¶ Secūdus
a ꝓponēdo dr̄. Et ex illo ptꝫ radix illiꝰ cōmūisdiſtinctiōis quā hn̄t logici diſtinguētes de ſubiecto enūciacōis ⁊ ꝓpōis. qd̓ in dicta ꝓpōe vocāt ſubiectū diſtribucōis ſub quo fie̓t ſubſūpin ſyllogiſmo pͥme figuē ſic arguēdo. Oīm cotrarioꝝ ē eadē diſciplina. ſanu ⁊ egrū ſunt cōtraria. igit̉ ſani ⁊ egri ē eadē diſciplina. Et ſil̓imō etiā modꝰ ꝓferedi orationē grauit̓ vel leuit̓aut cū magnitudine animi vl̓ indignacōe. autdulciter ⁊ cū placido vultū. mutat ſenſum rethoricū aliū ⁊ aliū exprimēs affectu qūo rethores tradūt modū eloquēdi. Minor ptꝫ ex iamdictꝭ. qꝛ in oracōe gramaticali regimē ē ſintheſis .i. cōpō a ſin qd̓ ē con ⁊ thēſis poſicō qͣſi copoſicō formalit̓ regulata. ⁊ ꝯſtructio ē materialiter ſituata. Qm̄ in regimīe attēdūt̉ mōi ſignificādi formales regētis ⁊ recti. ſꝫ in ꝯſtructiōe ip̄e dictōes ſituāt̉ n̄ ꝯdepēdētes formalit̓ adinuicē. ſꝫ ſolū mat̓ialit̓ ip̄e dictiōes ponunt̉ adplacitū ꝓponētes ⁊ orōeꝫ ꝯſtruētꝭ vl̓ dictātisCōcluſio ptꝫ. qꝛ ī orōe gramaticali diu̓ſus ſitus ꝯſtructibiliū nō variat regimē vt dc̄m ē Etgͦ ex ſil̓itudīe aſſūpta ſeqͥt̉. ꝙ tmͣſpō ꝓpōis n̄ variat enūciacōeꝫ qn̄ ē ſolū ſitual̓ quēadmoᵐ. p.d̓t ī textu d̓t de iſtis. ē albꝰ hō. ē hō albꝰ. Q atmutātur materialia accn̄a ptꝫ. qꝛ talia ſunt rationes ordinādi terminū. gͦ variato ſitu ⁊ ordine terminoꝝ variant̉ hͨ accna. que cōueniūt vnitermīo ī ordīe ad alterū vn̄ ſuppº eſt raº ordinādi terminū ſubiectū in propoſicōe. Appelatioē rō ordinādi t̓iᵐ denoīatiue vl̓ exn̄tial̓r appellatm̄ ſcꝫ qͥ appellat rē exn̄tēhō em̄ ſignificat hominē in cōi. ſꝫ appellat ſeu cōit̓ loquēdo denominat ꝑticulares hoīes actu exn̄tes de qͥbꝰ ẜmactū dr̄. ⁊ eis nomē cōmūicat quā noīs cōmunicationeꝫ. qꝛ in cōcreto facit ⁊ non in abſtracto dicendo ſortes eſt hō. ⁊ non humaītas. igit̉dicit̉ hic eſſe q̄dam denomīatio ẜm moduꝫ tm̄et non ẜm rem. ex quo non eſt ab extrinſeca natura. ⁊ ita ſuppō eſt propͥetas orta a ſubſtancia cui nomē imponitur ⁊ appellatio a qͣlitateReſtrictio eſt coartatio termi ſupponētis ꝑſenaliter a maiori ſuppoſitōe ad minorem. quiaeſt ratio ordinandi terminū ſubſtātiuū ẜm exigentiā ſincathegreumaticꝭ vel alterius determinatiōis cathegreumatice ſuppoſitiōeꝫ ꝑſonalēcoartantꝭ āpliatio ꝟo eſt ratio oppoſita reſtrictioni. Diſtributio eſt multiplicatio termī cōmunis pro ſuis ſuppoſitis. facta per ſignū vninerſale ⁊ ita eſt accidēs termī cois accepti cū ſignodiſtributīo qd̓ ⁊ variatur ẜm ꝙ terminꝰ p̄ponit̉vel poſtponit̉ ſigno. ⁊ hoc mediate vl̓ īmediateſicut habet videri in tractatu diſtributionū iſteergo rōes reſpectuie ſunt prīcipia ꝟitatis ⁊ falſi
tatꝭ ſicut reſpectī modi ẜgficādi accn̄tales ſuntprīcipia proxima cōgruitatis ſicut ptꝫ de genē̓numero. ꝑſona caſu. qꝛ ẜm ꝙ terminꝰ alit̓ ⁊ aliter ſupponit vel diſtribuit̉ ẜm hoc mutātur ꝟitas. ⁊ falſitas ꝓpōis in qua ponitur. exēpluꝫeſt vt iſta cōceditur. oīm contrarioꝝ eſt eademdiſciplina. non iſta. eadē diſciplina eſt oīm cōtrarioꝝ ſicut in maiori deterīnatū fuit. licet ſitvna oīm idem ſb̓iectuꝫ ⁊ idē p̄dicatū. qꝛ diſciplina in vna ſeqͥtur ſignū vl̓ ⁊ poītur in ſitu p̄dicati in alia p̄cedit ⁊ poītur in ſitu ſb̓iecti. ⁊ h̓modo ſolet fieri vis in iſtis. oīs homo habꝫ caput ⁊ caput habet oīs hō ⁊ ſꝑ fuit aliquis hō ⁊aliquis hō fuit ſꝑ. ſꝑ includit diſtributione. qꝛvalet tātum ſicut in omni tꝑe Subditur in cōcluſione ꝙ accn̄a formalia manet inuariata. qꝛin ſola ſituali. ſeu materiali mutatione terīoꝝforma enunciandi manet inuariata ſꝫ intranſmutate ſb̓iecto eciā manent intranſmutata accidentia talia aūt ſunt oppoſitio ⁊ eqͥpollentiaſaltē formal̓ qūo opponūt̉ ꝓpōes ẜm ꝯͣtrariūmodū ennciādi. affirmatim ⁊ negatim ⁊ equipollꝫ aut ꝑ ppōeꝫ vl̓ poſtpōem negationis Adobiecta in oppoᵐ ſil̓ patuit ſolutio ex declaratioībus ꝓpom. qꝛ in p̄dictis ꝯn̄cijs nō eſt nudatrāſpoſſtio termīoꝝ ſꝫ eſt cū hͦ mutatio ꝓpͥetatatu termīoꝝ vt de ſeſatis notū eſt ſicut ⁊ hicetiā ẜm aliqͦs hō non eſt aīal ⁊ hō aīal non eſtqꝛ dicūt prima exiſtente falſa ſcd̓am eſſe veraquia in ſecūdali animal ſuppoīt determīate negatiōe nō cadēte ſup̄ ip̄m in pͥma aūt ſuppoītcōfuſe propter negationem p̄cedentemIncidunt dubia primum quomododebꝫ exponi propoſitioph̓i tranſpoſita noīa. ⁊ ꝟba idē ſigͣnt. ſoluº pōttripl̓r expōi. prīo ſic nōīa ⁊ ꝟba traſpoſita ideꝫſigͣnt .i. vbicunqꝫ ponunt̉ hoc ſigͣnt ad qd̓ ſuntinſtituta ad ſigͣndū ſicut vbicūqꝫ poīt̉ iſte t̓inꝰhō ſigͣt ſꝑ naturā hūaꝫ ⁊ hͦº intellca ꝓpō nō hꝫdubitatōeꝫ. ſcd̓o ẜſus eſt noīa ⁊ ꝟba trāſpoſitaidē ſigͣnt qͦ ad eqͥpollētiā ⁊ oppōeꝫ ⁊ ſic eſt ꝟa vtin ꝯcluſiōe dc̄m fuit ſi ītelligat̉ de nuda traſpōeſituali. tercio ſenſus eſt noīa ⁊ ꝟba tranſpoſitaidē ſigͣnt qͦ ad ꝟitateꝫ ⁊ falſitatē ita ſcꝫ ꝙ tranſpoſitio ſb̓iecti vl̓ p̄dicati non variat veritatemvel falſitate. ⁊ tunc eciā intelligitur de tranſpoſitione ſituali ſola ita ꝙ nō fiat mutatio in ſuppōe. āpliatōe. appellatōe ⁊ alijs. qꝛ ſi fuerīt fcētl̓s mutatōes tūc nō manet ꝓpō ꝟa. ⁊ iōnonſigͣnt idē nō hō eſt iuſtꝰ ⁊ hō ē nō iuſtꝰ qꝛ ī vnanegaº cadit ſup̄ p̄dicatū. ⁊ inalia ſuꝑſb̓iectumScd̓m dubiū anhe enutiationes ſūtꝯͣrieſicut dicit. p. intextu oīs hō nō eſt n̄iuſtus⁊ oīs homo eſt nō iuſtus. Et videturꝙ non. qꝛ