mordinate eupiditatis. pͣs. xxx. Odiſtiobſeruantes vanitates ſuperuacue.23 ¶ Quintū qd̓ reꝗͥritur in ornatu vtſit licitꝰ: ē vt nō apponatur circa eumnimia ſolicitudo ẜm. n. Tho. vbi. sͣ. nimia ſolicitudo circa ornatū ēt ſi nō ſitde ordinatio ex ꝑte finis reddit tn̄ eūillicitū. Et qͣꝫqͣꝫ iſta ſolicitudo nimīanō ſit mortalis: niſi qn̄ ꝑꝑ ip̄aꝫ dimitteret neceſſaria ad ſalute ad minus tn̄eſt veniale peccatū. Poſſꝫ ēt eē mortale qn̄ ita inordinate fert̉ ad eā ꝙ nōcuraret offendere deū vel ꝓximum.24 ¶ Sextū quod requiritur in ornatuvt ſit licitus ē vt nō ſit ſcandaloſus ꝓximo. Qn̄ āt iſte ornatꝰ imputet̉ mulieri an aſpicientibus: an ſit occaſiodata vel accepta. vide. sͣ. §. vi.25 ¶ An autē vxor teneat̉ magis obedire marito. p̄cipiēti ſibi ꝙ deferat gemmas: capillos mortuos ⁊ hmōi quamepiſcopo precipienti contrarium: videsͣ. lex. §. iiij.Finis.Actum pacta q̄ faciunt p̄ores velguardiani. cōuentuales religioſoꝝCmēdicātiū d̓ ſuoꝝ cōuētuū aſſēſu cū p̄latꝭ vl̓ ꝑionis eccl̓iarū in illis locis vbihitant: d̓bēt ꝑpetuo ſeruari. n̄ obſtāteꝙ nō fuerit aſſēſus magiſtri vl̓ miniſtri ꝓuincialis: aut gn̄alis: aut ꝙ ſedesapoſtolica quo ad fratres minores: auctoritatem non preſtiterit extra de pactis. qꝛ ex eo. li. vj.l ¶ Pactum patri factū a filia dū nuptui traderet̉ ⁊c. vide. sͣ. dos. §. iiij.An au. em̄ ille text. qͣꝫAddit io. uis extra de pac. li. vi.p̄cedat cuiuſcūqꝫ etatis fuerit illa filia. Ge. ibi dicit ꝙ ille tex. loꝗt̉ quando erat pubes. qd̓ patet qꝛ dicit ꝙ nuptui tradebat̉: quia impubes non traditur nuptui.¶ Quid ſi pactū iſtd̓ factū eēt poſtqͣꝫtradita fuit muptui an̄ ꝓcedat iſte tex.Solu. Io. mo. ⁊ Arch. tenēt ꝙ ſic: cūſit eadē ratio. Et ad iſtū tex. ꝗ loꝗturquando traditur nuptui. reſpodent ꝙita narratū fuit pape. idē Ge. ꝗ additꝙ iſta puella obligatur ū ex ꝟtute iu323ramēti ſolū. nec pacti ſolū. ſed obligat̉virtute pacti firmati iuramento.¶ Quero quare tex. dicit ꝙ tale iura 4mentū oīo ſeruari debeat. Ge. pꝰ Io.de imol. dicit ꝙ omnino debet ſeruarenec poteſt petere abſolutionē a iuram̄to quod alias quandoqꝫ petere p̄t. deiureiur. c. i. ⁊. c. debitores. Sed an iſtd̓iuramētū obliget mulierem ſi nō fuitcertificata de preiudicio. So. dicit archi. ꝙ Hoſt. no. in ſūma de fideiuſ. ꝙiura que dicūt quēlibet poſſe renūciare iuri ſuo ſiue his que pro ſe ſunt introducta. intelligenda ſunt quandoquis fuit certioratus de preiudicio. vtpꝫ di. xxxviij. c. placuit. Dicit tn̄ arch.ꝙ iſto caſu nō putat hoc neceſſariuꝫcū tex. loquatur indiſtincte.¶ Quid ſi dos ē minus qͣꝫ legitima. ſan valeat talis renūciatio. So. Ioā.de imol. dicit ꝙ ſic. qꝛ alias nō hēretdubiū: qꝛ qn̄ dat̉ ltīa. vꝫ pactū ēt ſineiuramēto. vt no. ī. l. ſiqn̄. C. d̓ inoffi. te.¶ Quid ſi dolus interuenit re ipſa. oputa quia fuit maxima leſio. an valeattale pactū. Pe. de an. dicit ꝙ tūc nonvalet pactū. qꝛ tex. ſimpliciter dicit nōvi nec dolo. Sed dolus dūpl̓r cōſideratur .ſ. ex propoſito ⁊ re ipſa. Cuꝫ ergo hic ſimpliciter loquatur. dꝫ d̓ vtroqꝫ intelligi. Sed Io. de imol. tenet ꝯͣtriū: quia ſi attenderetur talis dolus īcaſu ꝓpoſito. eadē rōne nō poſſet etiācū iuramēto renūciare remedio. l. ij.C. de reſcin. ven. quod eſt cōtra ibi notata. Sed pone ꝙ filia renunciat hereditati materne cuꝫ iuramento matreexiſtente viua ⁊ abſente: an filia excludatur ab illa: Et videtur ꝙ nō a contrario huius decre. Secundo videturꝙ nō. per. l. fina. C. de pac. vbi hoc videtur expreſſe. Nam tale pactum videtur eſſe contra bonos mores exquoeſt ſupra hereditatem tertij viuentiseo inſcio: Ideo non debet firmari iuramento. vt in regula non eſt. Itemiſte text. loquitur cum ſit pactum illicui iuratur: ⁊ de cuius hereditate agitur ⁊ non de hereditate alterius tertūxx 3