Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
313r
Einzelbild herunterladen
 

vna eccleſia plures ꝑſonas deſponſatas. Sꝫ aīa pōt alteriꝰ ſpōſa qͣꝫxp̄i. qn̄ nuptie ſūt ſcd̓e tm̄ ex ꝑteviri bn̄dicūtur aūt qn̄ ſunt ſcd̓e exꝑte mulieris ꝑꝑ defectuꝫ ſacr̄i. hancopioneꝫ tꝫ Tho. credo cōiter ſeruatur. Cui opi. ꝯſentit glo. in. d. c. vir.dicens tales ſecunde nuptie benedici poſſunt. ſi hoc hēat ꝯſuetudo loci ideo in predictis tute poſſumus ſequi conſuetudiuem loci.5 Sacerdos benedicēs ſcd̓ās nuptias ſuſpēdi dꝫ ab offō bn̄ficio mittendus eſt ad ſedē apl̓icā. Et ẜꝫ cōiterdoc. iſta pena ifligit̉ ipſo fcō. dic̄pa. hodie attētis circūſtantijs loci ꝯſuetudine. dꝫ ip̄oni pēa arbitraria6 Mulier nubēs.. annū lugubreꝫ infamiā īcurrit. vt extra de ſcd̓is nuptijs. c. ſuꝑ. Et illico poſt morteꝫ mariti ſoluitur ml̓ier a lege ipſiꝰ. vn̄ in alioſeculo recognoſcēt ſe cōiugibusnec ſi reſurgeret maritus eēt ampliusmaritus ſuus. Et hoc non obſtāte poſſet alteri nubere. d. c. ſuꝑ7 Utrū pene que apponūtur legesciuiles mulieri trāſeūti ad ſcd̓a votaſint correcte ius canonicuꝫ.. Bar. īl. ſiqua mulier. C. de ſcd̓is nup. dicitpene que īponūtur ml̓ieri: qꝛ nubit nimis feſtināter: ſūt correcte: hoc eſt: qꝛnubit.. annū luctus. Sꝫ pene īponuntur: ideo qꝛ nubit ſcd̓o: iſte ſūtcorrecte. Ideꝫtꝫ Pan. in. c. fi. de ſcd̓isnup. vbi dicit pene appoſite fauorefilioꝝ: vt ſunt ille apponuntur ml̓ieri trāſeūti ad ſcd̓as nuptias ſūt ſublate: qꝛ ſūt appoſite in odium ipſiꝰmr̄imonij: ſed fauore filiorumBediētia. An ſit ꝟtus.. ẜꝫ Tho.ẜa ẜe. q. ciiij. Eſt ꝗdeꝫ virtꝰ moralis cuiꝰ ſpāle obiectū eſt p̄ceptū facitūvel expreſſum. Uolūtas .n. ſuꝑioriscūqꝫ īnoteſcat eſt quoddam tacitum preceptum: tanto vr̄ obedientia promptior: quanto plus preuenitpreceptum expreſſum.i Utrū obediētia ſit maxīa ꝟtutū..ẜm Tho. vbi.. v̓tutes theologice .ſ.313deo ẜm ſe iherēt ſūt potiores ꝟtutibꝰmoralibꝰ ꝗbꝰ aliꝗd terrenū ꝯtēnit̉: vtdeo ihereat̉. Inter ꝟtutes āt moraleotāto aliqͣ eſt potior: qͣꝫto magis aliꝗdcōiēnit̉. vt deo ihereat̉. Sūt āt tria genera bonoꝝ p̄t ꝯtēnere ꝑꝑ deuꝫQuoꝝ ifirmū ſūt exteriora bona Qediū ſūt bōa corꝑis. Sup̄mū aūt bonaaīe. Inter qͦdāmō p̄cipuū eſt voluntas inqͣꝫtū .ſ. volūtatē oībus alijsbōis vtitur. Et ſe loquēdo laudabilior eſt obediētie ꝟtus ꝗꝑꝑ deū ꝯtēnit ꝓpriā volūtatē qͣꝫ alie ꝟtutes morales. vn̄ Greg. vltio moralis. habetur. viij. q. i. c. ſcienduꝫ. Obedientia victimis iure preponitur: qꝛ victimasaliena caro obedientia vero voluntas propria mactatur. An āt ſubditus teneat̉ obedire in 2bus ſuis ſuꝑioribꝰ.. triplex eſt iupeioritas. Prīa eſt ī ſpūalibus. Scd̓aeſt in tꝑalibꝰ quo ad regimē reipublice. Tertia eſt ī tꝑalibꝰ quo ad regimēꝓprie familie. ẜm Ale. ī tertia ꝑteſū. ītertio p̄cepto. Obediētia limitaturẜm gradū ſuꝑioritatis. illi .n. p̄eſt inſpūalibꝰ obediēdū eſt in ſpūalibꝰ neceſſarijs ad ſalutē: vel ad hic ꝑtinentibus ſicut pape ep̄o: ceteris platis eccl̓iaſticis ab hijs ſubijciūtur iuriſdictōi eoꝝ. Dn̄is pͥncipibꝰ: qꝛ p̄ſūt tꝑalibꝰ ad rēpublicā ꝑtinētibꝰ ſic eis inhoc eſt obediendū ab eoꝝ ſubditis. ſi ptās eoꝝ ſit vſurpata ẜꝫ Ri. inij. di. vlt. qꝛ ſi eſt vſurpata tenēturniſi ꝑꝑ ſcādalū. no. tn̄ eccl̓iaſticiſūt ſubditi dn̄oꝝ tꝑaliū. non pn̄tcis aliꝗd preciꝑe de cōſti. c. eccl̓ia. Pr̄iaūt carnali p̄eſt cure rei familiarisdebetur ei obediētia a filijs ī hijs ꝑtinent ad diſpōeꝫ reifamiliaris. vn̄ talibus ī predictis obediētes ſciēterſine rōnabili: in re alicuiꝰ īportatie aut ex ꝯtēptū peccāt mortal̓r niſiforet illud qd̓ p̄cipit̉ ꝯͣ p̄ceptū dei. velin ſalutis diſpēdiū. aut ꝯͣ p̄ceptū ſuperioris ad ip̄ꝫ p̄cipiētē. in alijs aūt adeoꝝ ſuꝑioritatē ꝑtinēt ē neceſſariuꝫ obedire. iſta eliciūt̉ a. c. ſiꝗs. ma.