¶ Predicamēta
Minor ē Areſtꝭ. 3º Topicoꝝ dicētis ꝙ iuſtūnō ē in genē ꝓpt̓ duplex ſignificare. ¶ Et ꝯfirmat̉. qꝛ illa nō p̄n̄t diffiniri q̄ nō hn̄t vnā rōeꝫ⁊ eandē. ſꝫ eqͥuoca ſunt huiuſmōi. gͦ n̄ pn̄t diffiniri. Minor ꝓbat̉ ꝑ diffinicōeꝫ quā dat. p. intextu. ¶ Cōfirmat̉ 2º. qꝛ ſoliꝰ vniuoci ē diffinitio. eqͥnocū nō ē vniuocū. igit̉ eius nō ē diffiMior ꝓbat̉. qꝛ diffiniˢ dꝫ explicare vnū eē. ſꝫequocū nō hꝫ vnū eē. ¶ Scd̓o ſic. nullū totūcopulatū p̄t diffiniri. ſꝫ t̓minꝰ pl̓alis nūeri eſttotū copulatū. gͦ nō p̄t diffiniri. Maior ꝓbat̉qꝛ totū copulatū nō ē vnū. qꝛ copulatio vultponi int̓ diu̓ſa iuxta dcm̄ alexandri in doctrīali in fine ſcd̓e ꝑtis. Mīor ꝓbat̉. qꝛ ẜm priſcianū plurale nō ē alid̓ qͣꝫ gemiatū ſingulare. ⁊ ſicequoca nō ē alid̓ qͣꝫ eqͥuocū ⁊ eqͥuocū. ¶ Tercio ſic. h̓ nō ponūt̉ genꝰ ⁊ dr̄a. gͦ diffiº n̄ vꝫ. ꝯn̄aptꝫ ꝑ. p. ſexto topicoꝝ ⁊ boeciū in libro diuiſionu. an̄s ē maīfeſtū. ¶ Quarto ar ꝯͣ ſingl̓as ꝑticulas ⁊ pͥmo ꝯͣ pͥmā ſic. ſi eqͥuoca dn̄r. gͦ ſūt voces. qꝛ vocꝭ ē ꝑ ſe dici. ſꝫ voces ſut noīa. gͦ n̄ ſūtqͦꝝ ſūt noīa. gͦ pͥma ꝑticl̓a ⁊ ſcd̓a repūgnat.Quinto. ſi ſolū nomē ē cōmune. ergo nihilalid̓ a noīe ē cōmune. ꝯn̄a tenꝫ ꝑ intellectū ip̄ius excluſiōis. gͦ incōueniēt̓ ſubdit̉ ī diffinicōefinal̓r. ⁊ rō ſubſtātie ẜm illd̓ nomē ē diu̓ſa.¶ Sexto. ſi diffiº eet bona. ſeq̄ret̉ ꝙ ſola noīaeeut eqͥuoca. ⁊ n̄ v̓ba l̓ ꝑticipia. qꝛ tl̓ia n̄ ſūt nomīa. ¶ Septimo ſeq̄ret̉ ꝙ t̓mī ſingl̓ares n̄ eſſent equoca. qꝛ tales nō ſūt cōmūes. etꝭ tales n̄hn̄t rōem. ¶ Octauo. eqͥuoca n̄ pn̄t diffiniri.gͦ n̄ hn̄t rōem ſubſtātie .i. diffinicōeꝫ eſſentialē.igr̄ rō ſubſtātie eoꝝ nec ē eadē nec diu̓ſa qꝛ nulla ⁊ hͦ ẜm illd̓ nom ẜm qd̓ ſuūt eqͥuoca. ¶ Nono. t̓mī accn̄tales etiā ſūt eqͥuoci. ⁊ tn̄ n̄ hn̄t racōeꝫ ſubſtātie. gͦ illa ꝑticula ē male poſita. ⁊ ẜmilld̓ nom rō ſubſtātie. ¶ Decīo ar ꝯͣ exēᵐ textꝰ.ſi aīal eqͥuoce ꝯueīt hoī ꝟo ⁊ hoī picto. pari racōe qd̓libet nomē erit eqͥuocū ꝟe natue̓ ⁊ eiꝰ ſil̓itudini. ⁊ ſic oīs ꝓpō erit diſtinguēda. ¶ Undecimo. hō vt dr̄ de eo intētio illa q̄ ē ſpes. ⁊ vtdr̄ de ſuppoſito. ſolū hꝫ nom ꝯmūe. ⁊ n̄ ē eqͥuocū. pͥma ꝑs ꝓbat̉ ponēdo diffinicōeꝫ ꝓ noīe. vtḣ ē fla. aīal rōnale ē ſpēs. qꝛ ē diffiniº. ſpēs āt⁊ diffiº ſūt oppoſite intēcōes. ¶ Scd̓a ꝑs ꝓbat̉. qꝛ ſi eſſꝫ eqͥuocū vt de eo dr̄ intētio ⁊ aliudp̄dicatū. tūc h̓ ſortes ē hō. ⁊ hō ē ſpēs. gͦ ſortesē ſpēs n̄ eēt fallacia figuē dictiōis nec accn̄tisqͦꝝ vtrūqꝫ ē fl̓m. ꝓbat ꝯn̄a. qꝛ vbi ē ml̓tiplicitas actual̓ ibi rōe eiuſdē n̄ ē ml̓tiplicitas fantaſtica. qꝛ ſic idē ꝟe ſignificaret ml̓ta. ⁊ tantū apparēt̓ qd̓ ē īpoſſibile. Sil̓r ī fallacia accidētist̓minꝰ variatꝰ ē vnꝰ ẜm ſignificacōem. quia lociextra dictionē n̄ peccāt ꝯͣ ꝯtradictiōꝫ. ⁊ alit̓ nō
eſſꝫ accn̄s locꝰ aptiſſimꝰ ad decipiēdū int̓ locosſophiſticos extra dictionē. gͦ n̄ ſūt ī eodē ꝑalogiſmo rōe eiuſdeꝫ eqͥuocaº ⁊ figura dictiōis neceqͥuocaº ⁊ fallacia accn̄tꝭ. ¶ Soº ſic. qꝛ h̓ diffiniūt̉ eqͥuoca eqͥuocata q̄ ſunt ml̓ta r̄ſpectu vniꝰeqͥuoci eqͥuocātꝭ. iuxta qd̓ ꝯſiderādū ē ꝙ eqͥuocatio dicta actīe. d̓t hītudinē vniꝰ ī rōe ſignificatoꝝ. ⁊ paſſiue ecōu̓ſo. Et ita eqͥuocuꝫ īcluditduplicē relacōeꝫ ⁊ actīe ſūptū ⁊ paſſiue ſcꝫ habitudinē ad eqͥuocās q̄ ē relacō ſuppōis ⁊ hītudinē ad alid̓ eqͥuocatu q̄ ē relacō eqͥparātie. nōeī dr̄ celeſte ſidꝰ eqͥuocatū ad hͦ nom canis. niſiꝑ reſpectū ad canē latrabilē. q̄ duo ſūt eqͥuocata⁊ hͦ duplex relacō ptꝫ reſoluēdo nom̄ eqͥuocatūqd̓ dr̄ qͣſi eq̄ vocās rōe pͥme ꝑtꝭ dr̄ ad alid̓. qd̓ ēeq̄ cū eo. rōe ſcd̓e dr̄ ad vocās. ꝓpt̓ gͦ relacōꝫ eqͥparātie dat̉ diffiº in pl̓ali nūero. ſic̄ cet̓a talia relatiua diffiniūt̉ qͥnto metaphiſice vt ſil̓ia. diſſimilia. ꝯtraria. ꝓpt̓ relacōeꝫ aliā ponit̉ correlatiuū diffiniti ī hītudīe qͣ dr̄ ad ip̄m qͦꝝ vt ſigͥficatoꝝ ſolū nomē ē cōmune vt ſignū. ⁊ ꝑ ſequēsſcꝫ rō ſubſtātie ē diu̓ſa poīt̉ dr̄a eqͥuocatoꝝ. Etn̄ ſumit̉ ibi rō ꝓ diffinicōe ex gene̓ ⁊ dr̄a. qꝛ pͥma genera q̄ n̄ hn̄t rōeꝫ talē ſunt eqͥuoca in hocnoīe ens. ſed rō ſubſtātie .i. eſſential̓ intellectꝰ ēdiu̓ſus. Et qꝛ eqͥuocata in vno noīe pn̄t ī alio ͦvniuocari ⁊ ibi habere rationē eandē. iō adiūgitur ẜm illud nomē .i. eſſentialis intellectusequiuocatorū eſt diu̓ſus inqͣꝫtum de eis dr̄ eqͥuocans licet in alio vniuocante ſit eſſential̓ intellectus eoꝝ idē ſicut canis latrabilis ⁊ beluamarina vniuocātur in ſubſtātia corporea. Etilla eqͥuoca vocātur apud rōnales ph̓os eqͥuocata a caſu. ¶ Iuxta qd̓ notādū ē ꝙ duplex eſtequocū. ſcꝫ equocū equocas. ⁊ ęqͥuocū equocatum. ¶ Equiuocū equiuocans eſt dictio quoplura ſignificat diuerſis racōnibꝰ. Et ē duplexſcꝫ a caſu. ⁊ a ꝯcilio. Equiuo cū a caſu ē qd̓ ſignificat plura diu̓ſis rōibꝰ eqͣlit̓ ⁊ eque pº. ita ꝙſignificat vnū ſine quacūqꝫ hītudine ad alteꝝ.Et dr̄ a caſu. qꝛ caſualit̓ eueīt ꝙ talia pl̓a ꝑ vnūnomē ſignificāt̉. ⁊ hͦ mō canis ſignificat aīal latrahile. nidꝰ celeſte. ⁊ beluā marina. Equo cū ꝟoa ꝯcilio. qd̓ nō ſignificat pl̓a eq̄ pͥmo ⁊ eqͣliter.ſed ſignificat vnū ꝑ pͥus ⁊ reliquū ꝑ poſteriusſcꝫ ꝑ attribucōeꝫ ad pͥus. Et hͦ mō ho pͥus ſignificat hoīeꝫ veꝝ. ⁊ poſteriꝰ hoīeꝫ pictu inqͣꝫtūhō pictꝰ ē ſil̓itudo veri hoīs. Et vocatur tale aconcilio. Quia a cōcilio ⁊ volūtate hoīs impoſitū ē tale ad ſignificandū diuerſa. aliquā ſimilitudinē ad ſeinuicē hn̄tia. Et tale ſolet vocari analogū ab ana qd̓ ē ſurſū. ⁊ logos ẜmo qͣiẜmo ducēs ſurſū īqͣꝫtū minꝰ pͥncipale analogatū reducit̉ ad pͥncipale. vel dr̄ analogum. quia