Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Porphirūi

ꝓpriū accn̄s inſeꝑabile. ſꝑ aſſunt illis qͦruꝫſunt ita p̄ter illa ſubiecta nūqͣꝫ pn̄t ꝯſiſtē inqͥbꝰ ſūt et de qͥbꝰ p̄dicāt̉. pꝫ exēplal̓r qꝛ ſic̄ p̄triſibile ſb̓ſiſtit ī mat̓a ita p̄ter nigredinē ſubſiſtit coruꝰ dūmō coruꝰ noīe ſuo īportat ꝯplexiōꝫ nigredinē cantē. ſcd̓a ꝯueniētiaē qͣſi p̄cedētis ē ſic̄ ꝓpriū ſꝑ adeſt ei cui ē.ꝓpriū ſic̄ riſibile hoī. ita accn̄s inſeꝑabile adē ſꝑ quāuis ſoli aſſit ſicut ꝓpriū ꝓpt̓ qd̓etiā ꝯuerſim p̄dicat̉ de eo cꝰ ē. Alie aūt cōitates ſunt ad quedā ſicut eēntial̓r p̄dicariet in quale accn̄s aūt ſeꝑabile cōitatē ad ꝓprium hꝫ niſi p̄dicari in qͣle et quid. Tūcibi. Drn̄t autē. Hic final̓r ponit tres drāseoꝝ. Quaꝝ pͥma ē ꝓpriū ſoli vni ſpēi adeſtquē admodū riſibile adē hoī. inſeꝑabile veroaccn̄s vt nigꝝ ſoli adē cthiopi vl̓ ſoli coruo.ſꝫ ēt carboni ebeno qͥbuſdā alijs ita ꝓpͥūſubiectū ſibi determīat. ſcd̓a drā ē ꝓpriū p̄t̉.ꝯu̓ſim eqͣl̓r ẜm magꝭ mīꝰ eo cꝰ ē ꝓpͥuꝫAccn̄s ꝟo inſeꝑabile qꝛ determīatū ſb̓ctm̄ reſpicit ꝯu̓ſiꝫ p̄t̉. tercia ꝓpͥoꝝ qͥdē eqͣl̓. ẜmmagꝭ mīꝰ ē ꝑticipatio a ſuis ſubiectꝭ. Accidentiū ꝟo ꝑticipatio ē ẜm magis mīꝰ vt ī an̄cedētibꝰ dcm̄ ē. Sūt qͥdē ēt alie cōitates diſferentie hoꝝ quinqꝫ vniu̓ſaliū ſꝫ ſufficiūt p̄dicte ad noticiā et diſtincionē eorundē.Circa textum nūc expoſitū ſūt dubia:Primū ē an̄ ſit cōe quīqꝫ vl̓ ibꝰ de pluribꝰ p̄dicari ſic̄ d̓t pͥor Et videt̉ pͥmo. qꝛ dr̄a vl̓tima p̄dicat̉ tm̄ de vna ſola ſpecie ē cōe.oībꝰ quīqꝫ p̄dicabilibꝰ pl̓ibꝰ p̄dicari. ⁊º ſicaccn̄s cōe ſꝑ ē ī fb̓ctꝰ videt̉ tm̄ p̄dicari vnoſubiecto qꝛ p̄dicari ſumit̉ ab ineſſe igit̉ ſubiectū cui in ē ſit tm̄ vnū ſeq̄tur ip̄m tantū divno p̄dicet̉ Solutio ſic qꝛ ē rōe vl̓is. d̓rem̄ vl̓e qͣſi vnū verſū in ml̓tis. Eſt vt d̓t alberthus vl̓ qͣſi genꝰ ip̄oꝝ. Exqͦ p̄t̉ de ip̄is nomīe rōne. Dicit̉ aūt notāter qͣſi qꝛ vl̓isē equal̓r cōicata quīqꝫ vl̓ibꝰ qꝛ pͥus vl̓ibusſub̓alibus. poſteriꝰ accn̄talibꝰ ſicut in pͥncipio hꝰ libri dictū eſt Et ex iſtoſequit̉ ētdicari pluribꝰ etiā ꝯueīat eis analogice qꝛdicari ſumit̉ ab ineē. Ad obiecta inoppoſi ē dd̓m drā vltīa ē drā ẜm ē p̄bileut ſuꝑiꝰ in capl̓o drā dictū fuit. Ad ⁊ᵐ ēē dd̓m accn̄s cōe ē tm̄ in vno ſubiecto ſꝫē ī pl̓ibꝰ. et ēt p̄ri p̄t de pl̓ibꝰ qn̄ accipit̉ ẜꝫ ſpeciē ſicut albū p̄dicat̉ hoīe cigno et ml̓tꝭ alijsScd̓m dubiū ē an̄ accn̄s cōe pͥus predicat̉ de indiuiduis qͣꝫ ſpēbꝰ. Solutō ſic qꝛꝟnūqd̓qꝫ p̄t̉ ill̓ qͥbꝰ pͥmo ineſt ſꝫ accn̄s cōeus ineſt indiuiduis pͥus d̓r de indiuiduisvnūqd̓qꝫ pͥmo ineſt illi a curMi

pͥncipijs cātur ſꝫ accn̄s cōe cāt̉ a pͥncipijs īdiuidui indiuiduis prīo inē. ꝓpriū aūt eꝯͣ p̄tprīo ſpēbꝰ et ſpēm indiuiduis. ꝓpt̓ ean cām qꝛ ip̄m cāt̉ a pͥncipijs ſpēi et indiuidui et ſic prīo ē riſibil̓ et qꝛ ſortes eſt ergo ſortes etiā eſt riſibilis.Terciū dubium eſt ꝓpter quid Por.ꝯꝑando p̄bilia adinuicē p̄ponit drāꝫ ſpēitn̄ ſuꝑius diffiniēdo ip̄a p̄poſuit ſpēm drē.Solutio qꝛ genꝰ et ſpēs ſe hn̄t correlatīe ad ſeinuicē oꝑtuit vnū in ordīe ad alterū diffinire. ncc̄iuꝫ fuit īmediate pꝰ capitulū gn̄ęponere capitulū de ſpecie. Sꝫ ip̄is cognitis etdiffinitis cōgruū fuit ſignificare ordīeꝫ nat̉eẜm quē drā pͥor ē ſpecie ſic̄ pͥncipiū pͥncipiatoQuartum dubiū ē an̄ genꝰ p̄dicat̉pl̓ibꝰ qͣꝫ accn̄s cōe tn̄ accn̄s p̄dicet̉ indiuiduis diuerſaꝝ ſpēꝝ. Soluto lꝫ genꝰ excedat p̄dicatōꝫ accūtis in ābitu ſuppoſitoꝝ. Excedit tn̄ p̄dicationē accn̄tis in ītentōibꝰ ſubicibiliū qꝛ p̄t̉ ſe de ſpēbꝰ indiuiduis directe accn̄s ꝟo ſolū de īdiuiduis īdirecte ſpeciebꝰ generibꝰ ẜm qd̓ hn̄t in īdiuiduis. et hoc genus p̄t̉ de pluribꝰ qͣꝫ accūs.Quintū dubiū eſt an̄ ꝓpriū p̄dicaturvniuoce ſpecie ꝯtētis ſb̓ ſpecie tn̄ ſitrōne diffinitīa ſpēi Solutio alberti ſic qͣꝫuis alit̓ qͣꝫ genꝰ nomē ſuū rōeꝫ dat ſb̓ctº. Un̄ẜm eūdē ꝓpriū p̄t dupl̓r capi. vnoº vt ꝓpriū ſic ſb̓ctᵐ ē rōne eiꝰ iuxta pͥꝰ dc̄ā ſic.rōnē ſuā daret ſubiceto idē eēt in diffinitōe ſuiip̄iꝰ idē p̄dicaret̉ ſeip̄o. Eſt em̄ riſibile ꝓutdiffinit̉ vt ꝓpriū aptꝰ natꝰ ridere. ſi hācrōꝫ daret ſb̓ctō tūc nugatōe ſic diceret̉ ēaptꝰ natꝰ ridere. Alioˢ p̄t ꝓpriū diffiniri ꝓutd̓t ē accn̄ſ ordīabile ī gne p̄cam̄tali ſic riſibile ē aptū natū ridē. Et ſic dat ſuā p̄t̉ ita hec cōitas generꝭ ꝓprij in cōi ſūptaeſt ita de vtrūqͣꝫ p̄t̉ vniuoce ſit curaquantū ad hꝰ cōitatꝭ intentōꝫ. vl̓ pōt alit̓ diciad dubiū ꝓpriū p̄t̉ vniuoce de ſpē rōeꝫdicentē qͥd ī ꝓpͥo gn̄e ſꝫ rōꝫ di cētē ꝓpt̓ qͥddat̉ rōes exnales inherētie eiꝰ. Et tal̓ ſeudiffio prīo ē ſpēi accomodatōꝫ ꝓprij talēaūt cōicat accn̄s cōe ſuo ſb̓ctº et iſte d̓t qͥd ſb̓iecti ꝓpt̓ qͥd ꝓprij Cꝰ exēplū ē vt ē riſibil̓diffio di. rōeꝫ ī exn̄tie riſibil̓. ē al̓ rōle aptū na ad ridēdū. Et illa vocat̉ difº cāl̓ paſſiōispōit̉ mediū potiſſime demōſtratōis ꝓut ꝑticularius patebit ſcd̓o poſteriorū.Sextū dubiuꝫ ē circa qd̓ dictuꝫ eſt.in textu ſpēs drā ſꝑ aſſunt hijs ip̄a ꝑticipant. An hec ſit vera. Socrates ſemꝑ eſt ratioA g