ſe e debitorem. qd̓ non eſt in propoſito. Immo ecōuerſo vt pꝫ: qꝛ poſtqͣꝫ dedi cōitati. c. pro. r. ānuatim nō poſſuꝫmea. c. repetere. īmo ſto in ꝑiculo ꝑdēdi ⁊ ſortem ⁊ ꝓuentū: vel ad magnādiminutionē veniēdi. ſicut aliqn̄ ſanue⁊ alijs locis. c. deſcēdūt. ad. l. ⁊. x. ad. v.Et qꝛ emē locū nihil aliud ē qͣꝫ emerepagas ꝑpetuas ex p̄miſſis ſoluit̉ aliaq̄ſtio. Nunꝗd emptio pagaꝝ ſit vſurarius contractꝰ. Cum eniꝫ ide iudiciuꝫdebeat eē de partibꝰ qd̓ de toto ſi emere locū a primo hn̄te ipſum nō ē viura: vt oſtēium eſt: nō videt̉ ratio quareemere pagas vnius āni pro p̄cio qd̓de eis inuenit̉ ſit vſura. Nec video ꝙdoct. predicti ꝗ diffuie tractant iſtammateriam de emptione locorum faciant differentiam inter emere prouentum pauci temporis ⁊ ꝑpetui: dummodo in fraudē vſure nihil fiat. Sicergo concludo iſtam materiam: ſuꝑpoſito per predicta prout cōiter tenētdoc. Et eccleſia tollerat ⁊ cōis vſus approbat emptio locorū a perſona priuata habente illa in cōi iure hereditario: vel aliter acꝗſita non ſit vſurariuscontractus ex forma ꝯͣetus. Cōcludēdum vr̄ ꝙ emptio pagaꝝ ex ipſis locis prouenientiū n̄ eſt viuraria: qm̄ arbor bona bonos fruetꝰ facit ⁊c. Cumigitur paga nihil aliud videat̉ eſſe qͣꝫquidam fructus huius arboris ciuilisque locus dicit̉ vr̄ rationi cōſonum ꝙn emptio arboris non ſit vſuraria: necetiam emptio fructus eius qui pagadicitur. In hoc etiam cōfractu non eſtmutuuꝫ cum periculum remaneat ſupra dantē. Et recipiēs danti in nulloremaneat obligatus. cuius ꝯͣrium eſtin mutuo. Et qͣꝫto hmōi page diſtantmaturitate. tanto vtilis emunt̉. Sic̄de fructibus vinee Non obſtat qd̓ dicitur a tenentibus ꝯͣriam opinionē ſcuꝫꝙ talis emptor vr̄ emere pecuniam.Qd̓ argumentum ſit etiam ab illis ꝗtenent emptionem locorum eſſe viurariā: Ad quod reſpondetur ẜm Pe.aymerici ordinis predi. ⁊ magiſtrū .f.102de empoli. ꝙ Ae ꝗ emit locū nō emidirecte pecuniā ſꝫ emit ius qd̓ aliꝰ hēbat. sͣ. cōitatē de tali pecūia ꝑcipiēdaIus āt ⁊ iura licite emi pn̄t vt ocm̄ ēſupra Emptio .n. q̄ nō p̄t operari ad reoꝑat̉ ad ius in re. C. de ꝯͣhē. emp. l. cuꝫres. Idē dicūt magiſter egi. p̄all̓. ⁊. d.Guil. vaſcho. ⁊ magiſter guido or. carmielitaꝝ. oēs doc. ꝑiſiēſes. vbi loquunt̉de ēptione reddituū pecunialiuꝫ adcertū tp̄s cuiuſmodi ē paga ẜm rei veritatē. paga .n. nihil aliud ē qͣꝫ ꝗdā redditus pecuni alla: cerio p̄cio ſemel ſoluto ēptus. vn̄ ꝗ emit talē redditū ad certū ip̄s vt eſt vnꝰ āni vl̓ pluriū: dr̄ emēpagas. Quā ēt ſnīaꝫ ſeꝗt̉ bar. i. l. cōtē.ferro: ꝗ maxios. ff. de publi. vbi dicitemēs vectigal. n̄ emit ꝓprie pecuniaꝫvectigalē. ſꝫ emit cōmoditate faleꝫ pecunia ꝑcipiēdi. Cō. Butri. vbi. sͣ. ꝗ loquēs de locis venetiaꝝ ſic dicit Ille ꝗhꝫ ī pecunia. M. emit ex eis tot locacōis: ꝗ poſtea vēdit alteri ius ſuum ⁊emolum̄tū oē qd̓ ꝑcipit a cōi Querit̉an iſte ꝯͣctus ſit licitꝰ: ⁊ dicit ꝙ ſic: qꝛrecipit redditū ī pecunia iā ꝯſtitutuꝫ.Ubi aduertēdū ꝙ dicit iā ꝯſtitutū. qꝛſi nō eēt ꝯſtitutꝰ in aliqͣ re: vl̓ aliqͦ iur̄vēditiōis: poſſet magis dici ꝯͣciꝰ mutui qͣꝫ ēptiōis. ſicut accidit publicis viurarijs ī quos nulla res: nec alicuiꝰ reiius amutuātibꝰ trāſfert̉. ſed remanet īꝓpria ꝑſona ſb̓ aliqͦ pignore obligatꝰIdē tꝫ Io. de lig. ⁊. d. Lan. Idē Lap.de caſtel̓. Nec ēī verū vr̄ ẜm aliqͦs: ꝙēt ſi emerēt cauſa lucri ꝙ ſic emendopeccēt. qꝛ in ꝯͣctu emptōis n̄ ē reprobata ſpes lucri. exͣ d̓ ēp. ⁊ vē. ꝑ totū. lꝫ inhͦ ꝯͣctu n̄ ſut oīmoda certitudo. prio:qꝛ vēditor n̄ tn̄t ēptori de euictōe: ſicutin alijs ꝯͣctibꝰ. Nā ſi cōmunitas nihildaret emptori: nihil ad vēditorē ⁊ cuiꝰloco ſuo periculo ſubintrauit emptoriqn̄qꝫ ēt incurrit dannum emptor ꝑodeteriorationem monete an̄ tēpus ſelutionis pagaꝝ. Qn̄qꝫ ēt ciuitas grauata guerris nihil rn̄det creduoribusaut in prolixus tēpus ſolutionis difſert exqua dilatiōe featur dānd ēxi