SSecūdus

gacō ē nō ē albꝰ hō: eius vero que eſt.eſt hō albꝰ. ſi nō eade ē ei que ē. ē albꝰhō. erit negaco vl̓ ea que ē nō ē nō hoalbꝰ. vl̓ ea que ē nō ē hō albꝰ. ſꝫ alteraquidē ē negacō eiꝰ que ē. ē nō hō albꝰaliā v̓o eiꝰ q̄ eſt. ē albꝰ ho. quare eruntdue vniꝰ. Qm̄ igit̉ trāſpoſito noīe vl̓v̓bo eadem ſit affirmaco l̓ negaco manifeſtū ē. Tūc ibi Qm̄ vero cōtrariaIſtud ē ſextū capitulū. in qͦ. p. remouet dubiacirca oīa predicta Et diuidit̉ in ſex ẜm ꝙ remouet ſex dubia. ſcd̓a ibi ſeqͥt̉ ꝟo eā. terciū ibi. manifeſtū ē. qͣrta ibi. Ille ꝟo. qͥnta ibi. Signifi.cat aūt. ſexta ibi. Trāſpoſita enī noīa ¶ Quoad primū. p. remouꝫ duᵐ qd̓ orit̉ ex ſuꝑiꝰ dictꝭqꝛ dictū ē ſuꝑiꝰ ꝙ nō cōtingit angulares eē ſil̓ve̓as in vl̓ibꝰ ſic in indiffinitis. poſſꝫ aliqͥs dubitare q̄ ſit cā ꝙ angulares nō p̄n̄t eſſe ſil̓ verein vl̓ibꝰ ſic in indiffinitꝭ. ¶ Ad qd̓ duᵐ. p. rn̄det in iſto textu. ꝙ angulares in vl̓ibꝰ ſūt ꝯrīecōtrarie aūt nūqͣꝫ ſunt ſil̓ vere. nec ſunt ſil̓ ī eode ẜm Albertū nūqͣꝫ ſunt ſil̓ vere in eodē tempore. quia in diuerſis tꝑibus poſſibile eēt contrarias ſimul eē veras. ¶ Oppoſite ꝟo his. i.ſb̓cōtrarie q̄ opponūtur iuxta prius dicta cotrarijs oppoſicōe ſigni. ſūt aliqn̄ ſil̓ vere. ſicutptꝫ in iſtis aliqd̓ aīal ē iuſtū. nō om aīal̓ ē iuſtū ſiue qd̓dā aīal nō eſt iuſtū.Tunc ibi Sequit̉ vero. In iſta ꝑte. p. remouet dubiū alid 2ᵐ. dc̄m̄ ē enī prius qn̄ hocverbū eſt p̄dicat̉ 3ᵐ adiacēs. tūc fint qͣttuor ꝓpoſicōes quarū due ſe hn̄t ẜm ꝯn̄am ſeu cōſequūtur ſe ẜm affirmacōꝫ ⁊ negacōeꝫ. vt priuationes. due ꝟo mīme. ergo poſſet aliquis dubitare que eſſent iſte ꝓpōes q̄ ſic ſe ꝯſequūtur ẜmaffirmacōeꝫ ⁊ negacōem. hͦ duᵐꝰ remouēs d̓t. pͥ.ꝙ illā q̄ eſt. nullus hō eſt iuſtus. ſeqͥtur iſta. oīshō ē nō iuſtus .i. ad negatiuā de p̄dicato finitoſeqͥtur affirmatiua de predicato infinito. Et qꝛpoſſet aliqͥs dice̓ illa ꝯn̄a nō ē bona. iō. p. ꝓbateā dicēs. ꝙ p̄dicta ꝯn̄a. nullus hō eſt iuſtꝰ. ergooīs hō ē nō iuſtꝰ. ē bona. ptꝫ. qꝛ iſta. aliqͥs hō ēiuſtꝰ eſt oppoſita illi q̄ eſt. oīs hō ē noniuſtꝰ. qꝛē eiꝰ cōtradictoria. Iſta vero. aliqͥs hō ē iuſtusrepugnat illi. nullus hō eſt iuſtꝰ. ergo prīa ꝯn̄afuit bōa ꝑ regulā. qn̄cūqꝫ oppoſitū ꝯntꝭ repugnat an̄ti. tūc ꝯn̄a ē bona. Et qꝛ poſſꝫ aliqͥs dicere. ꝙ iſta. aliqͥs hō ē iuſtꝰ nō ē contradictoriailli. oīs hō ē iniuſtus. iō. p. declarat illud dicēsꝙ ad iſtā. oīs hō nō ē noīuſtꝰ. ſeqͥt̉ iſta. aliquishō ē iuſtꝰ. qꝛ ſi oīs hō nō ē nō iuſtꝰ. tūc neceſſe

eſt aliquē hoīeꝫ eē iuſtū. mō iſta q̄ d̓t. Oīs hōnō eſt nōiuſtus. repūgnat illi q̄ eſt. omīs hō eſtnō iuſtus tanqͣꝫ eius contraria. ergo iſta erit eꝰcontradictoria. que dicit aliquis homo eſt iuſtus. quia iſta eſt vna particularis illius que e.Om̄is homo non eſt nōiuſtus.Tunc ibi Manifeſtū eſt autem. Xᵐ8In hac ꝑte. pͦ. remouet 3ᵐ duᵐ. iſtud ſcꝫ dcm̄ ēſuꝑius ꝙ in ꝓpōibꝰ ſimpl̓r ſūptis vna ſeqͥt̉ adaliam. vt ad negatiuam de p̄dicato finito. affirmatiua de predicato infinito poſſet ergo aliquis dubitare. vtrū ſic etiā eſſꝫ in propōibusſumptis interrogatiue. ad qd̓. p. rn̄det ſub diſtinctione dicens. manifeſtū eſt in ſingularibꝰꝙ ſi verū eſt interrogatū negare. ꝙ etiā verū eſtaffirmare ſp̄. interrogatiue .i. imꝑtinēs ē an negatio p̄ponat̉ vel poſtponat̉. Exemᵐ ē vt putasē ne ſocrates ſapiēs ⁊ ſi dicat̉ no. tūc bn̄ infert̉gͦ ſocrates ē nō ſapiens. vel ſocrates nō eſt ſapiens que infert iſta. ergo ſocrates eſt non ſapiēsIn vl̓ibus ꝟo hoc non ꝯtingit. qꝛ ſi quis querat. eſt ne oīs homo ſapiens. ⁊ tn̄r nō. tunc illarn̄ſio valet iſtā. non omīs homo eſt ſapiens. ⁊ad illā nō ſeqͥtur iſta de predicato infinito. oīshomo eſt non ſapiens. qꝛ prima poteſt eſſe vēaſcd̓a exiſtēte falſa. Qꝭ aūt iſta ſit vera. vt oīshomo eſt ſapiens ē manifeſiū. qꝛ vꝫ iſtā. qͥdamhomo non eſt ſapiens. Iſta vero oīs homo eſtnō ſapiens. equiualet iſti. nullus homo eſt ſapiens que eſt falſa vt certu eſt. ⁊ ergo ſubdit. p.in textu. ꝙ hec nō oīs homo eſt ſapiens eſt oppoſita cōtradictorie illi interrogate que fuit anoīs homo eſt ſapiens. ſed illa q̄ eſt oīs homo ēnō ſapiens ē ꝯtraria pͥme q̄ dixit. oīs homo eſtſapiens. ⁊ ſic manifeſtū eſt ꝙ nō oꝑatur idē negatio p̄poſita ⁊ poſtpoſita in vl̓ibꝰ ſicut in ſingularibus. Tunc ibi. Ille vero que.aHic. p. remouet qͣrtum dubiū. quia dcm̄ eſt ꝙenūciacōes multiplicant̉ penes finitū ⁊ infinitū. tam ex parte ſubiecti qͣꝫ etꝭ p̄dicati. ergo poſſet aliqͥs putare ꝙ noīa infinita ⁊ ꝟba infinita.eſſent negacōes .i. ꝓpōes negatiue. hoc dubiūremoues d̓t. ꝙ ille enūciacōes que ſunt ꝯiacentes ẜm infinita noīa vl̓ ꝟba. ſunt oppoſite. vtnō hō nō iuſtꝰ. ⁊ iō ille dictiōes infinite videntur eſſe orōes negatiue. ſiue negacōes ſine noīe⁊ ꝟbo. ſꝫ tn̄ nō ſunt. Cuiꝰ cam ſuddit. qꝛ oꝫ ſꝑex ncc̄itate negacōeꝫ eē verā vl̓ falſam. eo ꝙ oīstal̓ ſignificat nō eē ꝙ nō ē ⁊ ſic ē vera. vl̓ nō eēqd̓ eſt ⁊ ſic eſt falſa. ſꝫ qͥ dixeri t. nō hō nihil matis vel minꝰ d̓t veꝝ. ſi nō addat̉ aliqd̓ p̄dicatūſp. qꝫ ſi dice̓t hō tm̄. qꝛ ſimplex terminus verūvel falſum non ſignificat.