¶ Porphirii
eſſe de ſubiecto neceſſario ponit eſſe abſolute.¶ Ad ꝓbationē vero ꝯn̄ dicendū eſt ꝙ eē ſubſtantie exn̄tis eſt veriꝰ eſſe ſꝫ eſſe ſpecificuꝫ perſubam nō eſt veriꝰ eſſe hoc eē exiſtere. Eſſe em̄qn̄ p̄dicat̉ 3ᵐ adiacēs p̄dicat vnionē extremorū que eſt ncc̄ia ſub̓e ad ſub̓am ſine exn̄tia extremorū nō aūt accidētis ad ſub̓am nō exn̄tem.Ad ⁊ᵐ eſt dicendū ꝙ maior eſt vera de eſſe vtnaſcꝫ exiſtit et ſic nō ponit̉ p̄dicari de ſocrate ſedvt intelligitur ⁊ ſic exiſtere extraneat̉. ¶ Ad 3ºeſt dicendū ꝙ ſi ē ẜm ꝙ ſumit̉ ⁊º poſterioꝝ nōaccipit̉ ꝓ exiſtere ſed ꝓ eē ens et hr̄e eēntiā vtens eſt nomē et nō vt ꝑticipiū qꝛ ſic eſt idē. ꝙexn̄s qꝛ oꝑtet pͥus ſcire aliqͥd hr̄e eēntiā qͣꝫ ſcire poſſum eſſentiā. Et pͥmū ꝑtinet ad qōeꝫ ſieſt. ſcd̓m ad queſtionē qͥd eſt. ¶ Ad 3ᵐ pͥncipale eſt dicendū ꝙ mortuū ⁊ viuū p̄n̄t ſumidupl̓r .ſ. actualit̓ ⁊ aptitudīal̓r pͥmo mō ſūt accidētia eēntie hoīs ſignificate ꝑ hoc nomē hō⁊ ſic pōt ꝯcēdi ꝙ ſocrates nō ē hō viuꝰ ſꝫ mortuus qꝛ mortuꝰ illo mō nō diminuit ab hoīenec infert nō hominē qꝛ diminutio alicꝰ ꝑ aliud ſic̄ ⁊ ꝯꝑoſitio inter illa debet eē rōne ſignificatorū hō aūt in ſiguificatōe ſua nō īcluditoppoſitū mortui hoc mō ſumpti ſꝫ ſi ſumant̉hec aptitudīal̓r forte ſic ſunt drn̄tie in gn̄e ſubſtantie ſicut aīatū ⁊ in aīatū ⁊ hͦ mō mortuuꝫdiminuit ab hoīe et hec ē falſa ſocrates eſt homortuꝰ hec autē vera ſocrates ē hō viuꝰ nec ſequit̉ gͦ viuit ſicut nec ſequit̉ ē riſibil̓ gͦ ridet.Ad ꝓbatōem ꝟo cū d̓r eſt hō mortuꝰ quiafuit hq̄ dicit actū completū ⁊ terminatū negatur ſi fuit p̄dicat terciū adiacēs nō em̄ terminatū ē in eo eē hoīem. cū aduc ſit hō. Cū autēfuit p̄dicat ⁊ᵐ adiacēs tūc pōt cōcedi ꝙ ip̄e fuit hō qꝛ in eo exiſtere eſt termīatū vſꝰ tn̄ ꝯcedit iſtā ſocrates fuit hō et nō ē qꝛ vſualit̓ magis fertur intellectꝰ ad exn̄tiā qͣꝫ nō exn̄tiā. ſedd̓ ſocrate iuxta hypoteſim nō ē verū dicere ꝙ ēhomo exiſtens ſed fuit cū hō de ſui ſignificatonō importet hoīeꝫ exn̄tem vn̄ in multꝭ ſignificatio ẜmonis repugnat vſui et ecōtra ꝓut circa oppoſitionē ꝯtrariā tanget̉ in ꝑihermeniaſ¶ Ad ꝯfirmatōꝫ pꝫ qual̓r ſequitur ē viuꝰ gͦviuit vt pꝫ diſtinctio in ſil̓i de bipede quo frequēter vtit̉ ph̓s ꝓ drā eēntiali hoīs cū tn̄ dicat in. v. topicoꝝ nō eſt oīs hō bipes hn̄s duos pedeſ ergo ẜm aptitudinē ē drā hoīs vl̓ adminꝰ nō dicitur de omī hoīe ẜm actū. Nec valet ſi dicat̉ ſi ſocrates nō viuit et viuere in iuuētibꝰ eſt eſſe ſcd̓o de aīa ergo nō ē et ſi nō ē ergo nō eſt ens. eſſe em̄ qn̄ p̄dicat ſcd̓m adiacēsp̄dicat qd̓ in ſe eſt et ſi nō eſt ens ergo nō ē hō.
ꝑ locū a ſuꝑlori ad inferius negando. quia licet iſte ſint cōcedende ſocrates nō viuit et ſil̓rſocrates non ē loquēdo de exiſtere ſiue eē exnequale p̄dicatur et dr̄ in ꝓpoſitione de eſt ſcd̓oadiacēte tn̄ ens illo mō ſumptū .ſ. ꝓ exn̄te noneſt ſuꝑius ad hoīeꝫ. vn̄ ens pōt capi dupl̓icit̓.vno mō ꝑtīcipialiter et hoc mō ẜcat ideꝫ ꝙ extſtens qꝛ tenet ſignificatū verbi a quo deſcendit. ¶ Alio mō accipitur noīaliter et ſic ẜcatẜm coīter loquētes eſſentiā habens. et hoc mōdiuiditur in decē genera ſiue p̄dicamēta ⁊ hocmō ꝯcedit̉ ſocrates ē ens loquēdo d̓ ēte inqͣꝫtieſt ꝑticipiū ¶ Ad quartum dicendū eſt ꝙ trāſmutatio non eadit circa rē niſi ẜm ꝙ exiſtit ſicnō habet rationē ſuppoſiti ſed vt concipit̉ apd̓intellectū ꝑ modū non dicibilis de pluribus.Et ergo ph̓us vult ꝙ res ẜm ꝙ exiſtit in tranſmutatione nō habet formā quā pͥus habuit ſꝫex hoc nō ſequitur ꝙ prius fuerit ſuppoſitumalicuius cōis et nunc nō eſt eius ſuppoſitum.quia circa ipſum nulla facta eſt tranſmutatioſubſtantialis intelligitur igit̉ tantū auctoritas de re que ꝑ ſe tranſmutat̉ que ē res vt exn̄s¶ Septimum dubium an interempto ꝓprio interminatur ſpecies cū tamē iuxta.iam dicta interempta ſpecie nō interminaturgenus et poſterius nō deſtruat prius. ¶ Solutio ꝓpriū vt ꝓbat argumentum non intermit ſpeciem cauſaliter exquo ſpēs prior ē ꝓprio ſed ſolū cōcomitanter qꝛ ꝓprium ⁊ ſpecies habent eadem p̓ncipia ergo corrupto ꝓpͥocorrūpunt̉ pͥncipia ꝓprij et talia ſunt etiā ſpeciei vt dictum eſt ergo ꝯcomitāter ſpēs corrūpitur ſecus eſt de ſpecie in ordine ad genꝰ qꝛ licet corrūpatur ẜm eſſe quod habet in vna ſpecie manet tn̄ in alia loquēdo de eſſe exiſtentie.ſecus eſt de eſſe ꝑpetue habitudinis generis.ad ſpeciem.¶ Octauum dubiuꝫ eſt an repugnatduabus ſpeciebus concurrere ad ꝯſtitutioneꝫtercie ſpeciei nō autē differētijs. Et videtur ꝙnō repugnat indiuiduis ergo a ſimili nō videtur repugnare ſpeciebus. ¶ Et ꝯfirmat̉ qꝛindiuidua accomedāt virtutē generādi a ſpecie eo ꝙ ſpecies ē in eis tota formalis ꝑfectioaqua pullulat virtꝰ generatīa ¶ Scd̓o ſic duedifferentie ſunt etiā duo actus ex talibus autem non fit tercium niſi per agregationem. qꝛconſtitutio eſt exactu et potentia. ¶ Solutio Alberthi ſic quia ſpecies ē id quod in vltimo actu ꝑfectum in hijs que formaliter ſuntꝑfecta ex duobꝰ aūt ꝑfectis ſiue in actu nō pōt