15 ¶ Quid ſi cū vellē eme viqꝫ ad certū tp̄s terrā valentē ſingulis annis .x.libr. ī redditu. ⁊ feciſti me ceſſare taliemptōe: ⁊ ibi mutuar̄ illā pecūiā q̄ voleba emē illā terrā ⁊ ego dico ꝙ cōtenior mutuare cū hͦ pacto ꝙ tenearꝭ mibi dare ſingulo āno tm̄ qͣꝫtū eēt fructꝰillius poſſeſſionis ſi emiſſeꝫ an ſit vſura. ℟. Bonal. ꝙ n̄ dūmō prior ꝯͣctusemptōis iuiſſet licitꝰ ſi feciſſē al̓s. ſecꝰdeductꝭ tn̄ ſūptibꝰ ⁊ labore. ⁊ et ꝑiculo ſi qd̓ eēt: ſicui lꝫ rōe intereē. vide dehͦ pulchre: s. Societas. q. xxiiij.ib ¶ Et ꝑ p̄dicta pꝫ ꝗd dicēdū ad. q. vone hēbā pecuniā ⁊ volebā ire ad nūdinas ⁊ ibi merces emē̓. ⁊ ad aliū locuꝫdeferre ⁊ ẜuare certo tꝑe vt lucrarer tuindigens. iſtā pecuniā recipis mutuoofferēs te ꝑatū reſtitue̓ cū luero ſꝑto ītermīo ⁊ loco: an ſit viura. Inn. i. c. fi.exͣ. eo. dic̄ ꝙ putat hūc ꝯͣctū vſurariū:nec ſcit qͣl̓r poſſit excuſari. Ray. ꝟo. ⁊Ho. dicūt ꝙ tal̓ ē mihi obligatꝰ qͦ adinterreſſe lucri qd̓ facturus erā ꝟiſil̓rex pecūia: dūmō nil fiat in fraudē vſuraꝝ: ⁊ dūmō nō ꝯſueueri pecuniā dar̄ad vſurā. Io. an̄ ī. d. c. fi. dic̄ hͦ Ho. ꝓcede̓ poſt cōmiſſā morā. ſꝫ an̄ moraꝫn̄: qꝛ ibi nullū ē intereſſe. al̓s vſurariꝰſtaretª paratꝰ cū capello ⁊ calceribus.dicēs ſe ad mūdinas velle ire. Io. d̓ li.tꝫ cū Hoſt. dūmō. n̄ fiat in fraudem.Monal. ī ſū. i3 ꝙ nō ſit vſura: ſi recipio cū lucro ſꝑto: qꝛ illd̓ recipit̉ rōe ītereſſe. Idē tꝫ Pan. i. d. c. n̄. vbi ex dictis Io. an. infert vnū notabile. vꝫ. ꝙēt in ꝯͣctu mutui poſſitꝰ peti pꝰ morā ītereē lucri ꝟiſil̓r ceſſātis. Sꝫ an a pͥncipio poſſit hēri iſta rō. poſſꝫ forte diciꝙ vbi mutuās bona intētiōe duce̓t̉ ⁊potiꝰ mutuat vt ſeruiat amico qͣꝫ i. fraudē: ꝙ tc̄ excuſet̉ a peccato licet alia opinio ſit tutior. qd̓ no. qꝛ fac̄ ad multa.17 ¶ Subnectit pa. aliā. q. quotdianaꝫPōe ꝗs hꝫ merces hicrquas intenditdeferre ad aliā religionē ⁊ vēdē ꝓ maiori p̄cio. aliꝰ ꝯꝑet ⁊ offert idē p̄cium.qd̓ hēre poſſet in loco deſtinato nūꝗdliceat facere hūc ꝯͣctū. Inu. dicit ꝙ ſicuiiſdūmō ꝯputatꝭ ꝑiculis ⁊ labore n̄ accijſpiat vltra id qd̓ in loco ī qͦ erat vēditurus veriſil̓r lucraturꝰ fuiſſet. nā ſicutrōne tꝑis excuſat̉ ꝗ vēdit merces pluſqͣꝫ vale ā̓t. vt i. d. c. n. ī. fi. ita rōne loci.ho. inclinat in ꝯͣriā ſnīaꝫ. mouet̉. qꝛ nōſine magna neceſſitate iſte inducit ademēdū. cū ⁊ ille ſubijſſet labores ī itinere. ⁊ forte ꝑdidiſſet. Io. an. dicit ꝙaut p̄ciū ſoluit de pn̄ti: ⁊ tūc ꝯͣctus eſtlicitus: qꝛ fortead aliū locū volebat deferre. aut differt̉ ſolutio p̄cij: ⁊ tē ꝓceditopi. Hoſt. pōt dici ꝙ ēt h̓ vltimo caſuvbi ceſſaret fraus ꝓcedat adhūc opioInn. qꝛ forte vult deferre ad locū vbiforte maius lucrū ſperat. Itē ex qͦ illenō erat hic vēditurus ꝓ iſto p̄cio: ſatisexcuſatur hec pan.¶ Utrū in aliꝗbꝰ caſibꝰ liceat recipe̓ taliꝗd ſortē vel exigere. ℟. Dir. li. iij. ꝙnō qd̓ eſt veꝝ general̓r: qꝛ vſurā vtriuſqꝫ teſtamēti pagina deteſtat̉. vn̄ proredimēda vita captiui nūqͣꝫ pōt vſuraexerceri. exͣ eo. c. ſuꝑ eo. Fallit tn̄ in ꝗbuſdā caſibus rōe intereē. Aut hmōiꝗ in his verſibus ꝯtinēt̉. Feuda. fideiuſſor: ꝓ dote: ſtipēdia clerici. Uenditio fructus cui velles iure noce̓. Uendens ſb̓ dubio p̄ciū pꝰ tꝑa ſoluēs. Pena: nec in fraudē. lex. cōmiſſoria: gratꝭ:Dās ſocijs pōpa plus forte: modis datur iſtis. Feuda: p̄mus caus ē qn̄ eccl̓iaaccipit ī pignore a vaſallo ſuo fenduꝫqd̓ tꝫ ab eadē: tūc .n. eccl̓ia n̄ tenet̉ ꝯputare in ſortē tructꝰ. Ita tn̄ ꝙ vaſallusinteriꝫ n̄ remaneat obligatꝰ ꝓ feudoad ſeruitiū faciēdū. exͣ d̓ feu. c. i. Et jbidic̄ pan. de mēte Hoſt. ẜm lec. cōiorēꝙ h̓ ꝓcedit ex naͣ feudi. Nācū dn̄iumdirectū māeat penes dn̄ꝫ ſi vtile reditad eū exvolūtate vaſalli pignorātꝭ: ꝯſolidat̉ ip̄ꝫ dn̄iuꝫ vtle ſeu vſufructꝰ cuꝫꝓprietate n̄ ex aliēa re: ſꝫ ex ꝓpria. Nā⁊ vaſallus iteriꝫ liberar̄ ab obligatiōeergo interiꝫ: ſeu ſuſpendium obligatiointer eos contracta. Et h̓ ratio facit vtidem ſit in laico.¶ Sed ꝗd ſi vaſallus vellet deſerui 1are eccl̓ie ad h̓ vt ꝯputarēt̉ fruciꝰ ī ſortē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten