¶ Predicamēta
ſubſtantie ratio diuerſa. vt animal homo. ⁊ quod pingitur. horum enim ſolum nomen co̓mune eſt. ſcd̓m nomenvero ſubſtantie ratio diuerſa. ſi quisenim aſſignet quid vtrūqꝫ eorum ſit.quo ſint animalia. propriaꝫ aſſignabit vtriuſqꝫ rationem.Iſte eſt liber preditamentoꝝ Areſtotel̓ in quopoſtqͣꝫ determinatū eſt de quinqꝫ vniuerſalibꝰ.congruo ordine determinat de ip̄is predicamētis. Et diuidit̉ prima ſui diuiſione in tres tractatus. In primo determinat de anpredicamtꝭIn ſcd̓o de ip̄is veris p̄dicamētis. In tercio depoſtpredicamētis. ſcd̓us ibi. Eoꝝ que ẜm nullam complexionē. terciꝰ ibi. Quotiēs āt ſoletopponi. Primus tractatus diuidit̉ in tria capitula. In primo capitulo determīat de tribusmodis predicandi. In ſcd̓o capitulo de duabꝰdiuiſionibꝰ. In tercio capitl̓o de duabꝰ regulisſcd̓a ibi. Eoꝝ que dicūtur. 3ᵐ ibi. Qn̄ alterumde altero p̄dicat̉. primū capitulū diuidit̉ ī tresꝑtes ẜm ꝙ ſunt tres modi p̄dicandi. In pͥmaꝑte on̄dit quis ſit modꝰ p̄dicādi equiuocꝰ. Inſcd̓a quis vniuocꝰ. In tercia qͥs denoīatiuusſcd̓a ibi. Uniuoca ꝟo dicūtur. tercia ibi. Denomīatiua dn̄r. Quo ad primū d̓t. Equiuo ca dicūtur quoꝝ ſolū nomen eſt cōmune. ⁊ ratio ſb̓ſtantie ẜm illud nomē eſt diuerſa. Exemplum.vt aīal homo .i. animal verū ſiue viuū. ⁊ quodpingitur id eſt animal pictum habent ſoluꝫ nomen animal̓ cōmune. ratio ꝟo ſubſtantie .i. diffinitio. ẜm illud nomē eſt diuerſa .i. alia ⁊ aliaſi enī quis .i. aliquis aſſignet. ſupple diffinitīequid ſit vtrūqꝫ eorū puta aīal pictū ⁊ animalverū. quo ſint aīalia .i. ẜm qd̓ ꝯueniūt in noīeanimalis. ille aſſignabit vniuſcuiuſqꝫ ꝓpriamrationē ſiue diffinitione. ita ꝙ alia erit aīal̓ vei⁊ alia picti diffinitio. Et ꝯformiter ad hāc ph̓idiffinicōeꝫ d̓t yſidorus Iſpalienſis epus ſcd̓oethimologiaꝝ. Equiuoca ſunt quādo multaꝝrerū nomen vnū eſt. ſed non eadē diffinitio vtleo. Nam quantū ad nomē ꝑtinet ⁊ verus ⁊ pictus ⁊ celeſtis leo dicit̉. Quantū ad diffinitionem ꝑtinet. aliter verus diffinitur. aliter pictꝰ.aliter celeſtis leo diciturCirca textū mouet̉ queſtio. primaUtrū ſeptē in ſpecie ſint an̄p̄dicam̄taque ad noticiā coordinacōis predicamētalis ſunt a priori neceſſaria ¶ Etvidetur primo ꝙ nō ſunt aliqͣ an̄predicamēta.Qd̓ ſic on̄dit. Quia predicamēta ſunt decem
rerum prima principia ⁊ prime ꝑtes entis. ergo non habet an̄ ſe aliqua principia ¶ Scd̓oeadē ſunt principia eſſendi ⁊ cognoſcendi. ſi gͦanpredicamēta p̄cedunt vera predicamēta vtprincipia cognoſcendi etiā vt principia eſſendi. ¶ Tercio ſic. p̄dicabilia ⁊ modi eſſendi ſūtan̄predicamēta. gͦ videtur quod ſint plura. An̄cedens ꝓbatur. qꝛ illa valent ad noticiā veoꝝpredicamentorū.¶ In oppoſitū eſt. p. enūerans ſeptēin textu ⁊ ponit̉ iſte diſcurſus. Maior. Antepredicamentū eſt originalepreparamentū coordinationis predicamentalis. A priori valens ad noticiam eius. Minor. Ad hanc conducunt tria. ſcꝫ predicabile. predicatio. ⁊eſſentialis hoꝝ ꝓporcio. Quoꝝ primū elicitur ex diuiſione duplici. ſcd̓mex diffinitione triplici. ⁊ terciū ex regula duplici. Cōcluſio. Igitur ſunt triaan̄predicamenta in genere ⁊ ſepteꝫ inſpecie. que ad noticiā predicamentorum valent diuerſimode ¶ Maior ꝓbatur. Quia in hoc dn̄t an̄predicam̄ta a poſtpredicamētis. Quia anpredicamēta ſunt pͥncipia fiendi categorię p̄dicamētalis. inqͣꝫtumefficiunt eā ẜm rōeꝫ cognoſcendi que eſt cauſaoriginalis ordinis talis categorie predicamētalis. Ordinis dico et nō naturaꝝ ordinatarum. quia ſic vnaqueqꝫ natura predicamental̓cauſat̉ ex principio ſui ordinis. Et ẜm ordinecauſandi extrinſecum etiā p̄dicamēta poſteriora cauſant̉ a prioribꝰ. ſicut ſubſtantia cauſa eſtoīm alioꝝ Poſtpredicamenta ꝟo notificant apoſteriori ducētia in noticiā ordinis iam ꝯſtituti vt poſtea patebit. ¶ Minor habet duasꝑtes. pͥma ptꝫ. Quia p̄dicabile ē ordinabile ingenere predicamentali. p̄dicatio autē eſt rō ordinandi. Et eſſentialis ſeu intrinſeca hoꝝ proporcio eſt habitudo vniuoca p̄dicabiliū ⁊ ſubicibiliū que in gene̓ ordinātur ⁊ hec ſūt tria an̄predicamēta in gene̓. Scd̓a ꝑs ꝓbat̉ Quia inpͥma diuiſiōe abicit̉ dicibile cōplexū. qd̓ nō ponit̉ in predicam̄to ⁊ accipit̉ dicibili incōplexūqd̓ dr̄ de ſubiecto ſic̄ dr̄ ī illa diffinicōe quadrimēbri. Rō enī p̄dicabilitatis quā aliqͥd in p̄dicamēto ſeu in categoria ſue coordīacōis ponit̉ eſt dici de altero. Eſſe ꝟo in ſubiecto ē rō accidētꝭ nec ineē nec dici de ſubiecto ē rō ꝑticularis ſubſtantie. ſcd̓m pꝫ. qꝛ ex triplici diffinicōe