Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Predicabilia.

nalis ſꝑ ē aīal etiā ſocrate exn̄te Etvidet̉ qꝛ vere ens pōt p̄dicari de ente. ſed ſocrate exn̄te adhuc ē verū ens ſaltem in alijs ſuppoſitis. quia alia ſuppoſitaſūt ſimpl̓r entia in qͥbus ſimpl̓r ē ip̄m ensp̄tur de ſorte ſil̓r arguit̉ aīali rōnali Scd̓oph̓s ⁊ᵈ ꝑihermenias di. qn̄ ē oppoſitō ī adiecto in pto. nec p̄t̄ ẜm accn̄s tūc tenꝫ ꝯn̄a aꝯiūctis ad diuiſa. ſed ſocrates ē. ſocra. eſtaīal ē oppoſitio ī adiecto ſicut d̓r mortuꝰ nec p̄dicat̉ ẜm accn̄s ſicut d̓r ē albus muſicꝰ ſꝫ p̄t̉ ſub̓e ꝟe entis qd̓ eſt veriſſimū ſequit̉ ſocrates ē. Tercio ſic qꝛ hecē vera ſocrates ē mortuꝰ et ad illā ſequit̉ eſt qꝛ qd̓ determinatōne diminuēte.ſiue repugnāte p̄t̉ de aliqͦ vere negat̉ ab eodē.An̄s ꝓbat̉ qꝛ hec ē vera ſocrates fuit ꝓutfuit dicit actū eēndi termīatū deſinitergo ē homo mortuꝰ. Et ꝯfirmat̉ qꝛ ſocrateseſt viuꝰ viuit ergo ē mortuꝰ quiamortuū et viuū circa hominē ſūt īmediate oppoſita. Quarto ſic intrāſmutatione. ſub̓ali.res āmittit nomē et diffinitionē ſuppoſituꝫincorruptione eſt tranſmutatio ſub̓alis ammittit nomē et ſpēm ſocrate corrupto hec ēfalſa ſocrates ē. Quīto deſtructis pͥmisſub̓aijs impoſſibile ē aliqͥd alioꝝ remanere vtdicitur in p̄dicamētis oīa alia ſunt in eis vl̓p̄dicāt̉ de eis ergo ſcd̓a ſub̓a que ſignificat̉ perhominē vel aīal dicitur de hoīe. Solūtio alberthi ſie qꝛ habitudo generis ad ſpēm.vel ſpēi adindiuidua eſt ꝑpetua vt dicūt auicēna et algaſel. tales ꝓpōnes ſunt vere. Etpōt amplius ſic qn̄di qꝛ ad verificationē ꝓpoſitionis argumētatiue ſufficit vnio extremoꝝ.talē em̄ ẜcat ꝓpͥo affirmatiua ſolū ſꝫ tal̓ ē inpoſito eo p̄dicatuꝫ includit̉ ſe in intellectuſubiecti ſequitur em̄ ſocrates ē ſocrates ſocrates eſt. An̄s eſt verū et ꝯn̄s ꝯn̄a tenet qꝛꝯn̄s ē de intellectu an̄tis. Etiā pꝫ qꝛ alit̓ nulla ꝓpō eēt de ineē ſimpl̓r inqua p̄t̉ cōe de ſuppoſito ſuo qꝛ eſſet ſemꝑ vera et nihil p̄t ſubſumi ſub medio in maiori neceſſario niſi ſuꝑpoſitū cōis nulla de ineſſe pōt ſumi ſub maiore de neceſſario regulariter hoc ē ꝯtra phūmpͥmo prioꝝ. Ad obiecta inoppoſitū ad pri eſt dd̓m hic ſacrates ē p̄t̉ exn̄s de exn̄te ſed hūana natura cōcepta vt dicibil̓de pluribꝰ de eadem natura cōcepta vt hec ē. inqua actu et intellectu includit̉. Si aūt dicat̉ſocrates eſt exn̄s ex hipoteſia. ē exn̄s qꝛadhuc multa ſunt alia ſuppoſita humane nature p̄dicat̉ exn̄s de exn̄te dd̓m ē ibi

mittitur fallatia accidētꝭ quia inqͣꝫtū ꝯꝑat̉ad hoc p̄dicatū ſcꝫ predicari de ſocrate eſt extraneum huic p̄dicato exūs. Et ita inquantūpatur ad hoc p̄dicatū eſſe ill̓ud de quo predicatur eſt extramū huic predicato exn̄s. medus aūt cōꝑatu ad extrema ſub extraneis rōnibus eſt fallacia accidentis vt patebit primoelenchoꝝ. Sꝫ forte diceres adminꝰ incōueniēs ē illud qd̓ ē exn̄s p̄dicari de eo qd̓ eſt exiſtens qꝛ illoꝝ eſt vnio in re falſa eſt oratōẜcans ea verificari. Solutio ẜm vnit̉ſocrati ē ꝑacen̄s exn̄s ſicut ſocrates ē exīſtens qꝛ nullo ſuppoſito exn̄te attribuit̉ ſocrati. Natura em̄ cōis vt ſaluatur in aliqͦ ſuppoſito eſt mīꝰ ens illo ſuppoſito. Nec valetobiectio aliqua ſuppoſita hoīs ſunt exn̄a aliqua exiſtentia dicit̉ eqͥuoce de ſuis ſuꝑpoſitis quia exiſtere et exiſtere ſunt extranea nature vt ẜcatur terminū faciuntequiuocationē tal̓ nature ſpecifice. Ad ⁊ⁿpͥncipale eſt dicendū hic ſocrates ē p̄dicatur paccn̄s qd̓ dupl̓r pōt intelligī. vnoºid eſt ẜm aliqd̓ extraneū vel ſic. i. ẜm aliqͥd cꝰeſſe de ſubiecto ponit ſimpl̓r de ſubiectoet vtroqꝫ modo ē in ꝓpoſito. hoīs de ſocrate extraneū ē ei qd̓ ē eſſe qn̄ p̄dicatur ⁊ᵐ adiacens qꝛ illud quod dicit p̄dicationē hoīsde ſorte ſiue ſuppoſito ſuo eodē ſe hꝫ qualicūqꝫ tranſmutatione facta circa eſſe qd̓ p̄dicatur in ꝓpoſitione deeſt. ſcd̓o adiacēte ꝓut patebit pͥmo ꝑihermenias. Etiā ē ſedoº ẜm accidens hoīs vt dicit̉ de ſorte neceſſario ponit eſſe. Sꝫ ꝯtra hoc arguit̉ bn̄ ſeqͥtur ſocrates eſt albꝰ. ſocrates eſt ergo locua maiori ſeqͥtur ſortes ē ergo ſocrates ē Siem̄ accidētis qd̓ eſt minꝰ verū ens ponitſimpliciter multomagis eſſe ſub̓e qd̓ eſt veriſſimū eſſe poniteſſe ſimpl̓r verū. Pretereavel eſt de eēntīa vl̓ neceſſario ꝯn̄s eſſentiā cꝰlibet generis hoīs ẜcat verā eēntiamſꝫ ſi vtroqꝫ fuerit ad hominē ſequit̉ eſſe.Preterea ī pͥncipio ſcd̓i poſterioꝝ d̓r ſi ē ē vere ſcibile qꝛ eſt vere interrogabile ē neceſſarium p̄dicari de qͦcūqꝫ et ſe ergo ſequitur adquodlibet. Etiā in eodē ſcd̓o diciturtingit ſcire quid eſt ignoranteꝫ ſi eſt. ſed ſciēshominē diffinitiue vel genꝰ p̄dicat̉ de ipſo.ſcit quid eſt ergo oꝑtet ꝑſtire ſi eſt ergo ſequitur ſi eſt aīal ergo eſt. Ad iſta dicendū ē ordinē pͥmo ẜm neutrū intellectū p̄dictū p̄dicatur eſſe ẜm accn̄s dicit̉ ſocrates eſt albusquia accn̄s reale ſiue ꝑaccns cuiuſmodi eſt album nulli ſubiecto ineſt niſi exiſtenti ergo eiꝰ