Secūdus
verbū autē nulla eſt affirmacō vel negatio. eſt em̄ vl̓ fuit vel erit vl̓ quecūꝫalia hmoi v̓ba ex his ſunt q̄ ſuntpoſita. cōſignificāt em̄ tꝑs. quare prīa eſtaffirmacō ⁊ negatio eſt ho. nō eſt hodeinde eſt nohomo. nō eſt no homo.rurſus eſt oīs homo. nō eſt omīs homo. eſt oīs non homo. nō eſt oīs nonhomo. ⁊ in extrinſecis tēporibus eadem ratio eſt. Qn̄ autē eſt terciū adiaces p̄dicatur. dupliciter dicūtur oppoſitōes. dico autē vt eſt iuſtus ho. eterciū adiacere nomē vel verbū in affirmatōe. Quare quattuor iſte eruntquarū due quidē ad affirmatōeꝫ ⁊ negationē ſeſe habent ẜm cōſequentiaꝫut pͥuacōēs. due vero mīme. dico autqm̄ eſt aut iuſto adiacebit. aut non iuſto. quare etiā negacōes quattuor em̄ſūt. ītelligimus vero qd̓ dr̄ ex his queſubſcripta ſuūt. eſt iuſtꝰ hō. huiꝰ negatio. nō tſt iuſtꝰ hōc e nō inſtꝰ ho. hꝰ negatio nō eſt nō iuſtꝰ hō. ē em̄ in hͦ locoet nō eſt. iuſto ⁊ non inſto adiacet hecigit̉ quēadmodū in reſolutorijs dcm̄eſt ſic ſūt poſita. ſil̓r aūt ſe hꝫ ⁊ ſi vl̓isnoīs ſit affirmato vt oīs hō iuſtꝰ ē oīshō nō eſt iuſtꝰ. oīs hō eſt nō iuſtꝰ. oīshomo nō eſt nō iuſtꝰ. Sꝫ nō ſil̓r āgulares ꝯtingit eē veras. ꝯtingit aūt aliqn̄. he ergo due oppoſite ſūt. alie autēad nō hō qͣſi ad ſubiectū aliqͥd additūhabent. vt eſt iuſtꝰ nō homo. nō eſt iuſtus nohō. eſt nō iuſtꝰ noho. nō ē noiuſtꝰ nohomo. magis aūt plures hisno erūt oppoſitōes. he aūt extra illasip̄e vero ẜm ſe erūt vt vtentes noīe eoqd̓ eſt nohomo In his vero in quibꝰeſt nō ꝯtingit. vt ī eo qd̓ eſt currere vl̓ābulare. idē faciūt ſic poſita hec. at ſi ēadderet̉. ut eſt currit oīs ho. nō curritoīs homo. currit om̄is nohomo. noncurrit oīs nohomo. nō em̄ dicēdū eſtnō oīs homo ſed nō negatio ad id qd̓eſt homo addēda eſt. oīs em̄ nō vl̓e ſꝫ
qm̄ vl̓iter manifeſtū eſt aūt ex eo qd̓ ēcurrit homo. nō currit ho. currit nonhō. nō currit nohomo. he em̄ dn̄t abillis eo ꝙ nō vl̓it̓ ſūt quare oīs nullusnihil alid̓ ꝯſignificat. niſi qm̄ vl̓ iter dehoīe vel affirmat vl̓ negat. ergo ⁊ cetera eadem opportet apponiQuoniam eſt de aliquo affirmatioIſte ē ſecūdꝰ liber ī quo. p. deimīat de multiplicatōe ⁊ de ꝯſequētia ⁊ eqͥpollētia enūciationuꝫEt diuidit̉ in tres tractatꝰ. In pͥmo tractau determīat de multiplicatōe ⁊ de eqͦpollētia ⁊ ꝯn̄aenūciationū de ineē. in 2º tractatu determīat demultiplicatōe ⁊ de eqͥpollētia ⁊ ꝯn̄a enūciationū modaliū. in 3º tractatu determīat de ꝯͣrietate ꝓpōnū oſtēdēs an ſumēda ſit penes ꝯtrariap̄dicata vel penes ꝯͣriū modū enuciandi. ſcd̓stractatꝰ eſt ibi. his vero determīatis. tercia ibi.vtrū autē. Primū capl̓m diuidit̉ in tres ꝑtespͥncipales. in pͥma ꝑte ꝓbat affirmatōeꝫ eſſe cōpoſita ex noīe ⁊ ꝟbo. in ſcd̓a ꝑte r̄mouet quedādubia. in tercia ꝑte ꝯcludit. ſcd̓a ibi. Hoc autētercia ibi. Eſt aut omīs. Quo ad pͥmū. p. vultiſtā ꝯcluſiōem. ꝙ enūciatio affirmatia eſt cōpoſita ex noīe ⁊ verbo. quā ſub obſcurꝭ ⁊ intricatꝭverbis ſic ꝓbat illud qd̓ ſignificat aliqd̓ p̄dicatū de aliqͦ ſubiecto eſt ꝯpoſitū ex noīe ⁊ ꝟbo ſedenūciatio affirmatiua eſt hmōi. qd̓ ꝓbat cū d̓tqm̄ aūt eſt de aliquo affirmatioTunc ibi. Hoe aūt uel eſt nomenHic remouet q̄dā dubia dicēs pͥº ꝙ ſuppl̓ illd̓de qͦ aliqͥd ſignificat̉ ⁊ ſupple qd̓ ſigͣt̉. hoc vel eſtnomē vel īnoīabile. oꝫ aūt hoc qd̓ eſt ī affirmatiōe eſſe vnū .i. oꝫ vnū p̄dicatū dici de vno ſb̓iecto qͥd aūt ſit nomē īnoīabile pͥus dictū eſt. qꝛnō homo nō dico nomē ſed īfinitū nomē. nomaūtī finitū qͦdāmō vnū ſignificat īfinite .i. īdet̓mīate. ſicut etiā nō currit nō eſt ꝟbū. ſed verbūīfinitū. ⁊ qꝛ textꝰ iſte ē obſcurꝰ iō ꝯſiderādū eſtꝙ. p. īplicite remouet qͣttuor dubia. 2ᵐ ibi. vnūaut. 3ᵐ ibi. noꝰ aūt. q̄rtū ibi. vnū em̄. qͦ ad pͥmūp. remouet iſtd̓ duᵐ. dictū eſt eī ꝙ affirmaº. ſigͣtaliqͥd de aliqͦ iō poſſet aliqͥs dubitaē̓ qd̓ eēt illd̓de qͦ affirmaº aliqͥd ſigͣt vl̓ qͥd eēt illd̓ qd̓ ſigͣturde aliqͦ in affirmatōe iō. pͦ. remouēs iſtd̓ duⁿilld̓ vel ē noꝰ vel īnoīabile vicꝫ de qͦ aliqͥd ſigͣt̉vel qd̓ ſigͣtur de aliqͦ in affirm̄atōe ⁊ negatōe lꝫem̄. p. nihil dicat ī textu de negatōe tn̄ idē debetintelligi de negatōe ⁊ affirmatiōe. Scd̓m duqd̓ remouet ē illd̓ vtꝝ ponendū in enūciatōneaffirmatiua vl̓ negatīa debeat eſſe vnū vl̓ plura