⁊ ſolutionis: erga iſte cōtractus nō ealta leuiter danādus vel viurarius ꝗnpotius excuſandus.29 ¶ Octauo qꝛ dubia in meliorē ꝑteꝫinterpretatur extra de reg. iur̄ c. ij. Rōeſt qꝛ prōptiores eē debemus ad abſoluendū qͣꝫ ad ꝯdēnādū. extra. de ꝓba.c. ex lr̄is. cū ergo hmōi cābia ſint dubia vt pꝫ ex caſu nr̄o. ergo potius ſūtinterpretāda iuſta ⁊ boneſta qͣꝫ cōdēda velut ſceleſta.30 ¶ Nono qꝛ licite ꝗſꝗs recipit qd̓ n̄bivolūtaria dal̓: vt hetur di. xviij. de enlogijs ſed in caſu nr̄o hmōi lucrū ideꝓueniēs vr̄ volūtarie dari ip̄o rogāte⁊ iſtāte: vn̄ recipiēti dolus vel iniuriaaſcribi nō pōt. Facit ad hoc de regu.tur. ſciēti libro ſexto. ⁊ .fi. de ꝯditio. idebi. l. i. ff. de reg iur. l. cuius ꝑ errorē. Etſi reſtituēs pecuniā acceptā ad tēpusaliqd̓ dānū ſuſtinet hoc eſt qd̓ voluit.⁊ ſic ex culpa ſua: vnde ſibi dꝫ ſputari ⁊ non alteri. Dicit enī lex ꝙ geſtornegocioꝝ ſibi ſpuret ſi ſolun indebitum. ff. de neg. geſt. ſi ꝗs negocia facitde reg. iur. dānum li. vi. ⁊ ſic pꝫ ꝙ hnon eſt inhoneſtas.H1 ¶ Decimo qꝛ hmōi cambijs multabona ſequūtur circa mercatores ⁊ copia mercātiaꝝ in ciuitatibus: ⁊ multamala vitātur. Nō enī eſt ꝯtra charitatem cum poſſit vergere in vtilitatemvtriuſqꝫ .ſ. dantis ⁊ recipiētis: ⁊ ideotalis cōtractus videtur eſſe licitus.z2 ¶ Undecimo qꝛ de duobus mal̓ minus eſt eligenduꝫ ſed minꝰ eſt malumꝙ pecunia ſic minuet̉ mercatori volēti ſe ī negocijs hōeſtis occupare qͣꝫ ꝙpauꝑ fame moriatur cuꝫ tota familia.ſua: ergo tale cambium eſt eligendū.z3 ¶ Duodecimo qꝛ lucrū quod ex talimutuo ꝑuenit ex alteritate in ſe ꝓcedit: ⁊ nō ex iniuſta exactione mutuantis ab eo cui nutuatur: cū nō ampliusreddit qͣꝫ qd̓ in vera ſorte accepi: ergo hmōi cambia ſunt licita.4 ¶ Tertiodecio. qꝛ tal̓r muiuā (n̄ ſpecificauit quātitatē certā vltra verā ſorte̓. ſꝫ libere tradidit ꝓ ea qͣꝫtitate q̄ volebūt tꝑe ſolutiōis: nā ſ expͥmiſſet certiqͣꝫtitatē adijciens ꝙ ſi. G. duca. plusvalebūt tꝑe ſolutōis vult illud plus ſiminꝰ nō vult ꝙ qͣꝫ itas minnat̓ ab eoꝙ tūc currit tꝑe celebrati ꝯͣctꝰ ſic ī pactis claudicaret. ⁊ ita vſurariꝰ iudicaretur ꝯͣctꝰ. C. d̓ ſol. l. pe. ⁊. ff. d̓ da. īfec. l. ꝗbōa. §. ſi ꝗſ. fi. ꝓſocio. l. ſi n̄ fuerit. gͦ ⁊cͣ.¶ Quartodecio qꝛ bonꝰ effectus ꝓ 35bat cāꝫ eē bonē exͣ. d̓ p̄ſūptꝰ. c. ſtudijsde ſtatu regu. c. qd̓ dei. ſed effectꝰ iſtorcābioꝝ ē bonꝰ .ſ. ꝓuiſio ciuitatꝭ ī nec̄srijs codia victualiuꝫ ⁊ eoꝝ q̄ reꝗrunt̉ad ſubleuatōeꝫ ⁊ defenſionē cinitatuꝫ⁊ ciuiū vt ſatꝭ euidēter apꝑer ergo ⁊cͣ.¶ Ad hec argum̄ta facta ꝑ q̄ndā do36ciorē famoſiſſimū Paduanū miſſa. reuerendo dn̄o Archiepiſcopo flo. Reſpondet idē archiepiſcopus flo.¶ Et pͥmo ad primū ꝙ in hmōi cō 35tractu interuenit mutuum vt hr̄ extrede vſuris. c. fi. in pͥn. cū notatis in glo.Reo enī q̄ ꝯſiſtit ī nūero pondere velmēſura a natura vl̓ ab arte hn̄t determinatū valorē. Et ſi aliqn̄ videant̉ augeri vel minui. hoc nō eſt ꝑꝑ augumētū vel decremētū valoris eaꝝ in ſe exca intrinſeca. ſꝫ ex cais extrinſecis ꝯtingētibus rebꝰ in quas ꝯmutant̉ .ſ. ex loco extꝑe ⁊ ꝑſonaꝝ ꝯditōibꝰ ⁊ pl̓ibusalijs circūſtātijs. Un̄ de ie pecunia n̄pōi germinare: vt no. di. xlvij. ſicut ⁊ita hmōi pecunia mutuata tradit̉ adid ad qd̓ nō eſt naturalit̓ ordinata: nōenī intētio mutuātis fert̉ ad valorē inſui nā. ſed ad valorē reꝝ in quas pōtꝑmutari qd̓ eſt cōtra naturā pecuniein ſe. ⁊ ita ītercidit fraus vſure. Addead iſtā rn̄ſionē exēplū poſitū de duc.mriſtrūmutuato ꝗ tunc valebat ſolidos. liiij.Ianue. ⁊ reſtituit̉ cū ia valet ſolidoslvj. al̓s nō muiuaturus. certe viurariˢiudicat̉ ꝓpter intētionē lucri ī mutuoUn̄ illos duos ſolidos tenet̉ reſtimereilli cuiꝰ intētōis ſignū ⁊ p̄ſumptio eſtqn̄ nō vult eū cui mutauit eē libeꝝ adreſtituēdū qn̄ ſibi placuerit: ſed tm̄ admēſem vel annū qn̄ iꝑat valituꝝ. lvi.Sed ſi ſimpl̓r mutuo nō intēdēs lu-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten