ictū eſt frumētū ⁊ numo tibi eſtimatū vt reſtituas poſtea tm̄ frumētū qd̓valeat qͣꝫtū valet mō frumētū qd̓ trado. ℟. arch. poſt Ug. ꝙ nō a̓ vſura: ⁊rō eſt qͣte iſte ꝯͣctꝰ ſit licitꝰ qꝛ iſte ītelligitur eī vēdere frum̄tū nūc ⁊ mutuare ei pecuniā gratis quā ſibi vult reddi in frumēto tꝑe ſol̓onis. Fatet̉ tn̄ ꝙpoſſet īteruenire pctm̄ ẜꝫ prauā ītētionē mutuāis. Et no. hͦ qꝛ ſepe acciditin practica ī iſtis vſurarij qui mutuātfrumētū pauꝑibꝰ app̄ciatū cū hͦ ꝙ tēpore meſſis dēt ſibi tm̄ de frum̄to: cūtn̄ ſciāt ꝙ ſint īpotētes ad ſoluēdū ⁊accumulāt frumētū frum̄torua ꝙ. jͣ. x.annos de vno ſacco faciūt. x. ⁊ iō iſtecontractus videtur diabolicus ⁊ deſtructio pauperum.34 ¶ Quid ſi ꝗs mutat frumētū antiquū ad renouādū .i. vt nouū mihi reſtituas. ē ne vſura. Gof. ray. ⁊ ho. dicūt ꝙ ſi iō facit vt meliꝰ (eu p̄ualēs recipiat viura ꝯmittit̉. Si āt iō vt ſuū n̄ꝑeat vl̓ ſorte p̄i gr̄aꝫ recipiēti faciat: ſecus. No. tn̄ ꝙ q̄dā ſūt q̄ ſūt ī fauoremmutuātis grant vetꝰ. pͥmū eſt iteratamēſuratio nā ex mēſuratōe totiēs fcādiminuit̉ modū frum̄ti: ēt frum̄tū veius ſi nō ſit putrefaciū plꝰ valet qͣꝫ nouū: ⁊ iō talit mutuātes ꝑꝑ p̄dicta duovolūt vt eis reddat̉ aliꝗd plus de frumēto nouo: ⁊ ſi hͦ faciūt vt ẜuent̉ idēnes nō eſt illicitū. Eſt ēt aliud ⁊ tertiūin fauorē taliter mutuātiū: qꝛ frumētūnouū in tꝑe diminuit ⁊ areſcit: frumētum aūt vetus. iā fecit diminutiōeꝫ ſuam tn̄ ſi oībus p̄dictis cōſideratis mutuās ītēderet lucrari: tunc illicitū eſſet.5 ¶ Cui velles iure nocer̄ .ſ. cū exigunt̉viur̄ ab eo cui p̄t iur̄ noceri. vt dic̄ ambro. xiiij. q. iiij. c. ab illo vn̄ ⁊ ab hoſtibus licitū ē viuras pete̓. Nā ⁊ oīa eoꝝbōa licite poſſumꝰ auferr̄ ⁊ ꝗbuſcūqꝫ īfidijs eiſ noceͣ poſſumꝰ xxiiij. q. i. c. dn̄ſ36 ¶ Utrū hͦ ſit īdifferent̉. vtrū .ſ. ꝙ inimicis ꝗbꝰ p̄t iuſtū bellū īferri liceat dare ad vſura. ꝗdā dicūt ī nullo caſu vſurā eē exigēdā: ⁊ ꝙ dic̄ ambro ītelligit̉nan de viura propria. ſed de tributo456ab infidelibus exigendo vt tali onēre p̄grauati cōuertāt̉. Alij ꝟo illd̓ dcm̄ītelligūt ad lr̄aꝫ: ꝙ ex qͦ iuſtū bellū mouet̉ ex edicto pͥncipis ab hoſtibꝰ licitevſura exigit̉: dutū nō fiat vicio cupiditatis: ſꝫ zelo charitatis .ſ. vt mācerent̉viuris qui nō pūt domari armis.¶ An āt ludeis poſſumꝰ exigere viu 33ras. Tho. ī epl̓a ad duciſaꝫ lothorin.gie. videt̉ dicere ꝙ ſic: qꝛ ẜm eū iudeifacti ſt̓ ẜui xp̄ianoꝝ: ⁊ ſic eoꝝ res pn̄tdn̄i tꝑales xp̄iani acciꝑe tāqͣꝫ ſtias: qꝛꝗcꝗd acqrit ſeruus acꝗrit dn̄o. Ita tnvt nō ſubtrahant̉ nec̄aria vite: ⁊ hͦ vr̄hr̄i exp̄ſſe ſ. c. ⁊ ſi iudeos exͣ de iudeisvbi dr̄ ꝙ ꝑꝑ mortē xp̄i ſubmiſſi ſt̓ ꝑpetue xp̄ianoꝝ ſeruituti qd̓ fuit mādatū executiōi ꝑ Cōſtātinū: vt no. ho. extra d̓ iudeis. c. ꝯſuluit tn̄ ex gr̄a ꝑmittātur hitare cū xp̄ianis: ſi mō īgrati nlobſint ipſis xp̄ianis: vt in. d. c. ſi iudeos nec ꝑ eos iudeos ⁊ eoꝝ ꝯuerſatōeꝫꝑiculū īmineat aut graue ſcādalū gn̓ietur ipſis xp̄ianis. ⁊ ſic ī p̄dictis caſibꝰper pͥncipes ⁊ ptātes ſeculares expellipn̄t ipſi iudei d̓ cohitatōe xp̄ianoꝝ ⁊eis bōa auferri pn̄t: ⁊ cū ſint ſerui maxie ī caſibꝰ p̄dictis pn̄t vēdi. fortiꝰ gͦ expelli ⁊ auferri eiſ bōa pn̄t ⁊ ſiū gͣue danū ⁊ ſcādalū ip̄is xp̄ianis gn̄et̉ ꝑ ip̄oiiudeos fenꝰ ac vſurariā p̄uitatē exercētes: ⁊ hͦ faciūt ad no. sͣ. i titulo d̓ iudeiſ¶ Uēdēs ſub dubio. pōe caſuꝫ aliꝗs 38hꝫ rē venalē d̓ pn̄ti. ſꝫ ītēdit illā ſeruare vſqꝫ ad tp̄s ſctēs tꝑe illo plꝰ valiturā ēptor q̄rit emē talē rē. Ille dic̄ n̄ hēre illā venalē: qꝛ nō ē tūc tp̄s vēdēdiſꝫ ꝓ futuro tꝑe ēptor dic̄ ie velle emēꝓ tāto p̄cio qͣꝫtū valebit tūc tꝑis: ſꝫ nōvult ſoluere vſqꝫ ad illd̓ tp̄s. q̄rit an̄ ſiceat. rn̄det̉ ꝙ rōne dubij tal̓ ꝯͣctꝰ excuſat̉. vt ī. c. fi. ex. e. vbi eſt caſus ꝙ ꝗ deex. ſol̓. vt alio tꝑe totidē ſibi grani velvini vl̓ olei mēſure reddant̉: q̄ lꝫ tūcplꝰ valeāt: vtrū plꝰ vl̓ minꝰ ſol̓onis t̓ꝑefuerint valiture veriſil̓r. dubitat̉. nō dꝫex hoc vſurariꝰ reputari. ⁊ ſubdit̉. rōꝟo dubij hmōi ēt excuſatur ꝗ pannocgranū vinū oleū vel al̓s merces ver