¶ Primus

Cōſequētia patꝫ. qꝛ ſi potuiſſet fieri nō albustūc poſſibile eſſet factu nō eſſe albuꝫ hodie. etſic prīa nō fuiſſet determīate vera tūc gͦ arguit̉ſic ꝯn̄r. ſor. nō potuit nō fieri albus. gͦ impoſſibile fuit ſortē nō fieri albū. ꝯn̄a tꝫ a qͣrta d̓ poſſibili ad ſcd̓aꝫ de impoſſibili ſicut in ſcd̓o huiꝰpatebit. Tūc ꝯn̄r̄ impoſſibile fuit ſortē nō fieri albū. gͦ ncc̄e fuit ſorte fieri albū hodie. queꝯn̄a etiā eſt bona. vt patebit ſcd̓o huiꝰ. Et ſiciteꝝ redit pͥmuꝫ incōuenies. ꝙ oīa que futuraſunt neceſſe ē fieri ⁊ nihil eſt ꝓpter hͦ ad vtrūlibet vel erit a caſu. qꝛ ſi a caſu tūc non erit ex neceſſitate.Tunc ibi. At v̓o In iſta ꝑte ph̓s remouetvnā falſaꝫ ſolutōneꝫ que poſſet dari ad ſcd̓amrōeꝫ ſtatī poſitaꝫ. Un̄ poſſet em̄ aliqͥs dicere q̄de eo ꝙ tūc eſt albū. non fuit heri veꝝ dicere hͦerit albū. vel etiā hoc nō erit albū. ⁊ ſic nō videt̉ ꝓcedere rō areſto. Hāc ſolutōeꝫ improbatduabus rōibus. Prīa eſt. qꝛ tūc ſequeret̉ primo ꝙ cū affirmatio ſit falſa ꝙ negatio erit nonvera. ⁊ cū negatio ſit falſa ꝙ cōtingat affirmatōeꝫ eſſe nō verā ſiue falſaꝫ. ⁊ ſic due ꝓpōes cōtradictorie erūt falſe. qd̓ eſt cōtra veritatē primi prīcipij. Scd̓aꝫ rōneꝫ ponit ibi. Adhuc ſiverū. Et eſt iſta. ſi verū eſt albū eſt ⁊ magnū ē.tūc neceſſe eſt vtrūqꝫ eē albū ſcꝫ ⁊ magnū. ⁊ ſiverū eſt dicere de aliqͦ futuro ꝙ erit cras oꝫ ip̄ꝫcras eē. ergo falſuꝫ dixerūt antiqͥ poſito ꝙ crasaliqͥd erit albū. hodie tn̄ nec erit verū dice̓ albū erit vel albū nō erit. ſi āt hoc diceret̉. tuncfuturū cōtingēs nec erit nec non erit. Ꝙ āt hͦſit incōuenies pꝫ. qꝛ impoſſibile eſt aliqͥd necfieri neqꝫ nō fieri. Q āt ſeqͥtur ꝙ futurū cōtingēs neqꝫ fiet neqꝫ nō fiet pꝫ. qꝛ ex qͦ affirmacōde futuro cōtingenti ē falſa. Iō futuꝝ ꝯtingēsnō erit. qꝛ ſi fieret iā affirmacō eſſet vera. ⁊ ex qͦnegatio de futuro ꝯtingēti ē falſa. iō futurū cōtingēs nō erit. qꝛ ſi nō fieret tūc ſtatim negatōeſſet vera. Et iſtud declarat exᵐ dicens ſicut eſtillud futurū cōtingens nauale bellū. qd̓ vocatur bellū in manibꝰ. nec erit nec nō erit. ſuppleſi ſolucō antiqͦꝝ eēt vera.Tunc ibi. Que ergo cōtingūt inconueniētia hec ſunt. Ph̓s reſumit incōueniētiaque ſequūtur ad p̄dictā opinionē. que dicit ꝙin futuris cōtingētibus ſingularibꝰ. vna ꝑs ꝯdictōnis eſt determīate vera. ⁊ alia determīatefalſa. dicēs. ꝙ iſta inconueniētia q̄ dicta ſunt.et multa alia ꝯſil̓ia cōtingunt huic ſp̄ opinioni. ſi illud veꝝ eſt ꝙ oēs affirmatōes vel negatōes in his q̄ ſunt vl̓ia vl̓iter ſumpta ⁊ in hisque ſunt ſingularia ſic ſe hn̄t ꝙ neceſſe ē alterā

eſſe determīate verā ⁊ alterā determīate falſaꝫ ꝙnil̓ erit ad vtrūlibꝫ in his que fiūt. ſꝫ oīa eruntex neceſſitate ⁊ iō non oportebit cōſiliari cū cōſilium ſit de his que pn̄t aliter fieri neqꝫ oportebit negociari ſuꝑ diuitijs acqͥrendis. qꝛ ſiuecōſiliati fuerimus ſiue nō equaliter veniet qd̓futurū eſt. ⁊ ſiue negociati fuerimꝰ ſiue nō eqͣliter ditabimur. qꝛ ex ncc̄itate eueīt qd̓ euenit.Tunc ibi. Nihil enim prohibet inHic ph̓us remouet quaſdaꝫ cauillatōes quepn̄t fieri ꝯͣ rōes ſuas pͥus factas. Et diuidit̉ induo. qꝛ prīo remouet iſtas cauillatōnes. Secūdo reſumit iſtas rōes. ſcd̓a ibi. Quare ſe inomni tꝑe. Quo ad primū ponit cauillatōneꝫcōtra ſcd̓aꝫ rōeꝫ ſuꝑius poſitā. in qua dictumfuit ſi aliqͥd eſt nūc albu pͥus de eo erat veꝝ dicere hoc erit albū Cōtra qd̓ dicunt ꝙ pͥus eratverū dicere hͦ erit albuꝫ in tꝑe multum ꝓpinqͦipſi pn̄ti. ſꝫ non in tꝑe remoto. ⁊ ſic nō erat ſꝑveꝝ dice̓. Ad qd̓ reſpōdet ph̓s ꝙ nihil differtdicere aliqd̓ futuruꝫ eſſe an milleſimū annuꝫ.vel nō eſſe. qm̄ ex ncc̄itate erit qd̓ erit. in qͥbusꝟbis vult phus ꝙ ſi vnꝰ dicat aliqd̓ futurū eēante milleſimū annū. ⁊ altꝰ. dicat hͦ idē fututurū nō eſſe. ſꝑ idē incōueniēs ſeqͥtur. qꝛ ſi vnꝰeoꝝ dicit determīate veꝝ ⁊ alius dicit determinate falſuꝫ. tūc oīa que fiunt ex neceſſiiate fiūtet q̄ non fiunt nō fiunt ex ncc̄itate.Tunc ibi. At vero nec hoc differt.Hic remouet cauillatōeꝫ cōtra primā rōeꝫ inqua dictuꝫ erat ſi aliqͥs dicat aliqͥd eſſe futuꝝet alius dicat illud nō eſſe futuꝝ neceſſe ē vnūeoꝝ dicere veꝝ. poſſet aliqͥs dicere ꝙ hoc eſt iōqꝛ cōtradictoria ꝑ nos dicūtur ſiue ꝓnūciant̉Ad qd̓ rn̄det. pͦ. ꝙ manifeſtū eſt ꝙ res ſic ſe habēt ꝙ ꝓpter noſtrū affirmare vel negare neqꝫ fiunt neqꝫ nō fiūt. ſiue igit̉ aliqͥs dixerit affirmetione ⁊ negatōeꝫ ſiue nō nihil ꝓpter hͦ mutabitur de neceſſitate rei. Etiaꝫ prima cauillationon vꝫ. qꝛ illa affirmacō vel negatio q̄ fuit an̄milleſimū annū nō eſt magꝭ ꝟa vel falla qͣꝫ illaque ſit in quolibet tꝑe ꝓpinquo.Cunc ibi Quare ſi in omni temporeHic reſumit phūs rōes qͥbus ꝓbauit ꝙ in ſingularibus ⁊ futuris cōtingētibus vna ꝑs contradictōis non eſt determinate vera. ⁊ reliquadetermīate falſa. ⁊ prīo reſumit primā. ⁊ ſcd̓oſcd̓am. ibi. Qn̄ em̄ ꝟe dicit quis. prīa fuit iſtaſi ita ē in omī tꝑe .i. pn̄ti p̄terito ⁊ futuro ꝙ int̓dicētes ꝓpōes ꝯdictorias vnꝰ dicit ſꝑ determinate veꝝ. tūc oīa q̄ fiūt fiūt ex ncc̄itate. qꝛ ſivnꝰ dicat hͦ erit cras albū. ⁊ alter dicat hoc nōerit cras albū. ſi tunc vnꝰ dic veꝝ det̓mīate .ſ.