adeꝫ tale ius vtile ſiue vſus facti fimplicis pōt ſeꝑari a dn̄o ⁊ ꝓprietate vtpꝫ ī cle. exiui. §. ꝓide. de ver. fig. Quedā ꝟo eſt cōutas q̄ alieri ſeruiēs nullūhꝫ ꝓpriū. qꝛ oīa q̄ cōia eē pn̄t: vel territoriū vel predia vel gabelle: ſibi vēdicat ⁊ appropriat dn̄s talis cōitatis qd̓ꝯtingit cōitatibꝰ ſubd̓itis regibꝰ vl̓ tyrānis. ⁊ talis cōitas nihil habeat. nihilvedere pōt. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in tali cōitate loca cōis eſſe: nō pn̄t: qꝛ ius īſtituēdi illa nō hꝫ: qꝛ nō hꝫ aliꝗd ꝓpriū vt ſupponit: nec hꝫ ius inſtiiuendi de nouogabellas vl̓ pedagia: qꝛ tale ius penesſolū pͥncipē reſidet. Igit̉ ſi hec cōitasindigeat pecunijs ⁊ offerat ſe daturār. ꝓ. c. ſibi ſuccurrentibꝰ: nō poteſt hicſubeſſe ꝯͣctus emptionis vel venditionis: ſed mutui: cū vt ſupponit̉ nō habeat ꝗd vendat: ⁊ iō oēs ſic dādo talicōitatis. c. vt annuatim recipiāt: x. auplus vl̓ minus: cēſendi eēt e ſurarij: qꝛex ſuo mutuo reciperēt aliꝗd vltra ſortē. Et hāc diſtinctionē ſequit̉. d. Lau.d̓ ridol. ſuꝑ. c. ꝯſuluit. ex. eo. vbi de mōte florētie tractās dicit ꝙ lꝫ emere fructus a cōitate vbi in bouis cōitatis cōſtituant̉. vbi āt fieret relatio ſolū ad ꝑſona cōitatis nō liceret. Et quibꝰ inferūt nōnulli ꝙ minꝰ apie hec. q. a quibuſdā ſoluit ꝑ diſtinctionē volūlarij ⁊coactionis dicēdo ꝙ illa loca ſunt licita: q̄ cogēte cōitate inſtituta ſunt. Aliaaūt illicita. qꝛ cōitas habens aliqd̓ venale exponit ſine coactione: cuius eiusvolūtarie ēmēs qd̓ ipſa volūtarię vendit nō peccat plus qͣꝫ ſi emeret ſimimiliatura a ꝑſona ꝑticulari. ſicut de ꝓuētibus ſuis vēdere pōt emere volēti.qd̓ licite fieri pōt. iuſta regulā iuris p̄miſſam. ⁊ iuxͣ. no. ꝑ Inno. ⁊ Ioā. an. ⁊do. An. in. d. c. in ciuitate. ⁊ Io. cal. ex.to. c. fi. ⁊ Pe. de an. in tractatu ſuo deīpreſtitis veneriaꝝ quibus cōcordantplures ſummiſte. vt Ray. Io. piſ. Conet plures theo. vt Egi. nor. ordinis predi. Guil. vaſ. cho. ordinis minoꝝ. magiſter. F. de empoli. ordinis minoruꝫ.i. de arſ. Nō ſic aūt eſſet in cōitneuittſque nihil venale hꝫ: qꝛ ſi volūtarie ꝗspriilli mutuar: nihil inde vltra ſortē percipere dꝫ. Si aūt coacte cōcederet tunc1iſaut hoc facere potuit abſqꝫ ſuo grauiincōmodo ⁊ intereſſe ⁊ forte nullo. qꝛfortaſſis illā pecuniā tenuiſſet in capſa⁊ tūc nō excuſat̉ ab vſura rōne coactionis: qꝛ ſic hꝫ locū preceptū illo. Mutuū date ⁊c. in cōitatꝭ: ſicut in ꝑſona ꝑticulari. Si aūt hoc fecit cū ſuo graui⁊ noͣbili incōmodo: ⁊ tūc poſſet abſqꝫpctō ab ipſa cōitate ꝑcipere preſertimyiivltro ſe ofſerente tm̄ plus vltra ſortemqͣꝫtum rite eſtimari pōt eiꝰ incōmodū⁊ intereſſe: qꝛ nullus tenet̉ cū ſuo dānō ſocio ſubuenire. xxiij. q. v. ſi nō licetEx predictis ēt pꝫ ꝙ n̄ apte ſoluit̉ hecqō per diſtinctionē primarij ⁊ ſcd̓arijdicēdo ꝙ primꝰ iuſte acꝗſiuit: qꝛ metꝰſiue coactio cū excuſauit a peccato. Sꝫſcd̓s acquirēs ab eo in quo ceſſat coactio nō excuſat̉ a vicio vſure. Dictū eſtenim ꝙ ēt volūtarie primo emens vl̓acquirēs nō peccat. Dictū eſt ēt ꝙ coacte mutuans tenet̉ nil recipere. ſi abſqꝫdāno ſuo vel intereſſe mituare potuit.Cō. do. An. in. d. c. in ciuitate: ⁊ do Cato in tractatu iuramētoꝝ. noͣbiliter diſtinguens. ꝙ aut ſecūdus emit a primo. exiſtente vſurario. vtputa ꝗ mutuauerat de ſorte reddēda ad ſuū beneplacitū: vel ad tp̄s: ⁊ ſic eſt ſcd̓s cenſetvſurarius: qꝛ qualis eſt venditor taliseſt emptor: ſi vero primꝰ nō erat viurarius. vt .ſ. qꝛ mutuauit ſorte nō reddenda. vel reddenda ad voluntatē cōis: ſirecipiebat iſtos prouentus ꝑꝑ ſuuꝫ intereſſe: ⁊ tunc ſcd̓us emptor non eritviurarius. : qꝛ ceſſionarius hꝫ ſimilesactiones cū cedente. l. i. ⁊. ij. C. de ac. ⁊ob. Patet etiam ex premiſſis ꝙ abuſiua eſt locutio vulgariū: qua cōiter huiuſmodi tranſlatio mutuū vocat̉. Nō.n. hoc eſt verum niſi in cōmunitate ſecūdo modo dicta. In prima auteꝫ vere venditionis eſt emptionis eſt cōtractus. Nam in mutuis remanet ius repetendi ſupra dantem creditorem. piculum autem remanet ſupra recipier