¶ Predicabilia.
nalis ⁊ ſꝑ ē hō ⁊ aīal etiā ſocrate nō exn̄te Etvidet̉ ꝙ nō qꝛ vere ens nō pōt p̄dicari de n̄ ente. ſed ſocrate nō exn̄te adhuc hō ē verū ens ſaltem in alijs ſuppoſitis. quia alia ſuppoſitaſūt ſimpl̓r entia in qͥbus ſimpl̓r ē ip̄m ens gͦ n̄p̄tur de ſorte ſil̓r arguit̉ d̓ aīali ⁊ rōnali Scd̓oph̓s ⁊ᵈ ꝑihermenias di. qn̄ nō ē oppoſitō ī adiecto in pto. nec p̄t̄ eē ẜm accn̄s tūc tenꝫ ꝯn̄a aꝯiūctis ad diuiſa. ſed h̓ ſocrates ē hō. ſocra. eſtaīal n̄ ē oppoſitio ī adiecto ſicut cū d̓r hō mortuꝰ nec p̄dicat̉ eē ẜm accn̄s ſicut cū d̓r hō ē albus muſicꝰ ſꝫ p̄t̉ eē ſub̓e ꝟe entis qd̓ eſt eē veriſſimū gͦ ſequit̉ ſocrates ē. Tercio ſic qꝛ hecē vera ſocrates ē hō mortuꝰ et ad illā ſequit̉ gͦnō eſt hō qꝛ qd̓ cū determinatōne diminuēte.ſiue repugnāte p̄t̉ de aliqͦ vere negat̉ ab eodē.An̄s ꝓbat̉ qꝛ hec ē vera ſocrates fuit hō ꝓutfuit dicit actū eēndi termīatū gͦ deſinit eē hōergo ē homo mortuꝰ. Et ꝯfirmat̉ qꝛ ſocrates n̄eſt hō viuꝰ gͦ nō viuit ergo ē hō mortuꝰ quiamortuū et viuū circa hominē ſūt īmediate oppoſita. ¶ Quarto ſic intrāſmutatione. ſub̓ali.res āmittit nomē et diffinitionē gͦ ſuppoſituꝫincorruptione q̄ eſt tranſmutatio ſub̓alis ammittit nomē et ſpēm gͦ ſocrate corrupto hec ēfalſa ſocrates ē hō. ¶ Quīto deſtructis pͥmisſub̓aijs impoſſibile ē aliqͥd alioꝝ remanere vtdicitur in p̄dicamētis ꝙ oīa alia ſunt in eis vl̓p̄dicāt̉ de eis ergo ſcd̓a ſub̓a que ſignificat̉ perhominē vel aīal nō dicitur de hoīe. ¶ Solūtio alberthi ſie qꝛ habitudo generis ad ſpēm.vel ſpēi adindiuidua eſt ꝑpetua vt dicūt auicēna et algaſel gͦ. tales ꝓpōnes ſunt vere. Etpōt amplius ſic qn̄di qꝛ ad verificationē ꝓpoſitionis argumētatiue ſufficit vnio extremoꝝ.talē em̄ ẜcat ꝓpͥo affirmatiua ſolū ſꝫ tal̓ ē in ꝓpoſito eo ꝙ p̄dicatuꝫ includit̉ ꝑ ſe in intellectuſubiecti ſequitur em̄ ſocrates ē ſocrates gͦ ſocrates eſt hō. An̄s eſt verū et ꝯn̄s ꝯn̄a tenet qꝛꝯn̄s ē de intellectu an̄tis. Etiā pꝫ qꝛ alit̓ nulla ꝓpō eēt de ineē ſimpl̓r inqua p̄t̉ cōe de ſuppoſito ſuo qꝛ nō eſſet ſemꝑ vera et nihil p̄t ſubſumi ſub medio in maiori d̓ neceſſario niſi ſuꝑpoſitū cōis gͦ nulla de ineſſe pōt ſumi ſub maiore de neceſſario regulariter hoc ē ꝯtra phūmpͥmo prioꝝ. ¶ Ad obiecta inoppoſitū ad primū eſt dd̓m ꝙ hic ſacrates ē hō nō p̄t̉ exn̄s denō exn̄te ſed hūana natura cōcepta vt dicibil̓de pluribꝰ de eadem natura cōcepta vt hec ē. inqua actu et intellectu includit̉. Si aūt dicat̉ſocrates eſt nō exn̄s ex hipoteſia. hō ē exn̄s qꝛadhuc multa ſunt alia ſuppoſita humane nature gͦ p̄dicat̉ exn̄s de nō exn̄te dd̓m ē ꝙ ibi cō
mittitur fallatia accidētꝭ quia hō inqͣꝫtū ꝯꝑat̉ad hoc p̄dicatū ſcꝫ predicari de ſocrate eſt extraneum huic p̄dicato exūs. Et ita inquantū cōpatur ad hoc p̄dicatū eſſe ill̓ud de quo hō predicatur eſt extramū huic predicato exn̄s. medus aūt cōꝑatu ad extrema ſub extraneis rōnibus eſt fallacia accidentis vt patebit primoelenchoꝝ. ¶ Sꝫ forte diceres adminꝰ incōueniēs ē illud qd̓ ē exn̄s p̄dicari de eo qd̓ eſt n̄ exiſtens qꝛ illoꝝ nō eſt vnio in re gͦ falſa eſt oratōẜcans ea verificari. ¶ Solutio hō ẜm ꝙ vnit̉ſocrati ē ꝑacen̄s nō exn̄s ſicut ſocrates ē nō exīſtens qꝛ ꝓ nullo ſuppoſito exn̄te attribuit̉ ſocrati. Natura em̄ cōis vt ſaluatur in aliqͦ ſuppoſito nō eſt mīꝰ ens illo ſuppoſito. Nec valetobiectio aliqua ſuppoſita hoīs ſunt exn̄a ⁊ aliqua nō exiſtentia gͦ hō dicit̉ eqͥuoce de ſuis ſuꝑpoſitis quia exiſtere et nō exiſtere ſunt extranea nature vt ẜcatur ꝑ terminū gͦ nō faciuntequiuocationē tal̓ nature ſpecifice. ¶ Ad ⁊ⁿpͥncipale eſt dicendū ꝙ hic ſocrates ē hō p̄dicatur eē paccn̄s qd̓ dupl̓r pōt intelligī. vnoºid eſt ẜm aliqd̓ extraneū vel ſic. i. ẜm aliqͥd cꝰeſſe de ſubiecto nō ponit eē ſimpl̓r de ſubiectoet vtroqꝫ modo ē in ꝓpoſito. Nā eē hoīs de ſocrate extraneū ē ei qd̓ ē eſſe qn̄ p̄dicatur ⁊ᵐ adiacens qꝛ illud eē quod dicit p̄dicationē hoīsde ſorte ſiue ſuppoſito ſuo eodē mō ſe hꝫ qualicūqꝫ tranſmutatione facta circa eſſe qd̓ p̄dicatur in ꝓpoſitione deeſt. ſcd̓o adiacēte ꝓut patebit pͥmo ꝑihermenias. Etiā ē ſedoº ẜm accidens nā eē hoīs vt dicit̉ de ſorte nō neceſſario ponit eſſe. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc arguit̉ ꝙ bn̄ ſeqͥtur ſocrates eſt albꝰ gͦ. ſocrates eſt ergo ꝑ locua maiori ſeqͥtur ſortes ē hō ergo ſocrates ē Siem̄ eē accidētis qd̓ eſt minꝰ verū ens ponit eēſimpliciter multomagis eſſe ſub̓e qd̓ eſt veriſſimū eſſe poniteſſe ſimpl̓r verū. ¶ Preterea eēvel eſt de eēntīa vl̓ neceſſario ꝯn̄s eſſentiā cꝰlibet generis gͦ ⁊ hoīs cū hō ẜcat verā eēntiamſꝫ ſi vtroqꝫ mō fuerit ad hominē ſequit̉ eſſe.Preterea ī pͥncipio ſcd̓i poſterioꝝ d̓r ꝙ ſi ē ē vere ſcibile qꝛ eſt vere interrogabile gͦ ē neceſſarium p̄dicari eē de qͦcūqꝫ et ꝑ ſe ergo ſequitur adquodlibet. Etiā in eodē ſcd̓o dicitur ꝙ nō cōtingit ſcire quid eſt ignoranteꝫ ſi eſt. ſed ſciēshominē diffinitiue vel ꝙ genꝰ p̄dicat̉ de ipſo.ſcit quid eſt ergo oꝑtet ꝑſtire ſi eſt ergo ſequitur ſi eſt aīal ergo eſt. ¶ Ad iſta dicendū ē ꝑ ordinē pͥmo ꝙ ẜm neutrū intellectū p̄dictū p̄dicatur eſſe ẜm accn̄s cū dicit̉ ſocrates eſt albusquia accn̄s reale ſiue ꝑaccns cuiuſmodi eſt album nulli ſubiecto ineſt niſi exiſtenti ergo eiꝰ