ſterij vel etiā alterius ⁊ mōaſteriū adreſtitutioneꝫ tenebatur. tūc aget mōaſterium. Si vero nō erant eiꝰ. nec deeis tenebat̉ monaſteriū: tūc agit ille ꝗdn̄s ē reꝝ: ita tn̄ ꝙ ſi tales res erāt depoſite apud monachū: ⁊ abbas videteas ſb̓trahi: ⁊ facile eſſet abbati eas liberare Satis credit Inn. ꝙ abbas teneat̉ depoſiti inſolidū ꝓpter dolū. ſedſi nō vidit: nec ꝓhibere potuit. n̄ tenetur ēt ſi monachꝰ eas abſtuliſſet: qꝛnō eſt obligatus ex eiꝰ maleficio. vt in§. ſe dicitur.10 ¶ Quid de maleficio cōmiſſo ꝑ mōachū vel abbatē. ℟. ẜm Inn. ⁊ Ho. nōtenet̉ monaſteriū. qꝛ delictū ꝑſone ⁊c.niſi quāiū ad mōaſteriū ꝑueniſſet. ⁊in eius vtilitatem verſum fuiſſet.n ¶ Quid at ſi quis ꝓfitetur ea ꝯditōevt poſſit retinere boa ſua. Et quid derelicto facto monacho ea ꝯditione. vtnihil acquiratur mōaſterio. Uide ditIuſe. sͣ. abbas. §. xij. ⁊ an tale pactuꝫ inducat proprietateꝫ ipſi monacho. vide. sͣ. impedimentum. iiij. §. xv.Onialis. In mōaſterijs mōi aliūnō mēdicantiū nō dn̄t recipi niſiquot poſſunt de ꝓuētibus mōaſterijsabſqꝫ pēuria ſuſtētari aliter nulla eētreceptio exͣ de ſta. regu. ꝑiculoſo. li. vi.a ¶ Oēs moniales debēt manere ſb̓ ꝑpetua clauſura moaſterij. niſi ꝓ tali ⁊tāto morbo ꝙ nō poſſēt cū alijs abſqꝫgraui periculo ſine ſcādalo morari. d.c. periculoſorde hac mā vide. sͣ. excōicatione. .xxvi. §. ij.Unus quodam dicitur mere ꝑſonale. quoddā dr̄ reale ſeu pr̄imoniale. qͦddā dr̄ mixtū. Gere ꝑſonale ditūc qn̄ explicat̉ labore corporali ſoluꝫſine ſūptū vel detrimēto reꝝ ꝓpͥaruꝫl. fi. i pͥn. ff. de mu. ⁊ hō. Realia ꝟo ſiuepr̄imōialia dn̄r tūc ꝓprie qn̄ cū ſūptuꝓprio fiūt ab alijs. mixta ꝟo .ſ. ꝑſonalia ⁊ pr̄imōialia ſeu realia dn̄r qn̄ cuꝫlabore corꝑali a nobis explicāt̉ ⁊ cuꝫſumptū nr̄o vt colligit̉ in dicta lege. fi§. patrimoniorum.i ¶ Qūo dicat̉ p̄ſata mūera ſiue ꝑiōalia ſiue realia ordīaria ℟. ꝙ ordīariſūt qn̄ hn̄t certā ⁊ ordīatā p̄ſtatiōꝫ vl̓aliqͣꝫ legeꝫ vel ſtatutū ſeu ꝯſuetudinēlōgā vt. ff. de vaca. ⁊ excu. mu. l. ī honoribus. §. ꝗ muneris publici.¶ Qūo dicāt̉ extraordīaria. ℟. qn̄ nō 2ꝑ legē vl̓ ſtatutū vl̓ ꝯſuetudinē īponūtur ſꝫ ẜm volūtatē dn̄oꝝ ẜm Bart. ⁊pꝫ i. l. vnica. C. de vaca. pu. mu. vn̄ peraccidēs iſta imponuntur.¶ Aliqn̄ iſta mūera dicūtur īdicta: vtqn̄ prīceps īponit ꝑ legē aliqd̓ munꝰvl̓ ꝑ ſtatutū qd̓ a prīcipio erat extraordinariū. ſꝫ nūc efficitur ordinariū.¶ Aliqn̄ dn̄r ſuꝑindicta: vt qn̄. sͣ. ordi 4nariū aliꝗd imponitur ꝑꝑ neceſſitatēoccurētē facit. l. vnica. C. de ſuꝑindic.de hac mā vide. sͣ. Miles prio rn̄ſo.Utuum eſt quod de meo ſit tuūff. ſi cer. pe. l. ij.¶ In quibus aūt ꝯſiſtat ꝓprie mutuū 1vide. jͣ. vſura. i. §. vij.¶ Utrū dare mutuū petēti ſit de p̄ce 2pto vid̓. sͣ. eccl̓ia prīo. §. i. Et dic vt ibilꝫ Ri. i. iiij. di. xv. ar. ij. q. ij. aliter dicatDicit .n. ꝙ ſi homo hꝫ aliꝗd qd̓ nō ſitneceſſariū ſubſtētatiōi ſue nāe: nec illoꝝ ꝗbꝰ tn̄r ꝓuidere. ſic̄ ſūt vxor: filijſerui. ancille. pr̄ ⁊ hmōi: ⁊ ſit tanta neceſſitas ꝙ immineāt ſigna ꝓbabiliaextreme neceſſitatꝭ ī pauꝑe. tūc teneturde p̄cepto. Si ꝟo hꝫ aliꝗd ſuꝑfluū n̄ſolū ſubſtētatiōi nāe: ſꝫ ēt ꝯuenientieſui ſtatꝰ tn̄r de illo factre elemoſynāēt ſi ſi īuenirētur tales ꝗ eēnt ī neceſſitate p̄dicta. Et ſi plures occurrerēt. ꝗbus oībꝰ n̄ poſſet ſubuenire. tn̄r cereteris paribꝰ illi ꝗ magis īdiget. ſi ꝟonō hꝫ vltra ꝯueniētiā ſui ſtatꝰ. nec eſtqui ſit in exirema neceſſitate non tn̄rde p̄cepto. hec Ri. ſꝫ iſta opi. ē nimisrigida ⁊ qͣſi oēs potētes ⁊ diuiteſ eēti ſtatu dānatiōis. Et vix inuēiret̉ ꝯfeſſor ꝗ poſſet ſaluari ī audiēdo tales incōfeſſiōe. Et iō alia opi. poita in. d. c.elemoſyna. §. i. ē tenēda. qͣꝫ tenēt tho.Pa. ⁊ Ni. de lira.aufragiū ornauis fractō. ex qͣ plerūqꝫ ſb̓merſio reꝝ ⁊ corporꝯtigit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten