Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
471r
Einzelbild herunterladen
 

ſolutionis fiēde in brugis plus valeatibi cambiū qͣꝫ in venetijs: qꝛ aliqn̄ inbrugis valet groſſos. liij. hͦ euenit ꝑꝑmutationē monete in ꝑtibus frādrie:vel ꝓpter multitudinē mercatoꝝ volētium pecunia ⁊ venetias remittere: tn̄hoc raro euenit qꝛ ꝓ maiori ꝑte minꝰvalet cābiū in brugis qͣꝫ in venetijs. ⁊ſic cōiter potius cōſeꝗtur lucrū qͣꝫ danum ex ipſis cābijs. Eapropter apudnōnullos nō indigētes pecunijs ī brugis ſiūt talia cābia gratia acrādi. Dubitatur an talis cōtractus tanqͣꝫ viurarius ⁊ illicitus ſit cēſendus. h̓ de prīo.21 Quo ad ſcd̓ꝫ pͥnclpale ponēt̉. xiiij.argumēta ꝓbātia ꝙ hmōi cābia quibuſdā ſicca appellata ſint licita.⁊ 2 Et prio qꝛ ī hoc iractatu aut ꝑuenit mutuū aut ꝑmutatio ſiue cabiū: ſimituū cū ergo idē reddat̉ ꝙ mutuat̉ſequit̉ ꝙ nulla īterueniat vſura: namnulla īteruenit ſuꝑabūdātia ſiue īcremētū. xiiij. q. iij. c. ij. ⁊. q. iiij. ſi ꝗsª oblitus. Nā valor pecunie alterat̉ ⁊ variat̉de tꝑe ad tp̄s ex cauſis diuerſis. Exemplū duca ianne valet. liiij. ſolidos ianue. hic ad mēſeꝫ valebit ſolidos. lvi.vel minꝰ. Ponamꝰ ꝙ hodie mutueꝫtibi vnū duc. valētē. liiij. ſolidos. faciotibi debitorē vniꝰ ducati. hinc ad mēſem reſtituis mihi vnū duca. valētemlvi. ſolidos. Nūꝗd ero vſurarius quiaplus ꝑcipio. Certe nō qꝛ tm̄ ꝑcipio qͣꝫtum muiuaui .ſ. vnū duca. xiiij. q. iiij.nullus clericoꝝ. ſic ⁊ in iſto cambio.23 Secūdo qꝛ ſi in hmōi eōtractu interuenerit ꝑmutatio ſiue cābiū tūc nōeſt vſura: qꝛ vſura ꝓprie cōmittlt̓ ī cōtractu mutui qd̓ eſt ius obiectū: quodnon eſt hic. Iſte enī cōtractus videt̉eſſe vicinus emptiōi vt. l. qm̄. C. de rerum ꝑmuta l. ꝑmutationeꝫ. ergo iſtecōtractus cambioꝝ eſt licitus.24 Tertio qꝛ creditor ī ſe ſuſcipit ꝑiculū. ergo dꝫ merito excuſari recipiendo aliꝗd vltra ſortē: dicit enī lex ꝙ heres ꝗ ꝑiculo fideicōmiſſarij adit, hereditate nō detrahit quartā ēt ſi ī adeūdo nō erat ꝑiculū qꝛ hereditas erat lo151cuplex. .ff. ad trebel. l. qꝛ poterat. Itē ꝓcurator ꝗ credidit pecuniā ſuo ꝑiculonō tenet̉ dn̄o vſuras quas idē ꝑcepit.ffi. ma. l. idēqꝫ. §. ſi mādauero. Item inſocio nō omniū bonorum qui ſuo periculo pecuniā feuerauit. ff. ꝓ ſocio. l. ſivnꝰ. §. i. Itē ſt̓ ſpāleſ rubrice. ff. d̓ nau.ti. feno. ꝑititētes de nautici pecuniacyſuras recipi. Iō q ꝑiculū ē credioris ꝙ in ſe ſuſcipit poteſt inde aliquid recipere extra de vſuris. c. fina.Sed in hmōi cambijs creditorⁱ in ſeſuſcipit periculum: ergo ⁊cͣ. Quarto qꝛ idēptitas rōnis dꝫ idē 25ptitatē iure iducere extra. de trāſla. p̄la. c. ij. ⁊ de confir. vtili. cū dilecta. ff.ad. l. acꝗ. illud. Sꝫ locator pōt ꝓ re locata aliꝗd reciꝑe extra. de loca. ꝑ totūea rōe qꝛ ad ip̄m rei ſpectat ꝑiculū. ff.de rei vē. l. ſi nauti. inſti. ꝗ. mo. re contra. ob. §. itē. ergo eadem rōne creditorcū ſuſpipit in ſe ꝑiculuꝫ poterit aliꝗdvltra ſortē ꝑciꝑe. Cū ergo in hmōi cābijs creditor in ſe ſuſcipiat ꝑiculū: qm̄aliquādo minus percipit vt cōſtat incaſu noſtro: ergo poteſt aliquādo pluspercipere qͣꝫ dederit ī vera ſorte: ⁊ ſicnon dicetur vſurarius. Quinto qꝛ naͣli iure ad illū ꝑtinet 26emolumentū cuiꝰ eſt ꝑculū. ff. de reg.iur. l. ẜm naturam: ſed in hmōi cābujspeciculū eſt creditoris vt pꝫ: ergo ⁊cͣ. Sexto qꝛ nō exeuſat̉ emptor ⁊ vē­ 27ditor rei vnius vltra iuſtū preciū niſiꝓpter dubiū. Nā lꝫ cōtrahētibus ſe decipere vſqꝫ ad diminiū iuſti precij. C.de reſcin. ven. l. ij. ⁊. l. ſi volūtate extra.de emp. ⁊ vē. c. cū dilecti. ⁊. c. pe. ſed inhmōi cābijs dubiuꝫ eſt ī pecunie ſintplus valitur vl̓ minꝰ tꝑe ſol̓onis. gͦ excuſat̉ ꝑꝑ hͦ ſi creditor aliꝗd plꝰ ꝑeiꝑet. Septimo rōne dubij excuſatur qꝛ 28aliter nō excuſaretur. ⁊ ꝑmittit̉ qd̓ al̓rnon ꝑmitteret̉. ff. de iudicijs. l. ſi ꝗs exaliena. C. de vſuris. l. ſi. ea. ⁊ xiij. q. ij.c. nō eſtimemus. extra. de ſepul. c. ſacris. Sed dubiū eſt tēpore īchoati cōtractus huiuſmodi cābiorum quātuꝫpecunia ſit valitura tꝑe redditionisDD