Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ireſtotelis.

ſcꝫ equiuocoꝝ. vniuocoꝝ. denoīatiuoꝝ colligitur triplex p̄dicacō ſiue triplex modus predicandi. ſcꝫ equiuocus. vniuocus ſiue eſſentialis denoīatiuꝰ ſiue accn̄talis. Et remotis p̄dicatione equiuoca denoīatiua. remanet vniuoca eſſentialis. ẜm quā coordinātur ad inuicē eaque ſunt in eodē p̄dicamēto. 3ᵐ ptꝫ. Quia prima regula ponit habitudinē ꝓporcionis cōſtituentiū vnū p̄dicamētū que ſe hn̄t ẜm ſuꝑius inferius eēntial̓r ſubordinata. ẜm d̓t pͥmaregula. quādo alterū de altero p̄dicat̉ vt de ſubiecto .i. ſicut de ſuo eēntiali inferiori. Tunc oīaea que ẜm ſimilē p̄dicationē dn̄r de illo p̄dicato ſunt ſuꝑ ip̄m. etiā de inferiori dicūt̉ Scd̓aregula remouet pͥncipia aliena ponēs diuerſasſpes drās in diuerſis generibꝰ p̄dicamētorū Ex quibꝰ manifeſte ſeqͥtur ꝯcluſio ſunt t̓aanpredicamēta in genē ſeptē in ſpecie. que diuerſo ſunt neceſſaria ad noticiā predicamētoꝝ ſicut in ſequētibꝰ dicet̉. Si autē qͥs obiecerit ſi predicabl̓e eſt anpredicamētū. ergo inlibro predicamētoꝝ fuiſſet de p̄dicabilibꝰ qͥnqꝫ vniu̓ſalibꝰ determinādū. dd̓m eſt p̄dicabile accipit̉ dupl̓r. Uno abſolure ẜm ſe. ethoc de ip̄o eſt ſpecialis liber porphirij. Alio ẜm eſt poſitū in forma p̄dicacōis p̄dicamentalis. et ſic eſt an̄p̄dicamētū collectū ex duplici diuiſione. ita ẜm viā generacōis p̄ponitur in ꝓpōe p̄dicabl̓e p̄dicacōi inqͣꝫtū materiain ꝯſtitucōe p̄cedit formā. ẜm viā ꝟo ꝑfectiōisp̄ponit p. diffinicōnes ex quibꝰ colligit̉ formazedicationis.Ad obiecta in oppoſitū ad primūeſt dicendū ſicut prius tactu fuit predicamēta vt ſunt prime ꝑtes entis hn̄t ante ſe aliapͥora realia pͥncipiā eſſendi tn̄ bene hn̄t an̄ ſe pͥncipia quidā cognoſcendi. ſic ꝯſiderātur predicamēta ī ordine ad aliqͥs intēcōes ſcd̓as qͣseis attribuit ratio Si dicas referēdo p̄dicamēta ad ſcd̓as intencōes tūc ſurgūt predicacōnes accidentales ꝯtingētes. ſed de ꝯtingētib p̄t ſcīa. ita eſſet de p̄dicamētis ſcīa logicalis qd̓ ſuꝑius improbatū eſt. Maior ꝓbatur. Quia tales intecōnes p̄dicant̉ p̄dicacōeqͥnti p̄dicabilis de eis vt ptꝫ dicēdo ſubſtātiaeſt genꝰ generaliſſimū vel eſt ordinabile in rōeſubicibilis p̄dicabilis. Minor eſt ph̓i pͥmopoſterioꝝ Ad qd̓ dd̓m eſt ẜm aliquos dep̄dicamentis ſcīam ẜm referūtur ad ſcd̓asintētiones p̄t dupl̓r intelligi. Uno ꝓut referūtur ad ſcd̓as intencōes de eis p̄dicabl̓es abſolute. et hoc eſt de eis ſcientia prout referūtur ad ſcd̓as intēcōes. Alio intelligit̉F

de eis eſſe ſcīam ꝓut referūtur ad ſcd̓as intētines ſub quaꝝ rōibus ꝯſiderātur. hoc modode eis eſt ſcīā. accn̄a talia neceſſario de eis predicātur. vt iſta eſt neceſſaria ſubſtātia ẜm eſtgenus generaliſſimū eſt vniuerſale ordinabilein genere. Et ſic talia accn̄a licet accidāt eis abſolute ꝯſideratis tn̄ ẜm cadūt ſub ꝯſideracōe logici. īmo hoc ſunt vt drn̄e dicētesformalē rōem ꝯſiderādi qūo d̓t Albertustingentiū mobiliū poteſt neceſſaria īmobilis apud intellectū. iſta enī eſt neceſſariaꝯtingens ē ꝯtingens. mobile eſt mobile. qͣꝫtitas vt generaliſſimū ſiue a logico ꝯſideratū. eſtens ordinabile ſic de alijs. Ad ſcd̓m dd̓m.licet eadē ſint pͥncipia eſſendi cognoſcēditn̄ ꝯuertit̉. Quia aliqͣ pn̄t eſſe prīcipia cognoſcendi tn̄ ſunt eſſendi ſicut ptꝫ de accn̄tibAn̄predicamēta ꝟo ſunt pͥncipia cognoſcendipredicamentoꝝ ſicut ī maiore dc̄m eſt. Ad3ᵐ dd̓m p̄dicabilia valent formaliter adnoticiā predicamētoꝝ. ſed tantū material̓r. qꝛſūt illa que ordinātur. De modis eſſendi in. p̄tdici ſufficienter intelliguntur in ſecūda diuiſione anpredicamētali. Circa textum ſunt dubia. Primūeſt de ordine triū diffinitionū an̄predicamentaliū an̄ ꝯueīent̓ diffinitio equiuocoꝝ p̄cedatdiffinitionē vniuocoꝝ. tn̄ vnū ſit an̄ multa Solutio Alberti ex his tribus diffinicōnibus trahit̉ triplex predicādi ſeu triplex p̄dicacō. ſcꝫ equiuoca. vniuoca. denoīatiua. quibus vtimur in ordinacōe p̄dicabiliū ſiue p̄dicamētoꝝ. ita p̄dicacōeꝫ equiuocā om̄ia reducūtur ad ens. Per vniuocū oīa ad vnū commune vniuocū genus ſcꝫ qd̓ p̄dicat̉ vniuoceſuis ſpēbus. p̄dicacōeꝫ denomīatiuā oīa nouem genera accn̄tiū ad vnū cōmune ſubiectuꝫ.ſicut prior ē reductio ad cōmune ānalogū. qͣꝫad genus. reductio ad genꝰ qͣꝫ ad ſubiectu. itadiffinicō equiuocoꝝ quā docꝫ pͥma inductiopͥor eſt ea quā docet̉ ſcd̓a. vniuocoꝝ quaꝫdocet̉ ſcd̓a pͥor t̓cia. boeciꝰ in comēto ſuꝑ p̄dicamenta aliā dat rōem dices.. p. ſeruat hic modum boni ortulani pͥus extirpat zizania qꝫinſerit ſemīa bona. Equiuoca ꝟo ſunt zizaniain orto p̄dicam̄tali ſerenda. p̄mittūturqͣꝫ abicienda. Scd̓m dubium eſt. Andiffinitio eqͥuocoꝝ in dr̄. eqͥuoca dn̄r quorūſolū nomē ē cōmune. ſūbſtātie ẜm illd̓ ē diu̓ſa. ſit bona. Et videt̉ pͥmo non exꝑte diffiniti. Quia diffinitū ē ꝯcretū. ſꝫ talehꝫ difficōeꝫ. igr eqͥuoca incōueniēter diffinint̉.

A iij.