Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Periarmenias

ſit aliqͥd enūciabile. qd̓ nō p̄t fieri in noīe obliquo. ſꝫ in noīe recto. Gtūs enī caſus nō ſignificat abſolute ſubſtātiā. ſꝫ aliqͥd eē eiꝙ. Siml̓rdtn̄s nō ſigͣt ſub̓am. ſꝫ ſigͣt aliqͥd illi. actūs eēad ip̄aꝫ. ⁊ ſic etiā ablatiuꝰ nō ſignificat ſubſtantiā. ſꝫ aliqͥd ab ip̄a. Et ſic nullus caſus directeſignificat ſubſtātiā niſi rectꝰ qui ſignificat ſubſtatiā ꝓut aliqͥd ē de ea enūciabile. Si dicas.in hac oroe ⁊ ſil̓ibꝰ regis int̓eſt obliquꝰ ſupponit. Sōluº in oībꝰ talibꝰ appoſitū ponit̉ in loºſuppoſiti. ſenſus enī eſt hoc facere regis int̓eſtSi dicas ꝯm̄tator d̓t ꝙ eadē ē ſignificaº noīsrecti ⁊ obliqui. gͦ nomē obliquū etiā cadit ſubꝯſideracōe logici. Soluº vtīqꝫ ē eadē ſignificatio vtriuſqꝫ. ſꝫ nō idē moduſſignificādi iā congruītas ꝓxime pͥncipiat̉ a moſignificādi ⁊ nōa ſignificato ⁊ ita ex mōſignificādi impediūtura ꝯſtitutione enūciationis.Undecimū dubium. Utrn̄ terminus cōmunis impoſitus ad ſignificādū verā naturācuiꝰ aliqͣ ſuppoſita eēnt ⁊ aliqͣ nō dicētur vninoce de exntibꝰ ⁊ nō exn̄tibꝰ. Et videt̉ pͥmoꝙ nō. qꝛ qͥ eqͥuocātur in ſuꝑiori nō vniuocant̉in inferiori. ſꝫ ſuppoſita exn̄tia ⁊ nō exn̄tia eqͥuocāt̉ in ente qd̓ ē ſuꝑiꝰ. gͦ in t̓mīo cōi qͥ ſignificat inferiꝰ ad ens. Maior ꝓbat̉. qꝛ de quibuſcūqꝫ dr̄ inferiꝰ vniuoce ⁊ ſuꝑiꝰ. Minor pꝫ. qͥaexutia ſunt nō entia. alia ꝟo nō entia vel ſoluꝫentia ī potētia. 2º p̄diccatō vniuoca ē eēntialis alit nō eēt diſtīcta a denoīatīa. ſed iminꝰ cōmūis nō p̄dicat̉ eēntial̓r de his ⁊ illis. gͦ n̄ vniuoce. Minor patꝫ. qꝛ p̄dicaº eēntial̓ veriſſimeſit cū hͦ ꝟbo eſt. ſꝫ iſto mō nō p̄dicat̉ de ſuppoſitis nō exn̄tibꝰ. Soº ſic. ⁊ hͦ loq̄ndo de t̓mīo cōiqͥ nō ē eqͥuocꝰ ex impoſicōe ad diu̓ſas naturas.ſꝫ tm̄ imponit̉ ad ſignificādū vnā naturā. ꝙ āttal̓ vniuoce dr̄. qꝛ dr̄ de ill̓ ẜm vnā ⁊ eandē rationē ⁊ idē nomē. qꝛ tal̓ iminꝰ nō hꝫ niſi vnaꝫdiffinitionē. gͦ de oībꝰ de qͥbꝰ dr̄ ẜm illā dr̄. al̓asſi ẜm aliā diffinitionē dice̓tur de ill̓ cū oīs diffinitio explicat ſignificatuꝫ diffiniti ſiue noīsſeqͥt̉ ꝙ tale nomē hēret duo ſignificata qd̓ eſt ꝯͣſuppoſitū. Ad obiectū in oppoſitū ad pͥmāē dicēdū. ꝙ rō cōis natuē nō attribuit̉ ſuppoſito vt exiſtit. ſed vt ꝯcipitur apud intellectū. qͥaponit̉ aliqͥd exiſtē ẜm ꝙ ſibi attribuit̉ rō cōis ēpone̓ ydeas ſicut plato poſuit. igr̄ cōe ẜm ꝙ hꝫrationē cōis ē natura ꝓut concipit̉ ſub rōe dicibilis de pluribꝰ. ⁊ ita ſuppoſitū ē natura concepta apd̓ intellectū ſub rōe nō dicibil̓ de pl̓ibꝰſꝫ poſſibile ē apd̓ ītellectū eodē mō ꝯciꝑe naturā. vt dicibilis ē de pl̓ibꝰ ⁊ vt nō dicibil̓ ē de pluribꝰ ſiue vtraqꝫ exiſtat ſiue neutra. ꝙ āt res exn̄s

⁊ nō exn̄s eodē mō cōcipiat̉ patꝫ. qꝛ de his quefrequēter fiūt Iqͥnʳ nō exiſtūt pn̄t fieri demonſtratiōes vt d̓t. p. pͥº poſterioꝝ. gͦ pn̄t ſciri diffinitiue. qꝛ cognitio demōſtratia p̄ſupponit diffinitiua. ergo ꝑ eandē ſpēm pūt ꝯcipi exn̄a ⁊ n̄exna. vn̄ nō exn̄s vt cōcipit̉ apd̓ intellectū pōteē idē alicui. qd̓ ī alijs ſuppoſitꝭ ē veꝝ ens. ſedinqͣꝫtum ē in eo ē nō exn̄s ſic̄ et ip̄m. ⁊ ſic antichriſtus ⁊ adam impoſita ſunt ad ſignificādūſuppoſita homīs. ad aliud eodē mō dd̓m ēErbū āt ē qͦd ꝯſignificat tp̄s. cꝰꝑs nihil exͣ ſignificat. ⁊ ē ſꝑ eoꝝque de alt̓o dn̄r nota Dico at qm̄ coſignificat tp̄s vt curſus qͥdeꝫ nom̄ eſt.currit v̓o v̓bū. cōſignificat eī n̄c eſſe. etſꝑ eoꝝ que de alt̓o dn̄r nota ē. vt eoꝝque de ſubiecto vel ī ſubiecto ſunt. nōcurrit v̓o. ⁊ nō laborat nō v̓bū dico.cōſignificat quidē tp̄s. ⁊ ſꝑ de aliqͦ eſtnota. Drn̄e āt huic nom̄ nō ē poſitūſꝫ ſit infinitū v̓bū qm̄ ſimilit̓ ī qͣlibꝫ ēvel qd̓ ē vel qd̓ n̄ ē. Similit̓ āt vel currit vel currebat n̄ v̓buꝫ eſt ſꝫ caſus v̓biDiffert āt a v̓bo qm̄ hoc quideꝫ pn̄sſignificat tp̄s. illa vero qd̓ cōplectit̉Ip̄a vero ẜm ſe dicta verba. noīa ſunt⁊ ſignificāt aliquid. cōſtituit enī quidt̄ intellectuꝫ. ⁊ qui andit quieſcit. ſꝫ ſieſt vel nō eſt nondum ſignificat. neqꝫeī eſſe ſignū eſt rei vel n̄ eſſe. nec ſi hocip̄m eſt puꝝ dixeris ip̄ꝫ quideꝫ nihile. cōſignificat auteꝫ quandā cōpoſitioneꝫ quā ſine cōpoſitis n̄ ē ītelligere.Iſtud ē terciū capitulū tractans de ſcd̓a ꝑte integͣli enūciacōis q̄ vocat̉ ꝟbū Et diuidit̉ ī tresꝑtes pͥncipales. qꝛ in pͥma ꝑte diffinit v̓bū Inſcd̓a ꝑte declarat ꝟbi diffinicōꝫ. In t̓cia ꝑte remouꝫ q̄dā a ꝑfecta ꝯſide̓acōe dialetici. ſcd̓a ibiDico at. t̓cio ibi nō currit. Primo d̓t ſic. ꝟbuꝫē illud qd̓ cōſignificat tp̄s cuiꝰ ꝑs extra .i. ſeꝑata nihil ſignificat ⁊ ē ſemꝑ nota .i. ſignū eoꝝ q̄de altero dicūtur .i. p̄dicatoꝝ q̄ dicūt̉ de ſb̓iectꝭTunc ibi Dico autem In hac ꝑte. p. declarat p̄dictā diffinitionē ꝟbi. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes ẜm ꝙ declarat duo mēbra poſita in diffinitiōe ꝟbi. ſcd̓a ibi. Et ē ſꝑ eoꝝ. Quo ad pͥmū d̓t ꝙ verbū conſignificat tp̄s. Qd̓ ſic oīmqꝛ curſus ē nomē ⁊ currit verbū ⁊ nō drn̄t inſignificato. ſꝫ ſolū ī cōſignificato. Quia currit

bb ij