¶ Porphirii

quia logica eſt de argumentatione et de ꝑtibꝰeius ⁊ ꝓprietatibꝰ que inſunt argumētatōninō ꝑ nos ſed ꝑ ꝓpria pͥncipia ita ꝙ nos nō ſumus eſſentiales cauſe taliū ꝓprietatū ſed habent ꝓprias cauſas et pͥncipia alia a nobis gͦnō eſt practica ꝯn̄a eſt nota qꝛ ſcīa practica eſtde illis q̄ penitꝰ a nobis dependēt ſicut patꝫ deyconomica que eſt d̓ regimīe domꝰ qd̓ pēitꝰ dependet a nob̓ tā qͦ adeſſe quā qͦ ad bonitatē an̄sꝓbat̉ qꝛ ſi nos eſſemꝰ cauſe ꝓprietatū que cōfiderant̉ in logica tūc eſſent tales ꝓprietates.in ptāte noſtra. ⁊ pn̄t variari ẜm voluntatemnr̄am qd̓ manifeſte falſum ē. ¶ Tercio etiamꝓbatur qꝛ ſi logica eſſet practica ex eo qꝛ eſt deargumētatione ⁊ ſpēbus q̄fiunt a nobis tuncpari rōne muſica ⁊ arithmetica eēt ſcīe practice ꝯn̄s ē fal̓m qꝛ ille ſunt mathe. que ſunt ſpeculatiue ꝯn̄a ꝓbat̉ qꝛ muſica tractat d̓ numeroſonoro qͥ fit a nobis ⁊ geometria d̓ figuris queſimil̓r deſcribunt̉ a nobis. Conſtat aūt ꝙ nospoſſumꝰ deſcribere triangulū ⁊ al̓s figuras.¶ Ad obiecta inoppoſitū ad primū ē dicendūꝙ lꝫ argumētatio fiat ꝯpletiue a nobis tn̄ p̄ternos et extra nos hꝫ ſua pͥncipia. qꝛ argumentatio illa reſoluitur in ꝓpōnes et ꝓpoſitōes intermīos tanqͣꝫ in prīcipia et n̄ reſoluit̉ adnostanqͣꝫ ad pͥncipia. Et eodē mō dd̓m ē ad ꝯfirmationē qꝛ licet ſcd̓e intentōes que in logicaꝯſiderant̉ cōpletiue a nobis depēdeant tn̄ originaliter hn̄t eē a rebꝰ qd̓ ptꝫ qꝛ nemo dicit ꝙhomo eſt genº ⁊ ſub̓a ſpēs et gͦ omīa que in logica ꝯſiderātur exͣ nos hn̄t ſua prīcipia. Nosem̄ nō poſſumꝰ facere ꝙ vl̓is affimatīa ⁊ ꝑticularis negatiua ꝯuertātur ſimpl̓r. Siml̓r nosnō poſſumꝰ facere ꝙ ex puris ꝑticularibus fiatbonꝰ ſylogiſmꝰ ¶ Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ finis logice ꝓprie nō eſt oꝑari extrinſica oꝑatōe et voluntatis. ſed oꝑatione intellectꝰ. Praxis em̄vt dicit doctor ſubtil̓ eſt oꝑatio alteriꝰ potentie qͣꝫ intellectꝰ natural̓r poſterior intellectōnenata elici ꝯformit̓ rōni recta ad hͦ vt ſit recta.¶ Speculatio ꝟ̓o eſt oꝑatio intellectꝰ ad nihil aliud ex genꝰ ꝯtēplationis final̓r ordinatadiffinire aūt diuidere ⁊ diſcernere ꝟᵐ a falſonō ordīant̉ ad aliqͥd extra genꝰ cōtēplatōnisnec etiā finis logice docētis ē diffinire diuidere vl̓ ꝟᵐ a fal̓o diſcernere ſꝫ potiꝰ eſt ſcire diffinire diuidē ⁊ ſic de alijs. Ex qͥbꝰ pꝫ ꝙ ſcīa n̄ dr̄practica ꝓpt̓ qd̓cūqꝫ opꝰ ſꝫ ꝓpt̓ opꝰ qd̓ ordīat̉ad bonū. Et gͦ d̓t phs in vi. ethico. ꝙ veritasintellectꝰ ſpeculatiui ē ꝟitas abſoluta ſꝫ ꝟitas

intellectus practici ē ꝟitas ꝯfeſſe .i. cōcordit̉ ſehn̄s appetitui rcō intellectīo. Ex iſtis etiā trahi pōt ꝙ nedū logica docēs ſed etiā vtēs ē ſpeculatiua. qꝛ finia logice vtētis eſt ſcire diffinire diuidere ⁊ verū a falſo diſcernere malÿs ſciētijs. ¶ Sed forte obiciat aliqͥs logica ſubſeruit ſcientijs moralibuꝰ Sed ille ſunt practiceergo logica etiam videtur eſſe practica. Ad qd̓dicenduꝫ eſt ꝙ duplex eſt finis in ſcientijs moralibus. Quidam eſt finis intrinſecus qui ēſcire et cognoſcere bonū puta quālibet virtutēvt liberalitatē tꝑantiā ⁊ qͦ ad illū logica ſubſeruit ſciētijs moralibꝰ. Aliꝰ ē finis extrinſicꝰqui eſt oꝑari bonū ⁊ quo ad illū n̄ ſb̓ẜuit dyaletica morali phīe ¶ Ad tercium dictū ē ſupra ꝙ ars accipitur dupl̓r. Unoº ſpāliter et ſiceſt recta rō rerum a nobis factibilium et ē habitus practicus. Alio mō accipitur generali-ter ⁊ ſic eſt collatio pluriū p̄ceptoꝝ in vnū fint̉tendentiū et hoc mō vnꝰ et idē habitus p̄t dici ars et ſcientia. ¶ Ad quartū eſt dicendumad minorē ꝙ tm̄ tres ſunt ſcīe ſpeculatiue reales ſed logica nō eſt ſpeculatiua realis ſed rō-nalis et āminicularis. ¶ Un̄ ſuꝑius in diuiſione phīe dictū fuit ꝙ ſpeculatiua diuiditurin ſpeculatiuā pͥncipalem ⁊ āminicularē cetera que circa hanc queſtionem dicenda eēnt ꝓlixius circa antedentia tractatus Pe. hyſpanꝰinuenies.¶ Septimūdecimum dubiū eſt vtrumlogica ſit de ſecundis intentionibus adinnctꝭprimis ¶ Et videtur pͥmo ꝙ non quia logica eſt de decem predicamentis et quinqꝫ vniuerſalibus. ſed decem predicamenta non ſuntintentiones ſecunde ſed prime. et ſimiliter qͥnqꝫ vniuerſalia igitur. ⁊c̄. ¶ At confirmaturquia logica eſt de eo quod predicatur et diffinitur in ea. Sed ſecunde intentiones nō predicantur. nec diffiniunt̉ ſed prime igitur ē pͥncipalius de primis qͣꝫ ſecundis. Minor ꝓbatur quia illud diffinitur cui cōuenit diffinitōſed illa conuenit primis intentionibus igiturille diffiniuntur. Etiam ille predicantur quianon dicimus homo eſt genus ſed homo ē animal. ¶ Scd̓o ſic Scientia ꝯſiderans ſubiectum et eius propriaꝫ paſſioneꝫ principaliusconſiderat ſubiectū quā eius ꝓpriā paſſioneꝫſed ſecunda intentio reſpectu prime ſe habꝫ ꝑmodum paſſionis et prima per modum ſubiecti. igit̉ principaliꝰ ꝯſideratur prīa intentō qͣꝫºſcd̓a. ¶ Solutō ſic qd̓ ꝓbat̉ auc̄te et ratione.