¶ Periarmenias
Tūc ibi. Significat āt ē oīs nonhō.Hic. pͦ. remouet qͥntū duᵐ. Exquo em̄ dcm̄ eſtſuꝑiꝰ. ꝙ ꝓpōes de p̄dicato finito ⁊ infinito cōſequūtur ſe .i. ad negatiuā de p̄dicato finito ſeqͥtur affirmatiua de p̄dicato infinito. ⁊ alie dueſil̓r ex hoc poſſꝫ aliqͥs dubitare. vtrū etiā ꝓpōnes de ſubiecto infinito haberēt aliquā eqͣpollentiā ſiue ꝯn̄am ſic̄ hn̄t ꝓpōes de p̄dicato infinito ⁊ finito ¶ Ad qd̓ dūᵗ rn̄det. p. ꝙ nō. quiaiſta ꝓpō. oīs nohō ē iuſtꝰ. q̄ ē de ſubiecto infinito. nulli iſtaꝝ vꝫ idē que ſunt de ſubiecto finito nec infinito. Quia nec valet idē affirmatīenec negatiue. Etiā eiꝰ negatīa vt iſta. oīs nō hōnō ē iuſtꝰ. nō valꝫ idē alicui eaꝝ q̄ ſunt de ſubiecto infinito in qͥbus ꝟbis. p. intedit ꝙ ad affirmatiuā de ſubiecto infinito. nec ſeqͥt̉ affirmatiua de ſubiecto finito. nec negatiua de ſubiectoinfinito. qꝛ ad iſtā. oīs nō homo ē iuſtꝰ. nec ſeqͥtur iſta. oīs hō ē iuſtꝰ. nec iſta. oīs hō nō ē iuſtꝰ. nec ip̄a ſeqͥt̉ aliquā iſtaꝝ. Quia nec ad iſtaꝫOīs hōe iuſtꝰ. ſeqͥt̉ iſta. oīs nō hō nō ē iuſtus.nec ad iſtā. oīs nō hō ē nō iuſtꝰ. ſeqͥt̉ iſta. omīsnō hō ē iuſtꝰ. ita ꝙ. p. vult dicē̓ ꝙ ad negatiuaꝫilliꝰ q̄ eſt. oīs nō hō ē iuſtꝰ. nō ſeqͥt̉ iſta. oīs nōhō nō ē iuſtꝰ. nec ſeqͥt̉ affirmatīa de ſubiecto finito. nec ip̄a ſeqͥt̉ ad aliquā iſtaꝝ. Quia tn̄ dictū ē ſuꝑiꝰ ꝙ ad negatiuā de p̄dicato finito ſeqͥtur affirmatiuā de p̄dicato finito in ꝓpōibꝰ habentibꝰ ſubiectū finitū. vtrū ſic etiā eſſꝫ in ꝓpōnibꝰ hn̄tibꝰ ſubiectū infinitū videlicꝫ ꝙ ad negatiuā de p̄dicato finito ſeqͥt̉ affirmatiua de p̄dicato infinito eiuſdē ſubiecti .i. de ſubiecto infinito vtrobiꝫ. ad ꝙ rn̄det. p. ꝙ ſic. Quia ad iſtānullus nō hō ē iuſtꝰ. ſeqͥt̉ iſta. oīs nō hō ē nō iuſtꝰ. ⁊ ſic ad negatiuā de p̄dicato finito. ſeqͥt̉ affirmatiua de p̄dicato infinito in ꝓpōibꝰ hn̄tibusſubiecta infinita ſic in hn̄tibus ſubiecta finitaTunc ibi. Tranſpoſita enim ⁊ cetera.Hic. p. remouet ſextum dubiū exquo. p. ī multiplicacōibꝰ enūciacōnū penes finitū ⁊ infinitu multociēs poſuit p̄dicatū an̄ ſubiectū. poſſaliqͥs dubitare an noīa ⁊ ꝟba trāſpoſita idē ſignificaret. hͦ duᵐ remouēs d̓t ꝙ ſic. Et ꝓbat hocmō. Quia ſi noīa ⁊ ꝟba trāſpoſita nō ſignificarēt idē. tūc vniꝰ affirmacōis eſſent pl̓es negacōnes cuiꝰ oppoſitū ſuꝑiꝰ on̄ſum ē. ꝯn̄a ꝓbat̉. qꝛ illiꝰ affirmacōis q̄ ē. Eſt albꝰ hō. ē iſta negaco. n̄ē albꝰ hō. Et iſtiꝰ affirmacōis q̄ ē. eſt hō albꝰ. ſinō eadē cū pͥma affirmacōe. tc̄ eit iſta negacō. n̄ē hō albꝰ. vel iſta. nō ē nō hō albꝰ. ſꝫ iſta q̄ ē nōē nō hō albꝰ. ē negacō illiꝰ q̄ ē nōhō ē albꝰ. igit̉iſta nō ē hō albꝰ. erit negacō illiꝰ qͥ ē. ē albꝰ hō.ſp̄ qꝛ ē negacō iſtiꝰ ē albꝰ hō. In qͥbꝰ ꝟbis ſentēcial̓r. pͦ. vlt dicē ſi ille ꝓpōes n̄ ſiḡficāt idē ē al
bus hō ⁊ ē hō albꝰ. tūc q̄libꝫ hꝫ vnā negacōeꝫſibi oppoſitaꝫ. ⁊ negacō pͥme erit iſta. nō ē albhō. ⁊ negacō ſcd̓e eit iſta. nō ē hō albꝰ. ⁊ vtraqꝫiſtaꝝ opponit̉ pͥme. igit̉ ſi pͥma affirmaº ⁊ ſecuda nō ſignificāt idē. vt d̓t aduerſariꝰ veritatis.ſeqͥt̉ ꝙ due negacōes erūt vniꝰ affirmacōis. Exdictis igit̉ ſeqt̉. ⁊ ē manifeſtuꝫ ꝙ ſi noīa ⁊ ꝟbatranſponūtur tunc erit eadē affirmacō l̓ negaQueſtio vtrū idē ſignificat trāſpoſitanoīa ⁊ v̓ba. ⁊ trāſpone eoꝝ facta maneat eadē enūciacōis accn̄a formalia.que ſunt oppoſico ⁊ equipollentiaEt videt̉ pͥmo ꝙ nō. Quia hic n̄ ſignificāt idēnoīa ⁊ verba traſpoſita. oīs hō ē hō. ⁊ hō ē oīshō. Nec iſte. velle me caꝑe pugnātes. ⁊ vellempūgnātes caꝑe me nec iſte. ſedentē poſſibile eſtambulare. ⁊ ſedente ambulare eſt poſſibile. neciſte. hō ē mortuꝰ ⁊ mortuū ē hō.In oppoſitū ē. p. in textu ⁊ ponit̉ iſtediſcurſus. Sicut in oroe gramaticaſe hn̄t regime ⁊ ꝯſtructio. ſic ī orōe logica cōcurrut enūciaco ⁊ ꝓpͥo. MīorIbi regimē ē ſintheſis formalis. ſꝫ cōſtructio materialis ¶ Cōcluſio. Igitſicut ibi trāſpoſico ꝯſtructōis nō variat regimē. ſic hic trāſpoſico ꝓponisnō mutat enuciacōeꝫ mutātur tn̄ materialia ꝓpōīs accna que ſunt ſuppoſico. ampliaco. appellaco. ⁊ ſimilia. licet cade maneant formalia ſcilicꝫ oppoſicō ⁊ equipolleciaMaior ptꝫ. qꝛ or̄ogrāmatica ⁊ logica cōſiſtūt in ꝓporcōne mōꝝſignificādi. grāmatica mōꝝ ſignificādi generaliū ẜm qͦs cōgrue ordinat̉ ꝑ regime formaliterꝑ ꝯſtructione ꝟo materialit̓. In or̄oe logica fitordinaco ꝑ mos ꝯſignificādi ſpeciales q̄ ſuntpͥncipia formalia veritatis enūciabl̓is Et enūciacō ꝓporcionat̉ regimī. ꝓpō cōſtructioni. qꝛꝓpō fit ẜm mentē ꝓponetis ⁊ ꝯſtructio ē ꝯſtructibiliū vnio. ad expͥmendū mētꝭ cōceptū ordinata. ſic̄ ex mō ꝓponēdi ⁊ ordinādī ꝯſtructibilia aliter ⁊ alit̓ variū intendit ſenſum ꝓponelicet idē ſit regimē qͦre ꝓpt̓ exp̄ſſionē ſenſus oꝫqn̄qꝫ dictione pꝰ rectā an̄ ꝯſtrui. ⁊ ita pe. hyſ. intractatu ſuppoſitionū d̓t ꝙ hec or̄o. oīm cōtrarioꝝ ē eadē diſciplina. ex ſitu ⁊ ordīe imīorū ēvera. ⁊ tn̄ ſi ordinaret̉ ẜm regimē. dicēdo eadeꝫdiſciplina ē oīm cōtrarioꝝ eſſꝫ falſa. quia tūcdiſciplina ſupponēt det̓mīate. In ſitu ꝟo p̄dicati hꝫ ſuppōeꝫ ſimplicē. Et licꝫ nō ſit veꝝ p̄dicatū enūciacōis ē tn̄ p̄dicatū ꝓpōis. ẜm ꝙ ꝓpō
dd̓ iiij