures. Scd̓o docet multiplicare enuciationeꝫ plures. Tercō oſtendit ꝯn̄aꝫ ⁊ excellentiā enuciationū pluriū. ſcd̓a ibi. Si ꝟo dialetica. tercia ibi. qm̄ ꝟo hec qͥdem. Prīa in duoqꝛ prīo facit qd̓ dictū ē. Scd̓o remouet vnūdubiū. ibi. Dico aūt. Prīo dicit ſic. qͥn̄cumqꝫcōtingit vnū de pluribꝰ vel plura de vno. l̓ etiāplura de pluribus affirmare vel negare. ita tn̄ꝙ ex illis pluribꝰ nō ſit vnū. tal̓ affirmacō velnegatio nō eſt vna. ⁊ ſb̓audit̉ .i. plures. Ex iſtoigit̉ textu ph̓i trahit̉ hec diffinico enuciatōisEnūciatio plures eſt affirmacō in qͣ vnū affirmat̉ de pluribꝰ. vel plura de vno. ex qͥbus nonfit vnū. Terciū mēbruꝫ plura de pluribus nōponit̉ in textu ſed facile trahit̉ hoc ex duobusmembris prioribus.Tunc ibi. Dico autem vnum.Hic phūs videt̉ remouere duo dubia. ſcd̓mtāgit ibi. vt eſt hō fortaſſe. Primū dubiū eſt.ex qͦ prius dīctū eſt. ꝙ qn̄cumqꝫ plura p̄dicantur de vno vel vnū de pluribus. vel ſp̄ etiā pl̓ade pluribus. tūc affirmacō vel negatio nō eritvna ſed plures. gͦ dubiuꝫ eſt vtrū quādocūqꝫp̄dicat̉ vnū de vno tunc affirmacō vel negatioſit vna. Hoc gͦ dubiū remouet ph̓s dicens ꝙverū eſt talē enuciatōeꝫ eſſe vna ſi nō ſit vnuꝫnomē impoſitū pluribus ex qͥbus nō fit vnūẜm eēntiaꝫ. ſed ſupple ſi plura predicāt̉ de vnovel vnū de pluribꝰ ex qͥbus fit vnū. talis affirmatio vel negatio nō eſt ml̓ta ſꝫ vna. ſicut fortaſſe eſt hō ⁊ aīal ⁊ manſuetū ⁊ bipes. Ex hisem̄ fit vnuꝫ ſp̄ ẜm eſſentiā. ſed ex albo ⁊ hoīe.et ambulāte nō fit vnū ẜm eſſentiaꝫ. ⁊ iō ſi aliqͥs affirmat aliqd̓ vnū de his non erit affirmacio vna. ſꝫ vox qͥdeꝫ vna eſt. affirmatōes auteꝫſunt multe. Etiam ſi aliqͥs affirmauerit iſta dealiquo vno ſil̓iter enūciatio erit plures ⁊ nonvna.Tunc ibi. Eſt homo fortaſſe. Hic ph̓sremouet ſcd̓m dubiū. qꝛ cum ſit dictū ꝙ talisaffirmatio vel negatio eſt plures qn̄ vnū predicat̉ de pluribus. iō poſſet aliqͥs credere ꝙ ſꝑaffirmatio vel negatio eſſet plures qn̄ vnū predicat̉ de pluribus. vel plura p̄dicātur de vno.Ad qd̓ reſpōdet phūs in textu ꝙ qn̄ vnū predicat̉ de pluribus. vel plura de vno. ex qͥbꝰ plu
ribus fit eſſential̓r vnū. ꝓpter hͦ affirmatio vl̓negatio nō erit plures. ſi āt vnū predicatur depluribus ex qͥbus nō ſit vnū eſſential̓r. tūc tal̓affirmacō vel negatio eſt plures. ſicut ſi dicat̉.ſortes albus ambulās muſicus currit. Et itaphūs exēplificat de pluribus ex qͥbus fit vnūprimo ⁊ ſecundo de pluribus ex quibus nō fitvnum.Tumc ibi. Si ergo dialetica interrogatio. Iſta eſt ſcd̓a ꝑs principal̓ iſtius capl̓i īqua oſtendit quō multiplicātur enūciationesplures penes affirmatōeꝫ ⁊ negatōeꝫ. Et diuidit̉ in duo. Prīo facit hͦ. Scd̓o remouet quedā dubia. ibi. et adhuc. Prīo dicit phūs fi. i.qꝛ dialetica interrogacō petit reſpōſionē. que ēꝓpō cōtradictōis. ſiue altera ꝑs cōtradictōis.que vel eſt or̄o affirmatiua vel negatiua. ergoad talē ꝓpōeꝫ ſic interrogatā que eſt plures nōpoteſt fieri vna reſpōſio. cū ſit vna interrogacōCuius extra textū p̄t dari tale exēpluꝫ. ſi aliqͥsinterrogaret ſic. eſt ne ſocrates bonus albꝰ muſicus. ⁊ alius reſpōderet vna reſpōſione. ꝙ ſic.vel ꝙ non. tal̓ made rn̄deret peccans penesfallaciā que eſt vna reſpōſione rn̄dere ad pl̓a īterrogata. ſi igīt̉ vult bn̄ reſpōdere negatiue debet oīa negare. ſic dicēdo ſocrates nō eſt bonusſocrates nō eſt albus. nō eſt muſicus. ſi ꝟo affirmatiue debet in diuerſis ꝓpōnibus illa p̄dicata affirmare. Si ꝟo aliqua p̄dicata cōuenirētſb̓iecto. aliqua nō. debꝫ cōueniētia ſb̓iecto affirmare in ꝓponibus. ⁊ nō cōueniētia in diuerẜꝓpōnibus negare. ⁊ hͦ mō ad interrogatōneꝫplures dant̉ plures rn̄ſiones. ⁊ nullū eſt peccatū ſicut eſt in prioribus.¶ Tunc ibi. Adhuc nec vna.In hac ꝑte phūs remouet dubia conſequentieEt diuiditur ī duo ẜm ꝙ remouet duo dubiaScd̓a ibi. Similiter. Quo ad primū dicit.Ex quo pͥus dictū eſt ꝙ ad ꝓpoſitionē interrogatiua que eſt plures nō eſt reſpondendū vnareſpōſione. hoc eſt vna ꝓpoſitione ſꝫ pluribusPoſſet aliquis dubitare an poſſet dari vna reſponſio qn̄ ꝓpoſitio plures ī omni ſenſu eſt vera vel falſa in omni ſenſu. Hoc dubium remouet philoſophus dicens. ꝙ non ſufficit darevnam reſponſionem. etiam ſi vera ſit interrogata propoſitio pro omnibus interrogatis.Quia ex quo interrogatio non eſt vna reſponſio etiam non debet eſſe vna. De his auteꝫ qualiter interrogandum eſt. ⁊ qualiter reſpondendum ſit in dialeticis id eſt thopicis ſatis dictū ē. Et ẜm albertū intelligit̉ ī thopicꝭ. i. elēcꝭ.