de natura rei ad queꝫ ſpectat onus ētſpectat emolumētū: ſed in hmōi cambijs ex natura rei nō ad creditorē: ſedad d̓bitorē ſpecta: ꝑiculū extra d̓ pig.ſignificate. Si ergo creditor in hoc ſevoluit onerare non potuit propter h̓ſibi licite adnocare.2 ¶ Ad ſextū ꝙ iure fori lꝫ ꝯͣhētibꝰ ſedeciꝑe vſqꝫ ad dimidiā iuſti ꝑcu: ſednō iure poli ẜꝫ Inno. In caſu ꝟo noſtro nō eſt vera vēditio. ſꝫ expectat̉ ip̄ius pecunie ſolo. qd̓ hꝫ rōnē mutui: qꝛid qd̓ mutuat̉ expectat̉ ⁊ aliꝗd vltraſortē qd̓ in eſtimatōe cadit vt ocm̄ ē.43 ¶ Ad ſeptlmū dico ꝙ hic nō q̄riturquid iure de dubio facti .ſ. an pecuniaſit plus valitura vel minus tꝑe ſol̓onis: ſed de mutuāte an excuſet ſic mutuando ad intētionē plus ꝑcipiendi:vnde factū reſpectu qōnis eſt certuꝫ.14 ¶ Ad octauū dico ꝙ in iudicio cōtē tioſo īterp̄tatio dꝫ fieri in melioreꝫpartē. ſ in abſol̓onem. extra de ꝓba. exlr̄is: ſed in caiu nr̄o tutiꝰ ē a talibꝰ abſtinere extra de cle. exi. illd̓ extra. d̓ homi. petitio. vn̄ in dubio dꝫ dici potiꝰpeccator ⁊ ligatꝰ extra. d̓ homi. ad audiētiā. ⁊. c. ſignificaſti. Si .n. dubitaturꝓbabil̓r an ꝗs ſit excōicatꝰ an nō: inhis ⁊ ſil̓ibꝰ īterp̄tamur potiꝰ ligatū qͣꝫnō: qꝛ hec eſt ꝑs ſecurior ⁊ tutior: cū hͨtractemur factū fori ꝯſcie q̄ pl̓a vitatqͣꝫ ſoꝝ ꝯtētioſū in qͦ nō ꝯpellit̉ ad reſtōnē ſic̄ mutuās: ſꝫ in foro ꝯſcie vtiqꝫcogit̉ ad reſtōnē: nec ē tal̓ ī ſtatu ſalui45 ¶ Ad nonū dico ꝙ ī ill̓ cābijs ⁊ ſimilibus nō ē licita receptio. Nec ob.qd̓ allegatꝭ de ſcīa ⁊ ꝯſenſu dātꝭ. qꝛ illa ꝓcedūt ī hijs q̄ de ſui natura nō ſt̓licita ſꝫ ī hoc cāu illicitꝰ ē ꝯͣctꝰ: vn̄ ꝯͣhētes n̄ pn̄t face̓ licitū ꝙ d̓ ſui naͣ ē illicitū extra de foro ꝯpe. ſi diligēti extra. d̓ſen. ex. ꝯtigit prio. Itē volūtas vl̓ ꝯſenſus modicū oꝑaʸ̓. Nā ⁊ ab luito īterdū aliꝗd aufert̉ ſiue dolo ſiue īiuria. interdū et a volēte aliꝗd aſſumit̉ ſcelerate vtputa ab eo ꝗ volūtarie dat iudicivt īiuſtā ferat ſnīaꝫ. xiiij. q. v. n̄ ſāe. ⁊ .i.q. i. boſ. d̓ r̄ſcrip. ſtatutū. §. fiꝗdē. li. vi.Cōſil̓r ī hoc caſu nō eſt licitū: lꝫ īterueniat contenſus vtriuſqꝫ.¶ Ad dcimū dico ꝙ n̄ē faciēdū ꝙ 46ē malū d̓ ſui naͣ ꝑꝑ viciaiōeꝫ altiꝰ maioris mali. vl̓ ꝑꝑ bonū qd̓ p̄t inde ſeꝗxxij. q. ij. ne ꝗſ extra d̓ viur ſuꝑ eo. necē ꝯͣ charitatē ꝓximital̓ ꝯͣctꝰ tāꝗͣ iutil̓ ſꝫqꝛ ē ihoneſtꝰ ⁊ de ſui natura vicioſus¶ Ad vndecimū dico ꝙ illd̓ ē veꝝ 1 47eadē ꝑſona: nā qͦtiēs ꝗs īplicitꝰ ē interduo mala: ita ꝙ oīo alteꝝ ē facturꝰ: dꝫei ꝑmitii minꝰ malū nc faciat maiꝰ dehͦ ē ter. xiij. di. nerui. Secꝰ eſt in diuerſis ꝑſonis: vt in caſu nr̄o. xiiij. di. c. i.¶ Ad duodecimū dico ꝙ nuttuū ꝙ ¶ Sſit ꝑꝑ vſuras ē malū: qꝛ ex cā mala lꝫal̓r mutuū ſit bonū ī ſe ſic̄ dare elemoſyna ē bonū ī ſe. ⁊ tn̄ dare ad pōpa ēmalū .i. q. i. vide quātū h̓ aūt eſt male.¶ Ad tertiūdecimū dico ꝙ intentio 45iſtiꝰ mutuātis fuit praua: ⁊ iō peccat:nō. n̄ eratẜnaturꝰ iſta pecuniā ſꝫ ꝯiūpturꝰ cū ītēdebat viuere ex iſto ꝯͣctu vtdr̄ i cau: vn̄ eſtimat ꝟeriſil̓r ꝙ pecūiaerit p̄cioſior tꝑe ſol̓onis quā mō: vndenon charitas ſed cupiditas ipſum inducit ad mutuanduꝫ.¶ Ad qͣrtūdecimū dico ꝙ iſte nō ē ꝑ 5ofectꝰ intetꝰ ab hoc mutuāte ſꝫ vtilitaſ ꝓpria ⁊ cōiter accidit mercatoribus dilxxxviij. eijciēs: ⁊ maxīe ī fure: lꝫ .n. exocciſiōe ſanctoꝝ ſecuta fuerit corona⁊ gl̓ia ip̄o: ꝯfirmatio fidei xp̄iane: glorificatio eccl̓ie ieſu xp̄i iſta tn̄ n̄ fuerūtpͥncipal̓ abifidelibꝰ itēta. qūo xp̄s dixit Io. xvj. Sꝫ venit hora vt oīs ꝗ int̓ficit vos arbitret̉ obſeꝗū ſe p̄ſtare deoIta ēt ꝗ emebāt ⁊ vēdebant ī tēplo:lꝫ putare̓t ſe bn̄ factr̄: corrupta. tn̄ eratītetio ip̄oꝝ ꝓpterea dn̄s eiecit eos d̓ tēplo Io. ij. ⁊ Mat. xi. vn̄ nō mō lꝫ iſiſtere ī hijs ꝯͣctibꝰ cābioꝝ: qm̄ vt dic̄. p̄s.Nouit dn̄s viā iuſtoꝝ ⁊ iter ipioꝝ ꝑibit. ⁊ iteꝝ diuites egnerūt ⁊ eſurier̄t. īꝗrētes āt dn̄m nō minuent̉ oī bono.¶ Itaqꝫ ꝯcludo iſta cābia nullo mō 55licere. Si tn̄ collegiū dn̄oꝝ iuriſtaꝝ: ſiue bononie ſiue padue al̓r determiauerini ꝑtꝰ ſū ponꝰ eoꝝ ſentētij adheref
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten