¶ Primus
rētur. nō enī finitat̉ eoꝝ ſignificatio niſi ꝑ adiuncta. puta negatio infinitans ſemꝑ cadit incompoſicōꝫ t̓mini aliqͥd delinqnēs ⁊ aliqͥd tollens. hoc aut fieri nō p̄t in ꝑte indeclinabili cūnō ſignificet aliquā cōpoſitionē. vel entis veleſſe ad quā p̄t referri negaº. Siml̓i mō ꝓnoīainfinitari nō pn̄t. qꝛ ẜm ſe accepta n̄ ſignificātniſi meram ⁊ purā ſubſtantiā ſine qͣlitate determinata quā acquirūt in demr̄acōe ⁊ relatione.vn̄ dicit Priſcianꝰ ꝙ ꝓnoīa extra demōſtrationē ⁊ relationē poſita ſunt caſſa ⁊ vana. ſupplenttn̄ vicem noīs qn̄ in demōſtracōe ⁊ relacōe ponūtur ſicut ptꝫ dicēdo. ſortes currit qͥ mouet̉.Sextum dubium eſt. Quot ſunt cōditiones requiſite ad hoc ꝙ aliqd̓ nomē infinitaripoſſet. Soluº ē due. pͥma eſt ꝙ in tali noīe ſignificetur qͣlitas determinata ⁊ finita. q̄ etꝭ ſubſtātiā quā informat finiat. Et ꝓpt̓ hāc ꝯditiōꝫſigna diſtributiua. oīs. nullus. ⁊ ſil̓ia. infinitari nō p̄n̄t vt dictū ē. qꝛ nō hn̄t ſignificacōꝫ circūſcriptā. ⁊ ſil̓r noīa infinita. vt qͣs. qͣlis. ⁊ huiuſmōi. Ens etiā ⁊ alia trāſcēdētia infinitari n̄pn̄t. qꝛ nomē infinitū pͥuat formā inferiorē finitā. ⁊ relinquit ſuꝑ eiorē infinitā. ſed ens nihil hꝫ ſuꝑiꝰ ſe ⁊ eodē mō res vnū aliqͥd vt d̓t auicenna infinitari nō pn̄t. Si tamē ens capiatur. vt nomē huiꝰ rei quo eſt ens. tūc p̄t infinitari. qꝛ pͥuat̉ ens in actu ⁊ relinquit̉ cōe ad ensactu ⁊ ens imaginatū vel quocūqꝫ ſermōe ſignificatū qd̓ ē infinitū. Et ſil̓r dd̓m ē de eo qd̓ ēvnū ⁊ aliqͥd. ⁊ ſic de alijs. qꝛ vnū ſuꝑaddit entiīdiuiſionē. ⁊ aliqͥd ſuꝑ ens eē ꝑticl̓atū. ⁊ res addit ſuꝑ ens eē ratū. ⁊ ſic reſpectu haruꝫ rōnū ſicenti ſuꝑadditaꝝ que ſunt qͣſi quedā qͣlitates finite huiuſmōi noīa infinitari poſſunt. Ens ātin ſua cōmunitate acceptū infinitari nō p̄t niſiaccipiat̉ ꝓ ente actu vt dictū ē. qꝛ ſi in cōmunitate ſua infinitae̓tur. nihil penitꝰ derelinquētur.⁊ hoc nō eſt nature negationis infinitantis ꝓprie. ſed negantis eo ꝙ nomē infinitū de ſe nihil ſignificat. qꝛ qui d̓t homo aliqd̓ poſitiuuꝫſignificat. ſed qui dicit nonhō quod poſitumeſt deſtruit. ⁊ nihil ponit niſi pͥuacōꝫ q̄ de ſe nihil ſignificat. ⁊ iſtud intelligit̉ de noīe infinitoẜm ſe ſūpto. qꝛ ſi ponat̉ in or̄one vt ſubiectū vl̓predicatū oꝫ ꝙ aliqͥd ſignificet. vt cū dr̄ nō hōeſt albus vel currit. Si dicas. q̄dā ſunt noīa q̄ſignificāt ſimplices formas ſicut linea ſuꝑficies albedo. ⁊ ꝑ ꝯn̄s talia nō pn̄t infinitari cū negacō infinitas velit ſemꝑ hr̄e aliquā cōpoſitionē ꝓ obiecto. Soluº. qͣꝫuis in re ſignificēt noneſſe ꝯpoſicōꝫ. tn̄ hn̄t ſubſtātias ⁊ hn̄t formamq̄ͣ ſunt. ⁊ ſic hn̄t qd̓ eſt. et qͦ eſt id qd̓ ē. ⁊ hāc cō-
poſitionē neceſſario reqͥrit negaº iufinitās.Scd̓a ꝯdicō eſt. ꝙ nō ſit negatm̄ nomē infinitabile. qꝛ ſi eſſꝫ negatm̄ negatio ſuꝑuentens adinfinitandū tolle̓t negationē. ⁊ illa ſublata remanet nomen finitū. a Mſā 6 5elSeptimū dubium. Quo drn̄t nomē priuatiuū apd̓ grāmaticos. ⁊ infinitū apud logicos. Solutio Alberti. nomen priuatiuū apudgrāmaticū ſignificat ſubſtātiā cū qͣlitate ⁊ vtrūqꝫ ſignificat poſitiue. nom̄ āt infinitū apd̓ logicū nec ſubſtātiā nec qͣlitatē ſignificat ꝟe. ſꝫ priuationē qͣlitatis ⁊ ſubſtātiā nō verā ſignificatſꝫ ſignificat ſubſtātiā cōmunē ad verā ſubſtantiā ⁊ eā q̄ eſt in ratiōe de qua vtrūqꝫ loqͥ cōtingit ⁊ qua ꝯtingit mō quocūqꝫ imagīari. Quare dicit Boeciꝰ ꝙ nomē infinitū dr̄ taꝫ de enteqͣꝫ de nō ente. Iuxta qd̓ notandū qͣꝫuis vna negatio in oracōe poſita poſſit negare duas ꝯpoficōes in oracōe vt cū dr̄. nō homo qͥ currit mouet̉. hoc tn̄ nō facit niſi ſit libera nō cedēs ī cōpoſitionē alicuiꝰ ꝑtis in oracōne illa cōpoſita. ⁊niſi ſcd̓a cōpoſico ſit determīatio alicuius ꝑtispͥme cōpoſicōis. negacō ꝟ̓o infinitās intrat cōpoſitionē cū termīo. ⁊ iō extra illā nihil negat.⁊ ita nō pōt ſil̓ duas dictiōes infinitare. vt cūdr̄ nō homo albū vel nō lignū albu. negacō ꝟolibera. illa negat totū qd̓ ea ſeqͥtur.Ocrauū dubiū eſt. que ſit dr̄a inter negationē. infinitantē. ⁊ pͥuātem. Solucō. negatioinfinitās p̄t indn̄t̉ addi nomībꝰ ſubſtantiuis⁊ adiectīs iuxta p̄tacta. ſꝫ negatio pͥuās tm̄ addit̉ noībus adiectiuis dicēdo. iniuſtꝰ. impiusnō āt inhō. inaſinꝰ. inleo. qͣꝫuis enī ome nomēſignificat ꝑ modū habitꝰ ⁊ quietꝭ. ⁊ omīs habitus pͥuari poſſit ſic̄ idē qd̓ ſignificat ſubſtantiā cū qͣlitate pͥuari p̄t qͣlitate tn̄ qꝛ habitus d̓tid qd̓ ē accn̄s in ſabſtātia ⁊ maxime. qꝛ pͥuatiod̓t potentiā ad receptionē habitꝰ. ita nō p̄t ꝓprie loquēdo pͥuari niſi terminꝰ accidētal̓.Nonū dubium. Utrū ꝑticipia pn̄t inſinitari. Soluº idē ē iudiciū de ꝑticipijs ⁊ adiectiuis formā accn̄talē ſignificantibꝰ tn̄ pͥuatiua ⁊infinita in talibꝰ nō multū ſunt poſita. ſi tn̄ ponerētur tūc ſicut illa infinitarētur ⁊ efficerentur priuatiua.Decimū dubium. Qūo drn̄t̉ a ꝟa racōnenomīs deficiūt noīa obliqua ⁊ nomīa infinitaSoluꝰ Alberti cū duo ſint in noīe ẜm ꝑfectaꝫnoīs rōnē. ſcꝫ ſubſtātia. ⁊ qͣlitas. ſic̄ in nomīeinfinito deficit qͣlitas. ſic nomē obliquū deficitin ſignificacōe ſubſtātie noīs. qꝛ in ꝟo nomīeapd̓ logicū oꝫ ita ſignificare ſubſtantiā ꝙ de eatas