eū ibi non mutuū: ſꝫ vera vendituo fitQuarto pōt eē viciū in ꝯͣctu ex ꝑte qhētis .ſ. cū ꝗs fingū ſe emere qd̓ in pignꝰ recipit: tūc nō excuſat̉ a vicio vſurniſi ꝯputet fructꝰ in ſortē. ar. extra depig. lib. illo vos. Et hͦ mō poſſet aliꝗsdicer̄ ꝙ hic ē viciū: qꝛ tm̄dē ē ſic ꝯͣhere ſicut mutuare. c. ꝓ. x. qͦlibꝫ āno. itaꝙ ſic ꝯͣhēs mutuat īdirecte: ⁊ emptionē fingēs facit mutuū. Pōt āt dici ꝙargumētū nō cogit qꝛ ī tali ꝯͣctu nō ēmutuū directū vel idirectū. vbi .n. eſtmutuū mutuatꝰ obligat̉ mutuāti ī precio. In tali aūt ꝯctu p̄ciū trāſit: ⁊ ſusꝑcipiēdoꝝ reddituū ſtat ꝑiculo ⁊ lucro ipſiꝰ emptoris. Poſſet tn̄ in hmōiꝯͣctu īcidere viciū ex ꝑte ꝯͣhētis ꝑꝑ cūtis ꝑꝑ cupiditatē eiꝰ: ſꝫ hoc n̄ acciditex ipſa na ꝯͣctus: idē tꝫ Inno. ⁊ Ho.⁊ Io. an. in. c. in ciuitate. ex. eo. Alij ētẜm ꝙ refert idē Alex ꝓbāt hunc ꝯͣctūeē licitā qꝛ licite poſſet ꝗs emer̄ p̄diūꝓ. c. ⁊ p̄diū ēptuꝫ poſſet ꝗs hr̄ditariedare alicui ꝓ ſe ⁊ ſuis hr̄dibꝰ hoc pacto ꝙ recipiēs p̄diū obligaret̉ ꝓ ſe ⁊ſuis heredibus dare qͦlibet anno ſol̓. c.da̓ti p̄dium: ⁊ ſic mediāte emptione ⁊vēditione p̄dij. talis hꝫ pro. c. lib. c. ſolidos quolibet anno. Nihil aūt differtindei cōſpectu vtrū hēat hoc mediate vl̓imediate. ꝯͣctus ergo vr̄ licitus. fateortn̄ ꝙ nō eſt ita honeſtus ⁊ d̓cedens ꝯͣetus ſicut qͦ emutur redditus p̄diales.15 ¶ Duodec o. q̄ro. de. q. quotidiana ⁊dubia: maxīe i ciuitate Ianue Uenētiarū ⁊ Florētie: q̄ tꝑe neceſſitatis ꝯpeliūtciues ſubuenire cōi. ⁊ cōe poſta ſtatuſt eis lucrū: vꝫ. v. ꝓ. c. ⁊ qn̄qꝫ minus. ⁊nō pn̄t ciues id capitale repeter̄: ſꝫ bn̄poſſūt vēdere illud alteri nunꝗd hoccau ꝯmi tat̉ vẜa. ℟. Pa. ī. c. i ciuitateex. eo. ẜꝫ cōiter moder. doc. ꝙ nō. Naꝫtiuitas hꝫ reddtus. ⁊ vr̄ ꝯſtituer ānuꝫredditū ex redditibꝰ ſuis. Itē hic nonē mutuū. qꝛ eiꝰ ciues ꝯpellunt̉ ſubuenire cōitati. ⁊ nō pn̄t repete̓ qn̄ volūt lꝫcōe poſſit ſe exonerare ab illo debitoſoluēdo capitale. Itē cōe libere cōſtimuit hoc lucrū. facu. c. ⁊ ſi qōnes. de ſy.4b1Hec Pa. Et no. ſingul̓r dicta pa. naꝫloꝗtur de illis ciuitatibꝰ q̄ hū̄t redditꝰPro qͦ notādū ꝙ q̄dā eſt cōitas libera⁊ hn̄s ꝓpriū: qꝛ vꝫ hꝫ aliquos redditꝰvel ꝓuētus: ſic reſpōdētes cōgati ꝙ nī̓li ſinguli ꝑſone ⁊ lꝫ illos ſibi vēdicareſiue tales ꝓuētꝰ oriant̉ ex certis p̄dijsvel terris tali cōitati ſubditis. ſiue ꝓueniāt in certis vectigalibus ſeu gabellisab ipſa cōitate legitime īſtitutis vt inp̄fatis cōitatibꝰ. ꝗ dn̄m ſaltē de factonō recognoſcūt niſi fortaſſe quē ſibiipſis ſed certis regulis ⁊ legibꝰ faciūt.⁊ ſuppoſito ꝙ tales ꝓuētus ltie ad talē cōitatē ꝑtineat. p̄t ltīe ip̄a cōitas retēto ſibi dn̄io directo ip̄oꝝ p̄dioꝝ ſeu gabellaꝝ trāſferre ī aliū vel ī alios ꝓuētꝰex ipſis ꝓueuiētes ⁊ hoc vel titulo donatiōis: vl̓ vēditiōis: vel ꝑmutationia⁊ ſic tales in quos fiet trāſlatio nō acq̄rūt ius ſuꝑ ipſis p̄dijs vl̓ gabellis directe: ſed ſolū ſuꝑ fructibꝰ exinde ꝑ gubernatorē ⁊ curā cōitatis habētē ꝓueniētibꝰ. Et hic hūerūt originē locationis. qꝛ vꝫ ipſum cōe annuatim de ſuisredditibꝰ mille īdiget ad p̄ſens. x. milibꝰ. Et qꝛ hoc nō pn̄t here niſi in. ānisexpōit venalia. M. ānalia. ꝓ. x. milibꝰpn̄tibꝰ: reſeruato ſibi ꝙ poſſint hec. x.milia reſtituer̄ ad libitū ēptoribꝰ qͦ facio redibit ius ip̄m ꝑcipiēdi melle adip̄ꝫ cōe. Et qꝛ nō īuenit fortaſſe ꝗ ſolush̓. x. milia exburſet ip̄i cōi: vnꝰ ſoluit vl̓emit ꝓuēius ꝓportionatos ad. c. ⁊ hicdr̄ hēre vnū locū: vel ius ꝑcipiēdi vnāꝑtē ſic taxatā ꝑ p̄ſidētes de ſuis ꝓuētibꝰ. Aliꝰ ſoluit. cc. ⁊ ſic hēre. duo loca.⁊ ſic ꝯſequēter. Et qꝛ qd̓ ꝗſqꝫ iuris hꝫin aliqͦ illud rite in alierū teāſierre pōſUt ī regl̓a nemo. de re. iur. li. vi. nullidubiū eē dꝫ ꝗn ſi cōitas hꝫ ius ſuꝑ tales ꝓuētꝰ. illd̓ ī aliū trāſferr poſſit trāſlatiōe vēditiōis total̓ vl̓ ꝑricularis. Iura .n. vēdit pn̄t ⁊ emi. ff. d̓ here. vl̓ ac.vē. ꝑ totū. Emūi gͦ tales a cōitate. nonius directū ſuꝑ ip̄a ꝓpͥetate gabellarūqꝛ h̓ ius vt ocm̄ ē retinet ſibi ſꝫ ins ꝑcipiēdi tm̄: vl̓ tantū ſiue talē ꝯmo ſuaſē ſeu ꝑceptioneꝫ cōmoditatis. Et dn̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten