ad rc: tūc illicita ē talis vēditio: qꝛ nōvēdit ius. Immo nūc de nouo orit̉ ꝯͣciꝰ feneratoriꝰ. xiiij q. iij. pleriqꝫ ſꝫ qn̄qꝫ ꝯſtituit̉ cēſus ī re vendit̉ ⁊ tūc auterat ꝯſtitutꝰ an̄ vēditōeꝫ: ⁊ illd̓ ius. vēdit̉. ⁊ tūc ille ꝯͣctꝰ ē licitꝰ d̓ iure: qꝛ hͦ ēius vēdibile: ⁊ h̓ ēt ē p̄ciij. Iſtd̓ ē ꝟuꝫniſi dolꝰ iteruēiat ⁊ deceptio vltra dimidiā. ff. d̓ miori. l. ī cae ⁊ d̓ ēp. ⁊ ven.cū dilecti. ⁊. c. cū cā. aut ꝯſtituit venditiō is tꝑe iſte cēſus ⁊ vedit̉ pꝰ. ⁊ tē aliqn̄ cēſus n̄ poſſꝫ al̓r hr̄i de re. aliqn̄ ātpoſſꝫ hr̄i Prio cāui vt qꝛ ꝯſtituo cēſuꝫdomui de. x. cū ſi poſſit. ꝯduci niſi ꝓ. v.tūc credo hūc ꝯͣctū fraudoloſū: ex qͦ cēſus iſte al̓r de re hr̄i nō poſſet. qꝛ tunciurgit obligatio ꝑſonalis. de pig. illovos. ⁊ de emp. ⁊ vē. ad nr̄aꝫ. Sꝫ ſi poſſei hēra cēſus de re tūc puto licitū eſſeꝯͣctū. hͦ verū qn̄ n̄ ē adiectū pactū deretrouēdēdo. Sꝫ ſi eēt adiectū pactūde retrouēdēdo: tūc ſi ꝓ miori p̄cio dꝫretrouēdi. tūc ſi īplicat̉ ꝙ cēſus ꝑceptus ꝯputet̉ in ſortē. ⁊ ſūc credo viuraī ꝯͣctū. d. c. illo vos. ⁊. d. c. ad nr̄aꝫ ſꝫſi ꝓ maiori p̄cio ad hūc idē. ſi ꝟo ꝓeodē p̄cio. tūc credo licitū eē ꝯͣctū. ſedaliqn̄ ē dubiū ꝟiſil̓r vtrum res valeatplus vel minꝰ ⁊ ſūc credo licitū. vt ind. c. in ciuitate ⁊ i. c. fi. ex. e. Si ꝟo ē talis de qͦ n̄ ē dubiū. tūc ī foro ꝯtētioſo n̄poſſet ex ꝟbis ꝯͣciꝰ īſurge̓ vſura. ſꝫ ꝯͣhēs recurrat ad mētē ſuā. idē tꝫ Lau.de ridol. Qd̓ aūt dictū ē de dimidiaiuſti p̄cij. Pa. in. d. c. ī ciuitate. ẜm Io.cal. dicit ꝙ iura canonica ꝑmittētia deceptōeꝫ vſqꝫ ad dimidia iuſti p̄cij. dn̄iītelligi qn̄ deceptio vēit re ip̄a. ſecꝰ atvbi dolꝰ dat cāꝫ ꝯͣctui vl̓ īcidit ī ꝯͣriūqꝛ tūc dꝫ illd̓ reſtitui: qꝛ n̄ ꝟiſil̓e ꝙ iuscanonicū īſtīctu ſpūs ſctī ꝯditū vt. c. ſiꝗs diaconꝰ. l. di. approbet hāc d̓ceptiōnē doloſā. ex hͦ gͦ dicēdū ꝙ vbt ex ꝯiecturis p̄t apꝑere de dolo ēt ex ꝓpoſitocl̓icus p̄t cōpelli etiā in foro cōtentioſoad reſtitutionē illiꝰ qd̓ hūit vltra iuſtūpręciū deceptiōe ex propoſito: ⁊ re ip̄avide ſupra. Emptio. §. vi.32IQuerit vlterius. pone mutuaui frumētū: vt reddat̉ mihi tm̄ de frumētatꝑe ꝯͣctꝰ ē vtiliſſimū: ſꝫ tꝑe ſolutiōis ēiti riſiſiūcariſſimū. Nūꝗd ſalua ꝯſcia poſſiꝫ hͦfrumētū reciꝑe. pa. in. c. fi. extra. e. ꝯcludit ꝙ aut duciꝰ bōa ꝯſcia tibi mutuaui. ⁊ tūc lꝫ variet̉ p̄ciū poſſuꝫ ſalua cōſcia reciꝑe ⁊ in reddere. Nā mutuauifrumētū iō debeo ēt reciꝑe frumētumeiuſdē bonitatis intrinſece. l. cū ꝗd. ff.ſi cer. pe. nā ſic potuiſſet vileſcere eiusp̄ciū. ſecꝰ ſi hūiſſet iteniōeꝫ deprauatāqꝛ mutuauiſrum̄tū anquū: vt poſteahr̄eꝫ nouū ⁊ ſic in meliori p̄cio. alij ātal̓r diſtignūt. ꝙ aūt eſt ꝟiſil̓e ꝙ ip̄a resmutuata nō erit p̄cioſor tꝑe ſolutiōis.aut de hoc ꝓbabil̓r dubiatur. ⁊ tuncnullū eſt viciū. ar. extra e. c. fi. aut eſt ꝟiſil̓e ꝙ erit p̄cioſior. ⁊ tūc aut creditornō erat ẜuaturꝰ: qͦ cāu erit vſura. auterat ẜuaturꝰ. ⁊ tūc. aut creditor aufertdebitori libertatē ſoluēdi: ⁊ iūc ē vſuraaut taleꝫ libertateꝫ ſi auſert ⁊ tūc n̄ eſtviura. imo poſſet ꝓmoueri: ſi bona intentōe reꝗreret debitoreꝫ an̄ terminūvt ſolueret. Sꝫ ſi hꝫ corruptā ītentōeꝫ⁊ dicit ſibi ꝙ p̄t yſqꝫ ad terminū retinere: tūc poſito ꝙ nō ſit viura peccattn̄ hec diſtinctio inititur magne equitati: maxie in foro pn̄iali. Idē ēcaſusfieri p̄t de vēdente granū tꝑe qͦ cōiterminꝰ vꝫ ⁊ maius ꝑciū expoſſcit ꝓ eoꝙ emptori dat dilatiōeꝫ. Et rn̄dei. S.Ber. qͣꝫ hoc pōt licite fieri qn̄ illd̓ eratſeruaturꝰ firmiter vſqꝫ ad ip̄s ī qͦ dꝫ eifieri ſolutio. In qͦ ꝗdē tꝑe ꝓbabil̓r eſtimat̉ ideꝫ valere qd̓ ip̄e vendi ēptori ꝙpopoſcit ex ſpāli gr̄a ſibi vendi: adieco tn̄ hoc ꝙ determinate p̄figat diē: qꝛ⁊ ip̄e nō erat vēditurꝰ niſi in aliqͦ vnodie. ⁊ ēt qꝛ ſi ip̄e de vno mēſe vl̓ ebdomoda ſibi poſſet ex poſtfacto dic̄ eligere ī qͦ plus valuiſſet: nimis eſſet pinguis ſors eiꝰ. al̓s taxādū eſſet p̄ciū ẜmꝙ diuitus ⁊ cōius valuit mēſe illo. autp̄cio mediocri: inter carius ⁊ minꝰ illius mēſis. ⁊ ſic intellige. c. in ciuitateEt. c. nauigunt. extra eo.¶ Et predicta faciunt ad alia. q. pone 33in coſ cōtratio a p̄cedēti: nūc cariſſi