¶ Porphiriſ.

¶ Primo mō eſt ſimplex natura quedat eſſenomē ⁊ rōem. ⁊ veriſſime eſt inter oīa que ſuntnihil hn̄s aliene nature admixtum. Per hͦ ꝟꝙ eſt in iſto vel in illo multa accidunt ei ẜm eēquoꝝ pͥmū eſt ꝙ ē ꝑticulariſata et indiuiduata. generabil̓ ⁊ corrup. multiplicabilis vel ml̓tiplicata ⁊ incorꝑatū hn̄s mat̓ie diuerſas paſſiones ⁊ alia infinita que ſibi hoc mō accidunt.¶ Per hoc aūt ꝙ eſt in intellectu dupl̓r accipit̉ẜm dupliceꝫ ꝯꝑationē .ſ. vel ad intellectū pͥmeintelligentie hoc ē dei cognoſcentis ⁊ cāntis ſil̓Aut ẜm relatōem adintellectū cognoſcentē tm̄¶ Prīoº accidit ſibi ꝙ ſit radius lumīs intelligentie agentis ꝙ ſit ſimplex in mat̓ial̓ ꝑfectiua intellectus poſſibilis et eius motiua ſic̄ color mouet viſuꝫ ad actū ẜm actū luc idi qd̓ eſtin ipſo qn̄ ẜm actū ip̄m color eſt. ẜm relatōꝫ vero ad intellectū ꝯgnoſcentē tm̄ habet ꝙ tal̓ intellectus ẜm ꝙ abſtrahit ip̄um a ꝑticularibꝰ ⁊eoꝝ fantaſmatibꝰ agit in ip̄a vniuerſalitatemquā de natura ſua an̄ habuit ꝑ hͦ ꝙ ſeꝑat eaꝫ amateria ⁊ materialibus ꝯditomibus indiuiduantibꝰ. Et hoc mō intelligitur dictū areſtotelis vl̓e dū intelligit̉. ꝑticulare dū ſentitur.Et dcm̄ auicēne intellectus agit vl̓itatē in rebus. Et hec diſtinctio ſatis ꝯuenit cū antiqͥsdicētibus triplices eē formas vl̓ales .ſ. an remque ſunt forme ẜm ſe accepte qꝛ natura vl̓is ordine nature p̄or eſt ꝑticulari. ¶ Uel etiā dicūtur an̄ rem ẜm ꝙ ſunt in intellectu pͥme cāe cognoſcētis et cauſantis ¶ Et in re ſiue cū re ip̄aque ſunt forme exiſtētes in ip̄is ſingl̓aribꝰ. etrebus dātes eſſe nomē et rōem eis que ꝑ id ꝙſunt apte nate eē in multis dicunt̉ vl̓es lꝫ ẜmꝙ ſunt in iſtis ꝑticulariſate ſint ⁊ indiuiduate.⁊ ad irregularitatē deducte ¶ Sunt etiā for̄epoſt rem que ſunt forme ꝑ abſtractionē intellectus ab indiuiduantibus ſeꝑate in quibꝰ intellectus agit vl̓itatē. ¶ Prime forme ſunt ſb̓ſtantialia reꝝ pͥncipia Scd̓e aūt ſunt reꝝ ſubſtātie. ¶ Tercie aūt ſunt accidēti a et qualitates que vt note reꝝ ī aīa accepte vocant̉ diſpoſitiones ſiue habitꝰ. Iſta igit̉ diſtinctōne ſtātedicendū eſt ꝙ vl̓ia .i. nature que vl̓ales ſūt ẜmſe accepte veriſſime ſunt ⁊ ingencrabiles incorruptibiles. ⁊ in variabiles extra vel p̄ter intellectū ſolū nudū et puꝝ exn̄tia. Qd̓ on̄dit̉ qꝛ h̓hō nō ē hō. niſi a ſimpl̓r hoīe. ⁊ eadē rōne aliushō nō ē niſi a ſimpl̓r hoīe ⁊ ſic ē de oībꝰ alijs. n̄aut pōt eſſe iſte hō niſi ꝑ aliqd̓ qd̓ ē ẜm naturāet rem extra intellectū exn̄s gͦ hō ſimpl̓r eſt exͣ ītellectū̄ et ẜm rē in natura ꝓpter qd̓ etiā dr̄ hōdigniſſima creaturaꝝ ſi em̄ ꝯueniret huic homī

ẜm ꝙ hic homo non ꝯueniret alijs. ¶ Sil̓r ꝙhomo ē rōnalis nō cōuenit huic ẜm ꝙ hic ho.quia alias nō cōueniret alijs hoībus gͦ ꝯueītſibi ẜm ꝙ hō. ergo homo ẜm ꝙ homo eſt aliqͥdin reꝝ natura p̄ter intellectū exn̄s. ⁊ eadē rōne.eſt de aīali ẜm ꝙ aīal ⁊ de alijs generibꝰ ⁊ ſpēb¶ Ad obiecta inoppoſitū ad primū eſt dicendū ꝙ dictū ph̓i et Boe. intelligitur de his quevltimo in natura ꝑfecta ſunt. ſed hͦ mō nō ſuntvl̓ia. ſed potiꝰ ſunt vt reꝝ pͥncipia. ¶ Uel dd̓meſt ad minorē ꝙ lꝫ vl̓e nō ē vnū numero numeroſitate exntie. eſt tn̄ vnū numero numeroſitate eēntie que eſt a drn̄a. dicēte damaſceno. dr̄anumerat ſpēs ſicut mat̓ia nū erat indiuidua.¶ Ad ſcd̓m dd̓m ē eodē mō qꝛ vl̓e nō hꝫ eē exͣintellectū ꝑ diſcretionē diuiſum ſed tantū ſingulare qd̓ eſt vltimo in natura ꝑfectum. ¶ Ad3ᵐ dd̓m ꝙ om̄e qd̓ eſt ī indiuiduo ẜm ꝙ eſt in indiuiduo. ē ſingl̓are. tn̄ nihil ꝓhibet quin id qd̓eſt in indiuiduo ſit vl̓e. nō ẜꝫ ꝙ ē in indiuiduoacceptū ſed ẜm ꝙ ē acceptū ẜꝫ ſe hͦ em̄ ē mō qͣlequid ⁊ nō hͦ aliquid. ⁊ ſic licet ſingulariſatū ſitvl̓e ſcd̓m actū eſſendi. tn̄ ẜm aptitudinē ſue eſſentie eſt vl̓e. ¶ Ad quartū dicendū lꝫ vniuerſale ẜm hoc eſſe qd̓ habet in ſingulari nō hēataliud eſſe qͣꝫ ſingularis ſicut ꝓbat Ariſtoti. vij.metha. ꝯtra eos qͥ dixerūt formas vl̓es diſtinctū ⁊ diuerſum eē retinere p̄ter et extra eē ſingulariū. ſicut ſe paratū eſt eē ſigilli ⁊ cere ſigillate.tn̄ nō ꝓbat Ariſto. ꝙ id qd̓ ē in ſingulari nō habeat eē nature et pͥncipij nō ẜm ꝙ eſt ſingulariſed ẜm ſe acceptū ymo hoc veꝝ eſt ſicut ex ariſtotele trahi pōt in diuerſis locis. ¶ Ad qͥntūdicendū ꝙ eēntie reꝝ nō incipiūt eē nr̄ſi ꝑ accidens ⁊ ꝑ aliud .ſ. incipientibus hijs in quibuſſunt. dicente gilberto vl̓r ꝓducitur ex ꝯuti ꝓducto ſingulari. et iſtud accidit eis ẜm qꝫ in eisſunt. In ſeipſis vero nec incipiūt nec deſinuntẜm naturā ſed ſunt radij lumīs intelligētie vniuerſaliter agentis que cū ſe ip̄a ſit agens nō oꝫaſſignare qd̓ incipiat vel deſinat niſi ẜm ꝙ agitin hoc vel in illo ꝑticulari. et ſic dicimꝰ ꝙ eentie reꝝ ſunt eterne accepte vt lumīa agētis incorruptibilis et in variabilis. Aliter em̄ noneſſet ſciētia de ipſis. Et ita dicit dyoniſiꝰ. Noncorrūpitur qͥd exn̄tiuꝫ vt natura. ſed circa exn̄smodi ꝯmēſuratōis et armonie que eſſentijs cōueniunt inquantum in ſingularibus ſunt corrumpuntur ¶ Ad ſextum eſt dicendum ꝙ licꝫforma artis ſcd̓m ꝙ eſt in artifice eſt communeexemplar antequam exiuit ab artifice. tamenpoſtquam exiuit adhuc habet illud quando ſecundum ſe. vt forma artis accipitur. Et hoc