¶ Periarmenias

dicēs affirmationē. tūc illd̓ futuꝝ erit ncc̄ariū.Scd̓am rōem ponit ibi. Qm̄ eī vere dicit qͥset fuit iſta. ponat̉ ꝙ nūc aliqͥd ſit album. de illofuit heri verū dicere hoc erit albū ⁊ ſi heri fuitverū dicere determīate. hͦ erit. tūc illd̓ nō potuit nō fieri albū. ⁊ ſi nō potuit nō fieri albū. tūcīpoſſibile fuit ip̄m fieri non albū. ⁊ ſi īpoſſibilefuit ip̄m fieri nō albū tūc ncc̄ario eſt ip̄m ſcm̄albū. ⁊ ſic ome qd̓ factū eſt nceario factū eſtTūc ibi. Qd̓ ⁊ hec nō ſunt poſſibilia.In hac ꝑte finali. p. on̄dit incōueniētia ad quededucūt rōes p̄dicte eſſe īpoſſibilia .i. on̄dūt ꝙnō oma eueniūt ex ncc̄itate. ⁊ diuidit̉ in duasꝑtes pͥncipales. quia pͥmo ꝓbat ſcd̓o ꝯcludit illud ꝓbatū. ſcd̓a ibi. Quare qm̄. pͥma in tres ꝑres ẜm ꝙ ꝓbat intentū ſuū tribꝰ rōibꝰ ſcd̓a ibiEt qm̄ ē oīno. tercia ibi. Igit̉ eē qd̓ eſt pͥmo dicit ꝙ nō omīa eueniūt ex neceſſitate. quia q̄cunqꝫ cauſant̉ ab actōibꝰ nrīs ⁊ a cōſilijs nr̄is illanō eueniūt ex ncc̄itate ſed multa futura ꝯtingētia ſunt hmōi igr̄ ⁊c̄. Maior ꝓbat̉ quia actiones nr̄e ⁊ ꝯſilia ſunt volūtaria. gͦ poſſumꝰ agere vel nō agere cōſiliari vel nō ꝯſiliari. ⁊ ꝑ ꝯn̄snō eueniūt ex neceſſitate.Tūc ibi. Qm̄ eſt omnino. Scd̓a ratō eſtad idem ꝓbandū ꝙ oīno ī hīs q̄ nō ſunt ſemꝑactu. īpoſſibile eſt ſupple ꝙ iſta eueniat ex ncc̄itate. talia aūt ſunt ī quibꝰ ꝯtingit vtrūqꝫ. ſcꝫ eēet nō eſſe. fieri ⁊ nō fieri. ⁊ multa nobis manifeſta ſunt que ſic ſe habēt. vt qm̄ poſſibile ē hancveſtem incidi. ⁊ poſſibile eſt etiā eā nō incidi. ſipͥus exterit̉ .i. vetuſtate ꝯſumit̉. quia nō eēt poſſibile eā incidi. ⁊ ido in his futuris q̄ ſūt entiain potētia manifeſtū eſt qm̄ nō oīa eueniūt exneceſſitate. ſed aliqua fiūt ꝯtingent̓ ad vtrūlibet. in qͥbus nō eſt magis vera affirmatio qͣꝫ negatio. quedā vero fiūt vt ī pluribꝰ ⁊ in illis alterū ꝯtingit fieri vt frequenter ſicut affirmatiofreq̄nter fit in talibꝰ. ⁊ alteꝝ mīme .i. raro ſicutnegatio ⁊ illa vocāt̉ ꝯtingētia nata ſiue vt ī pluribus a logicꝭ. Tūc ibi. Igit̉ eſſe quod eſtIn hac ꝑte. p. adducit rōnem ꝓ ꝯcluſiōe ſua dices ꝙ neceſſe eſt illud eſſe qd̓ eſt qn̄ eſt. ⁊ neceſſeeſt illud nō eſſe qd̓ nō eſt qn̄ nō eſt. ſed nō eſt abſolute neceſſariū illd̓ qd̓ eſt eſſe nec illud qd̓ nōeſt neceſſariū nō eē. quia non eſt idē om̄ē qd̓ eſtneceſſe eſt eſſe qn̄ eſt. ⁊ eſſe ſimpl̓r ex neceſſitate.ſimiliter eſt de eo qd̓ nō eſt. ⁊ eadē ratio eſt in cōtradictione. quia omnē neceſſe eſt eſſe vel nō eēet neceſſe eſt omē futuꝝ eſſe vel nō eſſe. ſed tn̄ diuidentē .i. diuiſim dicentē alteram ꝑtem cōtradictōnis nō neceſſe eſt dicere alteraꝫ .i. affirmationē. vel negatione ſupple determīate eſſe verā

vl̓ falſam. ⁊ hoc ex ponit dicēs ncc̄e eſt eſſe ſutūrū nauale bellū cras vel nō eſſe futurū referēdoveritatem ad totam diſiūctōnem ex affirmatōne ⁊ negatiōe ꝯpoſitam. ſed tamē nō neceſſe eſtcras eſſe nauale bellū vel nō eſt ncc̄e cras nō eſſenaua lebellū referendo veritatem ad ꝑtes tociꝰdiſiūctionis ⁊ gͦ ſeqͥtur ꝙ non eſt in ꝯdictorijsde futuris cōtingentibꝰ vna ꝑs ꝯͣdictōnis determīate vera ⁊ alia determīate falſa. quia or̄ōnes.ſunt ſimilit̓ vere quēadmodū res ſe habēt ⁊ id̓omanifeſtū eſt ꝙ q̄cūqꝫ ſe habēt ad vtrūlibet videlicet ꝙ ꝯͣria eoꝝ hn̄t fieri. ꝙ ncc̄e eſt ſimilit̓ ſehabere cōtradictiōem. ⁊ hoc ꝯtingit in his quenō ſemꝑ ſunt ⁊ etiam in his que nō ſemper nōſunt. quia iſta ſic ſe habent. ꝙ neceſſe eſt alteramꝑtem ꝯtradictōnis eſſe veram. ⁊ alteram falſaꝫet tamen neutram determīate. ⁊ tamen cōtingitin illis. ꝙ vna pars magis eſt vera qͣꝫ alia ſed tamen non determinate.¶ Tūc ibi. Quare manifeſtum eſtIn iſta parte ph̓s cōcludit dicens. quare ex dictis manifeſtū eſt qm̄ non neceſſe eſt oēs affirmationes ⁊ negationes oppoſitorū idē cōtradictionū. ſic ſe habere ꝙ neceſſe eſt vnā partemeſſe veram determīate. ⁊ alteram falſam. Cuiuscauſam ſubdit dicens neqꝫ em̄ quēadmodū inhis que ſunt .i. in illis de pn̄ti. ſic ſe habet ī hisque nō ſunt. ⁊ tamē poſſibilia ſicut eſſe vel nōeſſe .i. in futuris contingentibus ſed quēadmodū dictum eſt ſupple in p̄cedentibus. in quibꝰverbis ph̓s cōcludendo pͥmū librum nō vultaliud qͣꝫ ꝙ nō eſt eodē modo veritas ⁊ falſitasin ꝓpoſitionibꝰ de pn̄ti et in propoſitionibusde futuro contingenti.Queſtio vtrū in ꝓpoſitiōibus ſingularibus ⁊ futuris cōtingentibus queadmodum in p̄teritis ⁊ p̄ſentibus ſitdeterminate vera altera pars cōtradictionis.Et arguit̉ primo cōtra ſuppoſitū ꝙ non ſit veritas determinata. in his que ſunt de p̄ſenti ⁊ de p̄terito. Primo non in his que ſunt de p̄ſenti. qꝛiſta ſunt de preſenti papa ſedet. papa non ſedetet ſimiliter iſte ſtelle ſunt in nūcro pariſtelle nōſunt ī numero pari. ⁊ fortes cras eſt venturus.ſortes cras non eſt venturus. ⁊ tamen neutra pdictarum eſt determīate vera. ¶ Scd̓o etiā nōvidetur eſſe veritas determīata in his q̄ ſunt dep̄terito vt in iſtꝭ ſor. cucurrit. ⁊ ſor. nō cucurrit.Qd̓ ſic on̄ditur. quia ab eo qd̓ res eſt vel nō eſtoratio d̓r vera vl̓ falſa. ſꝫ res ſignificata ꝑ ip̄asꝓpoſitiones nō eſt. ergo neutra earum eſt vera-