trimoio qͣꝫdin heres marini ꝑnera idote ꝑſoluēda. teneat̉ certū ꝗd dar vxori relicte vt idē ſe poſſit alere. Nōꝗd valeat h̓ ſtatutā vt ſic cū bōa ꝯſcia mulier poſſit illd̓ lucrū ꝑciper̄. ⁊ hͦ acciditſepiꝰ ī fcō. Io. d̓ lig. i. cle. i. eo. ti. vt fieriPa. ī. d. c. ſalubrit̓. ꝯcludit ſtatutū ſi valere. eo ꝙ ſoluto mr̄imonio ceſſat cā ſuſtinēdi onera mr̄imōij. Gꝫ gͦ mulieragere vt dos ꝑſoluat̉. Itē tꝫ Imo. i. d.cie. ⁊ ml̓ti alij. ⁊ Matheª. i. d. cle. dic̄ ꝙtal̓r ſtatuētes īcidūt ī penā illiꝰ cle. ſꝫpa. i. d. c. ſalubrit̓. die ꝙ ꝓ deciſiōe huiq. ē exaianda alia qd̓ vꝫ. Nōꝗd heresmariti teneat̉ alere vxoreꝫ relictā donec ꝑſoluat ſibi dotē. Et lꝫ ſint opi. dehoc nihilominꝰ ſibi plꝫ illa opi. ꝙ ſivxor nō hꝫ alia bona dꝫali ab heredemariti. ēt. jͣ. āno datū hr̄di ad doteꝫ ꝑſoluēdā: Et hāc opi. tenēt gl. ⁊ bar. i. d.§. exactio. ⁊ Spe. i. ti. ꝗ fi. ſint le. Hocp̄ſuppoſito ad p̄miſſa. q. dico. ꝙ aut ſumꝰ i cau vbi vxor dꝫ ali ab hr̄de marin. ⁊ tūc vꝫ ſtatutū loco alimētoꝝ d̓cernēs certā qͣꝫtitatē cū hōeſtiꝰ ſit reciꝑeqͣꝫtitatē: qͣꝫ alim̄ta minutati acciꝑe. autn̄ dꝫ ali ab hr̄de mariti. ⁊ tūc ſecꝰ. EtCar. i. d. cle. ēt tꝫ ꝙ tale ſtatutū vl̓ ꝯſueiudo p̄t tollerari. vt d̓beant̉ alimēta tāqͣꝫ itereē ⁊ dic̄ ſe ſic ꝯſuluiſſe: ⁊ ēt r̄ferihͦ ſtatutū eē padue .ſ. vt ſoluto mr̄imonio ſi dos nō reſtituit̉. jͣ. annū tenet̉ n̄ſoluēs ad dādū. x. ꝓ. c. in anno.¶ Stipēdia cleri. Aliꝰ cāus ē in caſuſtipēdij clcal̓ vtputa. Cl̓ico aſſignataē res eccl̓ie ꝓ ſuo bn̄ficio. hꝫ poſſeſſionē eiuſdē rei. laicꝰ vſurpauit poſſeſſionē eiꝰ. cl̓icꝰ redimit a p̄dicto laico dicta poſſeſſiōeꝫ ſb̓ noīe pignoris. Querit an fructꝰ ꝑ cl̓icū p̄cepti ex eadē poſſeſſionē rei ſibi d̓bite d̓beāt ꝯputari īſorte. rn̄det̉ ꝙ n̄ ex eo ꝙ d̓ re ſibi d̓bitaꝑcipit fructꝰ qͣſi d̓ ſuo. caſus ē. i. c. i. ex.to. Sil̓is cāus ē i. c. ꝯqueſtꝰ. eo. ti. Sil̓eet ē in decimis. vt ī. c. fi. ex. de deci. Nāſimiles iniuſte d̓tinet d̓cimas. nec p̄tecclia eas aliter recuꝑare niſi ſub noīepignoris. tal̓ cl̓icus nō tn̄r fructus cōtnar̄ in ſortem: qꝛ de re ad ſę licue p̄-449Gcre ꝑcipij froctꝰ. Sūt reciōi pūt i pignore q̄cūqꝫ alie poſſeſſiōes a qͦcunqꝫviolēter. ⁊ iniuſte d̓tinēte. hͦ idē intelligit Ray. d̓ oībꝰ poſſeſſionibus emptisde illis fructibꝰ iniuſte ꝑceptꝭ .ſ. ꝙ huuſmōi poſſeſſiōes pn̄t recipi i pignusfructibꝰ n̄ ꝯputatꝭ ī ſortē ꝑ iura pact¶ Ueditio fructꝰ. ⁊ ē qn̄ vēdunt̉ tru 30ctus ad tp̄s: vl̓ ſigs emat fructꝰ caſtrivl̓ ville: qꝛ lꝫ plus ſatꝭ acciptat d̓ fructibꝰ. qͣꝫ fuerit p̄ciū. n̄ tn̄ tn̄r aliꝗd reſarcire vēdēti rōe īcertitudinis ex. eo. ī ciuitate. Ideo q̄rit pa. ibi de notabili. q. nūꝗd ſit licitū dare alicui. c. vt ip̄e ſinguiānis ī ꝑpetuū ſiue ad vitā ſuā ⁊ hr̄dūſuoꝝ det ſibi certū ānuū redditū. viputa. v. Inno. ⁊ Hoſt. ⁊ cōiter doc. ꝯcludit ꝙ ſic ſiue iſſe ānus redditꝰ ꝯfrituat̉fdditibus alicuius fundi. ſiue domusſiue ex oꝑis libere ꝑſone: vel ẜui qꝛ nōp̄t hic dici ꝙ ſit vẜa. cū ꝟitate nō interueniat mutuū. vn̄ ſi ē licitū iſti ēptoripete̓ p̄ciū ad libitū. ſic̄ .n. ꝗs p̄t emerelibere totā poſſeſſionē. vl̓ caꝑe poſſeſſienē in emph̓iꝫ. vel emere ānū reddituūiā ꝯſtitutū ab antiqͦ. ita licitū ē de nouo ꝯſtituere ⁊ emere nec ob. ſi dicat̉ qꝙ tractu tꝑis poterit iſte ꝑciꝑe plus qͣꝫſit p̄ciū: qꝛ hͦ ēt ꝯtingit in ꝯͣctu ēptiōis⁊ in ꝯͣctu ēphiteoticario. Itē iſte ēptorexpōit ſe ꝑiculo. qꝛ forte ille vēditor eſficeret̉ inops. Et ꝑ hͦ nō ob. d. c. ī ciuitate. nā ibi res erat de pn̄ti ⁊ p̄ciū dilatum. ſꝫ in. q. ꝓpoſita res ⁊ p̄ciuꝫ ſunt īpſiti. Item nulla fraus eſt.¶ Pone ꝯſtimit ꝗs cēſuꝫ vniꝰ florēt 31in domo. vēdit taiē cēſū ꝓ. x. florenisadiecto pacto ꝙ liceret ei redimere ꝓillis .x. florenis valebat tn̄ cēſus ille. xx.flor. ſi vero p̄cio ſine pacto libere vēderet̉. vel ſub alijs verbis ꝯſtituit ꝗs cēſuꝫ vnius marche in domo: vendit eēſum pro decē marchis valebat tn̄ cenſus ille. x. ſi ꝟo p̄cio ſine pacto liberevēderet̉. Nūꝗu ꝯͣctus eſt licitꝰ vel ne℟. Io. de lig. ꝙ cēſus ꝯſtituat̉ nō habita relatiōe ad re: vi qꝛ obligo me tibi ad vnū florenū. qꝛ mihi. x. das ⁊ vēdo tibi hoc ius p̄cipiendi nō relaiuus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten