eam ne dicat. Ego emi merces pro. x.non poſſuꝫ vendere niſi pro. viij. Egovolo vēdere ad credentiā pro. x. vt ſicme ſeruem indemnē. Dico ꝙ hoc nullo mō poteſt fieri: verūtn̄ qꝛ iuſtū precium non cōſiſtit in indiuibili ſed hꝫtres gradus .ſ. piuꝫ: diſcretuꝫ ⁊ rigidūPoſſet talis vedere ad tp̄s vſqꝫ ad pͥciuꝫ rigidum vltimū quo aliquotiensipſe mercator vēderet ēt ad numeratūEa que dicta ſunt de vēdendo ad tempus: dicta ſunt vt extorquat̉ luſtū precium. Sed dubiū eſt an ꝗs poſſit vendere ad tp̄s ⁊ lucrādo aliꝗd vltra iuſtum p̄ciū. Dico ꝙ vbi eſſet aliꝗs artifex ꝗ nō hr̄et pecunias pro emendoad numeratū ⁊ vellet emere ad tpͥs. ⁊tu miſericordia motꝰ vēdis ad tpͥs cūaliquali lucro vltra iuſtū p̄ciū nō videris cōdēnandus ſi potiꝰ velles vendere ad numeratū qͣꝫ ad tp̄s cū tali lucro. Et qꝛ dictū eſt ſupra ꝙ res tantūvalet quantū vendi pōt: iſtud tn̄ intelligi dꝫ qn̄ ſit vēditio homini ſeiēti ⁊ītelligēti cōditionē rei glo. eſt ſingularis ẜm Ang. ⁊ Ioā. de imo. in mortiscauſa. ff. de dona. cauſa mortis. ⁊ bal.in. l. illud. C. de coll. vbi exaltat illā gl.⁊ ſi obijceret̉ ꝙ mercaior debet expetere lucrū moderatū ⁊cͣ. Dico ꝙ illudeſt verū regul̓r multotiēs inter ementes ſunt ꝑſone indigentes ⁊ neceſſitateꝫ nō modicā patiētis. Itē inter emētes ſunt ꝑſone ignorātes ⁊ leues ⁊ huiuſmōi: ꝗbus non lꝫ vēdere niſi iuſtop̄cto ⁊ cū moderato lucro. In caſu tn̄ipāli lꝫ vendere plus: vt in. caſu nr̄o ⁊ſic ꝯcorda doc. qui vn̄r ꝯͣrij.14 ¶ Undecimo vtrū liceat emere redditus pecuniarios hereditarie vel advitaꝫ. ℟. ẜm Ale. lom. ꝙ lꝫ fuerit opīomagiſtroꝝ ꝙ nō tn̄ poteſt dici cōtrariuꝫ: ſcilicet ꝙ ſit licitum. Contractusenim viciatur multis modis. vno modo ex parte rei que vendit vel emiturputa qꝛ res n̄ ē vēdibilis vt liber hōItē ſpūalia. Itē res aliena. ⁊ hoc mōẜm opi. eoꝝ vitiat̉ iſte ꝯͣctus. qꝛ pecunia nō eſt vendibilis ⁊ in tm̄ vitiat̉ ꝙdeclinat a ꝯͣctu emptionis ⁊ fortiturInliui mitꝯͣctū mului: exquo non licꝫ ſperare liaiiſcrū. Sed tamen rn̄deri poteſt ad hocꝙ in rebus noſtris tria ſunt bona primo mobilia. ſecūdo immobilia. tectioius in vtriſqꝫ. ⁊ ſic diſtinguit̉ mobile⁊ īmobile ⁊ ius in vtriſqꝫ. Ita ipſumius vendi poteſt: ſicut mobilia ⁊ imobilia. Non ergo venditurⁱ ipſa pecuniaſꝫ ius ꝑciēdi redditus pecuniarios. qͣꝫuis aut pecunia nō vendat̉: tamen trāſit cum iure vēdito videmus enim ꝙaliꝗd eſt quod emi non poreſt vel vedi. ⁊ tn̄ trāſit cū alio quod emitur vēditur de iure: ſicut inſpatronatꝰ. qd̓ eſtannexum ſpirituali: ⁊ tamen trāſit cuꝫvēditiōe ville vel fundi que vendi p̄tde iure. Ita in ꝓpoſito vēdit̉ ius: quovēdito trāſit pecunia. Ius enim ꝑcipiendi talem quātitatem pecūie ſuꝑ bonis ſuis vēditis quolibet anno. ſiue hereditarie: ſiue ad vitam ementis: noneſt pecunia ſed diſtinguit̉ vnū ab alioverū eſt tamen ꝙ alia rōne nō pōt vēdi pecunia qͣꝫ iuſpatronatꝰ. Pecuniaenim nō pōt vendi. qꝛ eſt mediū in vēditione. Ius aūt patronatꝰ vendi nonpōt. qꝛ ſpūali annexum eſt. Secundopōt eſſe vitiū in ꝯͣctu ex parte precij: ⁊tale vitiū excludū ab iſto cōtractū qn̄ꝓportionat̉ prectū cum eo qd̓ vendit̉Regul̓r enim cōtractus emptionis ⁊vēditiōis illicitꝰ eſt eū in eo non ſeruatur eꝗtas iuris nalis. Cum adt talis eꝗtas ſeruat̉ ita ꝙ nō eſt notabilis exceſſus precij ſuꝑ re vēdita nec econueriocōtractꝰ eſt licitꝰ eſt licitus. Non ergonegai quin talis ꝯͣctꝰ poſſir vitiari exparte precij. ſed tn̄ ſicut pōt vitiari: itapōt iuſtificari. Tertio pōt occurrer̄ vitium in contractu ex parie pacti appoſiti. Hoc aūt eſt quando appoſitio pacti repugnat rei ſuꝑ qͣ trāſigitur: ita ꝙip̄a res nō patitur apponi pactum: vtin ſimonia. Alio modo quādo pactuꝫrepugnat ꝯͣctui: puta qn̄ ꝯͣctꝰ eſt gratuitus ⁊ tale viciū facit vſurā. Uſura .n. ēh̓ ꝙ aliꝗd exigit ex pacto rōne rei mutuate tale aūt viciū n̄ ē in ꝯͣctu p̄dicto