erum. ſꝫ ſeruire ꝓximo ⁊ rehabere mutuatū. vſi ⁊ libeꝝ dimitto ad ſoluēdūad placitū in certū ip̄s nō cōmitio viurā ſi recipio duc. ꝓut mutuauu: lꝫ tuncvaleat plꝰ ſolidos duos qͣꝫ cū mutuauiqꝛ poterat minꝰ valere. Et idē de frumēto ⁊ vind ⁊ hmōi: qn̄ .ſ. nō eſt ibilucri ītētio ſꝫ rehabēdi rē eiuſdē ſpēibonitatis ⁊ mēſure ⁊ dubiū erat tātūdē plus vl̓ minꝰ rē illā valiturā tēpore redditōis. Sed hoc nō eſt in hmōicābus: īmo mercator mutuās pecuniam ſperat plus ſe receptuꝝ in alio loco vel alteriꝰ generis monetā al̓r nonmutuaturus: iō vſurarius.38 ¶ Ad ſecūdū ꝙ lꝫ ꝯͣctus cābij ſit vicinus ꝯͣctui emptōis: nō tn̄ ē idē. liciteenim pecunia ꝓ pecunia mutuat̉. putaduc. ianue ꝓ moneta argētea erea. nōtn̄ ꝓprie vēdit̉. Si ꝗdē pecunie nūeratio iō eſt inuēta. vt cū illa alia neceſſaria ꝯparētur. cū .n. pecunia ſit īnēdibilis ⁊ ipſiꝰ vſus nō eſt aliud qͣꝫ ipſiuscōſumptio eſt ab ip̄a pecunia īſeꝑabilis. ⁊ ſic vnū ſine alio vēdi nō pōt necetiā vtrūqꝫ ſimul tanqͣꝫ alterū ꝑ alterūcreſcit in valore iuxta no. ꝑ Io. an. inq. poſita ſuꝑ regula pctm̄ de reg. iur.li. vi. Un̄ iſtud cābiū potiꝰ hꝫ rōnemmutui qͣꝫ vēditōis. adhuc magna dr̄iavidet̉ eē inter cābiuꝫ minutū ⁊ hmōicābiū de quo eſt ſermo qd̓ dr̄ ſiccū vletiā cābiū ꝑ lr̄as. nā in cābio minutonō apꝑet ibi eē mutuū ſꝫ ꝑmutatio .ſ.monete auree ad argētea vel cuprea.aut ecōuerſo vi ꝓprie dicat̉ cābiū in qͦcabio ſi trapezita vel merrator lucret̉vnum quatrenū vel ſolldū ꝓ floreno.hoe eſt rōe laboris operaꝝ ⁊ hmōi nōrōne mutui. ſꝫ in iſto cābio de qͦ loꝗmur īproprie dicit̉ cambiū. qꝛ realiterapꝑet ibi eſſeⁱ mutuū in qͦ lucrū ſperare vel reciꝑe nō lꝫ de alio cabio qd̓ ſitꝑ hunc modū. cū .ſ. do tibi florenū rome vt facias mihi aſſignare florētie.qꝛ nolo mecū portare ꝓpter periculaqꝛ īdigeo eis. ⁊ nō habeo nil dicimusqꝛ alterius generis eſt.Hº ¶ Ad tertiū dico ꝙ lꝫ ẜꝫ leges ꝑꝑ ſu4472ſceptionē periculi. in nautico fenore ⁊tralecticia pecunia aliꝗd poſſit recipi:tamē ſecus eſt ẜm canones in mutuo.nā locādo oꝑas ſuas p̄t ſuſciꝑe ꝗſ mercedeꝫ: qꝛ ſi pecunia illa periret penesdebitorē quomodocūqꝫ recepturꝰ pecuniā vltra mare rehabēdā ſibi certop̄cio cōſtituto ſiue recipiat in ſe peririculū ſiue nō ē locatio oꝑaꝝ .ſ. vectionis vel cuſtodie ẜm Inno. ⁊ ho. vt. ff.loca. l. in naue. ⁊. l. ꝗ oꝑas. ⁊. l. ꝗ mercedē. ⁊. l. ſe. Dicit̉ aūt traiecticia pecunia vl̓ nautica q̄ dat̉ traijciēda vl̓ traſuehēda ꝑiculo creditoꝝ. ff. de nauti. feno. l. i. ⁊. ij. ⁊. l. ꝑiculi. Aliud eſt .n. in locatione oꝑaꝝ. ⁊ aliud in mutuo. Naꝫꝯtra naturā mutui ē ꝙ mutuās aliꝗdlucret̉ de quo nihil eſt ſperādū extra d̓vſuris cōſuluit: vn̄ dicit Goſ ꝙ vbi pecunia ſalua manēte creditor hitūrꝰ ēlucrū ſiue cōmodū: ſiue debitor lucretur ſiue nō: vſurariꝰ eſt ꝯͣetus. Dicit ētHo. ꝙ creditor hic bn̄ potuit ꝓpter ꝑiculū ſe onerare: ſꝫ nō releuare. Predicta aūt iura loquūtur: non de mutuoꝟo vel ficto: ſꝫ ſūt caſus in ꝗbꝰ al̓s ꝗsdebebat aliꝗd alteri ẜm legis diſpoſitionē in ꝗbꝰ illa ciuit̓ obligatio ſoluitrōnes ꝑiculi inſcepti. Scint is ꝗ cōducit aliū ſuo ꝑiculo nihil ſibi mutuat ſꝫlocat oꝑas ſuas: vn̄ mercedē reciperepōt: ſi al̓s nō teneat̉. In caſu aūt nr̄oeſt magna diſperitas ab alijs caſibꝰ.¶ Ad qͣrtū dico ꝙ diuerſitas natu 45re ꝯͣctuū ſoluit ꝯͣriū. Nā rei locate dominus retinet dn̄ium: ſꝫ vſus ⁊ vtilitas eſt cōductoris. quo ēt viu res lecata ſit deterior: iō locator recipit pēſionē: ſꝫ mutuū eſt qd̓ de meo ſit tuū. ff. ſicer. peta. l. ii. §. appellata. ſi ergo crediior aliꝗd vltra recipiat hꝫ illud vltrade re aliena: nec p̄ciū deteriorat̉ penesdebitorē: ⁊ quātū eſt de ſe nullā paritvtilitatē. Ex qͦ ſeꝗt̉ ꝙ vſus pecunie nōp̄t vēdi nec locari: qꝛ ip̄a pecunia nōē diſpoſua niſi ad mutatōes faciēdas⁊ iſte ē pͥncipal̓ vius pecunie ⁊ nō adlucra pariēda iuxͣ eſtīatiōeꝫ mutuātꝭ.¶ Ad ꝗntū dico ꝙ illud hꝫ locū ꝙ 41GD
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten