deportarent̉: ſua vina vendi nō poſſēt⁊ ſic terra illa graue dānum ī curret.Us Quid ē ius: ꝗd rigor: ꝗd eꝗtasI ⁊ ꝗd diſpenſatio. ℟. ẜꝫ Ho. ius eſtars boui ⁊ eꝗ cuiꝰ merito ꝗs nos ſacerdos appellāt .i. ſacroꝝ p̄ceptoꝝ miſtrosRigor ꝟo ē exceſſus vl̓ aufferitas turisaliqͣtiēs ad terrorē ſcriptꝰ: ꝗ ꝗdē non ēẜuādus vbi timet̉ ne pccm̄ reducat̉ adalios ꝑ exēplū vt. in. c. ſed illud. xlv. di.Qn̄qꝫ tn̄ rigor ipē eſt qd̓ ſb̓tilitas tur̄:ẜuādus eſt exͣ d̓ reſti. ſpo. i lr̄is. Eꝗtasꝟo ē mediuꝫ īter rigorē ⁊ diſpenſationeꝫ ⁊ ſic diffinit̉. Eꝗtas eſt iuſtitia dulcore miſericordie tꝑata. Quid ſit diſpēſatio. dictū ē sͣ. Diſpēſatio. in prin. Dehac materia vide. sͣ. Iudex prio. §. xvij¶ Utrū ea q̄ ꝯͣ ius fiunt valeāt. ℟. ẜmPanor i. c. in noīe dn̄i. de teffi. deſtinguendo aut diſpō non ē penal̓: aut ſic.Si nō: regul̓r actꝰ ē nullꝰ: vt in regulaque ꝯͣ ius. ⁊ in. l. non dubiū. C. de legi.Et hoc ītellige qn̄ lex hꝫ ꝑpetuā cauſāꝓhibitiōis .i. rō ꝓhibēdi ē ꝑpetua. Secus ſi tꝑalis. d̓ hͦ vide. sͣ. Impedtm̄tuꝫxvi. ⁊ ī. c. vides. x. di. ⁊ ibi bona gloſaAut diſpō eſt penal̓: ⁊ hic ē maxīa difficl̓tas. Quidā dixerūt ꝙ ꝑ appoſitōeꝫpene ſuſtinēt̉ actꝰ: qꝛ lex nō vr̄ tūc ſimpl̓r ꝓhibere: ſed vltra ꝓceſſit apponendo penā. Hoc veꝝ niſi lex īducat vltrapenā actus nullitatē. vt in. l. iubemus.C. de ſa. ſan. ec. ⁊ in. c. qꝛ ꝑꝑ: de elec. hectn̄ opio nō videt̉ placere. Bar. in. l. pretor. ff. de no. ope. nū. allegat. d. l. iubemus. ⁊ multa tura q̄ vltra penā inducunt nullitateꝫ actus. Sed certe poſſetrn̄deri ꝙ ī illis iuribꝰ lex nō fuit ꝯtētapena extrīſeca ſed ēt voluit īducer nullitatē actꝰ. Panor tn̄ aliqͣliter limitat p̄dicta: dicēs ꝙ nō ſemꝑ ex nō obſeruātia legis īducit̉ nullitas ipſo iure ſꝫ qn̄qꝫ p̄ſtat cām irritandi: qn̄qꝫ vero ip̄ofacto irritat. Scir̄ .n. debes ꝙ qn̄qꝫ lexiubet aliquā ſolemnitatē. adhiberi tꝑecontractus ⁊ tunc ſi aliter fiat actus eſtnullus ipſo iure vt in. c. ſine exceptionexij. q. ij. ⁊ in. d. l. non dubiū. ⁊. c. auditꝭ.de elec. C. de teſta. hac cōſultiſma. Qn̄-qͣꝫ lex lubet aliqͣꝫ ſolemnitatē ad hiberi170poſt ꝯͣctum: vl̓ aliū actū ꝑfectū ⁊ tūc fiilla ſolemnitas nō īleruenit non īducitur actꝰ nullitas ipſo iure ſꝫ nō valet ineffectu qꝛ dꝫ ānullati niſi aliud expreſſecaueret̉ i diſpōne. Et h̓ videt̉ ꝓbari ī li.vniuerſa. C. de p̄ci. ip̄a. oſſe. Ponē exēplū ſtatutū dicit de qͦlibꝫ ꝯͣctū ſoluaturgabella ī decem ſolidis ꝓ libra. certe finō ſoluitur ꝯͣctus remanet validꝰ ſꝫ poſſit anuliari. Qd̓ ꝓcedit etiā ſi lex dicatal̓s nō valeat. Dꝫ enī ītelligi nō valeatſ. ī effectu vt i. d. l. vniuerſa. Secꝰ ſi dicere nō valeat ipſo iure. vl̓ ipſo facto.Egare Quid ſi legator legauit rēalienam. ℟. Pan in. c. filius de teſta. dicit ꝙ aut ꝗs legat rem alienā in qͣhꝫ aliqd̓ ius: ⁊ ī dubio vr̄ ſolū ius legare: qd̓ hꝫ ī re. Et ſic nō debetur eſtimatio totius rei. vt in. l. ſerui electōe de le.i. Idē ſi teſtator putabat aliqd̓ ius hr̄ein ea re: qd̓ tn̄ extīguebat̉ morte. vt in. lvxor partui. ẜm vnū intellectum. C. delega. Et ꝑ hoc poſſet attētari ꝙ ſi teſtator legauit rem alienā ſibi pignoratamvideatur legaſſe ius pignoris qd̓ habebat in re. Aut legat rem ſibi ⁊ alteri cōmunē: ⁊ tūc vr̄ legare parteꝫ ſuā tm̄ lꝫdixerit rem meā: vt in. d. l. ẜui. Et hocveꝝ niſi teſtator dixiſſet. lego totā remvel ꝟba ſil̓ia. qꝛ tūc debet̉ eſtimatio torius di. l. iul. d̓ le. iij. ⁊ no. Bar. in. l. cuꝫalienā. C. de lega. Aut legat rem oīnoalienam. Et tūc aut eſt heredis: ⁊ tuncoīno debet̉ nec ſufficit dare eſtimationem qꝛ teſtator pōt legare rem heredisſicut ꝓpriā vt eſt pulcher tex. iu. ſ. vnuꝫex familia. §. ſi reꝫ. ff. d̓e le. ij. Aut legatrem alterius quam heredis. Et tūc autſcienter ⁊ debet̉ illa res vel eius eſtimatio. vt. d. l. cū alienā. Dūmodo ſit talisſed cuius cōmertium poſſit haberi al̓sinutile eſt legatum: puta ſi legaturª resſacra: vel res. principis. l. apud iul̓. in īfi. ff. de le. i. Si vero legauit ignorantertunc aut exͣneo ⁊ non valet legatū. d. l.cum alienam aut cōiuncte perſone: cuial̓s fuiſſet relicturꝰ ēt ſi ſciuiſſet rē alienam. ⁊ debet̉ eſtimatio. d. c. l. cū aliene