Predicablia

et habet ſua principia propria in proprio genere que ſunt accidētiā cauſata tamen ab eſſe/tialibus principijs ſpeciei vel ergo fluit a prīcipijs ſpeciei adequate vl̓ inadequate Si primum hoc eſt dupliciter vel tranſmutabilitervel intranſmutabiliter. Si primū ſic eſt proprium tercio modo Si ſecundum ſic eſt proprium quarto modo. Si inadequate hoc eſtduplicter vel principia proprij excedunt prīcipia ſpeciei vel eꝯͣ Si primum ſic eſt propriūſcd̓o mō qꝛ in pluribꝰ reperit̉ tale ꝓpͥᵐ qͣꝫ ſpēscuius d̓r ꝓpͥᵐ Si econtra ſic d̓r propriū. primomodo. quia in pluribus reperitur ſpeciesqͣꝫ propriū ſicut homo in pluribus reꝑitur qͣꝫars medicine Uel poteſt ſic rō colligi qꝛ omneproprium vel eſt conuertibile cum ſuo ſubiecto vel non. Si primū hoc ē dupliciter quiavel ſemper ī eſt ſuo ſubiecto vel aliqn̄ et aliqn̄non Si primū ſic eſt ꝓpriuꝫ quarto mō SiA ſcd̓m ſic ē ꝓpriuꝫ terciomō Si vero nō eſt cōIuertibile cū ſuo ſubiecto. hoc ē dupliciter quiaS vel ſe habet īplus qͣꝫ ſuū ſubiectum vel ecōtraſubiectum ſe habet plus qͣꝫ proprium. primomō eſt proprium ſecūdomodo. ſecundomō eſtpropriū primo modo ¶ Ad obiecta in oppoītum Ad primuꝫ eſt dicendum ꝙ ſub tribꝰ modis proprij poſitis pͥmo topicoꝝ comprehendit ph̓a quatuor hinc poſitos quia propriūſimpliciter vocat proprium quartomō Et ꝓprium qn̄ propriuꝫ terciomo Et ſub proprioadaliquid duos primos quia illi ſūt adaliqͥdproprij ⁊ non ſimpliciter quia vel ſpeciei ⁊ nooī indiuiduo l̓ oī in diuiduo ſpeciei ⁊ nō ſpēiSecundum dubium eſt an propriumPrimo mō conueniat ſoli ſed non omni Et videtur ꝙ non quia eſſe grammaticū ē propriūprimo mō et tamen conuenit om̄i homini qꝛomnis homo eſt ſuſceptiuꝰ grāmatice. ¶ Secundo ſic ſpēs eēntialiter et equaliter eſt in oībus ī diuiduis gͦ qͥcqͥd ꝯueīt. ſpēi cōueīt etiāoībus īdiuiduis ſpeciei ¶ Solucio ſic qꝛ proprium primo mō conſequitur principia vniꝰdeterminate ſpeciei contingenter. inquātumigitur cōſeqͥtur prīcipia ſpeciei determīate inēſoli inquātū vero cōſequit̉ illa cōtīgēter nō oꝫꝙ inſit oībus ſicut eē medicū eē grāmaticū. cōſequūtur principia hūane nature q̄ ſunt aīa ⁊corpus mediāte intellcū et volūtate Et applicatione ītellcūs ꝑ volūtatē ad ſtudiū q̄ applicatio ē cōtingēs qꝛ libere volūtas applicat intellem Nec in oībꝰ eodē mō ītellcūs ad ſtudiūinclinatur ergo non oꝫ ꝙ inſint oī in diuiduoſpēi Ad obiecta ī oppoſitū ē dd̓ꝫ primo adprimū ꝙ eſſe grāmaticū cōueīt oī hoī ẜm natu

re aptitudinē. qꝛ oīs hō ēſt aptus natus hētegrāmaticā ſed nō cōuenit oī hoī ẜm artem ſeuhabitum. qꝛ non oīs hō habet habitū medicine. ¶ Ad ſcd̓m eſt dicendū ꝙ illud qd̓ inē ſpeciei eſſentialiter ⁊ de neceſſitate inē omībus indiuiduis ſpeciei ſed non oꝫ ꝙ illud ꝙ ine ſpēicontingenter ⁊ accidentaliter in ſit oībus ſuppoſitis eiuſdem ſic autem eſt de ꝓprio primomodo.Tercium dubium eſt vtrum propriūſcd̓o mō ineſt oī et nō ſoli. ¶ Et videtur ꝙ nōqꝛ eſſe bipedē ē propriū ſcd̓omō et tamen noncōuenit oī hoī exquo non cōuenit hominibusquibus āputati ſunt pedes ¶ Solutio ſic qꝛcōſequitur prīcipia neceſſaria coīa ſpeciei. inqͣꝫtum ergo conſequitur illa neceſſario ineſt hoī¶ Inquātum autē conſequitur prīcipia coīanon ineſt ſoli ſicut exemplū ē aptitudo ſentiēdi conſequitur principia aīalis que ſūt corpet aīa ſenſitiua q̄ licer ſint propria aīali ſūt tamen communia homini quia vero illa principīa que de neceſſitate inſunt omni homini iōetiam ineſt omni homini Et quia talia nō ſūtadequata homini. ſed in omni animali reperta ideo non ineſt ſoli ſic etiā eſſe bipedem conſequitur principia coia hominis ¶ Unde protanto conuenit alicui eſſe bipedem qꝛ in eo eſttalis forma requirēs diſpoſitionē materie addebite exercendum ſuas oꝑationes .ſ. ad gradiendum cuꝫ duobus pedibus et quia hoc nonſolum requirit forma humana ſed etiam plures alie forme ſubſtantiales. ſcilicet auiumergo licet eſſe bipedem inſit omni non tn̄ ſoli.Ad obiectum in oppoſitum eſt dicendū licet ꝑ accn̄s et ẜm actu eſſe bipedē non cōueīatoī hoī exquo non oīs homo ẜꝫ actū ē bipes tn̄cōuenit omni homini ẜm aptitudineꝫ natureſpecifice qꝛ hō requirit duos pedes. ¶ Et licet aptitudo adactu ſit ꝓpriū. quarto mō nontn̄ reſpectu cuiuſlibet. aliqͥd enī pōt ineē vni pͥmo qd̓ tn̄ ineſt alteri ex conſequēti ſicut aptitudo ſentiēdi ē propͥum quarto mō aīalis. et tn̄ē propͥum ſcd̓o mō hoīs ſicut eſſe bipedē ſiueaptitudo habendi duos pedes eſt propriū ſecundomō hominis quāuis reſpectui alteriuspoſſet dici propriū quartomō illi cui nō ēˡ nōmen impoſitum Et ſi imponeretur illi formenomen eſſet proprium quarto modo.Quartum dubium an proprumTercio mō acceptū cōuenit oī ſoli et nō ſemꝑ¶ Et videt̉ pͥº ꝙ nō qꝛ caneſce̓ ē ꝓpriū 30º. ettn nō cōuenit or̄ hoī qꝛ nō oīs homo caneſcit.Scd̓o ſic nō ꝯuenit oī homī in ſenectute. qꝛplures ī iuuētute coneſcūt. ⁊ efficiūt̉ cani ſic̄ hͦꝫ